രത്നമാലാന്തരമയഃ ശാല്മലശ്ചാന്തരാലകൃത് തസ്യാപരേണ രജതോ മഹാനസ്തോ ഗിരിഃ സ്മൃതഃ
രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച ശാല്മലപർവ്വതം ഇടയിൽ വിഭജിക്കുന്നു; അതിന് അപ്പുറം വെള്ളി കൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ വലിയ അസ്തു പർവ്വതം നില്ക്കുന്നു.
സ വൈ സോമക ഇത്യുക്തോ ദേവൈര്യത്രാമൃതം പുരാ സംഭൃതം ച ഹൃതം ചൈവ മാതുരര്ഥേ ഗരുത്മതാ
അത് സോമകപർവ്വതം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; പുരാതനകാലത്ത് ദേവന്മാർ അമ്മയുടെ വേണ്ടി അമൃതം അവിടെ സമ്പാദിച്ചു, ഗരുഡന്റെ സഹായത്തോടെ എടുത്തു.
തസ്യാപരേ ചാമ്ബികേയഃ സുമനാശ്ചൈവ സ സ്മൃതഃ ഹിരണ്യാക്ഷോ വരാഹേണ തസ്മിഞ്ഛൈലേ നിഷൂദിതഃ
അതിന് അപ്പുറം ആംബികേയപർവ്വതം, സുമനാ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെയാണ് ഹിരണ്യാക്ഷൻ വരാഹാവതാരത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടത്.
ആമ്ബികേയാത്പരോ രമ്യഃ സര്വൌഷധിനിഷേവിതഃ വിഭ്രാജസ്തു സമാഖ്യാതഃ സ്ഫാടികസ്തു മഹാന്ഗിരിഃ
ആംബികേയത്തിന് അപ്പുറം എല്ലാ ഔഷധികളും നിറഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ള വിപ്രാജപർവ്വതം നില്ക്കുന്നു; അതാണ് വലിയ സ്ഫടികപർവ്വതം.
യസ്മാദ്വിഭ്രാജതേ വഹ്നിര് വിഭ്രാജസ്തേന സ സ്മൃതഃ സൈവേഹ കേശവേത്യുക്തോ യതോ വായുഃ പ്രവാതി ച
അവിടെ നിന്നാണ് അഗ്നി പ്രകാശിക്കുന്നത്, അതിനാൽ അതിനെ വിപ്രാജം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അതിനെ ഇവിടെ കേശവൻ എന്നും പറയുന്നു, കാരണം അവിടെ നിന്നാണ് വായു വീശുന്നത്.
തേഷാം വര്ഷാണി വക്ഷ്യാമി പര്വതാനാം ദ്വിജോത്തമാഃ ശൃണുധ്വം നാമതസ്താനി യഥാവദനുപൂര്വശഃ
ഈ പർവ്വതങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങളെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, മഹാന്മാരേ; അവയുടെ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ദ്വിനാമാന്യേവ വര്ഷാണി യഥൈവ ഗിരയസ്തഥാ ഉദയസ്യോദയം വര്ഷം ജലധാരേതി വിശ്രുതമ്
പർവ്വതങ്ങൾക്കു പേരുള്ളപോലെ അതിന്റെ പ്രദേശങ്ങൾക്കും അതേ പേരുകളാണ്; ഉദയപർവ്വതത്തിന്റെ പ്രദേശം ഉദയമാണ്, ജലധാരയുടെ പ്രദേശം ജലധാര എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
നാമ്നാ ഗതഭയം നാമ വര്ഷം തത്പ്രഥമം സ്മൃതമ് ദ്വിതീയം ജലധാരസ്യ സുകുമാരമിതി സ്മൃതമ്
ആദ്യ പ്രദേശം ഗതഭയമെന്നു പേരാണ്; രണ്ടാം പ്രദേശം ജലധാരയുടെ സുകുമാരമെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
തദേവ ശൈശിരം നാമ വര്ഷം തത്പരികീര്തിതമ് നാരദസ്യ ച കൌമാരം തദേവ ച സുഖോദയമ്
അടുത്തത് ശൈശിരം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; നാരദപർവ്വതത്തിന്റെ പ്രദേശം കൗമാരം എന്നും സുഖോദയം എന്നും പറയുന്നു.
ശ്യാമപര്വതവര്ഷം തദ് അനീചകമ് ഇതി സ്മൃതമ് ആനന്ദകമിതി പ്രോക്തം തദേവ മുനിഭിഃ ശുഭമ്
ശ്യാമപർവ്വതത്തിന്റെ പ്രദേശം അനീചകം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അതേ പ്രദേശം ആനന്ദകം എന്നും മുനിമാർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
സോമകസ്യ ശുഭം വര്ഷം വിജ്ഞേയം കുസുമോത്കരമ് തദേവാസിതമ് ഇത്യുക്തം വര്ഷം സോമകസംജ്ഞിതമ്
സോമക എന്ന പ്രദേശം പുഷ്പസമൃദ്ധിയാൽ പ്രശസ്തവും, അതേ സമയം ആശിതം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നതുമാണ്. ഈ പ്രദേശം സോമക എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ആമ്ബികേയസ്യ മൈനാകം ക്ഷേമകം ചൈവ തത്കൃതമ് കേസരഃ പര്വതസ്യാപി മഹാദ്രുമമിതി സ്മൃതമ് തദേവ ധവമിത്യുക്തം വര്ഷം വിഭ്രാജസംജ്ഞിതമ്
ആംബികയുടെ പ്രദേശം മൈനാകവും ക്ഷേമകവും ആകുന്നു; അവൾ സൃഷ്ടിച്ചവയാണ്. കേശരപർവ്വതം മഹാദ്രുമം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു, അതേ പോലെ ധവം എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രദേശം വിഭ്രാജ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദ്വീപസ്യ പരിണാഹം ച ഹ്രസ്വദീര്ഘത്വമേവ ച ജമ്ബൂദ്വീപേന സംഖ്യാതം തസ്യ മധ്യേ വനസ്പതിഃ
ദ്വീപിന്റെ ചുറ്റളവും നീളം കുറവും ജംബൂദ്വീപിന്റെ അളവുപോലെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു.
ശാകോ നാമ മഹാവൃക്ഷഃ പ്രജാസ്തസ്യ മഹാനുഗാഃ ഏതേഷു ദേവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച സഹ ചാരണൈഃ
ശാക എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു വലിയ വൃക്ഷം അവിടുണ്ട്. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആ വൃക്ഷത്തോടു ചേർന്നാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ എന്നിവരും കൂടെ വസിക്കുന്നു.
വിഹരന്തി രമന്തേ ച ദൃശ്യമാനാശ്ച തൈഃ സഹ തത്ര പുണ്യാ ജനപദാശ് ചാതുര്വര്ണ്യസമന്വിതാഃ
അവർ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുകയും ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവരോടൊപ്പം മറ്റ് ജീവികളും കാണപ്പെടുന്നു. ആ സ്ഥലത്ത് നാലു വർണ്ണങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുണ്യമായ ജനപദങ്ങൾ ഉണ്ട്.
തേഷു നദ്യശ്ച സപ്തൈവ പ്രതിവര്ഷം സമുദ്രഗാഃ ദ്വിനാമ്നാ ചൈവ താഃ സര്വാ ഗങ്ഗാഃ സപ്തവിധാഃ സ്മൃതാഃ
അവിടുത്തെ ഏഴു നദികൾ ഓരോ പ്രദേശത്തും സമുദ്രത്തിലേക്കാണ് ഒഴുകുന്നത്. അവയെല്ലാം രണ്ടുവിധം പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഈ ഏഴു നദികൾ ഗംഗയുടെ ഏഴു രൂപങ്ങളാണ്.
പ്രഥമാ സുകുമാരീതി ഗങ്ഗാ ശിവജലാ ശുഭാ മുനിതപ്താ ച നാമ്നൈഷാ നദീ സമ്പരികീര്തിതാ
ആദ്യത്തെ ഗംഗയെ സുകുമാരി എന്നും, ശിവജലം നിറഞ്ഞതും പുണ്യമുള്ളതുമായ നദി എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവളെ മുനിതപ്താ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
സുകുമാരീ തപഃസിദ്ധാ ദ്വിതീയാ നാമതഃ സതീ നന്ദാ ച പാവനീ ചൈവ തൃതീയാ പരികീര്തിതാ
സുകുമാരി തപസ്സിൽ সিদ্ধിയായ രണ്ടാമത്തെ ഗംഗയാണ്. നന്ദാ എന്ന ശുദ്ധികരിക്കുന്ന നദി മൂന്നാമത്തേതായി അറിയപ്പെടുന്നു.
ശിബികാ ച ചതുര്ഥീ സ്യാദ് ദ്വിവിധാ ച പുനഃ സ്മൃതാ ഇക്ഷുശ്ച പഞ്ചമീ ജ്ഞേയാ തഥൈവ ച പുനഃ കുഹൂഃ
ശിബികാ നാലാമത്തെ നദിയാണ്, അവൾ രണ്ടുവിധത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇക്ഷു അഞ്ചാമത്തേതാണ്, അതുപോലെ തന്നെ കുഹൂ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
വേണുകാ ചാമൃതാ ചൈവ ഷഷ്ഠീ സമ്പരികീര്തിതാ സുകൃതാ ച ഗഭസ്തീ ച സപ്തമീ പരികീര്തിതാ
വേണുകയും അമൃതയും ആറാമത്തെ നദികളായി അറിയപ്പെടുന്നു. സുകൃതയും ഗഭസ്തിയും ഏഴാമത്തെ നദികളായി പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഏതാഃ സപ്ത മഹാഭാഗാഃ പ്രതിവര്ഷം ശിവോദകാഃ ഭാവയന്തി ജനം സര്വം ശാകദ്വീപനിവാസിനമ്
ഈ ഏഴു മഹാഭാഗ്യവതികളായ ശിവജലം നിറഞ്ഞ നദികൾ ഓരോ വർഷവും ശാകദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
അഭിഗച്ഛന്തി താശ്ചാന്യാ നദാ നദ്യഃ സരാംസി ച ബഹൂദകപരിസ്രാവാ യതോ വര്ഷതി വാസവഃ
മറ്റ് നദികളും, ഒഴുക്കുകളും, തടാകങ്ങളും, ജലസമൃദ്ധമായവ, അവിടേക്ക് എത്തുന്നു; യത്ര യത്ര ഇന്ദ്രൻ മഴവർഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ.
താസാം തു നാമധേയാനി പരിമാണം തഥൈവ ച ന ശക്യം പരിസംഖ്യാതും പുണ്യാസ്താഃ സരിദുത്തമാഃ
അവ നദികളുടെ പേരുകളും അളവുകളും മുഴുവനായി എണ്ണിപ്പറയാൻ കഴിയില്ല; അവ പുണ്യവും ഉത്തമവുമായ നദികളാണ്.
താഃ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ നദീര്ജനപദാസ്തു തേ ഏതേ ശാന്തഭയാഃ പ്രോക്താഃ പ്രമോദാ യേ ച വൈ ശിവാഃ
അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആ നദികളുടെ വെള്ളം സന്തോഷത്തോടെ കുടിക്കുന്നു; അവർ ശാന്തരും ഭയമില്ലാത്തവരും സുഖികളുമാണ്.
ആനന്ദാശ്ച സുഖാശ്ചൈവ ക്ഷേമകാശ്ച നവൈഃ സഹ വര്ണാശ്രമാചാരയുതാ ദേശാസ്തേ സപ്ത വിശ്രുതാഃ
ആ ഏഴു ദേശങ്ങൾ സന്തോഷവും സുഖവും സുരക്ഷയും നിറഞ്ഞവയാണ്; പുതിയവയും അവിടുണ്ട്. നാലു വർണ്ണങ്ങൾക്കും ആശ്രമങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ ആചാരങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്.
ആരോഗ്യാ ബലിനശ്ചൈവ സര്വേ മരണവര്ജിതാഃ അവസര്പിണീ ന തേഷ്വസ്തി തഥൈവോത്സര്പിണീ പുനഃ
അവിടുത്തെ എല്ലാവരും ആരോഗ്യവാന്മാരും ബലവാന്മാരുമാണ്; അവർക്കു മരണമില്ല. അവിടെ ക്ഷയമോ വർദ്ധനവോ ഇല്ല.
ന തത്രാസ്തി യുഗാവസ്ഥാ ചതുര്യുഗകൃതാ ക്വചിത് ത്രേതായുഗസമഃ കാലസ് തഥാ തത്ര പ്രവര്തതേ
അവിടെ യുക്തകളുടെ വിഭജനം ഇല്ല; നാലു യുഗങ്ങൾ പോലെ കാലം അവിടെ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അവിടെ ത്രേതായുഗത്തിലെപ്പോലെ കാലം സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ശാകദ്വീപാദിഷു ജ്ഞേയം പഞ്ചസ്വേതേഷു സര്വശഃ ദേശസ്യ തു വിചാരേണ കാലഃ സ്വാഭാവികഃ സ്മൃതഃ
ശാകദ്വീപത്തിലും മറ്റുള്ള അഞ്ചു ദ്വീപുകളിലും എല്ലായിടത്തും ഇതാണ് അറിയേണ്ടത്; ദേശത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് അവിടെ കാലം സ്വാഭാവികമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ന തേഷു സംകരഃ കശ്ചിദ് വര്ണാശ്രമകൃതഃ ക്വചിത് ധര്മസ്യ ചാവ്യഭീചാരാദ് ഏകാന്തസുഖിനഃ പ്രജാഃ
അവിടെ ഒരിക്കലും ജാതികളിലും ജീവിതഘട്ടങ്ങളിലും കലഹമോ ആശയക്കുഴപ്പമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒരുപോലും വിട്ടുമാറിയില്ല. ജനങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിർഭാഗ്യരഹിതമായ സന്തോഷത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു.
ന തേഷു മായാ ലോഭോ വാ ഈര്ഷ്യാസൂയാ ഭയം കുതഃ വിപര്യയോ ന തേഷ്വസ്തി തദ്വൈ സ്വാഭാവികം സ്മൃതമ്
അവിടെയുള്ളവർക്ക് മായയോ ലോഭമോ അസൂയയോ ദ്വേഷമോ ഭയമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; സ്വഭാവത്തിൽ യാതൊരു മാറ്റവും അവരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല — അതാണ് അവരുടേതായ സ്വാഭാവിക അവസ്ഥ.