ഏകചിത്തഃ പ്രശാന്താത്മാ ശൃണു മാര്തണ്ഡനന്ദന യാമാ നാമ പുരാ ദേവാ ആസന് സ്വായമ്ഭുവാന്തരേ
ഏകാഗ്രതയോടും ശാന്തമായ മനസ്സോടും കൂടി കേൾക്കൂ, സൂര്യപുത്രാ, സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ യാമാസെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സപ്തൈവ ഋഷയഃ പൂര്വേ യേ മരീച്യാദയഃ സ്മൃതാഃ ആഗ്നീധ്രശ്ചാഗ്നിബാഹുശ്ച സഹഃ സവന ഏവ ച
മരീചിമുതലായ പുരാതന സപ്തർഷിമാരും, അഗ്നീധ്രൻ, അഗ്നിബാഹു, സഹ, സവനൻ എന്നിവരും അന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ജ്യോതിഷ്മാന് ദ്യുതിമാന് ഹവ്യോ മേധാ മേധാതിഥിര് വസുഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യാസ്യ മനോര് ദശൈതേ വംശവര്ധനാഃ
ജ്യോതിഷ്മാൻ, ദ്യുതിമാൻ, ഹവ്യ, മേധ, മേധാതിഥി, വസു—ഇവരും സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ പത്തു പുത്രന്മാരായി വംശത്തെ വളർത്തിയവർ ആയിരുന്നു.
പ്രതിസര്ഗമിമേ കൃത്വാ ജഗ്മുര്യത്പരമംപദമ് ഏതത് സ്വായമ്ഭുവം പ്രോക്തം സ്വാരോചിഷമതഃ പരമ്
ഈ സൃഷ്ടികൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം അവർ പരമപദം പ്രാപിച്ചു. ഇതാണ് സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടം; അതിന് ശേഷം സ്വാരോചിഷമനുവിന്റെ കാലം വരും.
സ്വാരോചിഷസ്യ തനയാശ് ചത്വാരോ ദേവവര്ചസഃ നഭോനഭസ്യപ്രസൃതിഭാനവഃ കീര്തിവര്ധനാഃ
സ്വാരോചിഷമനുവിന് ദൈവപ്രഭയുള്ള നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: നഭ, നഭസ്യ, പ്രസൃതി, ഭാനവൻ—ഇവരൊക്കെയും കീർത്തിവർധകർ ആയിരുന്നു.
ദത്തോ നിശ്ച്യവനസ്തമ്ബഃ പ്രാണഃ കശ്യപ ഏവ ച ഔര്വോ ബൃഹസ്പതിശ്ചൈവ സപ്തൈതേ ഋഷയഃ സ്മൃതാഃ
ദത്തൻ, നിശ്ചയവനൻ, സ്തംഭൻ, പ്രാണൻ, കശ്യപൻ, ഔർവൻ, ബൃഹസ്പതി—ഇവരെ സപ്തർഷിമാർ എന്ന് ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ദേവാശ്ച തുഷിതാ നാമ സ്മൃതാഃ സ്വാരോചിഷേ ഽന്തരേ ഹസ്തീന്ദ്രഃ സുകൃതോ മൂര്തിര് ആപോ ജ്യോതിരയഃ സ്മയഃ
തുഷിതന്മാർ എന്ന ദേവന്മാർ സ്വാരോചിഷമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രശസ്തരാണ്. ഹസ്തീന്ദ്രൻ, സുകൃതൻ, മൂർത്തി, ആപ, ജ്യോതിരയ, സ്മയ—ഇവരും അന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വസിഷ്ഠസ്യ സുതാഃ സപ്ത യേ പ്രജാപതയഃ സ്മൃതാഃ ദ്വിതീയമേതത്കഥിതം മന്വന്തരമതഃ പരമ്
വസിഷ്ഠന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാർ പ്രജാപതികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് രണ്ടാം മന്വന്തരം; അതിന് ശേഷം അടുത്തത് വരും.
ഔത്തമീയം പ്രവക്ഷ്യാമി തഥാ മന്വന്തരം ശുഭമ് മനുര്നാമൌത്തമിര്യത്ര ദശ പുത്രാനജീജനത്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഉത്തമമനുവിന്റെ ശുഭമായ മന്വന്തരം വിവരിക്കാം. അവിടെ ഉത്തമമനു എന്ന രാജാവിന് പത്തു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ഈഷ ഊര്ജശ്ച തര്ജശ് ച ശുചിഃ ശുക്രസ്തഥൈവ ച മധുശ് ച മാധവശ്ചൈവ നഭസ്യോ ഽഥ നഭാസ്തഥാ
ഈഷൻ, ഊർജ, തർജ, ശുചി, ശുക്രൻ, മധു, മാധവൻ, നഭസ്യൻ, നഭൻ—ഇവരും അന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സഹഃ കനീയാനേതേഷാമ് ഉദാരഃ കീര്തിവര്ധനഃ ഭാവനാസ് തത്ര ദേവാഃ സ്യുര് ഊര്ജാഃ സപ്തര്ഷയഃ സ്മൃതാഃ
ഇവരിൽ സഹൻ ഏറ്റവും ഇളയവനായിരുന്നു, മഹാത്മാവും കീർത്തിവർധകനുമായിരുന്നു. ഭാവനന്മാർ അന്നത്തെ ദേവന്മാരായിരുന്നു; ഊർജന്മാർ സപ്തർഷിമാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
കൌകുരുണ്ഡിശ്ച ദാല്ഭ്യശ്ച ശങ്ഗഃ പ്രവഹണഃ ശിവഃ സിതശ്ച സസ്മിതശ്ചൈവ സപ്തൈതേ യോഗവര്ധനാഃ
കൗകുരുണ്ടി, ദാൽഭ്യൻ, ശംഗൻ, പ്രവഹണൻ, ശിവൻ, സിതൻ, സസ്മിതൻ—ഈ ഏഴുപേരും യോഗം വർധിപ്പിച്ചവരായി അറിയപ്പെടുന്നു.
മന്വന്തരം ചതുര്ഥം തു താമസം നാമ വിശ്രുതമ് കവിഃ പൃഥുസ് തഥൈവാഗ്നിര് അകപിഃ കപിരേവ ച
നാലാമത്തെ മന്വന്തരം താമസം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കവി, പൃഥു, അഗ്നി, അകപി, കപി എന്നിങ്ങനെ ഈ മന്വന്തരത്തിലെ മഹർഷിമാർ ആണു.
തഥൈവ ജല്പധീമാനൌ മുനയഃ സപ്ത താമസേ സാധ്യാ ദേവഗണാ യത്ര കഥിതാസ്താമസേ ഽന്തരേ
അതു പോലെ തന്നെ ജൽപധീയും ധീമാനും ഈ താമസ മന്വന്തരത്തിലെ സപ്തർഷിമാരിൽ ഇരുവരാണ്. ഈ മന്വന്തരത്തിൽ സാദ്ധ്യന്മാർ ദേവതകളായി അറിയപ്പെടുന്നു.
അകല്മഷസ് തഥാ ധന്വീ തപോമൂലസ്തപോധനഃ തപോരതിസ്തപസ്യശ്ച തപോദ്യുതിപരംതപൌ
അകല്മഷൻ, ധൻവി, തപോമൂലൻ, തപോധനൻ, തപോരതി, തപസ്യ, തപോദ്യുതി, പരന്തപൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് പേരുകൾ.
തപോഭാഗീ തപോയോഗീ ധര്മാചാരരതാഃ സദാ താമസസ്യ സുതാഃ സര്വേ ദശ വംശവിവര്ധനാഃ
തപോഭാഗി, തപയോഗി, എന്നും ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവൻ, ഇവരൊക്കെയും താമസന്റെ പത്തുപുത്രന്മാർ ആണു; ഇവർ വംശം വളർത്തിയവരാണ്.
പഞ്ചമസ്യ മനോസ് തദ്വദ് രൈവതസ്യാന്തരം ശൃണു ദേവബാഹുഃ സുബാഹുശ്ച പര്ജന്യഃ സോമപോ മുനിഃ
ഇനി അഞ്ചാമത്തെ മന്വന്തരം, അതായത് രൈവതന്റെ കാലം, കേൾക്കൂ. ദേവബാഹു, സുബാഹു, പർജന്യൻ, സോമപൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് മഹർഷിമാർ.
ഹിരണ്യരോമാ സപ്താശ്വഃ സപ്തൈതേ ഋഷയഃ സ്മൃതാഃ ദേവാശ്ചാഭൂതരജസസ് തഥാ പ്രകൃതയഃ ശുഭാഃ
ഹിരണ്യരോമൻ, സപ്താശ്വൻ, ഇവരും ചേർന്ന് ഏഴു മഹർഷിമാർ ആയി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാർ ആഭൂതരാജസന്മാർ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രകൃതികൾ ശുഭമായവയാണ്.
അരുണസ് തത്ത്വദര്ശീ ച വിത്തവാന്ഹവ്യപഃ കപിഃ യുക്തോ നിരുത്സുകഃ സത്ത്വോ നിര്മോഹോ ഽഥ പ്രകാശകഃ
അരുണൻ, സത്യദർശി, സമ്പന്നനായ ഹവ്യൻ, കപി, യുക്തൻ, നിരുത്സുകൻ, സത്ത്വൻ, നിർമോഹൻ, പ്രകാശകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് പേരുകൾ.
ധര്മവീര്യബലോപേതാ ദശൈതേ രൈവതാത്മജാഃ ഭൃഗുഃ സുധാമാ വിരജാഃ സഹിഷ്ണുര്നാദ ഏവ ച
ധർമ്മം, വീര്യം, ബലം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നരായ രൈവതന്റെ പത്തുപുത്രന്മാർ: ഭൃഗു, സുധാമ, വിരജ, സഹിഷ്ണു, നാദൻ തുടങ്ങിയവരാണ്.
വിവസ്വാനതിനാമാ ച ഷഷ്ഠേ സപ്തര്ഷയോ ഽപരേ ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ ദേവാ ലേഖാ നാമ പരിശ്രുതാഃ
വിവസ്വാൻ, അതി എന്നിവരും ചേർന്ന് ആറാം മന്വന്തരമായ ചാക്ഷുഷമന്വന്തരത്തിലെ സപ്തർഷിമാരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാർ ലേഖകൾ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരാണ്.
ഋഭവോ ഽഥ ഋഭാദ്യാശ് ച വാരിമൂലാ ദിവൌകസഃ ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ പ്രോക്താ ദേവാനാം പഞ്ച യോനയഃ
ഋഭുക്കൾക്കും ഋഭാദികൾക്കും ജലത്തിൽ വേരുള്ള ദേവന്മാർക്കും ഈ ചാക്ഷുഷമന്വന്തരത്തിൽ അഞ്ചു ദേവയോനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
രുരുപ്രഭൃതയസ്തദ്വച് ചാക്ഷുഷസ്യ സുതാ ദശ പ്രോക്താഃ സ്വായമ്ഭുവേ വംശേ യേ മയാ പൂര്വമേവ തു
അതു പോലെ തന്നെ, രുരു തുടങ്ങിയ ചാക്ഷുഷന്റെ പത്തുപുത്രന്മാരും, ഞാൻ മുമ്പ് സ്വായംഭുവവംശത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അന്തരം ചാക്ഷുഷം ചൈതന് മയാ തേ പരികീര്തിതമ് സപ്തമം തത്പ്രവക്ഷ്യാമി യദ്വൈവസ്വതമുച്യതേ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിനക്ക് ചാക്ഷുഷമന്വന്തരം വിശദീകരിച്ചു. ഇനി ഏഴാമത്തേത്, വൈവസ്വതം എന്നറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയും.
അത്രിശ് ചൈവ വസിഷ്ഠശ്ച കശ്യപോ ഗൌതമസ്തഥാ ഭരദ്വാജസ്തഥാ യോഗീ വിശ്വാമിത്രഃ പ്രതാപവാന്
അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, കശ്യപൻ, ഗൗതമൻ, യോഗിയായ ഭാരദ്വാജൻ, പ്രതാപശാലിയായ വിശ്വാമിത്രൻ—
ജമദഗ്നിശ്ച സപ്തൈതേ സാമ്പ്രതം യേ മഹര്ഷയഃ കൃത്വാ ധര്മവ്യവസ്ഥാനം പ്രയാന്തി പരമം പദമ്
ജമദഗ്നിയും ചേർന്ന്, ഇവരാണു ഇപ്പോഴത്തെ മഹർഷിമാർ. ഇവർ ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചശേഷം പരമപദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
സാധ്യാ വിശ്വേ ച രുദ്രാശ്ച മരുതോ വസവോ ഽശ്വിനൌ ആദിത്യാശ്ച സുരാസ്തദ്വത് സപ്ത ദേവഗണാഃ സ്മൃതാഃ
സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, മരുതുകൾ, വസുക്കൾ, അശ്വിനികൾ, ആദിത്യന്മാർ—ഇവയാണ് ദേവഗണങ്ങളിൽ ഏഴു വിഭാഗങ്ങൾ.
ഇക്ഷ്വാകുപ്രമുഖാശ്ചാസ്യ ദശ പുത്രാഃ സ്മൃതാ ഭുവി മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു സപ്ത സപ്ത മഹര്ഷയഃ
ഇക്ഷ്വാകു മുതലായ പത്തുപുത്രന്മാരാണ് ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധരായിരിക്കുന്നത്. ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഏഴു മഹർഷിമാർ ഉണ്ടാകും.
കൃത്വാ ധര്മവ്യവസ്ഥാനം പ്രയാന്തി പരമം പദമ് സാവര്ണ്യസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി മനോര്ഭാവി തഥാന്തരമ്
ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചശേഷം അവർ പരമപദത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇനി ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന സാവർണ്യന്റെ മന്വന്തരത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും.
അശ്വത്ഥാമാ ശരദ്വാംശ്ച കൌശികോ ഗാലവസ്തഥാ ശതാനന്ദഃ കാശ്യപശ്ച രാമശ്ച ഋഷയഃ സ്മൃതാഃ
അശ്വത്താമൻ, ശരദ്വാൻ, കൗശികൻ, ഗാലവൻ, ശതാനന്ദൻ, കശ്യപൻ, രാമൻ—ഇവരാണ് സ്മരണയിൽ ഉള്ള മഹർഷിമാർ.