ശൃണു ചാന്യദ്ഭവിഷ്യം യദ് രൂപസമ്പദ്വിധായകമ് ഭവിഷ്യതി യുഗേ തസ്മിന് ദ്വാപരാന്തേ പിതാമഹ പിപ്പലാദസ്യ സംവാദോ യുധിഷ്ഠിരപുരഃസരൈഃ
ഇനി രൂപസൗഭാഗ്യവും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്ന മറ്റൊരു ഭാവി സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, യുദിഷ്ഠിരനും കൂട്ടരും മുന്നിൽ പിപ്പലാദനും അവരുടെ സംവാദവും ഉണ്ടാകും.
വസന്തം നൈമിഷാരണ്യേ പിപ്പലാദം മഹാമുനിമ് അഭിഗമ്യ തദാ ചൈനം പ്രശ്നമേകം കരിഷ്യതി യുധിഷ്ഠിരോ ധര്മപുത്രോ ധര്മയുക്തസ്തപോധനമ്
നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ധർമ്മപുത്രനായ യുദിഷ്ഠിരൻ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, മഹാമുനിയായ പിപ്പലാദനെ സമീപിച്ച് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും.
കഥമാരോഗ്യമൈശ്വര്യം മതിര്ധര്മേ ഗതിസ്തഥാ അവ്യങ്ഗതാ ശിവേ ഭക്തിര് വൈഷ്ണവോ വാ ഭവേത്കഥമ്
ആരോഗ്യവും ഐശ്വര്യവും, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സും, പുരോഗതിയും, ദോഷരഹിതത്വവും, ശിവഭക്തിയും, വിഷ്ണുഭക്തിയും എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
തസ്യോത്തരമിദം ബ്രഹ്മന് പിപ്പലാദസ്യ ധീമതഃ ശൃണുഷ്വ യദ്വക്ഷ്യതി വൈ ധര്മപുത്രായ ധാര്മികഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ധാർമ്മികനായ പിപ്പലാദൻ ധർമ്മപുത്രനോടു പറയുന്ന ഉത്തരം ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര ഇദാനീം കഥയാമി തേ അങ്ഗാരവ്രതമ് ഇത്യേതത് സ വക്ഷ്യതി മഹീപതേഃ
നന്നായി ചോദിച്ചു, ഭദ്രൻ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം. ഇതാണ് അങ്കാരവ്രതം എന്നു വിളിക്കുന്നത്; മഹാരാജാവിനോട് അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ അവൻ പറയും.
അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമമ് ഇതിഹാസം പുരാതനമ് വിരോചനസ്യ സംവാദം ഭാര്ഗവസ്യ ച ധീമതഃ
ഇവിടെയും ഒരു പഴയ കഥ പറയുന്നു: വീരോചനനും പ്രജ്ഞാവാനായ ഭാർഗവനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം.
പ്രഹ്ലാദസ്യ സുതം ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിരഷ്ടപരിവത്സരമ് രൂപേണാപ്രതിമം കാന്ത്യാ സോ ഽഹസദ്ഭൃഗുനന്ദനഃ
പ്രഹ്ലാദന്റെ മകനായ വീരോചനനെ, പതിനാറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, രൂപത്തിലും കാന്തിയിലും അപരിമിതനായി കണ്ടപ്പോൾ, ഭൃഗുവംശജൻ ചിരിച്ചു.
സാധു സാധു മഹാബാഹോ വിരോചന ശിവം തവ തത്തഥാ ഹസിതം തസ്യ പപ്രച്ഛ സുരസൂദനഃ
'ശബാശ്, ശബാശ്, മഹാബാഹുവായ വീരോചനാ! നിനക്കു ആശംസകൾ!' അങ്ങനെ ചിരിക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാരെ സംഹരിച്ചവൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.
ബ്രഹ്മന്കിമര്ഥമേതത്തേ ഹാസ്യമാകസ്മികം കൃതമ് സാധുസാധ്വിതി മാമേവമ് ഉക്തവാംസ്ത്വം വദസ്വ മേ
'ബ്രാഹ്മണാ, നീ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചിരിച്ച് 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അതിന്റെ കാരണം ദയവായി പറയൂ.'
തമേവംവാദിനം ശുക്ര ഉവാച വദതാം വരഃ വിസ്മയാദ്വ്രതമാഹാത്മ്യാദ് ധാസ്യമേതത്കൃതം മയാ
അങ്ങനെ ചോദിച്ചവനോട്, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ വ്രതത്തിന്റെ മഹത്വം കണ്ടു ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചിരിച്ചു.'
പുരാ ദക്ഷവിനാശായ കുപിതസ്യ തു ശൂലിനഃ അഥ തദ്ഭീമവക്ത്രസ്യ സ്വേദബിന്ദുര്ലലാടജഃ
പണ്ടെ, ദക്ഷന്റെ നാശത്തിനായി ത്രിശൂലധാരി കോപിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ഭയാനകമായ നെറ്റിയിൽ നിന്നൊരു വിയർപ്പിന്റെ തുള്ളി വീണു.
ഭിത്ത്വാ സ സപ്ത പാതാലാന് അദഹത്സപ്ത സാഗരാന് അനേകവക്ത്രനയനോ ജ്വലജ്ജ്വലനഭീഷണഃ
അത് ഏഴു പാതാളങ്ങൾ തുളച്ച്, ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ കത്തിച്ചു; അനേകം മുഖങ്ങളുമായി, കണ്ണുകളുമായി, ദഹനശക്തിയാൽ ഭയങ്കരമായിരുന്നു.
വീരഭദ്ര ഇതി ഖ്യാതഃ കരപാദായുതൈര്യുതഃ കൃത്വാസൌ യജ്ഞമഥനം പുനര്ഭൂതലസമ്ഭവഃ ത്രിജഗന്നിര്ദഹന്ഭൂയഃ ശിവേന വിനിവാരിതഃ
വീരഭദ്രൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, ആയിരക്കണക്കിന് കൈകളും കാലുകളും ഉള്ളവൻ, യജ്ഞം നശിപ്പിച്ചു, വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു; മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ കത്തിച്ചപ്പോൾ ശിവൻ അവനെ തടഞ്ഞു.
കൃതം ത്വയാ വീരഭദ്ര ദക്ഷയജ്ഞവിനാശനമ് ഇദാനീമലമേതേന ലോകദാഹേന കര്മണാ
'വീരഭദ്രാ, നീ ദക്ഷയജ്ഞം നശിപ്പിച്ചു; ഇപ്പോൾ ലോകങ്ങളെ കത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ഇത്രയും മതിയാകുന്നു.'
ശാന്തിപ്രദാതാ സര്വേഷാം ഗ്രഹാണാം പ്രഥമോ ഭവ പ്രേക്ഷിഷ്യന്തേ ജനാഃ പൂജാം കരിഷ്യന്തി വരാന്മമ
'എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങൾക്കുമപ്പുറം സമാധാനം നൽകുന്നവനായി ആദ്യം നിലകൊൾക; ജനങ്ങൾ നിന്നെ കാണും, പൂജിക്കും, എന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കും.'
അങ്ഗാരക ഇതി ഖ്യാതിം ഗമിഷ്യസി ധരാത്മജ ദേവലോകേ ഽദ്വിതീയം ച തവ രൂപം ഭവിഷ്യതി
'നീ അങ്കാരക എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും, ഭൂമിയുടെ പുത്രാ; ദേവലോകത്തിൽ നിന്റെ രൂപം തുല്യരഹിതമായിരിക്കും.'
യേ ച ത്വാം പൂജയിഷ്യന്തി ചതുര്ഥ്യാം ത്വദ്ദിനേ നരാഃ രൂപമാരോഗ്യമൈശ്വര്യം തേഷ്വനന്തം ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ ദിവസം, നാലാം തീയതി, നിന്നെ ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു അനന്തമായ സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും.
ഏവമുക്തസ്തദാ ശാന്തിമ് അഗമത് കാമരൂപധൃക് സംജാതസ്തത്ക്ഷണാദ്രാജന് ഗ്രഹത്വമ് അഗമത്പുനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ഇഷ്ടരൂപം ധരിച്ച് ശാന്തി പ്രാപിച്ചു; അന്നേ, മഹാരാജാവേ, അവൻ വീണ്ടും ഒരു ഗ്രഹമായി.
സ കദാചിദ്ഭവാംസ്തസ്യ പൂജാര്ഘ്യാദികമുത്തമമ് ദൃഷ്ടവാന്ക്രിയമാണം ച ശൂദ്രേണ ച വ്യവസ്ഥിതഃ
ഒരിക്കൽ, നീ അവന്റെ ഉത്തമമായ പൂജയും അർഘ്യാദികളും ഒരു ശൂദ്രൻ നടത്തുന്നത് കാണുകയും അവിടെ നിന്നു നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
തേന ത്വം രൂപവാഞ്ജാതഃ സുരശത്രുകുലോദ്വഹ വിവിധാ ച രുചിര്ജാതാ യസ്മാത്തവ വിദൂരഗാ
അതിനാൽ, ദേവശത്രുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ സൗന്ദര്യവാനായി; അനേകം തരത്തിലുള്ള ആകർഷണങ്ങൾ നിന്നിൽ ഉദിച്ചു, മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ മേലായി.
വിരോചന ഇതി പ്രാഹുസ് തസ്മാത്ത്വാം ദേവദാനവാഃ ശൂദ്രേണ ക്രിയമാണസ്യ വ്രതസ്യ തവ ദര്ശനാത് ഈദൃശീം രൂപസമ്പത്തിം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതവാനഹമ്
അതിനാൽ, ദേവരും ദാനവരും നിന്നെ വീരോചനൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഒരു ശൂദ്രൻ ആ വ്രതം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിന്നിലെ അത്ഭുതകരമായ രൂപം കണ്ടു ഞാൻ വിസ്മയിച്ചു.
സാധു സാധ്വിതി തേനോക്തമ് അഹോ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ് പശ്യതോ ഽപി ഭവേദ്രൂപമ് ഐശ്വര്യം കിമു കുര്വതഃ
'ശബാശ്, ശബാശ്!' എന്നാണവൻ പറഞ്ഞത്; 'അയ്യോ, എത്ര വലിയ മഹത്വം! അതിനെ കാണുന്നവർക്കു പോലും സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും; അതു ചെയ്യുന്നവർക്ക് എത്രയോ അധികം!'
യസ്മാച്ച ഭക്ത്യാ ധരണീസുതസ്യ വിനിന്ദ്യമാനേന ഗവാദിദാനമ് ആലോകിതം തേന സുരാരിഗര്ഭേ സമ്ഭൂതിരേഷാ തവ ദൈത്യ ജാതാ
ഭൂമിയുടെ പുത്രനോടുള്ള ഭക്തിയോടെ, മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസം അവഗണിച്ച്, പശുക്കളെ അടക്കമുള്ള ദാനങ്ങൾ നൽകിയതുകൊണ്ടാണ് നീ ദൈവങ്ങൾക്കു ശത്രുവായവന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചത്, ദൈത്യാ.
അഥ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭാര്ഗവസ്യ മഹാത്മനഃ പ്രഹ്രാദനന്ദനോ വീരഃ പുനഃ പപ്രച്ഛ വിസ്മിതഃ
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ ഭാർഗവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രഹ്ലാദന്റെ വീരപുത്രൻ അത്ഭുതത്തോടെ വീണ്ടും അവനോടു ചോദിച്ചു.
ഭഗവംസ്തദ്വ്രതം സമ്യക് ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ ദീയമാനം തു യദ്ദാനം മയാ ദൃഷ്ടം ഭവാന്തരേ
ഭഗവനേ, ആ വ്രതത്തിന്റെ സത്യം ഞാൻ മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മുൻജന്മത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട ദാനത്തിന്റെ കാര്യവും അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മാഹാത്മ്യം ച വിധിം തസ്യ യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രോവാച വിസ്തരാത്
അത് എത്ര മഹത്വമുള്ളതാണെന്നും, അതിന്റെ ക്രമം എങ്ങനെയാണെന്നും നീ ശരിയായി വിശദീകരിക്കണം. അങ്ങനെ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഭാർഗവൻ വീണ്ടും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ചതുര്ഥ്യങ്ഗാരകദിനേ യദാ ഭവതി ദാനവ മൃദാ സ്നാനം തദാ കുര്യാത് പദ്മരാഗവിഭൂഷിതഃ
നാലാം ദിവസം അങ്കാരകദിനമായാൽ, ദാനവാ, പദ്മരാഗം ധരിച്ച്, മണ്ണുകൊണ്ടു സ്നാനം ചെയ്യണം.
അഗ്നിര്മൂര്ധാ ദിവോ മന്ത്രം ജപന്നാസ്തേ ഉദങ്മുഖഃ ശൂദ്രസ്തൂഷ്ണീം സ്മരന്ഭൌമമ് ആസ്തേ ഭോഗവിവര്ജിതഃ
അഗ്നിയെ വടക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി സ്ഥാപിച്ച്, മന്ത്രം ജപിക്കണം; ശൂദ്രൻ മൗനമായി ഇരിക്കണം, ഭൗമനെ ഓർത്തുകൊണ്ട്, ആനന്ദങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കണം.
തഥാസ്തമിത ആദിത്യേ ഗോമയേനാനുലേപയേത് പ്രാങ്ഗണം പുഷ്പമാലാഭിര് അക്ഷതാഭിഃ സമന്തതഃ
സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച ശേഷം, ഗോമയത്തിൽ പ്രാകാരവും പൂക്കളും അക്ഷതകളും ചുറ്റും അലങ്കരിക്കണം.
അഭ്യര്ച്യാഭിലിഖേത്പദ്മം കുങ്കുമേനാഷ്ടപത്ത്രകമ് കുങ്കുമസ്യാപ്യഭാവേ തു രക്തചന്ദനമിഷ്യതേ
പൂജ കഴിഞ്ഞ്, കുങ്കുമം കൊണ്ട് എട്ടു ഇലകളുള്ള ഒരു താമര വരയ്ക്കണം; കുങ്കുമം ഇല്ലെങ്കിൽ ചുവന്ന ചന്ദനം ഉപയോഗിക്കാം.