ആസീനം നാരദം പ്രേക്ഷ്യ മയസ്ത്വഥ മഹാസുരഃ അബ്രവീദ്വചനം തുഷ്ടോ ഹൃഷ്ടരോമാനനേക്ഷണഃ
നാരദന് ഇരുന്നിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു, മഹാസുരനായ മയന് അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ, ആവേശം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, സന്തോഷം കൊണ്ട് രോമങ്ങള് നട്ടെരിയുന്നവനായി, ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
ഔത്പാതികം പുരേ ഽസ്മാകം യഥാ നാന്യത്ര കുത്രചിത് വര്തതേ വര്തമാനജ്ഞ വദ ത്വം ഹി ച നാരദ
നാരദാ, നമ്മുടെ നഗരത്തില് മാത്രം ഈ അശുഭസൂചനകള് കാണപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? മറ്റെവിടെയും ഇതു സംഭവിക്കുന്നില്ലല്ലോ. നീയല്ലേ എല്ലാം അറിയുന്നവന്? ദയവായി ഇതിന്റെ കാരണം പറയൂ.
ദൃശ്യന്തേ ഭയദാഃ സ്വപ്നാ ഭജ്യന്തേ ച ധ്വജാഃ പരമ് വിനാ ച വായുനാ കേതുഃ പതതേ ച തഥാ ഭുവി
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വപ്നങ്ങള് കാണപ്പെടുന്നു, പതാകകള് ഒടിയുന്നു, കാറ്റ് ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോഴും കൊടി നിലത്ത് വീഴുന്നു.
അട്ടാലകാശ്ച നൃത്യന്തേ സപതാകാഃ സഗോപുരാഃ ഹിംസ ഹിംസേതി ശ്രൂയന്തേ ഗിരശ്ച ഭയദാഃ പുരേ
പതാകകളും ഗോപുരങ്ങളുമുള്ള അട്ടാളങ്ങള് നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്, നഗരത്തില് 'ഹിംസ, ഹിംസ' എന്ന ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങള് കേള്ക്കുന്നു.
നാഹം ബിഭേമി ദേവാനാം സേന്ദ്രാണാമപി നാരദ മുക്ത്വൈകം വരദം സ്ഥാണും ഭക്താഭയകരം ഹരമ്
നാരദാ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെയും ഞാന് ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്ന ഒരേ ഒരാള്, വരദനായ സ്ഥാണു എന്ന ഹരനെ ഒഴികെ.
ഭഗവന്നാസ്ത്യവിദിതമ് ഉത്പാതേഷു തവാനഘ അനാഗതമതീതം ച ഭവാഞ്ജാനാതി തത്ത്വതഃ
ഭഗവന്, അശുഭസൂചനകളെക്കുറിച്ച് നിന്നെ അറിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല. ഭാവിയും കഴിഞ്ഞതും നീ സത്യമായി അറിയുന്നവനാണ്.
തദേതന്നോ ഭയസ്ഥാനമ് ഉത്പാതാഭിനിവേദിതമ് കഥയസ്വ മുനിശ്രേഷ്ഠ പ്രപന്നസ്യ തു നാരദ
മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദാ, ഈ അശുഭസൂചനകളാല് ഉരുത്തിരിയുന്ന ഭയത്തിന്റെ കാരണം ഞങ്ങള്ക്കു പറയൂ. ഞാന് നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തോ നാരദസ്തേന മയേനാമയവര്ജിതഃ
ഇങ്ങനെ മയന് ചോദിച്ചതിനുശേഷം, കപടമില്ലാത്ത നാരദന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ശൃണു ദാനവ തത്ത്വേന ഭവന്ത്യൌത്പാതികാ യഥാ ധര്മേതി ധാരണേ ധാതുര് മാഹാത്മ്യേ ചൈവ പഠ്യതേ ധാരണാച്ച മഹത്ത്വേന ധര്മ ഏഷ നിരുച്യതേ
ദാനവാ, അശുഭസൂചനകള് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന സത്യം നീ കേള്ക്കൂ. 'ധൃ' എന്നത് 'പിടിക്കുക' എന്നര്ത്ഥം. അതിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് അതിനെ ധര്മം എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അതിന്റെ വലിയത്വം കൊണ്ടാണ് ധര്മം എന്നര്ത്ഥം.
സ ഇഷ്ടപ്രാപകോ ധര്മ ആചാര്യൈരുപദിശ്യതേ ഇതരശ്ചാനിഷ്ടഫല ആചാര്യൈര്നോപദിശ്യതേ
ഇഷ്ടഫലം നല്കുന്ന ധര്മം ആചാര്യന്മാര് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അനിഷ്ടഫലം നല്കുന്ന മറ്റൊന്നൊന്നും ആചാര്യന്മാര് പഠിപ്പിക്കാറില്ല.
ഉത്പഥാന്മാര്ഗമാഗച്ഛേന് മാര്ഗാച്ചേവ വിമാര്ഗതാമ് വിനാശസ്തസ്യ നിര്ദേശ്യ ഇതി വേദവിദോ വിദുഃ
ഒരുവന് ശരിയായ വഴി വിട്ട് തെറ്റുവഴിയില് കയറുകയോ, വഴിയില് നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുകയോ ചെയ്താല് അവന് നശിക്കുമെന്ന് വേദം അറിയുന്നവര് പറയുന്നു.
ത്വമധര്മരഥാരൂഢഃ സഹൈഭിര്മത്തദാനവൈഃ അപകാരിഷു ദേവാനാം കുരുഷേ ത്വം സഹായതാമ്
നീയും ഈ മദംപിടിച്ച ദാനവന്മാരും അധര്മത്തിന്റെ രഥത്തില് കയറി, ദേവന്മാരെ എതിര്ത്തു, അവരെ ദോഷം ചെയ്യുന്നതിന് കൂട്ടായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
തദേതാന്യേവമാദീനി ഉത്പാതാവേദിതാനി ച വൈനാശികാനി ദൃശ്യന്തേ ദാനവാനാം തഥൈവ ച
ഇങ്ങനെ, ഈ അശുഭസൂചനകളും മറ്റും ദാനവന്മാരുടെ നാശത്തിന് അടയാളമായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഏഷ രുദ്രഃ സമാസ്ഥായ മഹാലോകമയം രഥമ് ആയാതി ത്രിപുരം ഹന്തും മയ ത്വാമസുരാനപി
മഹാലോകങ്ങളാല് നിര്മ്മിച്ച രഥത്തില് കയറി, രുദ്രന് ത്രിപുരത്തെയും, മയനെയും, നിങ്ങളായുര് ദാനവന്മാരെയും നശിപ്പിക്കാന് വരികയാണു.
സ ത്വം മഹൌജസം നിത്യം പ്രപദ്യസ്വ മഹേശ്വരമ് യാസ്യസേ സഹ പുത്രേണ ദാനവൈഃ സഹ മാനദ
അതുകൊണ്ട്, നീ എപ്പോഴും മഹേശ്വരനില് ശരണം പ്രാപിക്കണം. നീയും മകനും ദാനവന്മാരും ഒരുമിച്ച് ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടിവരും, മാനദ.
ഇത്യേവമാവേദ്യ ഭയം ദാനവോപസ്ഥിതം മഹത് ദാനവാനാം പുനര്ദേവോ ദേവേശപദമാഗതഃ
ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വലിയ അപകടം വരുന്നു എന്ന് അറിയിച്ച ശേഷം, ദേവന് വീണ്ടും ദേവേശന്റെ ആലയം തിരിച്ചുപോയി.
നാരദേ തു മുനൌ യാതേ മയോ ദാനവനായകഃ ശൂരസംമതമിത്യേവം ദാനവാനാഹ ദാനവഃ
മഹർഷിയായ നാരദന് പോയതിനു ശേഷം, ദാനവനാഥനായ മയന് ധീരരായ ദാനവന്മാരെ ഇപ്രകാരം അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ശൂരാഃ സ്ഥ ജാതപുത്രാഃ സ്ഥ കൃതകൃത്യാഃ സ്ഥ ദാനവാഃ യുധ്യധ്വം ദൈവതൈഃ സാര്ധം കര്തവ്യം ചാപി നോ ഭയമ്
നിങ്ങള് ധീരന്മാരാണ്, പുത്രന്മാരുള്ളവരാണ്, കര്ത്തവ്യം നിര്വഹിച്ചവരാണ് ദാനവന്മാരേ. ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യൂ. നമ്മള്ക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
ജിത്വാ വയം ഭവിഷ്യാമഃ സര്വേ ഽമരസഭാസദഃ ദേവാംശ്ച സേന്ദ്രകാന്ഹത്വാ ലോകാന്ഭോക്ഷ്യാമഹേ ഽസുരാഃ
നാം ജയിച്ചാൽ എല്ലാവരും അമരസഭയിലെ അംഗങ്ങളാകും; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെ തോല്പിച്ച്, ഞങ്ങൾ അസുരന്മാർ ലോകങ്ങളെ ആസ്വദിക്കും.
അട്ടാലകേഷു ച തഥാ തിഷ്ഠധ്വം ശസ്ത്രപാണയഃ ദംശിതാ യുദ്ധസജ്ജാശ്ച തിഷ്ഠധ്വം പ്രോദ്യതായുധാഃ
നിങ്ങൾ കാവൽമാടങ്ങളിൽ ആയുധം കൈയിൽ പിടിച്ച് ഉറപ്പോടെ നില്ക്കൂ; യുദ്ധത്തിന് സജ്ജരായി, ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തി ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കൂ.
പുരാണി ത്രീണി ചൈതാനി യഥാസ്ഥാനേഷു ദാനവാഃ തിഷ്ഠധ്വം ലങ്ഘനീയാനി ഭവിഷ്യന്തി പുരാണി ച
ഈ മൂന്നു നഗരങ്ങളിലും നിങ്ങൾ ദാനവന്മാർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം പിടിച്ച് ഉറപ്പായി നില്ക്കണം; ഈ നഗരങ്ങൾ ആരും തകർക്കാൻ പാടില്ല.
നമോഗതാസ്തഥാ ശൂരാ ദേവതാ വിദിതാ ഹി വഃ താഃ പ്രയത്നേന വാര്യാശ്ച വിദാര്യാശ്ചൈവ സായകൈഃ
ഇവിടെ വന്ന ധൈര്യശാലികളായ ദേവന്മാർ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നവരാണ്; അവരെ പരിശ്രമത്തോടെ തടയുകയും അമ്പുകൾകൊണ്ട് വെട്ടിക്കളയുകയും ചെയ്യണം.
ഇതി ദനുതനയാന്മയസ്തഥോക്ത്വാ സുരഗണവാരണവാരണേ വചാംസി യുവതിജനവിഷണ്ണമാനസം തത് ത്രിപുരപുരം സഹസാ വിവേശ രാജാ
ഇങ്ങനെ ദാനുവിന്റെ പുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞ്, ദേവസേനയെ തടയുന്ന മായൻ, യുവതികളുടെ മനസ്സിനെ വിഷമിപ്പിച്ച വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, ഉടൻ തന്നെ ത്രിപുരനഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു.
അഥ രജതവിശുദ്ധഭാവഭാവോ ഭവമഭിപൂജ്യ ദിഗമ്ബരം സുഗീര്ഭിഃ ശരണമുപജഗാമ ദേവദേവം മദനാര്യന്ധകയജ്ഞദേഹഘാതമ്
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ഭവനെ ആർത്തിയായി വന്ദിച്ച്, മധുരവാക്കുകൾകൊണ്ട് ആകാശവസ്ത്രധാരിയെ ആരാധിച്ച്, മദനനും അരിയും അന്ധകനും യജ്ഞശരീരങ്ങളെയും സംഹരിക്കുന്ന ദേവദേവനിൽ അഭയം തേടി.
മയമഭയപദൈഷിണം പ്രപന്നം ന കില ബുബോധ തൃതീയദീപ്തനേത്രഃ തദഭിമതമദാത്തതഃ ശശാങ്കീ സ ച കില നിര്ഭയ ഏവ ദാനവോ ഽഭൂത്
മായൻ ഭയരഹിതത്വം തേടിയാണ് വന്നത്, പക്ഷേ മൂന്നുകണ്ണുള്ള ജ്വലിക്കുന്നവൻ അതു ശ്രദ്ധിച്ചില്ല; എന്നിരുന്നാലും, അവൻ ആഗ്രഹിച്ച വരം നൽകി, ചന്ദ്രചിഹ്നം ഉള്ള ആ ദാനവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭയമില്ലാത്തവനായി.
തതോ രണേ ദേവബലം നാരദോ ഽഭ്യഗമത്പുനഃ ആഗത്യ ചൈവ ത്രിപുരാത് സഭായാമാസ്ഥിതഃ സ്വയമ്
അതിനുശേഷം, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നാരദൻ വീണ്ടും ദേവസേനയിലേയ്ക്ക് എത്തി; ത്രിപുരയിൽ നിന്ന് വന്ന്, സ്വയം സഭയിൽ ഇരുന്നു.
ഇലാവൃതമിതി ഖ്യാതം തദ്വര്ഷം വിസ്തൃതായതമ് യത്ര യജ്ഞോ ബലേര്വൃത്തോ ബലിര്യത്ര ച സംയതഃ
ഇലാവൃതം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ആ വിശാലമായ ദേശമാണ്, അവിടെ ബാലിയുടെ യജ്ഞം നടന്നു, ബാലി അവിടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു.
ദേവാനാം ജന്മഭൂമിര്യാ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതാ വിവാഹാഃ ക്രതവശ്ചൈവ ജാതകര്മാദികാഃ ക്രിയാഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ ദേവന്മാരുടെ ജന്മഭൂമി അതാണ്; വിവാഹങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, ജനനാദികർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ അവിടെ നടക്കുന്നു.
ദേവാനാം യത്ര വൃത്താനി കന്യാദാനാനി യാനി ച രേമേ നിത്യം ഭവോ യത്ര സഹായൈഃ പാര്ഷദൈര്ഗണൈഃ
ദേവന്മാരുടെ കന്യാദാനങ്ങളും മറ്റു പ്രവർത്തികളും അവിടെ നടന്നു; അവിടെ ഭവൻ തന്റെ അനുചിതരോടും കൂട്ടരോടും ചേർന്ന് എപ്പോഴും ആനന്ദിച്ചു.
ലോകപാലാഃ സദാ യത്ര തസ്ഥുര്മേരുഗിരൌ യഥാ മധുപിങ്ഗലനേത്രസ്തു ചന്ദ്രാവയവഭൂഷണഃ ദേവാനാമധിപം പ്രാഹ ഗണപാംശ്ച മഹേശ്വരഃ
അവിടെ, മേരുപർവ്വതത്തിലെ പോലെ ലോകപാലകർ എല്ലായ്പ്പോഴും നില്ക്കുന്നു; തേൻനിറം കണ്ണുകളുള്ള, ചന്ദ്രഭാഗം അലങ്കാരമായ മഹേശ്വരൻ, ദേവന്മാരുടെ അധിപനോടും അനുചിതരോടും സംസാരിച്ചു.