ജാതാഥവാ വൈശ്യകുലോദ്ഭവാപി പുലോമകന്യാ പുരുഹൂതപത്നീ തത്രാപി തസ്യാഃ പരിചാരികേയം മമ പ്രിയാ സമ്പ്രതി സത്യഭാമാ
അല്ലെങ്കിൽ, വൈശ്യകുലത്തിൽ ജനിച്ചവളായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ പുലോമയുടെ മകളായോ പുരൂഹൂതന്റെ ഭാര്യയായോ ജനിച്ചവളായിരിക്കാം; അവിടെയും അവൾക്ക് സേവികയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ അവളാണ് എന്റെ പ്രിയയായ സത്യഭാമ.
സ്നാതഃ പുരാ മണ്ഡലമേഷ തദ്വത് തേജോമയം വേദശരീരമാപ അസ്യാം ച കല്യാണതിഥൌ വിവസ്വാന് സഹസ്രധാരേണ സഹസ്രരശ്മിഃ
കഴിഞ്ഞ് സ്നാനം ചെയ്ത്, വെദശരീരമായ പ്രകാശമുള്ള വൃത്തം ഒരിക്കൽ ലഭിച്ചു; ഈ ശുഭദിനത്തിൽ, ആയിരം കിരണങ്ങളോടുകൂടിയ സൂര്യൻ ആയിരം നീരുറവുകൾ പോലെ പകർന്നു നൽകുന്നു.
ഇദമേവ കൃതം മഹേന്ദ്രമുഖ്യൈര് വസുഭിര്ദേവസുരാരിഭിസ്തഥാ തു ഫലമസ്യ ന ശക്യതേ ഽഭിവക്തും യദി ജിഹ്വായുതകോടയോ മുഖേ സ്യുഃ
മഹേന്ദ്രനും വസുക്കളും ദേവശത്രുക്കളും ഈ itself അനുഷ്ഠിച്ചു; എത്രയോ നാവുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ ഫലം മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
കലികലുഷവിദാരിണീമനന്താമ് ഇതി കഥയിഷ്യതി യാദവേന്ദ്രസൂനുഃ അപി നരകഗതാന്പിതൄന് അശേഷാന് അലമുദ്ധര്തുമിഹൈവ യഃ കരോതി
യാദവേന്ദ്രന്റെ പുത്രൻ ഇതിനെ കലിയുഗത്തിലെ അശുദ്ധി നശിപ്പിക്കുന്നതും അപ്പാരമായതും എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കും; നരകത്തിൽ പോയ പിതാക്കന്മാരെ പോലും ഇതു ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മുഴുവനായി മോചിപ്പിക്കാം.
യ ഇദമഘവിദാരണം ശൃണോതി ഭക്ത്യാ പരിപഠതീഹ പരോപകാരഹേതോഃ തിഥിമിഹ സകലാര്ഥഭാങ്നരേന്ദ്രസ് തവ ചതുരാനന സാമ്യതാമുപൈതി
ആ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവർക്കു ഉപകാരമാകണമെന്ന് വായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ, രാജാവേ, ഈ ലോകത്തുതന്നെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും, നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവിനോടു സമത്വം നേടുകയും ചെയ്യും.
കല്യാണിനീ നാമ പുരാ ബഭൂവ യാ ദ്വാദശീ മാഘദിനേഷു പൂജ്യാ സാ പാണ്ഡുപുത്രേണ കൃതാ ഭവിഷ്യത്യ് അനന്തപുണ്യാനഘ ഭീമപൂര്വാ
പണ്ടൊരിക്കൽ കല്യാണിനി എന്ന പേരിൽ മാഘമാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിനം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ദിവസം പൂജിക്കേണ്ടതും പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ ഭീമൻ ആദ്യം ആചരിച്ചതും, അനന്തമായ പുണ്യങ്ങൾ നൽകുന്നതുമായ ഈ വ്രതം ഭാവിയിൽ വീണ്ടും ആചരിക്കപ്പെടും, പാപരഹിതനേ.
വര്ണാശ്രമാണാം പ്രഭവഃ പുരാണേഷു മയാ ശ്രുതഃ സദാചാരസ്യ ഭഗവന് ധര്മശാസ്ത്രവിനിശ്ചയഃ പണ്യസ്ത്രീണാം സദാചാരം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
ഭഗവനെ, പുരാണങ്ങളിൽ വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, നല്ല ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെ നിശ്ചയവും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, വ്യാപാരസ്ത്രികളുടെ നല്ല ആചാരങ്ങൾ സത്യമായി ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മിന്നേവ യുഗേ ബ്രഹ്മന് സഹസ്രാണി തു ഷോഡശ വാസുദേവസ്യ നാരീണാം ഭവിഷ്യന്ത്യമ്ബുജോദ്ഭവ
അതു തന്നെയായ യുഗത്തിൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, വാസുദേവന്റെ പത്നികൾ പതിനാറായിരം പേർ ഉണ്ടാകും.
താഭിര്വസന്തസമയേ കോകിലാലികുലാകുലേ പുഷ്പിതേ പവനോത്ഫുല്ലകഹ്ലാരസരസസ്തടേ
ആ സ്ത്രീകളുമായി, വസന്തകാലത്ത്, കുയിലുകളും തേനീച്ചകളും നിറഞ്ഞതും, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന പൂത്ത കമലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട തടാകത്തീരങ്ങളിലും—
നിര്ഭരാപാനഗോഷ്ഠീഷു പ്രസക്താഭിരലംകൃതഃ കുരങ്ഗനയനഃ ശ്രീമാന് മാലതീകൃതശേഖരഃ
കുടിച്ചലും ആഹ്ലാദവും നിറഞ്ഞ സംഗമങ്ങളിൽ, ആ സ്ത്രീകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കുരങ്ങിന്റെ കണ്ണുപോലെയുള്ള ദീപ്തിയുള്ളവൻ, മല്ലികാമാല തലയിൽ ധരിച്ച് സന്തോഷിക്കും.
ഗച്ഛന്സമീപമാര്ഗേണ സാമ്ബഃ പരപുരംജയഃ സാക്ഷാത്കന്ദര്പോ രൂപേണ സര്വാഭരണഭൂഷിതഃ
ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച സാംബൻ, പാതയിലൂടെ സമീപിച്ചെത്തുമ്പോൾ, സാക്ഷാൽ മന്മഥനെപ്പോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
അനങ്ഗശരതപ്താഭിഃ സാഭിലാഷമവേക്ഷിതഃ പ്രവൃദ്ധോ മന്മഥസ്താസാം ഭവിഷ്യതി യദാത്മനി
ആ സ്ത്രീകൾ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുമ്പോൾ, കാമബാണങ്ങളിൽ ദഹിച്ചവരായി, അവരുടെ മനസ്സിൽ പ്രണയം ശക്തമായി വളരും.
തദാവേക്ഷ്യ ജഗന്നാഥഃ സര്വതോ ജ്ഞാനചക്ഷുഷാ ശാപം വക്ഷ്യതി താഃ സര്വാ വോ ഹരിഷ്യന്തി ദസ്യവഃ മത്പരോക്ഷം യതഃ കാമലൌല്യാദീദൃഗ്വിധം കൃതമ്
അപ്പോൾ, സർവ്വം അറിയുന്ന ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയോടെ ലോകനാഥൻ അവരെ നോക്കി, 'ലോഭവും കാമവും മൂലം നിങ്ങൾ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തിക്ക്, ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ കള്ളന്മാർ നിങ്ങളെ എല്ലാം കൊണ്ടുപോകും' എന്ന് ശാപം പ്രഖ്യാപിക്കും.
തതഃ പ്രസാദിതോ ദേവ ഇദം വക്ഷ്യതി ശാര്ങ്ഗഭൃത് താഭിഃ ശാപാഭിതപ്താഭിര് ഭഗവാന് ഭൂതഭാവനഃ
അതിനു ശേഷം, ശാരംഗം വഹിക്കുന്ന ദൈവം പ്രസാദം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, ആ ശാപത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്ന സ്ത്രീകളോട് ഭഗവാൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ കാരണമായവൻ, ഇങ്ങനെ പറയും.
ഉത്താരഭൂതം ദാസത്വം സമുദ്രാദ്ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ ഉപദേക്ഷ്യത്യനന്താത്മാ ഭാവികല്യാണകാരകമ്
സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദാസികളായവർക്കു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രിയനായ അനന്താത്മാവ് ഭാവിയിൽ നല്ലതുണ്ടാകുന്ന ഒരു വ്രതം ഉപദേശിക്കും.
ഭവതീനാമ് ഋഷിര്ദാല്ഭ്യോ യദ്വ്രതം കഥയിഷ്യതി തദൈവോത്താരണായാലം ദാസത്വേ ഽപി ഭവിഷ്യതി ഇത്യുക്ത്വാ താഃ പരിഷ്വജ്യ ഗതോ ദ്വാരവതീശ്വരഃ
ദാൽഭ്യൻ എന്ന ഋഷി നിങ്ങൾക്കു ആ വ്രതം പഠിപ്പിക്കും; അതു മാത്രം നിങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി മതിയാകും, ദാസത്വത്തിൽ പോലും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ദ്വാരകാപുരിയിലെ ഇശ്വരൻ യാത്രയായി.
തതഃ കാലേന മഹതാ ഭാരാവതരണേ കൃതേ നിവൃത്തേ മൌസലേ തദ്വത് കേശവേ ദിവമാഗതേ
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ഭൂഭാരം തൂക്കിയശേഷവും, മൗസലവിനാശം സംഭവിച്ചും, കേശവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുയർന്നശേഷം—
ശൂന്യേ യദുകുലേ സര്വൈശ് ചൌരൈരപി ജിതേ ഽര്ജുനേ ഹൃതാസു കൃഷ്ണപത്നീഷു ദാസഭോഗ്യാസു ചാമ്ബുധൌ
യാദവകുലം നശിച്ചപ്പോൾ, കള്ളന്മാർ എല്ലാവരെയും ജയിച്ചപ്പോൾ, അർജ്ജുനൻ പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാർ പിടിക്കപ്പെട്ടു, ദാസികളാക്കി സമുദ്രത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
തിഷ്ഠന്തീഷു ച ദൌര്ഗത്യസംതപ്താസു ചതുര്മുഖ ആഗമിഷ്യതി യോഗാത്മാ ദാല്ഭ്യോ നാമ മഹാതപാഃ
അവിടെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ വേദനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, നാലുമുഖനേ, മഹത്തായ തപസ്സുള്ള യോഗശക്തിയുള്ള ദാൽഭ്യൻ എന്ന മുനി അവിടേക്ക് എത്തും.
താസ്തമര്ഘ്യേണ സമ്പൂജ്യ പ്രണിപത്യ പുനഃ പുനഃ ലാലപ്യമാനാ ബഹുശോ ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണാഃ
അവർ അവനെ അർഘ്യജലം നൽകി ആദരിക്കുകയും, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുകയും, പലതവണ ദുഃഖത്തോടെ കരയുകയും, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറയുകയും ചെയ്യും.
സ്മരന്ത്യോ വിപുലാന്ഭോഗാന് ദിവ്യമാല്യാനുലേപനാന് ഭര്താരം ജഗതാമീശമ് അനന്തമപരാജിതമ്
അവർ തങ്ങളുടെ വിശാലമായ അനുഭവങ്ങളും, ദിവ്യമായ മാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ, അനന്തനും ജയിക്കാനാകാത്തവനുമായ ഭർത്താവിനെയും ഓർക്കും.
ദിവ്യഭാവാം താം ച പുരീം നാനാരത്നഗൃഹാണി ച ദ്വാരകാവാസിനഃ സര്വാന് ദേവരൂപാന്കുമാരകാന് പ്രശ്നമേവം കരിഷ്യന്തി മുനേരഭിമുഖം സ്ഥിതാഃ
അവർ ആ മുനിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന്, ആ ദിവ്യപുരിയും, അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വീടുകളും, ദ്വാരകയിൽ താമസിച്ചിരുന്നവരും, ദൈവസദൃശമായ യുവാക്കളും സംബന്ധിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കും.
ദസ്യുഭിര്ഭഗവാന്സര്വാഃ പരിഭുക്താ വയം ബലാത് സ്വധര്മാച്ച്യവനേ ഽസ്മാകമ് അസ്മിന്നഃ ശരണം ഭവ
പ്രഭോ, ഞങ്ങളൊക്കെയും കള്ളന്മാർ ബലമായി ഉപദ്രവിച്ചു, നമ്മുടെ സ്വന്തം കർത്തവ്യങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഞങ്ങൾ തെറ്റിപ്പോയത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്രയം നൽകണമേ.
ആദിഷ്ടോ ഽസി പുരാ ബ്രഹ്മന് കേശവേന ച ധീമതാ കസ്മാദീശേന സംയോഗം പ്രാപ്യ വേശ്യാത്വമാഗതാഃ
മഹർഷേ, മുമ്പ് ധീരനായ കേശവൻ നിന്നോട് ഉപദേശം നൽകിയിരുന്നില്ലേ? എങ്കിൽ, ഈശ്വരനോടൊപ്പം ചേർന്നിട്ടും ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വെശ്യകളായി മാറി?
വേശ്യാനാമപി യോ ധര്മസ് തം നോ ബ്രൂഹി തപോധന കഥയിഷ്യത്യതസ്താസാം സ ദാല്ഭ്യശ്ചൈകിതായനഃ
തപസ്സിന്റെ ധനമായവനേ, വെശ്യകൾക്കുള്ള കർത്തവ്യവും ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം. പിന്നെ ദാൽഭ്യനും ചൈകിതായനനും അവർക്കു വിശദീകരിക്കും.
ജലക്രീഡാവിഹാരേഷു പുരാ സരസി മാനസേ ഭവതീനാം ച സര്വാസാം നാരദോ ഽഭ്യാശമാഗതഃ
മുൻകാലത്ത്, മാണസസരസ്സിൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നാരദൻ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു.
ഹുതാശനസുതാഃ സര്വാ ഭവന്ത്യോ ഽപ്സരസഃ പുരാ അപ്രണമ്യാവലേപേന പരിപൃഷ്ടഃ സ യോഗവിത് കഥം നാരായണോ ഽസ്മാകം ഭര്താ സ്യാദ് ഇത്യുപാദിശ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അഗ്നിദേവന്റെ പുത്രിമാർ ആയിരുന്നപ്പോൾ, അഹങ്കാരത്താൽ നമസ്കാരം ചെയ്യാതെ, യോഗജ്ഞാനിയായ നാരദനോടു ചോദിച്ചു: 'നാരായണൻ എങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകും? ദയവായി ഉപദേശിക്കണം' എന്ന്.
തസ്മാദ്വരപ്രദാനം വഃ ശാപശ്ചായമഭൂത്പുരാ ശയ്യാദ്വയപ്രദാനേന മധുമാധവമാസയോഃ
അതിനാൽ, പഴയകാലത്ത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരു വരവും ഈ ശാപവും ലഭിച്ചു: മധു, മാധവ മാസങ്ങളിൽ ഇരട്ടക്കിടക്ക നൽകുന്നതിലൂടെ.
സുവര്ണോപസ്കരോത്സര്ഗാദ് ദ്വാദശ്യാം ശുക്ലപക്ഷതഃ ഭര്താ നാരായണോ നൂനം ഭവിഷ്യത്യന്യജന്മനി
ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശിയന്നാൾ സ്വർണ്ണപാത്രങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചാൽ, അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നാരായണൻ തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകും.
യദകൃത്വാ പ്രണാമം മേ രൂപസൌഭാഗ്യമത്സരാത് പരിപൃഷ്ടോ ഽസ്മി തേനാശു വിയോഗോ വോ ഭവിഷ്യതി ചൌരൈരപഹൃതാഃ സര്വാ വേശ്യാത്വം സമവാപ്സ്യഥ
എന്റെ സൗന്ദര്യത്തിലും ഭാഗ്യത്തിലും അസൂയയാൽ നിങ്ങൾ എനിക്കു നമസ്കാരം ചെയ്യാതെയും ചോദിച്ചതിനാലാണ്, ഉടൻ തന്നെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കള്ളന്മാർ കൊണ്ടു പിടിക്കപ്പെടുകയും, വെശ്യകളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നത്.