തേഷാമര്ചയതാം ദേവാന് ബ്രാഹ്മണാംശ്ച നമസ്യതാമ് ധര്മാര്ഥകാമമന്ത്രാണാം മഹാന്കാലോ ഽഭ്യവര്തത
അവരവരുടെ ദേവതകളെ ആരാധിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചു, ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം എന്നിവയ്ക്കായുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചുകൊണ്ട് വലിയൊരു കാലഘട്ടം അവർക്കു കടന്നു പോയി.
അഥാലക്ഷ്മീരസൂയാ ച തൃഡ്ബുഭുക്ഷേ തഥൈവ ച കലിശ്ച കലഹശ്ചൈവ ത്രിപുരം വിവിശുഃ സഹ
അപ്പോൾ ദാരിദ്ര്യം, അസൂയ, ദാഹം, വിശപ്പ്, വഴക്കും കലഹവും ഒത്തുചേർന്ന് ത്രിപുരയിൽ കടന്നു വന്നു.
സംധ്യാകാലം പ്രവിഷ്ടാസ്തേ ത്രിപുരം ച ഭയാവഹാഃ സമധ്യാസുഃ സമം ഘോരാഃ ശരീരാണി യഥാമയാഃ
അവരൊക്കെയും സന്ധ്യാകാലത്ത് ത്രിപുരയിൽ കടന്നു വന്നു; ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഇവർ, രോഗങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ, ജനങ്ങളിലൊതുങ്ങി.
സര്വ ഏതേ വിശന്തസ്തു മയേന ത്രിപുരാന്തരമ് സ്വപ്നേ ഭയാവഹാ ദൃഷ്ടാ ആവിശന്തസ്തു ദാനവാന്
മയൻ വഴി ഇവർ എല്ലാവരും ത്രിപുരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു, ദാനവന്മാർക്ക് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തിൽ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, പിന്നെ അവരിൽ കയറിപ്പോയി.
ഉദിതേ ച സഹസ്രാംശൌ ശുഭഭാസാകരേ രവൌ മയഃ സഭാമാവിവേശ ഭാസ്കരാഭ്യാമിവാമ്ബുദഃ
ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യൻ, ശുഭപ്രകാശം പകർന്നവൻ, ഉദിച്ചപ്പോൾ മയൻ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു; രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടെ മുമ്പിൽ ഒരു മേഘം കയറുന്നതുപോലെ.
മേരുകൂടനിഭേ രമ്യ ആസനേ സ്വര്ണമണ്ഡിതേ ആസീനാഃ കാഞ്ചനഗിരേഃ ശൃങ്ഗേ തോയമുചോ യഥാ
സ്വർണ്ണംകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, മെരുകുടംപോലെയുള്ള മനോഹരമായ സിംഹാസനത്തിൽ അവർ ഇരുന്നു; വെള്ളം ഒഴുകുന്ന പൊന്നുമലയുടെ മുകളിലിരുന്നതുപോലെ.
പാര്ശ്വയോസ്താരകാഖ്യശ്ച വിദ്യുന്മാലീ ച ദാനവഃ ഉപവിഷ്ടൌ മയസ്യാന്തേ ഹസ്തിനഃ കലഭാവിവ
അവന്റെ ഇരുവശത്തും താരകയും വിദ്യുന്മാലിയും എന്ന ദാനവന്മാർ മയന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു; ആനയുടെ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് കുഞ്ഞാനകൾ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ.
തതഃ സുരാരയഃ സര്വേ ഽശേഷകോപാ രണാജിരേ ഉപവിഷ്ടാ ദൃഢം വിദ്ധാ ദാനവാ ദേവശത്രവഃ
പിന്നീട് ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾ എല്ലാവരും അതിരില്ലാത്ത കോപത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ പരുക്കേറ്റ ദാനവന്മാർ, സഭയിൽ ഉറപ്പോടെ ഇരുന്നു.
തേഷ്വാസീനേഷു സര്വേഷു സുഖാസനഗതേഷു ച മയോ മായാവിജനക ഇത്യുവാച സ ദാനവാന്
എല്ലാവരും സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, മായയുടെ സ്രഷ്ടാവായ മയൻ ദാനവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഖേചരാഃ ഖേചരാരാവാ ഭോ ഭോ ദാക്ഷായണീസുതാഃ നിശാമയധ്വം സ്വപ്നോ ഽയം മയാ ദൃഷ്ടോ ഭയാവഹഃ
"ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ, ദാക്ഷായിണിയുടെ മക്കളേ, കേൾക്കൂ! ഞാൻ ഒരു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വപ്നം കണ്ടു."
ചതസ്രഃ പ്രമദാസ്തത്ര ത്രയോ മര്ത്യാ ഭയാവഹാഃ കോപാനലാദീപ്തമുഖാഃ പ്രവിഷ്ടാസ് ത്രിപുരാര്ദിനഃ
"അവിടെ നാലു സ്ത്രീകളും മൂന്നു മനുഷ്യരും, ഭയാനകരായവരും, കോപത്തിന്റെ അഗ്നിപോലെ ദഹിക്കുന്ന മുഖങ്ങളോടുകൂടി, രാത്രിയിൽ ത്രിപുരയിൽ കടന്നു."
പ്രവിശ്യ രുഷിതാസ്തേ ച പുരാണ്യതുലവിക്രമാഃ പ്രവിഷ്ടാഃ സ്മ ശരീരാണി ഭൂത്വാ ബഹുശരീരിണഃ
"അവരവിടേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, അതുല്യശക്തിയുള്ള ആ ക്രുദ്ധരായവർ, അനേകം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളിൽ കയറിപ്പോയി."
നഗരം ത്രിപുരം ചേദം തമസാ സമവസ്ഥിതമ് സഗൃഹം സഹ യുഷ്മാഭിഃ സാഗരാമ്ഭസി മജ്ജിതമ്
"ത്രിപുര എന്ന ഈ നഗരം, നിങ്ങളുടെ വീടുകളോടുകൂടി, ഇരുണ്ടതിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സമുദ്രജലത്തിൽ മുങ്ങിയതുപോലെ."
ഉലൂകം രുചിരാ നാരീ നഗ്നാരൂഢാ ഖരം തഥാ സഹ സ്ത്രീഭിര്ഹസന്തീ ച ചുമ്ബനേ പ്രമദാ യഥാ പുരുഷഃ സിന്ദുതിലകശ് ചതുരങ്ഘ്രിസ് ത്രിലോചനഃ
"ഒരു മനോഹരിയായ സ്ത്രീ ഉലൂകത്തിൽ കയറി, മറ്റൊന്ന് നഗ്നയായി കഴുതപ്പുറത്ത് കയറി, സ്ത്രീകൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, മറ്റൊന്ന് പുരുഷനെ സ്ത്രീപോലെ അണക്കുന്നു; ചന്ദ്രലക്ഷണവും നാലു കാലുകളും മൂന്ന് കണ്ണുകളും ഉള്ളവളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു."
യേന സാ പ്രമദാ നുന്നാ അഹം ചൈവ വിബോധിതഃ ഈദൃശീ പ്രമദാ ദൃഷ്ടാ മയാ ചാതിഭയാവഹാ
ആ സ്ത്രീയെ ആരോ പ്രേരിപ്പിച്ചു, എന്നെയും ഉണർത്തി. അങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു.
ഏഷ ഈദൃശകഃ സ്വപ്നോ ദൃഷ്ടോ വൈ ദിതിനന്ദനാഃ ദൃഷ്ടഃ കഥം ഹി കഷ്ടായ അസുരാണാം ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വപ്നം ഞാൻ കണ്ടു, ദിതിയുടെ മക്കളേ. ഈ ദർശനം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു, അസുരന്മാർക്ക് എന്ത് കഷ്ടം വരും എന്നു അറിയില്ല.
യദി വോ ഽഹം ക്ഷമോ രാജാ യദിദം വേത്ഥ ചേദ്ധിതമ് നിബോധധ്വം സുമനസോ ന ചാസൂയിതുമ് അര്ഹഥ
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് രാജാവായി യോജ്യനാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് നല്ലത് എന്ന് അറിയാമെങ്കിൽ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, അസൂയ കാണിക്കേണ്ടതില്ല.
കാമം ചേര്ഷ്യാം ച കോപം ച അസൂയാം സംവിഹായ ച സത്യേ ദമേ ച ധര്മേ ച മുനിവാദേ ച തിഷ്ഠത
ആസക്തിയും അസൂയയും കോപവും ഉപേക്ഷിച്ച് സത്യം, ക്ഷമ, ധർമ്മം, മുനിമാരുടെ ഉപദേശം എന്നിവയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കൂ.
ശാന്തയശ്ച പ്രയുജ്യന്താം പൂജ്യതാം ച മഹേശ്വരഃ യദി നാമാസ്യ സ്വപ്നസ്യ ഹ്യ് ഏവം ചോപരമോ ഭവേത്
ശാന്തി സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ, മഹാദേവനെ ആദരിക്കട്ടെ. ഈ സ്വപ്നം ഇങ്ങനെ അവസാനിച്ചാൽ അത്രയേ ഉള്ളൂ.
കുപ്യതേ നോ ധ്രുവം രുദ്രോ ദേവദേവസ്ത്രിലോചനഃ ഭവിഷ്യാണി ച ദൃശ്യന്തേ യതോ നസ്ത്രിപുരേ ഽസുരാഃ
നിശ്ചയമായും ത്രിതലോകദേവനായ രുദ്രൻ കോപിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം, ത്രിപുരയിലെ അസുരന്മാരിൽ ഭാവി ലക്ഷണങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
കലഹം വര്ജയന്തശ്ച അര്ജയന്തസ് തഥാര്ജവമ് സ്വപ്നോദയം പ്രതീക്ഷധ്വം കാലോദയമഥാപി ച
വിവാദങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി നേരത്തോടും സത്യത്തോടും കൂടെ ഇരിക്കൂ. ഈ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഫലവും കാലത്തിന്റെ പ്രവാഹവും കാത്തിരിക്കുക.
ശ്രുത്വാ ദാക്ഷായണീപുത്രാ ഇത്യേവം മയഭാഷിതമ് ക്രോധേര്ഷ്യാവസ്ഥയാ യുക്താ ദൃശ്യന്തേ ച വിനാശഗാഃ
എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദക്ഷയുടെ മക്കളായവർ, കോപത്തിലും അസൂയയിലും ആകൃഷ്ടരായി നാശത്തിലേക്ക് പോകുന്നവരായി കാണപ്പെടുന്നു.
വിനാശമ് ഉപപശ്യന്തോ ഹ്യ് അലക്ഷ്മ്യാ വ്യാപിതാസുരാഃ തത്രൈവ ദൃഷ്ട്വാ തേ ഽന്യോന്യം സക്രോധാപൂരിതേക്ഷണാഃ
തങ്ങൾക്കു തന്നെ നാശം വരുമെന്ന് കണ്ടു, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആകമടങ്ങിയ അസുരന്മാർ പരസ്പരം കോപഭരിതമായ കണ്ണുകളോടെ നോക്കി.
അഥ ദൈവപരിധ്വസ്താ ദാനവാസ്ത്രിപുരാലയാഃ ഹിത്വാ സത്യം ച ധര്മം ച അകാര്യാണ്യുപചക്രമുഃ
ശാപത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ത്രിപുരയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ദാനവന്മാർ സത്യം, ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച് തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ആരംഭിച്ചു.
ദ്വിഷന്തി ബ്രാഹ്മണാന്പുണ്യാന് ന ചാര്ചന്തി ഹി ദേവതാഃ ഗുരും ചൈവ ന മന്യന്തേ ഹ്യ് അന്യോന്യം ചാപി ചുക്രുധുഃ
അവർ സദാചാരമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദ്വേഷിക്കുന്നു, ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നില്ല, ഗുരുവിനെ മാനിക്കുന്നില്ല, പരസ്പരം കോപിക്കുന്നു.
കലഹേഷു ച സജ്ജന്തേ സ്വധര്മേഷു ഹസന്തി ച പരസ്പരം ച നിന്ദന്തി അഹമിത്യേവ വാദിനഃ
അവർ വഴക്കുകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു, തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്നു, പരസ്പരം അപമാനിക്കുന്നു, എല്ലാം 'ഞാൻ' എന്ന غرഹത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു.
ഉച്ചൈര്ഗുരൂന്പ്രഭാഷന്തേ നാഭിഭാഷന്തി പൂജിതാഃ അകസ്മാത്സാശ്രുനയനാ ജായന്തേ ച സമുത്സുകാഃ
അവർ മുതിർന്നവരോട് ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു, ആദരിക്കുമ്പോൾ മറുപടി പറയുന്നില്ല, അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ണീരോടെ ഉത്സുകരായി മാറുന്നു.
ദധിസക്തൂന്പയശ്ചൈവ കപിത്ഥാനി ച രാത്രിഷു ഭക്ഷയന്തി ച ശേരന്ത ഉച്ഛിഷ്ടാഃ സംവൃതാസ്തഥാ
രാത്രിയിൽ അവർ തൈര്, പൊട്ടിച്ചോറ്, പാൽ, കപ്പിത്തം എന്നിവ കഴിക്കുന്നു, ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച് മറച്ചുവെച്ച് ഉറങ്ങുന്നു.
മൂത്രം കൃത്വോപസ്പൃശന്തി ചാകൃത്വാ പാദധാവനമ് സംവിശന്തി ച ശയ്യാസു ശൌചാചാരവിവര്ജിതാഃ
മൂത്രം ചെയ്ത ശേഷം കാലുകൾ കഴുകാതെ തന്നെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, ശുചിത്വം പാലിക്കാതെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു.
സംകുചന്തി ഭയാച്ചൈവ മാര്ജാരാണാം യഥാഖുകഃ ഭാര്യാം ഗത്വാ ന ശുധ്യന്തി രഹോവൃത്തിഷു നിസ്ത്രപാഃ
പൂച്ചയെ കണ്ടു എലി പോലെ ഭയന്ന് ഒളിക്കുന്നു; ഭാര്യയെ സമീപിച്ച ശേഷം ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യാതെ രഹസ്യപ്രവൃത്തികളിൽ ലജ്ജയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.