ഇത്യേഷ സോമസൂര്യാഭ്യാമ് ഐലസ്യ ച സമാഗമഃ അവാപ്തിം ശ്രദ്ധയാ ചൈവ പിതൄണാം ചൈവ തര്പണമ്
ഇങ്ങനെ, സോമനും സൂര്യനും ഐലനും തമ്മിലുള്ള ഐക്യവും, വിശ്വാസത്തോടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, പിതാക്കന്മാരുടെ തൃപ്തിയും വിശദീകരിച്ചു.
പര്വണാം ചൈവ യഃ കാലോ യാതനാസ്ഥാനമേവ ച സമാസാത്കീര്തിതസ്തുഭ്യം സര്ഗ ഏഷ സനാതനഃ
പർവ്വദിനങ്ങളുടെ സമയവും, വേദനാജനകമായ സ്ഥലവും, ഇതൊക്കെയായി സംക്ഷിപ്തമായി നിന്നോട് പറഞ്ഞുവു; ഇതാണ് ശാശ്വതമായ സൃഷ്ടി.
വൈരൂപ്യം യേന തത്സര്വം കഥിതം ത്വേകദേശികമ് അശക്യം പരിസംഖ്യാതും ശ്രദ്ധേയം ഭൂതിമിച്ഛതാ
വിവിധ രൂപഭേദങ്ങൾ ഭാഗികമായി വിശദീകരിച്ചു; മുഴുവനായി എണ്ണിപ്പറയാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിശ്വസിക്കണം.
സ്വായമ്ഭുവസ്യ ദേവസ്യ ഏഷ സര്ഗോ മയേരിതഃ വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാച്ച ഭൂയഃ കിം കഥയാമി വഃ
സ്വായംഭുവനാമനായ ദേവന്റെ ഈ സൃഷ്ടി ഞാൻ ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പറയണം?
ചതുര്യുഗാണി യാനി സ്യുഃ പൂര്വേ സ്വായമ്ഭുവേ ഽന്തരേ ഏഷാം നിസര്ഗസംഖ്യാം ച ശ്രോതുമിച്ഛാമ വിസ്തരാത്
മുന്പുണ്ടായിരുന്ന സ്വായംഭുവവ്യവസ്ഥയിൽ സംഭവിച്ച നാലു യുഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന്, അവയുടെ സ്വാഭാവികമായ എണ്ണവും വിശദമായി ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പൃഥിവീദ്യുപ്രസങ്ഗേന മയാ തു പ്രാഗുദാഹൃതമ് ഏതച്ചതുര്യുഗം ത്വേവം തദ്വക്ഷ്യാമി നിബോധത തത്പ്രമാണം പ്രസംഖ്യായ വിസ്തരാച്ചൈവ കൃത്സ്നശഃ
ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും കുറിച്ച് ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ ഈ നാലു യുഗങ്ങളെപ്പറ്റി, അവയുടെ അളവും, എണ്ണവും, മുഴുവൻ വിശദവിവരവും ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ലൌകികേന പ്രമാണേന നിഷ്പാദ്യാബ്ദം തു മാനുഷമ് തേനാപീഹ പ്രസംഖ്യായ വക്ഷ്യാമി തു ചതുര്യുഗമ് നിമേഷതുല്യകാലാനി മാത്രാലബ്ധേക്ഷരാണി ച
ലോകത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവുപ്രകാരം, ഒരു മനുഷ്യവർഷം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ അളവുപയോഗിച്ച് ഞാൻ ഇവിടെ നാലു യുഗങ്ങളുടെ കാലാവധിയും, കണ്ണിറുക്കുന്നതിന്റെ ദൈർഘ്യത്തോളം സമയവും, അളക്കലിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളും വിശദീകരിക്കാം.
കാഷ്ഠാ നിമേഷാ ദശ പഞ്ച ചൈവ ത്രിംശച്ച കാഷ്ഠാം ഗണയേത്കലാം തു ത്രിംശത്കലാശ്ചൈവ ഭവേന്മുഹൂര്തസ് തൈസ്ത്രിംശതാ രാത്ര്യഹനീ സമേതേ
പതിനഞ്ച് നിമിഷങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു കഷ്ടം ആകുന്നു; മുപ്പത് കഷ്ടങ്ങൾ ഒരു കലയായി കണക്കാക്കണം; മുപ്പത് കലകൾ ചേർന്നാൽ ഒരു മുഹൂർത്തം; അങ്ങനെ മുപ്പത് മുഹൂർത്തങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും ഒരുമിച്ച് ആകുന്നു.
അഹോരാത്രേ വിഭജതേ സൂര്യോ മാനുഷലൌകികേ രാത്രിഃ സ്വപ്നായ ഭൂതാനാം ചേഷ്ടായൈ കര്മണാമഹഃ
സൂര്യൻ മനുഷ്യരുടെ ലോകത്തിൽ പകലും രാത്രിയും വിഭജിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവികൾക്കും രാത്രി ഉറക്കത്തിനും, പകൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും കർമ്മങ്ങൾക്കുമാണ്.
പിത്ര്യേ രാത്ര്യഹനീ മാസഃ പ്രവിഭാഗസ് തയോഃ പുനഃ കൃഷ്ണപക്ഷസ് ത്വഹസ്തേഷാം ശുക്ലഃ സ്വപ്നായ ശര്വരീ
പിതൃകൾക്കു പകലും രാത്രിയും ചേർന്നാൽ ഒരു മാസം ആകുന്നു. അതിൽ കൃഷ്ണപക്ഷം അവരുടെ പകലാണ്; ശുക്ലപക്ഷം വിശ്രമത്തിനുള്ള രാത്രിയാണ്.
ത്രിംശദ്യേ മാനുഷാ മാസാഃ പിത്ര്യോ മാസഃ സ ഉച്യതേ ശതാനി ത്രീണി മാസാനാം ഷഷ്ട്യാ ചാഭ്യധികാനി തു പിത്ര്യഃ സംവത്സരോ ഹ്യേഷ മാനുഷേണ വിഭാവ്യതേ
മുപ്പത് മനുഷ്യ മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു പിതൃമാസം എന്ന് പറയുന്നു. മൂന്നു നൂറ് അറുപത് മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ, മനുഷ്യരുടെ കണക്കുപ്രകാരം, ഒരു പിതൃവർഷം ആകുന്നു.
മാനുഷേണൈവ മാനേന വര്ഷാണാം യച്ഛതം ഭവേത് പിതൄണാം താനി വര്ഷാണി സംഖ്യാതാനി തു ത്രീണി വൈ ദശ ച ദ്വ്യധികാ മാസാഃ പിതൃസംഖ്യേഹ കീര്തിതാ
മനുഷ്യരുടെ അളവുപ്രകാരം, നൂറ് വർഷങ്ങൾ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ നൂറ് വർഷങ്ങൾ പിതൃകളുടെ കണക്കിൽ മൂന്നു വർഷവും പന്ത്രണ്ടു മാസവുമാണ്.
ലൌകികേന പ്രമാണേന അബ്ദോ യോ മാനുഷഃ സ്മൃതഃ ഏതദ്ദിവ്യമഹോരാത്രമ് ഇത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ
ലോകത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവുപ്രകാരം, മനുഷ്യവർഷം അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് ദൈവികമായ പകലും രാത്രിയും എന്ന് വേദങ്ങൾ പറയുന്നു.
ദിവ്യേ രാത്ര്യഹനീ വര്ഷം പ്രവിഭാഗസ്തയോഃ പുനഃ അഹസ്തു യദുദക്ചൈവ രാത്രിര്യാ ദക്ഷിണായനമ് ഏതേ രാത്ര്യഹനീ ദിവ്യേ പ്രസംഖ്യാതേ തയോഃ പുനഃ
ദേവന്മാർക്കു പകലും രാത്രിയും ചേർന്നാൽ ഒരു വർഷം ആകുന്നു. അതിൽ, സൂര്യൻ വടക്കോട്ട് പോകുന്ന സമയമാണ് പകൽ; ദക്ഷിണയാനം രാത്രി. ഇങ്ങനെ ദൈവികമായ പകലും രാത്രിയും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ത്രിംശദ്യാനി തു വര്ഷാണി ദിവ്യോ മാസസ്തു സ സ്മൃതഃ മാനുഷാണാം ശതം യച്ച ദിവ്യാ മാസാസ്ത്രയസ്തു വൈ തഥൈവ സഹ സംഖ്യാതോ ദിവ്യ ഏഷ വിധിഃ സ്മൃതഃ
അങ്ങനെ മുപ്പത് വർഷങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു ദൈവിക മാസം ആകുന്നു. നൂറ് മനുഷ്യവർഷം മൂന്നു ദൈവിക മാസങ്ങളാണ്. ഇതാണ് ദൈവികമായ നിയമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ത്രീണി വര്ഷശതാന്യേവം ഷഷ്ടിര്വര്ഷാസ്തഥൈവ ച ദിവ്യഃ സംവത്സരോ ഹ്യേഷ മാനുഷേണ പ്രകീര്തിതഃ
മൂന്നു നൂറ് അറുപത് വർഷവും അറുപത് വർഷവും ചേർന്നാൽ, മനുഷ്യരുടെ കണക്കിൽ, ഒരു ദൈവിക വർഷം ആകുന്നു.
ത്രീണി വര്ഷസഹസ്രാണി മാനുഷേണ പ്രമാണതഃ ത്രിംശദന്യാനി വര്ഷാണി സ്മൃതഃ സപ്തര്ഷിവത്സരഃ
മൂന്നായിരം മനുഷ്യവർഷവും മുപ്പത് വർഷവും ചേർന്നാൽ, അതാണ് സപ്തർഷിമാരുടെ ഒരു വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
നവ യാനി സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി ച വര്ഷാണി നവതിശ്ചൈവ ധ്രുവസംവത്സരഃ സ്മൃതഃ
തൊള്ളായിരം മനുഷ്യവർഷവും തൊണ്ണൂറ്റി വർഷവും ചേർന്നാൽ, അതാണ് ധ്രുവന്റെ ഒരു വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
ഷട്ത്രിംശത്തു സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി ച ഷഷ്ടിശ്ചൈവ സഹസ്രാണി സംഖ്യാതാനി തു സംഖ്യയാ ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു പ്രാഹുഃ സംഖ്യാവിദോ ജനാഃ
മുപ്പത്താറായിരം മനുഷ്യവർഷവും അറുപതിനായിരം വർഷവും ചേർന്നാൽ, കണക്കു അറിയുന്നവർ പറയുന്നു, ഇതാണ് ആയിരം ദൈവിക വർഷം.
ഇത്യേതദൃഷിഭിര്ഗീതം ദിവ്യയാ സംഖ്യയാ ദ്വിജാഃ ദിവ്യേനൈവ പ്രമാണേന യുഗസംഖ്യാ പ്രകല്പിതാ
ഇവയെല്ലാം മഹർഷിമാർ ദൈവികമായ കണക്കുപ്രകാരം പാടിയതാണ്. ദൈവികമായ അളവുപ്രകാരം മാത്രമാണ് യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്.
ചത്വാരി ഭാരതേ വര്ഷേ യുഗാനി ഋഷയോ ഽബ്രുവന് കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചൈവം ചതുര്യുഗമ്
ഭാരതഭൂമിയിൽ, മഹർഷിമാർ നാല് യുഗങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം — ഇതാണ് നാലു യുഗങ്ങളുടെ കൂട്ടം.
പൂര്വം കൃതയുഗം നാമ തതസ്ത്രേതാഭിധീയതേ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചൈവ യുഗാനി പരികല്പയേത്
ആദ്യം കൃതയുഗം എന്ന പേരിലുള്ള യുഗം, അതിന് ശേഷം ത്രേതായുഗം, പിന്നെ ദ്വാപരയുഗം, ഒടുവിൽ കലിയുഗം — ഇങ്ങനെ യുഗങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ചത്വാര്യാഹുഃ സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തത്കൃതം യുഗമ് തസ്യ താവ് അച്ഛതീ സംധ്യാ സംധ്യാംശശ്ച തഥാവിധഃ
നാലായിരം വർഷം കൃതയുഗം ആകുന്നു എന്ന് അവർ പറയുന്നു. അതിന്റെ സംധ്യയും സംധ്യാംശവും അതേ ദൈർഘ്യത്തിലാണ്.
ഇതരേഷു സസംധ്യേഷു സസംധ്യാംശേഷു ച ത്രിഷു ഏകപാദേ നിവര്തന്തേ സഹസ്രാണി ശതാനി ച
മറ്റുള്ള മൂന്ന് യുഗങ്ങളിലും, അവയുടെ സംധ്യകളും സംധ്യാംശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, ആയിരങ്ങളും നൂറുകളും നാലിലൊന്ന് കുറയുന്നു.
ത്രേതാ ത്രീണി സഹസ്രാണി യുഗസംഖ്യാവിദോ വിദുഃ തസ്യാപി ത്രിശതീ സംധ്യാ സംധ്യാംശഃ സംധ്യയാ സമഃ
യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ പരിചയമുള്ളവർ പറയുന്നു, ത്രേതായുഗം മൂവായിരം വർഷമാണ്. അതിൽ മൂവായിരം വർഷം സന്ധ്യയും, അതിന്റെ അംശവും സന്ധ്യയോടു തുല്യവുമാണ്.
ദ്വേ സഹസ്രേ ദ്വാപരം തു സംധ്യാംശൌ തു ചതുഃശതമ് സഹസ്രമേകം വര്ഷാണാം കലിരേവ പ്രകീര്തിതഃ ദ്വേ ശതേ ച തഥാന്യേ ച സംധ്യാസംധ്യാംശയോഃ സ്മൃതേ
ദ്വാപരയുഗം രണ്ടായിരം വർഷമാണ്, അതിൽ നാലുനൂറ് വർഷം സന്ധ്യയും സന്ധ്യാംശവുമാണ്. കലിയുഗം ആയിരം വർഷം, അതിൽ ഇരുനൂറ് വർഷം സന്ധ്യയും അവശിഷ്ടവും ആണ്.
ഏഷാ ദ്വാദശസാഹസ്രീ യുഗസംഖ്യാ തു സംജ്ഞിതാ കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചേതി ചതുഷ്ടയമ്
ഇവയാണ് കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലിയെന്നിങ്ങനെ നാലു യുഗങ്ങൾ ചേർന്ന് പന്ത്രണ്ടായിരം വർഷം എന്നിങ്ങനെ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
തത്ര സംവത്സരാഃ സൃഷ്ടാ മാനുഷാസ്താന്നിബോധത നിയുതാനി ദശ ദ്വേ ച പഞ്ച ചൈവാത്ര സംഖ്യയാ അഷ്ടാവിംശത്സഹസ്രാണി കൃതം യുഗമഥോച്യതേ
ഇവയ്ക്ക് മനുഷ്യവർഷങ്ങൾ എത്രയാണെന്ന് കേൾക്കൂ: പത്ത് നിയുതവും, രണ്ടും, അഞ്ചും ചേർന്ന് ഇരുപത്തിയെട്ടായിരം വർഷം കൃതയുഗം എന്ന് പറയുന്നു.
പ്രയുതം തു തഥാ പൂര്ണം ദ്വേ ചാന്യേ നിയുതേ പുനഃ ഷണ്ണവതിസഹസ്രാണി സംഖ്യാതാനി ച സംഖ്യയാ ത്രേതായുഗസ്യ സംഖ്യൈഷാ മാനുഷേണ തു സംജ്ഞിതാ
അതിനുപോലെ ഒരു പൂർണ്ണ പ്രയുതവും, പിന്നെ രണ്ടു നിയുതയും ചേർന്ന്, അറുപത്താറായിരം വർഷം ത്രേതായുഗത്തിന്റെ മനുഷ്യഗണനയാണെന്ന് പറയുന്നു.
അഷ്ടൌ ശതസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി തു ചതുഃഷഷ്ടിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദ്വാപരം യുഗമ്
ദ്വാപരയുഗത്തിന് എട്ടു ലക്ഷം മനുഷ്യവർഷവും, അറുപത്തിനാലായിരം വർഷം ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ കാലവും ആണ്.