തതഃ കല്പശതാന്തേ തു സപ്തദ്വീപാധിപോ ഭവേത് ആയുരാരോഗ്യസമ്പന്നഃ ശത്രുഭിശ്ചാപരാജിതഃ
അതിനുശേഷം, നൂറു കാലഘട്ടങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനാകും; ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും സമ്പന്നനായി, ശത്രുക്കളാൽ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാകും.
അഥ പാപഹരം വക്ഷ്യേ സുവര്ണാചലമുത്തമമ് യസ്യ പ്രദാനാദ്ഭവനം വൈരിഞ്ചം യാതി മാനവഃ
ഇനി ഞാൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഉത്തമമായ സ്വർണ്ണപർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഉത്തമഃ പലസാഹസ്രോ മധ്യമഃ പഞ്ചഭിഃ ശതൈഃ തദര്ധേനാധമസ്തദ്വദ് അല്പവിത്തോ ഽപി ശക്തിതഃ ദദ്യാദേകപലാദൂര്ധ്വം യഥാശക്ത്യാ വിമത്സരഃ
ഏറ്റവും ഉത്തമം ആയിരം പളത്തിന്റെ ഭാരമുള്ളതാണ്; മധ്യസ്ഥം അഞ്ചു നൂറ് പളവും, അതിന്റെ പാതി ഏറ്റവും താഴ്ന്നതും; കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനും കഴിയുന്നത്രയും, ഒരു പളത്തിനുമേൽ ദാനം ചെയ്യണം, അസൂയ കൂടാതെ.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വം വിദധ്യാന്മുനിപുംഗവ വിഷ്കമ്ഭശൈലാസ്തദ്വച്ച ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ പ്രതിപാദയേത്
മുനിപുങ്ഗവ, എല്ലാം ധാന്യപർവതം പോലെ തന്നെ ചെയ്യണം; അതുപോലെ തന്നെ, സഹായകമായ മലകൾ ഋത്വിജന്മാർക്ക് നൽകണം.
നമസ്തേ ബ്രഹ്മബീജായ ബ്രഹ്മഗര്ഭായ തേ നമഃ യസ്മാദനന്തഫലദസ് തസ്മാത്പാഹി ശിലോച്ചയ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിതാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഗർഭമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. അനന്തഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണു നീ, അതിനാൽ, കല്ലുകളുടെ കൂട്ടമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
യസ്മാദഗ്നേരപത്യം ത്വം യസ്മാത്പുണ്യം ജഗത്പതേ ഹേമപര്വതരൂപേണ തസ്മാത്പാഹി നഗോത്തമ
അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനേ, പുണ്യവാനേ, ലോകനാഥനായവനേ, സ്വർണ്ണപർവതത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചവനേ, അതിനാൽ, മലകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാത്കനകപര്വതമ് സ യാതി പരമം ബ്രഹ്മലോകമാനന്ദകാരകമ് തത്ര കല്പശതം തിഷ്ഠേത് തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്
ഈ വിധത്തിൽ സ്വർണ്ണപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പരമാനന്ദം നൽകുന്ന ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; അവിടെ നൂറു കാലഘട്ടം താമസിച്ച്, പിന്നെ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി തിലശൈലം വിധാനതഃ യത്പ്രദാനാന്നരോ യാതി വിഷ്ണുലോകം സനാതനമ്
ഇനി ഞാൻ വിധിപ്രകാരം തിലപ്പർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശാശ്വതമായ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.
ഉത്തമോ ദശഭിര് ദ്രോണൈര് മധ്യമഃ പഞ്ചഭിഃ സ്മൃതഃ ത്രിഭിഃ കനിഷ്ഠോ വിപ്രേന്ദ്ര തിലശൈലഃ പ്രകീര്തിതഃ
ഏറ്റവും ഉത്തമം പത്ത് ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതും, മധ്യസ്ഥം അഞ്ചു ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നത് മൂന്നു ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതുമാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ; ഇതാണ് തിലപ്പർവതം.
പൂര്വവച്ചാപരാന്സര്വാന് വിഷ്കമ്ഭാനഭിതോ ഗിരീന് ദാനമന്ത്രാന് പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാവന്മുനിപുംഗവ
മുന്പൊലെ തന്നെ, ചുറ്റും സഹായകമായ മലകൾ ഒരുക്കണം; അവയ്ക്കുള്ള ദാനമന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും, മുനിപുങ്ഗവ.
യസ്മാന്മധുവധേ വിഷ്ണോര് ദേഹസ്വേദസമുദ്ഭവാഃ തിലാഃ കുശാശ്ച മാഷാശ്ച തസ്മാച്ഛാന്ത്യൈ ഭവത്വിഹ
മധുവിനെ കൊല്ലുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ചോർച്ചയിൽ നിന്നാണ് തിലയും ദർഭയും ഉഴുന്നും ഉദ്ഭവിച്ചത്; അതിനാൽ ഇവ ഇവിടെ ശാന്തി നൽകട്ടെ.
ഹവ്യേ കവ്യേ ച യസ്മാച്ച തിലാ ഏവാഭിരക്ഷണമ് ഭവാദുദ്ധര ശൈലേന്ദ്ര തിലാചല നമോ ഽസ്തു തേ
ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ഹോമത്തിനും തിലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ, മലകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ തിലപ്പർവതമേ, നിനക്കു വന്ദനം; എന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളണം.
ഇത്യാമന്ത്ര്യ ച യോ ദദ്യാത് തിലാചലമനുത്തമമ് സ വൈഷ്ണവം പദം യാതി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ്
ഇങ്ങനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ എള്ളുപർവ്വതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, വീണ്ടും ജനനം ദുർലഭമായ വൈഷ്ണവലോകത്തെത്തുന്നു.
ദീര്ഘായുഷ്യം സമാപ്നോതി പുത്രപൌത്രൈശ്ച മോദതേ പിതൃഭിര്ദേവഗന്ധര്വൈഃ പൂജ്യമാനോ ദിവം വ്രജേത്
അവൻ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു, മക്കളോടും മക്കളുടെ മക്കളോടും സന്തോഷിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ആദരിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി കാര്പാസാചലമുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരോ നിത്യമ് ആപ്നോതി പരമം പദമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ കപാസ് പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും പരമപദം പ്രാപിക്കും.
കാര്പാസപര്വതസ് തദ്വദ് വിംശദ്ഭാരൈര് ഇഹോത്തമഃ ദശഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തഃ പഞ്ചഭിസ്ത്വധമഃ സ്മൃതഃ ഭാരേണാല്പധനോ ദദ്യാദ് വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
ഇവിടെ ഇരുപത് ഭാരമുള്ള കപാസ് പർവ്വതം ഏറ്റവും നല്ലതാണു, പത്ത് ഭാരമുള്ളത് മധ്യസ്ഥം, അഞ്ചു ഭാരമുള്ളത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണു. ധനം കുറവുള്ളവൻ ദാനത്തിൽ കഞ്ഞിത്തനമില്ലാതെ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആസാദ്യ മുനിപുംഗവ പ്രഭാതായാം തു ശര്വര്യാം ദദ്യാദിദമുദീരയേത്
മഹർഷിയേ, ധാന്യപർവ്വതം പോലെ എല്ലാം ഒരുക്കി, പുലർച്ചെ ഈ കപാസ് പർവ്വതം ഉചിതമായ വചനങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ത്വമേവാവരണം യസ്മാല് ലോകാനാമിഹ സര്വദാ കാര്പാസാദ്രേ നമസ്തുഭ്യമ് അഘൌഘധ്വംസനോ ഭവ
നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങൾക്ക് ആവരണം ആകയാൽ, കപാസ് പർവ്വതമേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്നതായിരിക്കുക.
ഇതി കാര്പാസശൈലേന്ദ്രം യോ ദദ്യാച്ഛര്വസംനിധൌ രുദ്രലോകേ വസേത്കല്പം തതോ രാജാ ഭവേദിഹ
ഇങ്ങനെ കപാസ് പർവ്വതം ശിവസന്നിധിയിൽ അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഒരു കാല്പര്യന്തം രുദ്രലോകത്തിൽ വസിച്ച്, പിന്നീട് ഭൂമിയിൽ രാജാവാവുന്നു.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ഘൃതാചലമനുത്തമമ് തേജോ ഽമൃതമയം ദിവ്യം മഹാപാതകനാശനമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ നെയ്യുപർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു പ്രകാശവും അമൃതവും നിറഞ്ഞ ദിവ്യവും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
വിംശത്യാ ഘൃതകുമ്ഭാനാമ് ഉത്തമഃ സ്യാദ്ഘൃതാചലഃ ദശഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തഃ പഞ്ചഭിസ്ത്വധമഃ സ്മൃതഃ
ഇരുപത് കലശം നെയ്യുള്ള പർവ്വതം ഏറ്റവും നല്ലതാണു, പത്ത് കലശം ഉള്ളത് മധ്യസ്ഥം, അഞ്ചു കലശം ഉള്ളത് താഴ്ന്നതാണു.
അല്പവിത്തോ ഽപി യഃ കുര്യാദ് ദ്വാഭ്യാമിഹ വിധാനതഃ വിഷ്കമ്ഭപര്വതാംസ്തദ്വച് ചതുര്ഭാഗേണ കല്പയേത്
ധനം കുറവുള്ളവനും, വിധിപ്രകാരം രണ്ടു കലശം കൊണ്ട് പർവ്വതം നിർമ്മിക്കണം; അതുപോലെ നാലു ഭാഗങ്ങളായി സഹായകപർവ്വതങ്ങളും ഒരുക്കണം.
ശാലിതണ്ഡുലപാത്രാണി കുമ്ഭോപരി നിവേശയേത് കാരയേത്സംഹതാനുച്ചാന് യഥാശോഭം വിധാനതഃ
അവൻ കലശങ്ങളുടെ മുകളിൽ അരിയും നെല്ലും നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം; അവ ചേർത്ത് നേരെ, ഭംഗിയായി, വിധിപ്രകാരം ക്രമീകരിക്കണം.
വേഷ്ടയേച്ഛുക്ലവാസോഭിര് ഇക്ഷുദണ്ഡഫലാദികൈഃ ധാന്യപര്വതവച്ഛേഷം വിധാനമിഹ പഠ്യതേ
അവയെ വെള്ള വസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ്, കരിമ്പ് കഷ്ണങ്ങളും പഴങ്ങളും അലങ്കരിച്ച്, ശേഷമുള്ള ക്രമങ്ങൾ ധാന്യപർവ്വതം പോലെ നടത്തണം.
അധിവാസനപൂര്വം ച തദ്വദ്ധോമസുരാര്ചനമ് പ്രഭാതായാം തു ശര്വര്യാം ഗുരവേ തം നിവേദയേത് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാംസ്തദ്വദ് ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ ശാന്തമാനസഃ
ശുദ്ധീകരണവും ഹോമവും പൂജയും നടത്തി, പുലർച്ചെ ഗുരുവിന് അതു സമർപ്പിക്കണം; മനസ്സിൽ ശാന്തിയോടെ, സഹായകപർവ്വതങ്ങൾ ഋത്വിക്മാർക്ക് നൽകണം.
സംയോഗാദ്ഘൃതമുത്പന്നം യസ്മാദമൃതതേജസോഃ തസ്മാദ്ധൃതാര്ചിര്വിശ്വാത്മാ പ്രീയതാമത്ര ശംകരഃ
നെയ്യ് അമൃതപ്രഭയുടെയും പ്രകാശത്തിന്റെയും യോജനത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് നെയ്യിന്റെ ജ്വാലയിൽ വിശ്വാത്മാവായ ശങ്കരൻ ഇവിടെ പ്രസന്നനാകട്ടെ.
യസ്മാത്തേജോമയം ബ്രഹ്മ ഘൃതേ തദ്വിദ്ധ്യവസ്ഥിതമ് ഘൃതപര്വതരൂപേണ തസ്മാത്ത്വം പാഹി നോ ഽനിശമ്
പ്രകാശസ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മം നെയ്യിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ, നെയ്യുപർവ്വതരൂപത്തിൽ അതു നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞ്, ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണമേ.
അനേന വിധിനാ ദദ്യാദ് ഘൃതാചലമനുത്തമമ് മഹാപാതകയുക്തോ ഽപി ലോകമാപ്നോതി ശാംകരമ്
ഈ വിധിയിൽ ഉത്തമമായ നെയ്യുപർവ്വതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനാണെങ്കിലും ശിവലോകം പ്രാപിക്കും.
ഹംസസാരസയുക്തേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ വിമാനേനാപ്സരോഭിശ്ച സിദ്ധവിദ്യാധരൈര് വൃതഃ വിഹരേത്പിതൃഭിഃ സാര്ധം യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
ഹംസം, സാരസം, മണിച്ചങ്ങലുകൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ച വിമാനത്തിൽ, അപ്സരസുകളും സിദ്ധന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റി, പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ ആനന്ദത്തോടെ വസിക്കും.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി രത്നാചലമനുത്തമമ് മുക്താഫലസഹസ്രേണ പര്വതഃ സ്യാദനുത്തമഃ
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ രത്നപർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; ആയിരം മുത്തുകൾകൊണ്ടുള്ള പർവ്വതം ഏറ്റവും ഉന്നതമായതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.