ഗന്ധര്വവനശോഭാവാന് അതഃ കീര്തിര്ദൃഢാസ്തു മേ യസ്മാത്ത്വം കേതുമാലേന വൈഭ്രാജേന വനേന ച
ഗന്ധർവ്വവനത്തിന്റെ ഭംഗി നിനക്കുണ്ട്; അതിനാൽ, എന്റെ കീർത്തി സ്ഥിരമായിരിക്കണമേ. നീ കെതുമാലയോടും പ്രകാശമുള്ള വനത്തോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ഹിരണ്മയാശ്വത്ഥശിരാസ് തസ്മാത്പുഷ്ടിര്ധ്രുവാസ്തു മേ ഉത്തരൈഃ കുരുഭിര്യസ്മാത് സാവിത്രേണ വനേന ച
പൊന്നാൽമരത്തിൻ മുകളിൽ നില്ക്കുന്നവനേ, അതിനാൽ എന്റെ ഐശ്വര്യം സ്ഥിരമായിരിക്കണമേ. വടക്കൻ കുറുക്കളോടും സാവിത്രവനത്തോടും നീ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു.
സുപാര്ശ്വ രാജസേ നിത്യമ് അതഃ ശ്രീരക്ഷയാസ്തു മേ ഏവമാമന്ത്ര്യ താന്സര്വാന് പ്രഭാതേ വിമലേ പുനഃ
സുപാർശ്വപർവ്വതമേ, നീ എപ്പോഴും ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങുന്നു; അതിനാൽ, എന്റെ ഭാഗ്യം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കരുതേ. ഇങ്ങനെ അവരെല്ലാം അഭിമുഖീകരിച്ച്, വീണ്ടും ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തിൽ—
സ്നാത്വാഥ ഗുരവേ ദദ്യാന് മധ്യമം പര്വതോത്തമമ് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാന്ദദ്യാദ് ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ ക്രമശോ മുനേ
സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, നടുവിലുള്ള ഉത്തമപർവ്വതം ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം. പിന്തുണയാകുന്ന പർവ്വതങ്ങൾ യജ്ഞികന്മാർക്ക് ക്രമമായി നൽകണം, മഹർഷേ.
ഗാശ്ച ദദ്യാച്ചതുര്വിംശത് യഥവാ ദശ നാരദ നവ സപ്ത തഥാഷ്ടൌ വാ പഞ്ച ദദ്യാദ് അശക്തിമാന്
നാൽപ്പതു നാലു പശുക്കളോ, അല്ലെങ്കിൽ പത്ത് പശുക്കളോ, നാരദാ, ഒമ്പതോ, ഏഴോ, എട്ടോ, അഞ്ചോ, കഴിയുന്നവനവനു അതനുസരിച്ച് നൽകണം.
ഏകാപി ഗുരവേ ദേയാ കപിലാ ച പയസ്വിനീ പര്വതാനാമശേഷാണാമ് ഏഷ ഏവ വിധിഃ സ്മൃതഃ
ഒരൊറ്റ കപില വർണ്ണത്തിലുള്ള പാൽകുടിയുള്ള പശു പോലും ഗുരുവിന് നൽകണം; എല്ലാ പർവ്വതങ്ങൾക്കും ഇതാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധി.
ത ഏവ പൂജനേ മന്ത്രാസ് ത ഏവോപസ്കരാ മതാഃ ഗ്രഹാണാം ലോകപാലാനാം ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വദാ
ആ പൂജയ്ക്കും ആ മന്ത്രങ്ങളേയാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ ഉപകരണങ്ങളേയും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും ലോകപാലന്മാർക്കും ബ്രഹ്മാദിമാര്ക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് കരുതുന്നു.
സ്വമന്ത്രേണൈവ സര്വേഷു ഹോമഃ ശൈലേഷു പഠ്യതേ ഉപവാസീ ഭവേന്നിത്യമ് അശക്തേ നക്തമിഷ്യതേ
എല്ലാ പർവതയാഗങ്ങളിലും താനവതിയായ മന്ത്രം ജപിക്കണം. എപ്പോഴും ഉപവാസം പാലിക്കണം; അതിന് കഴിയില്ലെങ്കിൽ രാത്രി മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.
വിധാനം സര്വശൈലാനാം ക്രമശഃ ശൃണു നാരദ ദാനകാലേ ച യേ മന്ത്രാഃ പര്വതേഷു ച യത്ഫലമ്
എല്ലാ പർവതങ്ങളുടെയും ക്രമം, ദാനസമയത്ത് പറയേണ്ട മന്ത്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പറയാം, നാരദാ, കേൾക്കൂ.
അന്നം ബ്രഹ്മ യതഃ പ്രോക്തമ് അന്നേ പ്രാണാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ അന്നാദ്ഭവന്തി ഭൂതാനി ജഗദന്നേന വര്തതേ
അന്നമാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്നത്തിൽ തന്നെയാണ് പ്രാണങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നത്. അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് സകല ജീവികളും ജനിക്കുന്നത്; ലോകം അന്നം കൊണ്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
അന്നമേവ തതോ ലക്ഷ്മീര് അന്നമേവ ജനാര്ദനഃ ധാന്യപര്വതരൂപേണ പാഹി തസ്മാന്നഗോത്തമ
അതുകൊണ്ട്, ലക്ഷ്മി തന്നെയാണ് അന്നം; ജനാർദ്ദനനും അന്നം തന്നെയാണ്. ധാന്യപർവതരൂപത്തിൽ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, മഹാപർവതമേ.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്ധാന്യമയം ഗിരിമ് മന്വന്തരശതം സാഗ്രം ദേവലോകേ മഹീയതേ
ഈ വിധിയിൽ ധാന്യപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ ദേവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്സരോഗണഗന്ധര്വൈര് ആകീര്ണേന വിരാജതാ വിമാനേന ദിവഃ പൃഷ്ഠമ് ആയാതി സ്മ നിഷേവിത ധര്മക്ഷയേ രാജരാജ്യമ് ആപ്നോതീഹ ന സംശയഃ
അപ്സരസുകളും ഗന്ധർവന്മാരും നിറഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ള വിമാനത്തിൽ ആൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു; അവന്റെ ധർമ്മഫലം തീർന്നാൽ, ഭൂമിയിൽ രാജ്യം ഭരിക്കാൻ അവൻ അർഹനാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ലവണാചലമുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരോ ലോകാന് ആപ്നോതി ശിവസംയുതാന്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ ലവണപർവതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാം. അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശിവനോടൊപ്പം ഉള്ള ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു.
ഉത്തമഃ ഷോഡശദ്രോണൈഃ കര്തവ്യോ ലവണാചലഃ മധ്യമഃ സ്യാത്തദര്ധേന ചതുര്ഭിരധമഃ സ്മൃതഃ
പതിനാറു ഡ്രോണം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഉത്തമമായ ലവണപർവതം നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. അതിന്റെ പാതിയാൽ മധ്യമായതും നാലു ഡ്രോണാൽ ഏറ്റവും ചെറുതും നിർമ്മിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു.
വിത്തഹീനോ യഥാശക്ത്യാ ദ്രോണാദൂര്ധ്വം തു കാരയേത് ചതുര്ഥാംശേന വിഷ്കമ്ഭപര്വതാന്കാരയേത്പൃഥക്
ധനം കുറവുള്ളവൻ കഴിയുന്നത്രയും, കുറഞ്ഞത് ഒരു ഡ്രോണിന് മുകളിൽ, പർവതം നിർമ്മിക്കണം. അതുപോലെ, നാലിൽ ഒരു ഭാഗം വലിപ്പമുള്ള പർവതങ്ങളും വേർതിരിച്ച് നിർമ്മിക്കണം.
വിധാനം പൂര്വവത്കുര്യാദ് ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വദാ തദ്വദ്ധേമമയാന്സര്വാംല് ലോകപാലാന്നിവേശയേത്
മുൻപുപോലെ തന്നെ ബ്രഹ്മാദിമാർക്കായി എല്ലായ്പ്പോഴും ആചാരം നടത്തണം. അതുപോലെ സ്വർണ്ണത്തിൽ ലോകപാലന്മാരെ സ്ഥാപിക്കണം.
സരാംസി കാമദേവാദീംസ് തദ്വദത്രാപി കാരയേത് കുര്യാജ്ജാഗരണം ചാപി ദാനമന്ത്രാന്നിബോധത
പൂജയിൽ കാമദേവനും തടാകങ്ങളും മറ്റും ഇവിടെ കൂടി നിർമ്മിക്കണം. ജാഗരണം പാലിക്കണം. ദാനത്തിനുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
സൌഭാഗ്യസരഃ സമ്ഭൂതോ യതോ ഽയം ലവണോ രസഃ തദ്ദാനകര്തൃകത്വേന ത്വം മാം പാഹി നഗോത്തമ
ഈ ലവണരസം സൗഭാഗ്യസരസ്സിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. ഈ ദാനത്തിന്റെ ഫലമായി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, മഹാപർവതമേ.
യസ്മാദന്നരസാഃ സര്വേ നോത്കടാ ലവണം വിനാ പ്രിയം ച ശിവയോര്നിത്യം തസ്മാച്ഛാന്തിം പ്രയച്ഛ മേ
ലവണം ഇല്ലാതെ അന്നത്തിന്റെ രുചികൾ ഉന്നതമാകില്ല. ശിവനും പാർവതിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ലവണത്തെ പ്രിയങ്കരമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എന്നെ ശാന്തിയോടെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
വിഷ്ണുദേഹസമുദ്ഭൂതം യസ്മാദാരോഗ്യവര്ധനമ് തസ്മാത്പര്വതരൂപേണ പാഹി സംസാരസാഗരാത്
ലവണം വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അതു ആരോഗ്യത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പർവതരൂപത്തിൽ എന്നെ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാല്ലവണപര്വതമ് ഉമാലോകേ വസേത്കല്പം തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്
ഈ വിധിയിൽ ലവണപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഉമയുടെ ലോകത്ത് ഒരു കല്പം വസിച്ചു, പിന്നീട് പരമഗതി നേടുന്നു.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ഗുഡപര്വതമുത്തമമ് യത്പ്രദാനാന്നരഃ സ്വര്ഗമ് ആപ്നോതി സുരപൂജിതമ്
ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ ശർക്കരാപർവതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാം. അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന സ്വർഗം നേടുന്നു.
ഉത്തമോ ദശഭിര്ഭാരൈര് മധ്യമഃ പഞ്ചഭിര്മതഃ ത്രിഭിര്ഭാരൈഃ കനിഷ്ഠഃ സ്യാത് തദര്ധേനാല്പവിത്തവാന്
പത്ത് ഭാരം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഉത്തമമായത് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. അഞ്ചു ഭാരം മധ്യമായതും, മൂന്ന് ഭാരം ഏറ്റവും ചെറുതും. ധനം കുറവുള്ളവൻ അതിന്റെ പാതിയാൽ നിർമ്മിക്കാം.
തദ്വദാമന്ത്രണം പൂജാം ഹേമവൃക്ഷസുരാര്ചനമ് വിഷ്കമ്ഭപര്വതാംസ്തദ്വത് സരാംസി വനദേവതാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും, പൂജ നടത്തുകയും, പൊന്നിന്റെ വൃക്ഷത്തെ ആരാധിക്കുകയും, കാവലുള്ള മലകളെയും, തടാകങ്ങളെയും, കാടിലെ ദേവതകളെയും ആദരിക്കുകയും വേണം.
ഹോമജാഗരണം തദ്വല് ലോകപാലാധിവാസനമ് ധാന്യപര്വതവത് കുര്യാദ് ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്
അതു പോലെ തന്നെ, ഹോമവും ജാഗരണവും നടത്തണം, ലോകങ്ങളുടെ കാവലുകാരെ സ്ഥാപിക്കണം, ധാന്യത്തിന്റെ പർവതം പോലെ തന്നെ. ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:
യഥാ ദേവേഷു വിശ്വാത്മാ പ്രവരോ ഽയം ജനാര്ദനഃ സാമവേദസ്തു വേദാനാം മഹാദേവസ്തു യോഗിനാമ്
ദേവന്മാരിൽ എല്ലാം പരിപാലകനായ ജനാർദ്ദനൻ ഏറ്റവും പ്രധാനൻ; വേദങ്ങളിൽ സാമവേദം ശ്രേഷ്ഠം; യോഗികളിൽ മഹാദേവൻ ഏറ്റവും ഉന്നതൻ.
പ്രണവഃ സര്വമന്ത്രാണാം നാരീണാം പാര്വതീ യഥാ തഥാ രസാനാം പ്രവരഃ സദൈവേക്ഷുരസോ മതഃ
മന്ത്രങ്ങളിൽ ഒം എന്നാക്ഷരം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്; സ്ത്രീകളിൽ പാർവതി; അതുപോലെ തന്നെ, എല്ലാ രസങ്ങളിൽ ശർക്കരാപാനകം എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠമായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മമ തസ്മാത്പരാം ലക്ഷ്മീം ഗുഡപര്വത ദേഹി വൈ യസ്മാത്സൌഭാഗ്യദായിന്യാ ഭ്രാതാ ത്വം ഗുഡപര്വത നിവാസശ്ചാപി പാര്വത്യാസ് തസ്മാച്ഛാന്തിം പ്രയച്ഛ മേ
അതിനാൽ, ഗുഡംകൊണ്ടുള്ള പർവതമേ, എനിക്ക് പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകണം; സമ്പത്തിന്റെ ദായകയായ പാർവതിയുടെ സഹോദരനാണ് നീ, പാർവതിയോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നവനാണ് നീ, അതിനാൽ എനിക്ക് ശാന്തി നൽകണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്ഗുഡമയം ഗിരിമ് പൂജ്യമാനഃ സ ഗന്ധര്വൈര് ഗൌരീലോകേ മഹീയതേ
ഈ വിധത്തിൽ ഗുഡംകൊണ്ടുള്ള പർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഗന്ധർവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും, ഗൗരിയുടെ ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുകയും ചെയ്യും.