മധ്യമഃ പഞ്ചശതികസ് ത്രിശതേനാധമഃ സ്മൃതഃ ചതുര്ഥാംശേന വിഷ്കമ്ഭപര്വതാഃ സ്യുഃ സമന്തതഃ
ഇടത്തരം പർവതത്തിന് അഞ്ഞൂറ് അളവാണ്, താഴ്ന്നതിന് മൂവായിരം അളവാണ് എന്ന് പറയുന്നു. ചുറ്റും ഇരുപത്തിനാലിൽ ഒരു ഭാഗം വീതം വിറകുപോലുള്ള പർവതങ്ങൾ ഒരുക്കണം.
പൂര്വേണ വജ്രഗോമേദൈര് ദക്ഷിണേനേന്ദ്രനീലകൈഃ പദ്മരാഗയുതഃ കാര്യോ വിദ്വദ്ഭിര്ഗന്ധമാദനഃ
കിഴക്കോട്ട് വജ്രവും ഗോമേദകവും, തെക്കോട്ട് ഇന്ദ്രനീലവും, പദ്മരാഗം ചേർത്ത് പണ്ഡിതന്മാർ ഗന്ധമാദനപർവതം നിർമ്മിക്കണം.
വൈദൂര്യവിദ്രുമൈഃ പശ്ചാത് സമ്മിശ്രോ വിമലാചലഃ പദ്മരാഗൈഃ സസൌവര്ണൈര് ഉത്തരേണ ച വിന്യസേത്
പശ്ചിമത്ത് വൈദൂര്യവും വിദ്യുരവും ചേർത്ത് വിമലാചലപർവതം നിർമ്മിക്കണം. വടക്കോട്ട് പദ്മരാഗവും പൊന്നും ചേർത്ത് അലങ്കരിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് അത്രാപി പരികല്പയേത് തദ്വദാവാഹനം കുര്യാദ് വൃക്ഷാന്ദേവാംശ്ച കാഞ്ചനാന്
ഇവിടെയും ധാന്യപർവതം പോലെ എല്ലാം ഒരുക്കണം. അതുപോലെ തന്നെ വിളിച്ചുവരവ് നടത്തി, മരങ്ങളും ദേവതകളും പൊന്നിൽ നിർമ്മിക്കണം.
പൂജയേത്പുഷ്പഗന്ധാദ്യൈഃ പ്രഭാതേ ച വിമത്സരഃ പൂര്വവദ്ഗുരുഋത്വിഗ്ഭ്യ ഇമാന്മന്ത്രാനുദീരയേത്
പൂക്കളും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും കൊണ്ടു, രാവിലെ അസൂയ ഇല്ലാതെ പൂജിക്കണം. മുമ്പ് പോലെ ഗുരു ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഋത്വിക്കുകൾക്ക് ഉച്ചരിക്കണം.
യദാ ദേവഗണാഃ സര്വേ സര്വരത്നേഷ്വവസ്ഥിതാഃ ത്വം ച രത്നമയോ നിത്യം നമസ്തേ ഽസ്തു സദാചല
എല്ലാ ദേവതകളും എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും പ്രതിഷ്ഠിതരായപ്പോൾ, നീയും എപ്പോഴും രത്നങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ശാശ്വതപർവതമേ, നിനക്കു വന്ദനം.
യസ്മാദ്രത്നപ്രദാനേന തുഷ്ടിം പ്രകുരുതേ ഹരിഃ സദാ രത്നപ്രദാനേന തസ്മാന്നഃ പാഹി പര്വത
ഹരിക്ക് രത്നങ്ങൾ അർപ്പിച്ചാൽ എപ്പോഴും സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ, പർവതമേ, രത്നങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്രത്നമയം ഗിരിമ് സ യാതി വിഷ്ണുസാലോക്യമ് അമരേശ്വരപൂജിതഃ
ഈ വിധത്തിൽ രത്നങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പർവതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, അമരന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ ആരാധിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
യാവത്കല്പശതം സാഗ്രം വസേച്ചേഹ നരാധിപ രൂപാരോഗ്യഗുണോപേതഃ സപ്തദ്വീപാധിപോ ഭവേത്
നൂറ്റാണ്ട് കല്പങ്ങൾക്കു കൂടി ഒരു ഭാഗം കൂടി, ആ രാജാവ് ഇവിടെ വസിക്കും. സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവനായി, ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനാകും.
ബ്രഹ്മഹത്യാദികം കിംചിദ് യദത്രാമുത്ര വാ കൃതമ് തത്സര്വം നാശമായാതി ഗിരിര്വജ്രഹതോ യഥാ
ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, അവയെല്ലാം ഇടിച്ചുവീഴുന്ന പർവതം പോലെ നശിക്കും.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി രൌപ്യാചലമനുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരോ യാതി സോമലോകമനുത്തമമ്
ഇനി ഞാൻ അത്യുത്തമമായ വെള്ളിപ്പർവതത്തെ കുറിച്ച് പറയുന്നു. അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ അതുല്യമായ സോമലോകം പ്രാപിക്കും.
ദശഭിഃ പലസാഹസ്രൈര് ഉത്തമോ രജതാചലഃ പഞ്ചഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തസ് തദര്ധേനാധമഃ സ്മൃതഃ
പത്ത് ആയിരം പലയാണ് ഉത്തമമായ വെള്ളിപ്പർവതത്തിന് അളവ്. അഞ്ചായിരം പലയാണ് ഇടത്തരം, അതിന്റെ പാതിയാണ് താഴ്ന്നതെന്ന് പറയുന്നു.
അശക്തോ വിംശതേരൂര്ധ്വം കാരയേച്ഛക്തിതസ്തദാ വിഷ്കമ്ഭപര്വതാംസ്തദ്വത് തുരീയാംശേന കല്പയേത്
ഇരുപതിൽ കൂടുതൽ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, കഴിവനുസരിച്ച് നിർമ്മിക്കണം. അതുപോലെ തന്നെ, വിറകുപോലുള്ള പർവതങ്ങൾ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം വീതം ഒരുക്കണം.
പൂര്വവദ്രാജതാന്കുര്വന് മന്ദരാദീന്വിധാനതഃ കലധൌതമയാംസ്തദ്വല് ലോകേശാനര്ചയേദ്ബുധഃ
മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ വെള്ളിയിൽ നിർമ്മിച്ച്, മന്ദരാദി പർവതങ്ങൾ നിയമപ്രകാരം ഒരുക്കണം. ലോകനാഥന്മാരെ കലധൗതം എന്ന ഉത്കൃഷ്ട വെള്ളി പാത്രങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വര്കവാന്കാര്യോ നിതമ്ബോ ഽത്ര ഹിരണ്മയഃ രാജതം സ്യാദ്യദന്യേഷാം സര്വം തദിഹ കാഞ്ചനമ്
ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും അർക്കനെയും നിർമ്മിക്കണം. ഇവിടെ അടിസ്ഥാനം പൊന്നിൽ ആയിരിക്കണം. മറ്റുള്ളവർക്കുള്ളതെല്ലാം വെള്ളിയിൽ, അവിടെയുള്ളതെല്ലാം പൊന്നിൽ ആയിരിക്കണം.
ശേഷം തു പൂര്വവത്കുര്യാദ് ധോമജാഗരണാദികമ് ദദ്യാത്തതഃ പ്രഭാതേ തു ഗുരവേ രൌപ്യപര്വതമ്
മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഹോമവും ജാഗരണവും നടത്തണം. അതിനുശേഷം രാവിലെ ഗുരുവിന് വെള്ളിപ്പർവതം അർപ്പിക്കണം.
വിഷ്കമ്ഭശൈലാനൃത്വിഗ്ഭ്യഃ പൂജ്യവസ്ത്രവിഭൂഷണൈഃ ഇമം മന്ത്രം പഠന്ദദ്യാദ് ദര്ഭപാണിര്വിമത്സരഃ
വിക്രമപർവതങ്ങൾ ഋത്വിക്കുകൾക്ക് പൂജയും വസ്ത്രവും അലങ്കാരവും സഹിതം നൽകണം. ദർഭയെടുത്ത് അസൂയ ഇല്ലാതെ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
പിതൄണാം വല്ലഭോ യസ്മാദ് ധരീന്ദ്രാണാം ശിവസ്യ ച പാഹി രാജത തസ്മാത്ത്വം ശോകസംസാരസാഗരാത്
പിതാക്കളും ഭൂമിയുടെ അധിപന്മാരും ശിവനും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ് നീ. വെള്ളിപർവതമേ, ദുഃഖവും ജനനമരണസമുദ്രവും നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
ഇത്ഥം നിവേദ്യ യോ ദദ്യാദ് രജതാചലമുത്തമമ് ഗവാമയുതദാനസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
ഇങ്ങനെ അറിയിച്ച്, ആരെങ്കിലും അത്യുത്തമമായ വെള്ളി പർവ്വതം സമർപ്പിച്ചാൽ, പത്ത് ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം മനുഷ്യന് ലഭിക്കും.
സോമലോകേ സ ഗന്ധര്വൈഃ കിംനരാപ്സരസാം ഗണൈഃ പൂജ്യമാനോ വസേദ്വിദ്വാന് യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
സോമലോകത്ത്, ഗാന്ധർവ്വന്മാരും കിന്നരന്മാരും അപ്സരസ്മാരും ആദരിക്കുന്നവനായി, ജ്ഞാനി സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ താമസിക്കും.
അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ശര്കരാശൈലമുത്തമമ് യസ്യ പ്രദാനാദ്വിഷ്ണ്വര്കരുദ്രാസ്തുഷ്യന്തി സര്വദാ
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ പഞ്ചസാര പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു. അതു സമർപ്പിച്ചാൽ വിഷ്ണുവും സൂര്യനും രുദ്രനും എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടരാവും.
അഷ്ടാഭിഃ ശര്കരാഭാരൈര് ഉത്തമഃ സ്യാന്മഹാചലഃ ചതുര്ഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തോ ഭാരാഭ്യാമധമഃ സ്മൃതഃ
എട്ട് ഭാരമെടുത്ത പഞ്ചസാരകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയാൽ അത്യുത്തമ പർവ്വതം എന്നു പറയുന്നു; നാലു ഭാരമെടുത്താൽ മധ്യസ്ഥം; രണ്ട് ഭാരമെടുത്താൽ അതു താഴ്ന്നതായിരിക്കും.
ഭാരേണ വാര്ധഭാരേണ കുര്യാദ്യഃ സ്വല്പവിത്തവാന് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാന്കുര്യാത് തുരീയാംശേന മാനവഃ
കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവർക്ക് ഒരു ഭാരമോ അരഭാരമോ ഉപയോഗിച്ച് പർവ്വതം നിർമ്മിക്കാം; മനുഷ്യൻ നാലിലൊന്നാം ഭാഗം കൊണ്ടും പർവ്വതങ്ങൾ ഒരുക്കാം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആസാദ്യാമരസംയുതമ് മേരോരുപരി തദ്വച്ച സ്ഥാപ്യം ഹേമതരുത്രയമ്
അക്കരി പർവ്വതം പോലെ തന്നെ, എല്ലാം അമൃതം ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കണം; അതുപോലെ, മേരുവിന്റെ മുകളിൽ മൂന്ന് പൊൻമരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
മന്ദാരഃ പാരിജാതശ്ച തൃതീയഃ കല്പപാദപഃ ഏതദ്വൃക്ഷത്രയം മൂര്ധ്നി സര്വേഷ്വപി നിയോജയേത്
മന്ദാരം, പാർിജാതം, മൂന്നാമത്തേത് കൽപ്പവൃക്ഷം—ഈ മൂന്നു വൃക്ഷങ്ങളും എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹരിചന്ദനസംതാനൌ പൂര്വപശ്ചിമഭാഗയോഃ നിവേശ്യൌ സര്വശൈലേഷു വിശേഷാച്ഛര്കരാചലേ
കിഴക്കുവശത്തും പടിഞ്ഞാറുവശത്തും രണ്ട് ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് പഞ്ചസാര പർവ്വതത്തിൽ, സ്ഥാപിക്കണം.
മന്ദരേ കാമദേവസ്തു പ്രത്യഗ്വക്ത്രഃ സദാ ഭവേത് ഗന്ധമാദനശൃങ്ഗേ തു ധനദഃ സ്യാദുദങ്മുഖഃ
മന്ദാരത്തിൽ, കാമദേവൻ എപ്പോഴും പടിഞ്ഞാറോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം; ഗന്ധമാദനശൃംഗത്തിൽ ധനദൻ വടക്കോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം.
പ്രാങ്മുഖോ വേദമൂര്തിസ്തു ഹംസഃ സ്യാദ്വിപുലാചലേ ഹൈമീ സുപാര്ശ്വേ സുരഭിര് ദക്ഷിണാഭിമുഖീ ഭവേത്
വലിയ പർവ്വതത്തിൽ, വേദത്തിന്റെ രൂപമായ ഹംസം കിഴക്കോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം; പൊൻവശത്ത്, സുരഭി ദക്ഷിണത്തോട്ട് മുഖംകാട്ടി ഇരിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആവാഹനവിധാനകമ് കൃത്വാ തു ഗുരവേ ദദ്യാന് മധ്യമം പര്വതോത്തമമ് ഋത്വിഗ്ഭ്യശ് ചതുരഃ ശൈലാന് ഇമാന്മന്ത്രാനുദീരയന്
അക്കരി പർവ്വതം പോലെ തന്നെ, എല്ലാ ആഹ്വാനവിധികളും നടത്തി, മധ്യസ്ഥ പർവ്വതം ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം; നാല് പർവ്വതങ്ങൾ ഋത്വിക്മാർക്ക് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.
സൌഭാഗ്യാമൃതസാരോ ഽയം പര്വതഃ ശര്കരായുതഃ തസ്മാദാനന്ദകാരീ ത്വം ഭവ ശൈലേന്ദ്ര സര്വദാ
പഞ്ചസാര നിറഞ്ഞ ഈ പർവ്വതം ഭാഗ്യത്തിന്റെ അമൃതസാരമാണ്; അതുകൊണ്ട്, പർവ്വതാധിപാ, നീ എപ്പോഴും ആനന്ദം നൽകുന്നവനാകണം.