അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ശര്കരാശൈലമുത്തമമ് യസ്യ പ്രദാനാദ്വിഷ്ണ്വര്കരുദ്രാസ്തുഷ്യന്തി സര്വദാ
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ പഞ്ചസാര പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു. അതു സമർപ്പിച്ചാൽ വിഷ്ണുവും സൂര്യനും രുദ്രനും എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടരാവും.
അഷ്ടാഭിഃ ശര്കരാഭാരൈര് ഉത്തമഃ സ്യാന്മഹാചലഃ ചതുര്ഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തോ ഭാരാഭ്യാമധമഃ സ്മൃതഃ
എട്ട് ഭാരമെടുത്ത പഞ്ചസാരകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയാൽ അത്യുത്തമ പർവ്വതം എന്നു പറയുന്നു; നാലു ഭാരമെടുത്താൽ മധ്യസ്ഥം; രണ്ട് ഭാരമെടുത്താൽ അതു താഴ്ന്നതായിരിക്കും.
ഭാരേണ വാര്ധഭാരേണ കുര്യാദ്യഃ സ്വല്പവിത്തവാന് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാന്കുര്യാത് തുരീയാംശേന മാനവഃ
കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവർക്ക് ഒരു ഭാരമോ അരഭാരമോ ഉപയോഗിച്ച് പർവ്വതം നിർമ്മിക്കാം; മനുഷ്യൻ നാലിലൊന്നാം ഭാഗം കൊണ്ടും പർവ്വതങ്ങൾ ഒരുക്കാം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആസാദ്യാമരസംയുതമ് മേരോരുപരി തദ്വച്ച സ്ഥാപ്യം ഹേമതരുത്രയമ്
അക്കരി പർവ്വതം പോലെ തന്നെ, എല്ലാം അമൃതം ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കണം; അതുപോലെ, മേരുവിന്റെ മുകളിൽ മൂന്ന് പൊൻമരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
മന്ദാരഃ പാരിജാതശ്ച തൃതീയഃ കല്പപാദപഃ ഏതദ്വൃക്ഷത്രയം മൂര്ധ്നി സര്വേഷ്വപി നിയോജയേത്
മന്ദാരം, പാർിജാതം, മൂന്നാമത്തേത് കൽപ്പവൃക്ഷം—ഈ മൂന്നു വൃക്ഷങ്ങളും എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹരിചന്ദനസംതാനൌ പൂര്വപശ്ചിമഭാഗയോഃ നിവേശ്യൌ സര്വശൈലേഷു വിശേഷാച്ഛര്കരാചലേ
കിഴക്കുവശത്തും പടിഞ്ഞാറുവശത്തും രണ്ട് ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് പഞ്ചസാര പർവ്വതത്തിൽ, സ്ഥാപിക്കണം.
മന്ദരേ കാമദേവസ്തു പ്രത്യഗ്വക്ത്രഃ സദാ ഭവേത് ഗന്ധമാദനശൃങ്ഗേ തു ധനദഃ സ്യാദുദങ്മുഖഃ
മന്ദാരത്തിൽ, കാമദേവൻ എപ്പോഴും പടിഞ്ഞാറോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം; ഗന്ധമാദനശൃംഗത്തിൽ ധനദൻ വടക്കോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം.
പ്രാങ്മുഖോ വേദമൂര്തിസ്തു ഹംസഃ സ്യാദ്വിപുലാചലേ ഹൈമീ സുപാര്ശ്വേ സുരഭിര് ദക്ഷിണാഭിമുഖീ ഭവേത്
വലിയ പർവ്വതത്തിൽ, വേദത്തിന്റെ രൂപമായ ഹംസം കിഴക്കോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം; പൊൻവശത്ത്, സുരഭി ദക്ഷിണത്തോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആവാഹനവിധാനകമ് കൃത്വാ തു ഗുരവേ ദദ്യാന് മധ്യമം പര്വതോത്തമമ് ഋത്വിഗ്ഭ്യശ് ചതുരഃ ശൈലാന് ഇമാന്മന്ത്രാനുദീരയന്
അക്കരി പർവ്വതം പോലെ തന്നെ, എല്ലാ ആഹ്വാനവിധികളും നടത്തി, മധ്യസ്ഥ പർവ്വതം ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം; നാല് പർവ്വതങ്ങൾ ഋത്വിക്മാർക്ക് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.
സൌഭാഗ്യാമൃതസാരോ ഽയം പര്വതഃ ശര്കരായുതഃ തസ്മാദാനന്ദകാരീ ത്വം ഭവ ശൈലേന്ദ്ര സര്വദാ
പഞ്ചസാര നിറഞ്ഞ ഈ പർവ്വതം ഭാഗ്യത്തിന്റെ അമൃതസാരമാണ്; അതുകൊണ്ട്, പർവ്വതാധിപാ, നീ എപ്പോഴും ആനന്ദം നൽകുന്നവനാകണം.
അമൃതം പിബതാം യേ തു നിപേതുര്ഭുവി ശീകരാഃ ദേവാനാം തത്സമുത്ഥസ്ത്വം പാഹി നഃ ശര്കരാചല
ദേവന്മാർ അമൃതം കുടിക്കുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ വീണ തുള്ളികൾ നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്; ആ പഞ്ചസാര പർവ്വതമേ, ഞങ്ങളെ കാത്തരുളേണം.
മനോഭവധനുര്മധ്യാദ് ഉദ്ഭൂതാ ശര്കരാ യതഃ തന്മയോ ഽസി മഹാശൈല പാഹി സംസാരസാഗരാത്
മനോഭവന്റെ വില്ലിന്റെ നടുവിൽ നിന്നാണ് പഞ്ചസാര ഉദിച്ചതെന്ന് അറിയുക; അതുകൊണ്ട് നീ അതിൽ നിന്നുണ്ടായ മഹാപർവ്വതമാണ്, സാംസാരിക സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
യോ ദദ്യാച്ഛര്കരാശൈലമ് അനേന വിധിനാ നരഃ സര്വപാപൈര് വിനിര്മുക്തഃ സ യാതി പരമം പദമ്
ഈ വിധത്തിൽ പഞ്ചസാര പർവ്വതം സമർപ്പിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ചന്ദ്രതാരാര്കസംകാശമ് അധിരുഹ്യാനുജീവിഭിഃ സഹൈവ യാനമാതിഷ്ഠേത് തത്ര വിഷ്ണുപ്രചോദിതഃ
ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും സൂര്യനും പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള വാഹനത്തിൽ, അനുയായികളോടൊപ്പം, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ അവൻ അവിടെ എത്തും.
തതഃ കല്പശതാന്തേ തു സപ്തദ്വീപാധിപോ ഭവേത് ആയുരാരോഗ്യസമ്പന്നോ യാവജ്ജന്മാര്ബുദത്രയമ്
ശതമാനം കാല്പങ്ങള്ക്ക് ശേഷം, അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനായി, ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും മൂവായിരം ജന്മങ്ങൾക്കായി ലഭിക്കും.
ഭോജനം ശക്തിതഃ കുര്യാത് സര്വശൈലേഷ്വമത്സരഃ സര്വത്രാക്ഷാരലവണമ് അശ്നീയാത്തദനുജ്ഞയാ പര്വതോപസ്കരാന്സര്വാന് പ്രാപയേദ്ബ്രാഹ്മണാലയമ്
എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളിലും, ശേഷിയനുസരിച്ച്, അസൂയ കൂടാതെ ഭക്ഷണം നൽകണം; എവിടെയും ഉപ്പും കാരംകൂടിയ ഭക്ഷണവും അനുമതിയോടെ കഴിക്കാം; എല്ലാ പർവ്വതോപകരണങ്ങളും ബ്രാഹ്മണാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കണം.
ആസീത്പുരാ ബൃഹത്കല്പേ ധര്മമൂര്തിര്ജനാധിപഃ സുഹൃച്ഛക്രസ്യ നിഹതാ യേന ദൈത്യാഃ സഹസ്രശഃ
പഴയ കാലത്ത്, വലിയ യുഗത്തിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ സുഹൃത്ത് ആയിരുന്ന അവൻ, ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
സോമസൂര്യാദയോ യസ്യ തേജസാ വിഗതപ്രഭാഃ ഭവന്തി ശതശോ യേന ശത്രവശ്ചാപരാജിതാഃ യഥേച്ഛാരൂപധാരീ ച മനുഷ്യോ ഽപ്യപരാജിതഃ
അവന്റെ തേജസ്സാൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; അവൻ നൂറുകണക്കിന് ജയിക്കാനാവാത്ത ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി; മനുഷ്യനായി ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം എടുക്കാനും ഒരിക്കലും തോൽക്കാതിരിക്കാനും അവനു കഴിയും.
തസ്യ ഭാനുമതീ നാമ ഭാര്യാ ത്രൈലോക്യസുന്ദരീ ലക്ഷ്മീവദ് ദിവ്യരൂപേണ നിര്ജിതാമരസുന്ദരീ
അവന്റെ ഭാര്യ ഭാനുമതി എന്നായിരുന്നു പേര്. മൂന്നു ലോകത്തെയും ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ അവൾ, ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ ദിവ്യമായ രൂപത്തിൽ, ദേവകന്യകളുടെ സൌന്ദര്യത്തെ പോലും ജയിച്ചു.
രാജ്ഞസ്തസ്യാഗ്ര്യമഹിഷീ പ്രാണേഭ്യോ ഽപി ഗരീയസീ ദശനാരീസഹസ്രാണാം മധ്യേ ശ്രീരിവ രാജതേ
ആ രാജാവിന്റെ പ്രധാന ഭാര്യയായ അവൾ, ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടവളായിരുന്നു. പതിനായിരം സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ ശ്രീദേവിയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
നൃപകോടിസഹസ്രേണ ന കദാചിത്സ മുച്യതേ കദാചിദാസ്ഥാനഗതഃ പപ്രച്ഛ സ പുരോധസമ് വിസ്മയേനാവൃതോ രാജാ വസിഷ്ഠമൃഷിസത്തമമ്
നൂറുകോടി രാജാക്കന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിട്ടും അവളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേർപെടുന്നില്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ രാജসভയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, അത്ഭുതത്തോടെ രാജാവ് മഹർഷി വസിഷ്ഠനോടു ചോദിച്ചു.
ഭഗവന്കേന ധര്മേണ മമ ലക്ഷ്മീരനുത്തമാ കസ്മാച്ച വിപുലം തേജോ മച്ഛരീരേ സദോത്തമമ്
ഭഗവൻ, ഞാൻ ഏത് ധർമ്മം പാലിച്ചതിനാൽ ഈ അതുല്യമായ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചു? എനിക്ക് ഈ പരമമായ തേജസ് എപ്പോഴും ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
പുരാ ലീലാവതീ നാമ വേശ്യാ ശിവപരായണാ തയാ ദത്തശ്ചതുര്ദശ്യാം ഗുരവേ ലവണാചലഃ ഹേമവൃക്ഷാദിഭിഃ സാര്ധം യഥാവദ്വിധിപൂര്വകമ്
പഴയകാലത്ത് ലീലാവതി എന്ന ഒരു വേശ്യയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ശിവഭക്തയായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ, ഗുരുവിന് ഉചിതമായ വിധിയിൽ, ലവണപർവ്വതവും പൊൻമരങ്ങളും മറ്റ് വസ്തുക്കളും സമർപ്പിച്ചു.
ശൂദ്രഃ സുവര്ണകാരശ്ച നാമ്നാ ശൌണ്ഡോ ഽഭവത്തദാ ഭൃത്യോ ലീലാവതീഗേഹേ തേന ഹേമ്നാ വിനിര്മിതാഃ
അന്നത്തെ കാലത്ത്, ശൗണ്ടൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ശൂദ്രൻ, ലീലാവതിയുടെ വീട്ടിൽ സേവകനായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവൻ തന്നെയാണ് ആ പൊൻവസ്തുക്കൾ നിർമ്മിച്ചത്.
തരവഃ സുരമുഖ്യാശ്ച ശ്രദ്ധായുക്തേന പാര്ഥിവ അതിരൂപേണ സമ്പന്നാ ഘടയിത്വാ വിനാ ഭൃതിമ് ധര്മകാര്യമിതി ജ്ഞാത്വാ ന ഗൃഹ്ണാതി കഥംചന
അവൻ വലിയ ഭക്തിയോടും അത്യന്തം സുന്ദരമായ രൂപത്തോടും കൂടി ദൈവിക വൃക്ഷങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി. ധർമ്മപ്രവൃത്തിയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, ഒരിക്കലും പ്രതിഫലം സ്വീകരിച്ചില്ല.
ഉജ്ജ്വാലിതാശ്ച തത്പത്ന്യാ സൌവര്ണാമരപാദപാഃ ലീലാവതീ ഗിരേഃ പാര്ശ്വേ പരിചര്യാം ച പാര്ഥിവ
അവന്റെ ഭാര്യ ആ പൊൻദൈവവൃക്ഷങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. രാജാവേ, ലീലാവതി ആ പർവ്വതത്തിന്റെ സമീപത്ത് സേവനം ചെയ്തു.
കൃത്വാ താഭ്യാമ് അശാഠ്യേന ഗുരുശുശ്രൂഷണാദികമ് സാ ച ലീലാവതീ വേശ്യാകാലേന മഹതാപി ച
അവരിരുവരും കപടമില്ലാതെ ഗുരുവിന് സേവനം തുടങ്ങിയതും മറ്റു കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തതും സത്യസന്ധമായിരുന്നു. വേശ്യയായിരുന്ന കാലത്തും ലീലാവതി വലിയ ഭക്തിയോടെ ഇതെല്ലാം ചെയ്തു.
കാലധര്മമനുപ്രാപ്താ കര്മയോഗേണ നാരദ സര്വപാപവിനിര്മുക്താ ജഗാമ ശിവമന്ദിരമ്
കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, നാരായണാ, കർമ്മഫലത്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കുമുപരി മോചിതയായി, അവൾ ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
യോ ഽസൌ സുവര്ണകാരസ്തു ദരിദ്രോ ഽപ്യതിസത്ത്വവാന് ന മൌല്യമാദാദ്വേശ്യാതഃ സ ഭവാനിഹ സാമ്പ്രതമ്
ആ പൊൻതൊഴിലാളി, ദരിദ്രനായിരുന്നെങ്കിലും, മഹത്തായ ഗുണശാലിയായിരുന്ന. വേശ്യയിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതിഫലം വാങ്ങിയില്ല. ഇപ്പോൾ അവൻ തന്നെയാണ് നീ.
സപ്തദ്വീപപതിര്ജാതഃ സൂര്യായുതസമപ്രഭഃ യയാ സുവര്ണകാരസ്യ തരവോ ഹേമനിര്മിതാഃ സമ്യഗുജ്ജ്വാലിതാഃ പത്ന്യാ സേയം ഭാനുമതീ തവ
അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ രാജാവായി, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു. ആ പൊൻതൊഴിലാളി നിർമ്മിച്ച പൊൻവൃക്ഷങ്ങൾ ഭാനുമതി എന്ന ഭാര്യ ശരിയായി പ്രകാശിപ്പിച്ചു.