തതശ്ചാചമ്യ വിധിവദ് ആലിഖേത്പദ്മമഗ്രതഃ അക്ഷതാഭിഃ സപുഷ്പാഭിഃ സജലാരുണചന്ദനമ് അര്ഘ്യം ദദ്യാത്പ്രയത്നേന സൂര്യനാമാനി കീര്തയേത്
ശുദ്ധജലം കുടിച്ച്, മുന്നില് ഒരു താമര വരച്ച്, അക്ഷതയും പുഷ്പങ്ങളും വെള്ളവും ചുവന്ന ചന്ദനവും ചേര്ത്ത് അര്ഘ്യം സമര്പ്പിച്ച്, സൂര്യന്റെ നാമങ്ങള് ശ്രദ്ധയോടെ ഉച്ചരിക്കണം.
നമസ്തേ വിഷ്ണുരൂപായ നമോ വിഷ്ണുമുഖായ വൈ സഹസ്രരശ്മയേ നിത്യം നമസ്തേ സര്വതേജസേ
വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമായവനേ, വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖമുള്ളവനേ, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവനേ, ശാശ്വതപ്രഭയുള്ളവനേ — നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമസ്തേ ശിവ സര്വേശ നമസ്തേ സര്വവത്സല ജഗത്സ്വാമിന്നമസ്തേ ഽസ്തു ദിവ്യചന്ദനഭൂഷിത
ശിവനേ, എല്ലാം ഭരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാവരോടും സ്നേഹമുള്ളവനേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനേ, ദിവ്യചന്ദനത്തില് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ — നിനക്ക് നമസ്കാരം.
പദ്മാസന നമസ്തേ ഽസ്തു കുണ്ഡലാങ്ഗദഭൂഷിത നമസ്തേ സര്വലോകേശ ജഗത്സര്വം വിബോധസേ
താമരാസനത്തില് ഇരിക്കുന്നവനേ, കുണ്ഡലവും ആംഗദവും ധരിച്ചവനേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, ലോകത്തെ ഉണര്ത്തുന്നവനേ — നിനക്ക് നമസ്കാരം.
സുകൃതം ദുഷ്കൃതം ചൈവ സര്വം പശ്യസി സര്വഗ സത്യദേവ നമസ്തേ ഽസ്തു പ്രസീദ മമ ഭാസ്കര
നല്ലതും കെട്ടതുമായ പ്രവൃത്തികള് എല്ലാം കാണുന്നവനേ, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനേ, സത്യദേവനേ, ഭാസ്കരനേ, ദയചെയ്യണം, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
ദിവാകര നമസ്തേ ഽസ്തു പ്രഭാകര നമോ ഽസ്തു തേ ഏവം സൂര്യം നമസ്കൃത്യ ത്രിഃ കൃത്വാഥ പ്രദക്ഷിണമ് ദ്വിജം ഗാം കാഞ്ചനം സ്പൃഷ്ട്വാ തതോ വിഷ്ണുഗൃഹം വ്രജേത്
ദിവസം നല്കുന്നവനേ, പ്രകാശം നല്കുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. ഇങ്ങനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തശേഷം, ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയും പശുവിനെയും പൊന്നിനെയും സ്പര്ശിച്ച്, വിഷ്ണുവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോകണം.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി പ്രയാഗസ്യോപവര്ണനമ് മാര്കണ്ഡേയേന കഥിതം യത്പുരാ പാണ്ഡുസൂനവേ
ഇനി, പ്രയാഗത്തിന്റെ കഥ പറയാം. പുരാതനകാലത്ത് മാര്ക്കണ്ഡേയന് പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞതാണത്.
ഭാരതേ തു യദാ വൃത്തേ പ്രാപ്തരാജ്യേ പൃഥാസുതേ ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
ഭാരതത്തില് സംഭവങ്ങള് കഴിഞ്ഞ്, പൃഥയുടെ മകനായവന് രാജ്യം നേടുമ്പോള്, അപ്പോഴാണ് കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് രാജാവായത്.
ഭ്രാതൃശോകേന സംതപ്തശ് ചിന്തയന്സ പുനഃ പുനഃ ആസീത്സുയോധനോ രാജാ ഏകാദശചമൂപതിഃ
സഹോദരന്മാരുടെ ദുഃഖത്തില് കനലായി, വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, പതിനൊന്ന് സൈന്യങ്ങളുടെ നായകനായ സുയോധനനോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
അസ്മാന്സംതാപ്യ ബഹുശഃ സര്വേ തേ നിധനം ഗതാഃ വാസുദേവം സമാശ്രിത്യ പഞ്ച ശേഷാസ്തു പാണ്ഡവാഃ
നമുക്ക് അനേകം ദുഃഖം നല്കി, അവരൊക്കെയും മരണപ്പെട്ടു; വാസുദേവനെ ആശ്രയിച്ച് അഞ്ചു പാണ്ഡവര് മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
ഹത്വാ ഭീഷ്മം ച ദ്രോണം ച കര്ണം ചൈവ മഹാബലമ് ദുര്യോധനം ച രാജാനം പുത്രഭ്രാതൃസമന്വിതമ്
ഭീഷ്മനെയും ദ്രോണനെയും മഹാബലനായ കര്ണ്ണനെയും, പുത്രന്മാരോടും സഹോദരന്മാരോടും കൂടിയിരുന്ന രാജാവായ ദുര്യോധനനെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
രാജാനോ നിഹതാഃ സര്വേ യേ ചാന്യേ ശൂരമാനിനഃ കിം നോ രാജ്യേന ഗോവിന്ദ കിം ഭോഗൈര്ജീവിതേന വാ
എല്ലാ രാജാക്കളും, വീരന്മാരെന്നു കരുതിയവരും കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഗോവിന്ദാ, രാജ്യം എനിക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം? ഭോഗങ്ങള്ക്കും ജീവന്ക്കും എന്ത് വില?
ധിക് കഷ്ടമിതി സംചിത്യ രാജാ വൈക്ലവ്യഭാഗതഃ നിര്വിചേഷ്ടോ നിരുത്സാഹഃ കിംചിത് തിഷ്ഠത്യധോമുഖഃ
‘അയ്യോ, എത്ര ദുഃഖം’ എന്നു ചിന്തിച്ച്, രാജാവ് വിഷാദത്തില് ആകുന്നു; ഒന്നും ചെയ്യാതെ, ഉത്സാഹം ഇല്ലാതെ, തലകുനിച്ച് കുറച്ചു നേരം നിന്നു.
ലബ്ധസംജ്ഞോ യദാ രാജാ ചിന്തയന്സ പുനഃ പുനഃ കതരോ വിനിയോഗോ വാ നിയമം തീര്ഥമേവ ച
ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ രാജാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചു; ഏത് വ്രതം ആചരിക്കണം, ഏത് തീര്ത്ഥയാത്ര പോകണം എന്നു വിചാരിച്ചു.
യേനാഹം ശീഘ്രമ് ആമുഞ്ചേ മഹാപാതകികില്ബിഷാത് യത്ര സ്ഥിത്വാ നരോ യാതി വിഷ്ണുലോകമനുത്തമമ്
എനിക്ക് വലിയ പാപങ്ങളുടെ കറയിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ മോചനം ലഭിക്കാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? അവിടെ താമസിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ ലോകത്തെത്തും.
കഥം പൃച്ഛാമി വൈ കൃഷ്ണം യേനേദം കാരിതോ ഽസ്മ്യഹമ് ധൃതരാഷ്ട്രം കഥം പൃച്ഛേ യസ്യ പുത്രശതം ഹതമ്
എനിക്ക് ഇതെങ്ങനെ കൃഷ്ണനോട് ചോദിക്കാം? ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചത് അവനല്ലേ? ധൃതരാഷ്ട്രനോട് എങ്ങനെ ചോദിക്കാം? അവന്റെ നൂറു മക്കളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
വ്യാസം കഥമഹം പൃച്ഛേ യസ്യ ഗോത്രക്ഷയഃ കൃതഃ ഏവം വൈക്ലവ്യമാപന്നോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ രുദന്തി പാണ്ഡവാഃ സര്വേ ഭ്രാതൃശോകപരിപ്ലുതാഃ
വ്യാസനോട് എങ്ങനെ ചോദിക്കാം? അവന്റെ വംശം തന്നെ നശിച്ചുപോയി. ഇങ്ങനെ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകെയുള്ള യുദ്ധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി പാണ്ഡവന്മാരൊക്കെയും കരയുന്നു.
യേ ച തത്ര മഹാത്മാനഃ സമേതാഃ പാണ്ഡവാഃ സ്മൃതാഃ കുന്തീ ച ദ്രൌപദീ ചൈവ യേ ച തത്ര സമാഗതാഃ ഭൂമൌ നിപതിതാഃ സര്വേ രുദന്തസ്തു സമന്തതഃ
അവിടെ കൂടിച്ചേർന്ന മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാരും, കുന്തിയും ദ്രൗപദിയും, മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും നിലത്ത് വീണു ചുറ്റും കരയുകയാണ്.
വാരാണസ്യാം മാര്കണ്ഡേയസ് തേന ജ്ഞാതോ യുധിഷ്ഠിരഃ യഥാ വൈക്ലവ്യമാപന്നോ രുദമാനസ്തു ദുഃഖിതഃ
വാരാണസിയിൽ മാർകണ്ഡേയൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനുമായി പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകിയ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അപ്പോൾ കരയുകയും വിഷമിക്കുകയും ചെയ്തു.
അചിരേണൈവ കാലേന മാര്കണ്ഡേയോ മഹാതപാഃ സമ്പ്രാപ്തോ ഹാസ്തിനപുരം രാജദ്വാരേ ഹ്യതിഷ്ഠത
അത്രയും നേരം വൈകാതെ മഹാതപസ്സുകാരനായ മാർകണ്ഡേയൻ ഹസ്തിനാപുരത്തേക്ക് എത്തി രാജധാനിയുടെ വാതിലിൽ നിന്നു.
ദ്വാരപാലോ ഽപി തം ദൃഷ്ട്വാ രാജ്ഞഃ കഥിതവാന്ദ്രുതമ് ത്വാം ദ്രഷ്ടുകാമോ മാര്കണ്ഡേയോ ദ്വാരി തിഷ്ഠത്യസൌ മുനിഃ ത്വരിതോ ധര്മപുത്രസ്തു ദ്വാരമാഗാദതഃ പരമ്
കാവൽക്കാരൻ അവനെ കണ്ടു ഉടൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മാർകണ്ഡേയൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ മുനി വാതിലിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു.' ഉടൻ തന്നെ ധർമ്മപുത്രൻ വാതിലിലേക്ക് ഓടി.
സ്വാഗതം തേ മഹാഭാഗ സ്വാഗതം തേ മഹാമുനേ അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ അദ്യ മേ താരിതം കുലമ്
സ്വാഗതം, മഹാഭാഗനേ! സ്വാഗതം, മഹാമുനിയേ! ഇന്നാണ് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായത്; ഇന്നാണ് എന്റെ കുടുംബം രക്ഷപ്പെട്ടത്.
അദ്യ മേ പിതരസ്തുഷ്ടാസ് ത്വയി ദൃഷ്ടേ മഹാമുനേ അദ്യാഹം പൂതദേഹോ ഽസ്മി യത്ത്വയാ സഹ ദര്ശനമ്
ഇന്ന് എന്റെ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു, മഹാമുനിയെ കണ്ടതുകൊണ്ട്. ഇന്ന് ഞാൻ ശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു, കാരണം ഞാൻ നിങ്ങളെ നേരിൽ കണ്ടു.
സിംഹാസനേ സമാസ്ഥാപ്യ പാദശൌചാര്ചനാദിഭിഃ യുധിഷ്ഠിരോ മഹാത്മാ വൈ പൂജയാമാസ തം മുനിമ്
സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, കാലുകൾ കഴുകി മറ്റു ആചാരങ്ങൾ നടത്തി, മഹാത്മാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ആ മുനിയെ ആദരിച്ചു.
തതഃ സ തുഷ്ടോ മാര്കണ്ഡഃ പൂജിതശ്ചാഹ തം നൃപമ് ആഖ്യാഹി ത്വരിതം രാജന് കിമര്ഥം രുദിതം ത്വയാ കേന വാ വിക്ലവീഭൂതഃ കാ ബാധാ തേ കിമപ്രിയമ്
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മാർകണ്ഡേയൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? എന്താണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്? എന്താണ് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്? എന്താണ് മനസ്സിൽ ദു:ഖം?'
അസ്മാകം ചൈവ യദ്വൃത്തം രാജ്യസ്യാര്ഥേ മഹാമുനേ ഏതത്സര്വം വിദിത്വാ തു ചിന്താവശമുപാഗതഃ
മഹാമുനിയേ, രാജ്യം നിലനിര്ത്താൻ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടായ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
ശൃണു രാജന്മഹാബാഹോ ക്ഷത്രധര്മവ്യവസ്ഥിതമ് നൈവ ദൃഷ്ടം രണേ പാപം യുധ്യമാനസ്യ ധീമതഃ
രാജാവേ, മഹാബാഹുവേ, ക്ഷത്രധർമ്മം കേൾക്കൂ. ധീരനായ യോദ്ധാവ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ പാപം ചെയ്യുന്നതായി കണക്കാക്കുന്നില്ല.
കിം പുനാ രാജധര്മേണ ക്ഷത്രിയസ്യ വിശേഷതഃ തദേവം ഹൃദയം കൃത്വാ തസ്മാത്പാപം ന ചിന്തയേത്
അപ്പോൾ രാജാവായ ക്ഷത്രിയനു പ്രത്യേകിച്ച് എന്താണ് പാപം? അതിനാൽ മനസ്സു ദൃഢമാക്കി നീ പാപം ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല.
തതോ യുധിഷ്ഠിരോ രാജാ പ്രണമ്യ ശിരസാ മുനിമ് പപ്രച്ഛ വിനയോപേതഃ സര്വപാതകനാശനമ്
അതിനുശേഷം രാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ വിനയപൂർവ്വം മുനിയുടെ മുമ്പിൽ തലകുനിച്ച് എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗം ചോദിച്ചു.
പൃച്ഛാമി ത്വാം മഹാപ്രാജ്ഞ നിത്യം ത്രൈലോക്യദര്ശിനമ് കഥയ ത്വം സമാസേന യേന മുച്യേത കില്ബിഷാത്
മഹാപണ്ഡിതനേ, എല്ലാം കാണുന്നവനേ, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ദയവായി ചുരുക്കത്തിൽ പറയൂ.