വിഷ്ണുദേഹസമുദ്ഭൂതം യസ്മാദാരോഗ്യവര്ധനമ് തസ്മാത്പര്വതരൂപേണ പാഹി സംസാരസാഗരാത്
ലവണം വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അതു ആരോഗ്യത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പർവതരൂപത്തിൽ എന്നെ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാല്ലവണപര്വതമ് ഉമാലോകേ വസേത്കല്പം തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്
ഈ വിധിയിൽ ലവണപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഉമയുടെ ലോകത്ത് ഒരു കല്പം വസിച്ചു, പിന്നീട് പരമഗതി നേടുന്നു.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ഗുഡപര്വതമുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരഃ സ്വര്ഗമ് ആപ്നോതി സുരപൂജിതമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ ശർക്കരാപർവതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാം. അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന സ്വർഗം നേടുന്നു.
ഉത്തമോ ദശഭിര്ഭാരൈര് മധ്യമഃ പഞ്ചഭിര്മതഃ ത്രിഭിര്ഭാരൈഃ കനിഷ്ഠഃ സ്യാത് തദര്ധേനാല്പവിത്തവാന്
പത്ത് ഭാരം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഉത്തമമായത് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. അഞ്ചു ഭാരം മധ്യമായതും, മൂന്ന് ഭാരം ഏറ്റവും ചെറുതും. ധനം കുറവുള്ളവൻ അതിന്റെ പാതിയാൽ നിർമ്മിക്കാം.
തദ്വദാമന്ത്രണം പൂജാം ഹേമവൃക്ഷസുരാര്ചനമ് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാംസ്തദ്വത് സരാംസി വനദേവതാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും, പൂജ നടത്തുകയും, പൊന്നിന്റെ വൃക്ഷത്തെ ആരാധിക്കുകയും, കാവലുള്ള മലകളെയും, തടാകങ്ങളെയും, കാടിലെ ദേവതകളെയും ആദരിക്കുകയും വേണം.
ഹോമജാഗരണം തദ്വല് ലോകപാലാധിവാസനമ് ധാന്യപര്വതവത് കുര്യാദ് ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്
അതു പോലെ തന്നെ, ഹോമവും ജാഗരണവും നടത്തണം, ലോകങ്ങളുടെ കാവലുകാരെ സ്ഥാപിക്കണം, ധാന്യത്തിന്റെ പർവതം പോലെ തന്നെ. ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:
യഥാ ദേവേഷു വിശ്വാത്മാ പ്രവരോ ഽയം ജനാര്ദനഃ സാമവേദസ്തു വേദാനാം മഹാദേവസ്തു യോഗിനാമ്
ദേവന്മാരിൽ എല്ലാം പരിപാലകനായ ജനാർദ്ദനൻ ഏറ്റവും പ്രധാനൻ; വേദങ്ങളിൽ സാമവേദം ശ്രേഷ്ഠം; യോഗികളിൽ മഹാദേവൻ ഏറ്റവും ഉന്നതൻ.
പ്രണവഃ സര്വമന്ത്രാണാം നാരീണാം പാര്വതീ യഥാ തഥാ രസാനാം പ്രവരഃ സദൈവേക്ഷുരസോ മതഃ
മന്ത്രങ്ങളിൽ ഒം എന്നാക്ഷരം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്; സ്ത്രീകളിൽ പാർവതി; അതുപോലെ തന്നെ, എല്ലാ രസങ്ങളിൽ ശർക്കരാപാനകം എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠമായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മമ തസ്മാത്പരാം ലക്ഷ്മീം ഗുഡപര്വത ദേഹി വൈ യസ്മാത്സൌഭാഗ്യദായിന്യാ ഭ്രാതാ ത്വം ഗുഡപര്വത നിവാസശ്ചാപി പാര്വത്യാസ് തസ്മാച്ഛാന്തിം പ്രയച്ഛ മേ
അതിനാൽ, ഗുഡംകൊണ്ടുള്ള പർവതമേ, എനിക്ക് പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകണം; സമ്പത്തിന്റെ ദായകയായ പാർവതിയുടെ സഹോദരനാണ് നീ, പാർവതിയോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നവനാണ് നീ, അതിനാൽ എനിക്ക് ശാന്തി നൽകണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്ഗുഡമയം ഗിരിമ് പൂജ്യമാനഃ സ ഗന്ധര്വൈര് ഗൌരീലോകേ മഹീയതേ
ഈ വിധത്തിൽ ഗുഡംകൊണ്ടുള്ള പർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഗന്ധർവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും, ഗൗരിയുടെ ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുകയും ചെയ്യും.
തതഃ കല്പശതാന്തേ തു സപ്തദ്വീപാധിപോ ഭവേത് ആയുരാരോഗ്യസമ്പന്നഃ ശത്രുഭിശ്ചാപരാജിതഃ
അതിനുശേഷം, നൂറു കാലഘട്ടങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനാകും; ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും സമ്പന്നനായി, ശത്രുക്കളാൽ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാകും.
അഥ പാപഹരം വക്ഷ്യേ സുവര്ണാചലമുത്തമമ് യസ്യ പ്രദാനാദ്ഭവനം വൈരിഞ്ചം യാതി മാനവഃ
ഇനി ഞാൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഉത്തമമായ സ്വർണ്ണപർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഉത്തമഃ പലസാഹസ്രോ മധ്യമഃ പഞ്ചഭിഃ ശതൈഃ തദര്ധേനാധമസ്തദ്വദ് അല്പവിത്തോ ഽപി ശക്തിതഃ ദദ്യാദേകപലാദൂര്ധ്വം യഥാശക്ത്യാ വിമത്സരഃ
ഏറ്റവും ഉത്തമം ആയിരം പളത്തിന്റെ ഭാരമുള്ളതാണ്; മധ്യസ്ഥം അഞ്ചു നൂറ് പളവും, അതിന്റെ പാതി ഏറ്റവും താഴ്ന്നതും; കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനും കഴിയുന്നത്രയും, ഒരു പളത്തിനുമേൽ ദാനം ചെയ്യണം, അസൂയ കൂടാതെ.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വം വിദധ്യാന്മുനിപുംഗവ വിഷ്കമ്ഭശൈലാസ്തദ്വച്ച ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ പ്രതിപാദയേത്
മുനിപുങ്ഗവ, എല്ലാം ധാന്യപർവതം പോലെ തന്നെ ചെയ്യണം; അതുപോലെ തന്നെ, സഹായകമായ മലകൾ ഋത്വിജന്മാർക്ക് നൽകണം.
നമസ്തേ ബ്രഹ്മബീജായ ബ്രഹ്മഗര്ഭായ തേ നമഃ യസ്മാദനന്തഫലദസ് തസ്മാത്പാഹി ശിലോച്ചയ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിതാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഗർഭമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. അനന്തഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണു നീ, അതിനാൽ, കല്ലുകളുടെ കൂട്ടമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
യസ്മാദഗ്നേരപത്യം ത്വം യസ്മാത്പുണ്യം ജഗത്പതേ ഹേമപര്വതരൂപേണ തസ്മാത്പാഹി നഗോത്തമ
അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനേ, പുണ്യവാനേ, ലോകനാഥനായവനേ, സ്വർണ്ണപർവതത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചവനേ, അതിനാൽ, മലകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാത്കനകപര്വതമ് സ യാതി പരമം ബ്രഹ്മലോകമാനന്ദകാരകമ് തത്ര കല്പശതം തിഷ്ഠേത് തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്
ഈ വിധത്തിൽ സ്വർണ്ണപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പരമാനന്ദം നൽകുന്ന ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; അവിടെ നൂറു കാലഘട്ടം താമസിച്ച്, പിന്നെ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി തിലശൈലം വിധാനതഃ യത്പ്രദാനാന്നരോ യാതി വിഷ്ണുലോകം സനാതനമ്
ഇനി ഞാൻ വിധിപ്രകാരം തിലപ്പർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശാശ്വതമായ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.
ഉത്തമോ ദശഭിര് ദ്രോണൈര് മധ്യമഃ പഞ്ചഭിഃ സ്മൃതഃ ത്രിഭിഃ കനിഷ്ഠോ വിപ്രേന്ദ്ര തിലശൈലഃ പ്രകീര്തിതഃ
ഏറ്റവും ഉത്തമം പത്ത് ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതും, മധ്യസ്ഥം അഞ്ചു ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നത് മൂന്നു ദ്രോണം കൊണ്ടുള്ളതുമാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ; ഇതാണ് തിലപ്പർവതം.
പൂര്വവച്ചാപരാന്സര്വാന് വിഷ്കമ്ഭാനഭിതോ ഗിരീന് ദാനമന്ത്രാന് പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാവന്മുനിപുംഗവ
മുന്പൊലെ തന്നെ, ചുറ്റും സഹായകമായ മലകൾ ഒരുക്കണം; അവയ്ക്കുള്ള ദാനമന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും, മുനിപുങ്ഗവ.
യസ്മാന്മധുവധേ വിഷ്ണോര് ദേഹസ്വേദസമുദ്ഭവാഃ തിലാഃ കുശാശ്ച മാഷാശ്ച തസ്മാച്ഛാന്ത്യൈ ഭവത്വിഹ
മധുവിനെ കൊല്ലുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ചോർച്ചയിൽ നിന്നാണ് തിലയും ദർഭയും ഉഴുന്നും ഉദ്ഭവിച്ചത്; അതിനാൽ ഇവ ഇവിടെ ശാന്തി നൽകട്ടെ.
ഹവ്യേ കവ്യേ ച യസ്മാച്ച തിലാ ഏവാഭിരക്ഷണമ് ഭവാദുദ്ധര ശൈലേന്ദ്ര തിലാചല നമോ ഽസ്തു തേ
ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ഹോമത്തിനും തിലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ, മലകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ തിലപ്പർവതമേ, നിനക്കു വന്ദനം; എന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളണം.
ഇത്യാമന്ത്ര്യ ച യോ ദദ്യാത് തിലാചലമനുത്തമമ് സ വൈഷ്ണവം പദം യാതി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ്
ഇങ്ങനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ എള്ളുപർവ്വതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, വീണ്ടും ജനനം ദുർലഭമായ വൈഷ്ണവലോകത്തെത്തുന്നു.
ദീര്ഘായുഷ്യം സമാപ്നോതി പുത്രപൌത്രൈശ്ച മോദതേ പിതൃഭിര്ദേവഗന്ധര്വൈഃ പൂജ്യമാനോ ദിവം വ്രജേത്
അവൻ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു, മക്കളോടും മക്കളുടെ മക്കളോടും സന്തോഷിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ആദരിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി കാര്പാസാചലമുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരോ നിത്യമ് ആപ്നോതി പരമം പദമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ കപാസ് പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും പരമപദം പ്രാപിക്കും.
കാര്പാസപര്വതസ് തദ്വദ് വിംശദ്ഭാരൈര് ഇഹോത്തമഃ ദശഭിര്മധ്യമഃ പ്രോക്തഃ പഞ്ചഭിസ്ത്വധമഃ സ്മൃതഃ ഭാരേണാല്പധനോ ദദ്യാദ് വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
ഇവിടെ ഇരുപത് ഭാരമുള്ള കപാസ് പർവ്വതം ഏറ്റവും നല്ലതാണു, പത്ത് ഭാരമുള്ളത് മധ്യസ്ഥം, അഞ്ചു ഭാരമുള്ളത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണു. ധനം കുറവുള്ളവൻ ദാനത്തിൽ കഞ്ഞിത്തനമില്ലാതെ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവത്സര്വമ് ആസാദ്യ മുനിപുംഗവ പ്രഭാതായാം തു ശര്വര്യാം ദദ്യാദിദമുദീരയേത്
മഹർഷിയേ, ധാന്യപർവ്വതം പോലെ എല്ലാം ഒരുക്കി, പുലർച്ചെ ഈ കപാസ് പർവ്വതം ഉചിതമായ വചനങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ത്വമേവാവരണം യസ്മാല് ലോകാനാമിഹ സര്വദാ കാര്പാസാദ്രേ നമസ്തുഭ്യമ് അഘൌഘധ്വംസനോ ഭവ
നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങൾക്ക് ആവരണം ആകയാൽ, കപാസ് പർവ്വതമേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്നതായിരിക്കുക.
ഇതി കാര്പാസശൈലേന്ദ്രം യോ ദദ്യാച്ഛര്വസംനിധൌ രുദ്രലോകേ വസേത്കല്പം തതോ രാജാ ഭവേദിഹ
ഇങ്ങനെ കപാസ് പർവ്വതം ശിവസന്നിധിയിൽ അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഒരു കാല്പര്യന്തം രുദ്രലോകത്തിൽ വസിച്ച്, പിന്നീട് ഭൂമിയിൽ രാജാവാവുന്നു.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ഘൃതാചലമനുത്തമമ് തേജോ ഽമൃതമയം ദിവ്യം മഹാപാതകനാശനമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ നെയ്യുപർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതു പ്രകാശവും അമൃതവും നിറഞ്ഞ ദിവ്യവും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.