ഏതന്മഹാപാതകനാശനം സ്യാത് പരം ഹിതം ബാലവിവര്ധനം ച ശൃണോതി യശ്ചൈനമനന്യചേതാസ് തസ്യാപി സിദ്ധിം മുനയോ വദന്തി
ഇത് മഹാപാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുകയും, ഉത്തമമായ ഉപകാരവും കുട്ടികളുടെ വര്ദ്ധനവും നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മനസ്സു മാറ്റമില്ലാതെ ഇത് കേള്ക്കുന്നവനും സിദ്ധി നേടുമെന്ന് മുനികള് പറയുന്നു.
പുരാ രഥംതരേ കല്പേ പരിപൃഷ്ടോ മഹാത്മനാ മന്ദരസ്ഥോ മഹാദേവഃ പിനാകീ ബ്രഹ്മണാ സ്വയമ്
പണ്ടെ, രഥന്തര കല്പത്തില്, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ, മന്ദരപര്വ്വതത്തില് വസിച്ചിരുന്ന പിനാകധാരിയായ മഹാദേവനോട് ചോദിച്ചു.
കഥമാരോഗ്യമൈശ്വര്യമ് അനന്തമമരേശ്വര സ്വല്പേന തപസാ ദേവ ഭവേന്മോക്ഷോ ഽഥവാ നൃണാമ്
അമരന്മാരുടെ ഇശ്വരനേ, കുറച്ച് തപസ്സുകൊണ്ട് ആരോഗ്യവും അനന്തമായ ഐശ്വര്യവും അല്ലെങ്കില് മനുഷ്യന് മോക്ഷവും എങ്ങനെ ലഭിക്കും എന്ന് ദയവായി പറയേണം.
കിമജ്ഞാതം മഹാദേവ ത്വത്പ്രസാദാദധോക്ഷജ സ്വല്പകേനാഥ തപസാ മഹത്ഫലമിഹോച്യതാമ്
മഹാദേവനേ, നിനക്കറിയാത്തത് എന്താണ്? നിന്റെ കൃപയാല് കുറച്ച് തപസ്സുകൊണ്ട് വലിയ ഫലം എന്താണ് ലഭിക്കാവുന്നതെന്ന് ഇവിടെ പറഞ്ഞുതരേണം.
ഏവം പൃഷ്ടഃ സ വിശ്വാത്മാ ബ്രഹ്മണാ ലോകഭാവനഃ ഉമാപതിരുവാചേദം മനസഃ പ്രീതികാരകമ്
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചപ്പോള്, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും ഉമാദേവിയുടെ ഭര്ത്താവുമായ വിശ്വാത്മാവ് മനസ്സിന് സന്തോഷം നല്കുന്ന ഈ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
അസ്മാദ്രഥംതരാത്കല്പാത് ത്രയോവിംശാത് പുനര്യദാ വാരാഹോ ഭവിതാ കല്പസ് തസ്യ മന്വന്തരേ ശുഭേ
ഈ രഥന്തര കല്പം കഴിഞ്ഞ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമത്തേത് കഴിഞ്ഞാല് വരാഹ കല്പം വരും; അതിലെ ശുഭമായ ഒരു മന്വന്തരത്തില്—
വൈവസ്വതാഖ്യേ സംജാതേ സപ്തമേ സപ്തലോകകൃത് ദ്വാപരാഖ്യം യുഗം തദ്വദ് അഷ്ടാവിംശതിമം ജഗുഃ
വൈവസ്വത എന്ന ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലത്ത്, ഏഴു ലോകങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചവന്, അങ്ങനെ, ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തെ ദ്വാപരയുഗം ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയുന്നു.
തസ്യാന്തേ സ മഹാദേവോ വാസുദേവോ ജനാര്ദനഃ ഭാരാവതരണാര്ഥായ ത്രിധാ വിഷ്ണുര്ഭവിഷ്യതി
അത് അവസാനിക്കുമ്പോള്, മഹാദേവനായ വാസുദേവനും ജനാര്ദ്ദനനും, ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി, വിഷ്ണു മൂന്നു രൂപങ്ങളായി അവതരിക്കും.
ദ്വൈപായന ഋഷിസ്തദ്വദ് രൌഹിണേയോ ഽഥ കേശവഃ കംസാദിദര്പമഥനഃ കേശവഃ ക്ലേശനാശനഃ
അപ്പോള് ദ്വൈപായനമുനിയും, രോഹിണിയുടെ മകനായ രാമനും, കേശവനും—കേശവന് കംസാദികളുടെ അഹങ്കാരം തകര്ക്കുന്നവനും ദുഃഖങ്ങള് നീക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും.
പുരീം ദ്വാരവതീം നാമ സാമ്പ്രതം യാ കുശസ്ഥലീ ദിവ്യാനുഭാവസംയുക്താമ് അധിവാസായ ശാര്ങ്ഗിണഃ ത്വഷ്ടാ മമാജ്ഞയാ തദ്വത് കരിഷ്യതി ജഗത്പതേഃ
ഇപ്പോള് കുശസ്ഥലിയായി അറിയപ്പെടുന്ന ദ്വാരവതിപുരി, ദിവ്യഗുണങ്ങള് നിറഞ്ഞതായിരിക്കും; ശാര്ംഗധാരിയുടെ വാസസ്ഥലമായി, എന്റെ ആജ്ഞയാല് ത്വഷ്ടാവ് ലോകനാഥനു വേണ്ടി അതു നിര്മിക്കും.
തസ്യാം കദാചിദാസീനഃ സഭായാമമിതദ്യുതിഃ ഭാര്യാഭിര്വൃഷ്ണിഭിശ്ചൈവ ഭൂഭൃദ്ഭിര് ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള അയാൾ, ഭാര്യമാരോടും വൃഷ്ണിമാരോടും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്ന രാജാക്കളോടും കൂടെ ആ സഭയിൽ ഒരിക്കൽ ഇരുന്നു.
കുരുഭിര്ദേവഗന്ധര്വൈര് അഭിതഃ കൈടഭാര്ദനഃ പ്രവൃത്താസു പുരാണീഷു ധര്മസമ്ബന്ധിനീഷു ച
കുരുമാരാലും ദേവന്മാരാലും ഗന്ധർവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, കൈടഭനെ സംഹരിച്ചവൻ പുരാതനവും ധർമ്മവുമായി ബന്ധമുള്ളതുമായ കഥകൾ കേട്ടിരുന്നു.
കഥാന്തേ ഭീമസേനേന പരിപൃഷ്ടഃ പ്രതാപവാന് ത്വയാ പൃഷ്ടസ്യ ധര്മസ്യ രഹസ്യസ്യാസ്യ ഭേദകൃത്
കഥകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ശക്തനായ ഭീമസേനൻ, നീ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ച ധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യമായ ഭാഗം അവനോട് ചോദിച്ചു.
ഭവിതാ സ തദാ ബ്രഹ്മന് കര്താ ചൈവ വൃകോദരഃ പ്രവര്തകോ ഽസ്യ ധര്മസ്യ പാണ്ഡുപുത്രോ മഹാബലഃ
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, അതിനെ നടപ്പിലാക്കുന്നവനും, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ വൃകോദരൻ, വലിയ ശക്തിയോടെ ഈ ധർമ്മം ആരംഭിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യും.
യസ്യ തീക്ഷ്ണോ വൃകോ നാമ ജഠരേ ഹവ്യവാഹനഃ മയാ ദത്തഃ സ ധര്മാത്മാ തേന ചാസൌ വൃകോദരഃ
അവനു ഞാൻ വൃക എന്ന പേരിലുള്ള കഠിനമായ മൃഗത്തെ, അതായത് വയറ്റിൽ അഗ്നിദേവൻ, നൽകിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ വൃകോദരൻ എന്നും, ധർമ്മാത്മാവെന്നും വിളിക്കുന്നത്.
മതിമാന്മാനശീലശ്ച നാഗായുതബലോ മഹാന് ഭവിഷ്യത്യജരഃ ശ്രീമാന് കന്ദര്പ ഇവ രൂപവാന്
അവൻ ബുദ്ധിമാനും, മാന്യനും, അനേകം പാമ്പുകളുടെ ശക്തിയുള്ളവനും, മഹത്തായവനും, വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനും, ഐശ്വര്യശാലിയുമാണ്. കന്ദർപ്പനുപോലെ സുന്ദരനും ആയിരിക്കും.
ധാര്മികസ്യാപ്യശക്തസ്യ തീവ്രാഗ്നിത്വാദുപോഷണേ ഇദം വ്രതമശേഷാണാം വ്രതാനാമധികം യതഃ
ധാർമ്മികനും ശക്തിയില്ലാത്തവനും ആയാലും, അതിന്റെ കഠിനത്വം കാരണം ഈ വ്രതം എല്ലാ വ്രതങ്ങളെയുംക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
കഥയിഷ്യതി വിശ്വാത്മാ വാസുദേവോ ജഗദ്ഗുരുഃ അശേഷയജ്ഞഫലദമ് അശേഷാഘവിനാശനമ്
വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവും ലോകഗുരുവുമായ വാസുദേവൻ, എല്ലാ യജ്ഞഫലവും നൽകുന്ന, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതത്തെ വിശദമായി പഠിപ്പിക്കും.
അശേഷദുഷ്ടശമനമ് അശേഷസുരപൂജിതമ് പവിത്രാണാം പവിത്രം ച മങ്ഗലാനാം ച മങ്ഗലമ് ഭവിഷ്യം ച ഭവിഷ്യാണാം പുരാണാനാം പുരാതനമ്
ഇത് എല്ലാ ദുഷ്ടതയും അകറ്റുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്നു, വിശുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധവും, മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളവും, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന പുരാതനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പുരാതനവുമാണ്.
യദ്യഷ്ടമീചതുര്ദശ്യോര് ദ്വാദശീഷ്വഥ ഭാരത അന്യേഷ്വപി ദിനര്ക്ഷേഷു ന ശക്തസ്ത്വമ് ഉപോഷിതുമ്
ഭാരതാ, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി, ദ്വാദശി തുടങ്ങിയ ദിവസങ്ങളിലും മറ്റു പുണ്യദിനങ്ങളിലും ഉപവസിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ,
തതഃ പുണ്യാം തിഥിമിമാം സര്വപാപപ്രണാശിനീമ് ഉപോഷ്യ വിധിനാനേന ഗച്ഛ വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
അപ്പോൾ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ പുണ്യദിനം നിർബന്ധമായും ആചരിച്ചു, നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
മാഘമാസസ്യ ദശമീ യദാ ശുക്ലാ ഭവേത്തദാ ഘൃതേനാഭ്യഞ്ജനം കൃത്വാ തിലൈഃ സ്നാനം സമാചരേത്
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പത്താം തീയതി വന്നാൽ, നെയ്യാൽ ശരീരം പുരട്ടി, എള്ളുപയോഗിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.
തഥൈവ വിഷ്ണുമഭ്യര്ച്യ നഭോ നാരായണേതി ച കൃഷ്ണായ പാദൌ സമ്പൂജ്യ ശിരഃ സര്വാത്മനേ നമഃ
അതു പോലെ തന്നെ, 'നാരായണ' എന്ന് ആകാശത്തിൽ ഉച്ചരിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം; കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ പൂജിച്ച്, സർവ്വാത്മാവിന് തല കുനിയണം.
വൈകുണ്ഠായേതി വൈകുണ്ഠമ് ഉരഃ ശ്രീവത്സധാരിണേ ശങ്ഖിനേ ചക്രിണേ തദ്വദ് ഗദിനേ വരദായ വൈ സര്വേ നാരായണസ്യൈവം സംപൂജ്യാ ബാഹവഃ ക്രമാത്
'വൈകുണ്ഠ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശ്രീവത്സം ധരിച്ചവന്റെ വക്ഷസ്ഥലത്തെ ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ തന്നെ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, വരദൻ എന്നിവയെയും, നാരായണന്റെ കൈകളെ ഓരോന്നായി ആരാധിക്കണം.
ദാമോദരായേത്യുദരം മേഢ്രം പഞ്ചശരായ വൈ ഊരൂ സൌഭാഗ്യനാഥായ ജാനുനീ ഭൂതധാരിണേ
'ദാമോദര' എന്ന് പറഞ്ഞ് വയറിനെയും, അഞ്ചു അമ്പുകൾ ഉള്ളവനെന്നപോലെ മെധ്രം, ഭാഗ്യത്തിന്റെ നാഥനെന്നപോലെ തൊണ്ടകൾ, ഭൂതങ്ങളെ താങ്ങുന്നവനെന്നപോലെ മുട്ടുകൾ ആരാധിക്കണം.
നമോ നീലായ വൈ ജങ്ഘേ പാദൌ വിശ്വസൃജേ നമഃ നമോ ദേവ്യൈ നമഃ ശാന്ത്യൈ നമോ ലക്ഷ്മ്യൈ നമഃ ശ്രിയൈ
നീലവർണ്ണനു വന്ദനം, കാലുകൾക്ക് ലോകസൃഷ്ടാവിന് വന്ദനം, ദേവിയ്ക്ക്, ശാന്തിക്ക്, ലക്ഷ്മിക്ക്, ശ്രീയ്ക്ക് വന്ദനം.
നമഃ പുഷ്ട്യൈ നമസ്തുഷ്ട്യൈ ധൃഷ്ട്യൈ ഹൃഷ്ട്യൈ നമോ നമഃ നമോ വിഹംഗനാഥായ വായുവേഗായ പക്ഷിണേ വിഷപ്രമാഥിനേ നിത്യം ഗരുഡം ചാഭിപൂജയേത്
പുഷ്ടിക്ക്, തൃപ്തിക്ക്, ധൈര്യത്തിന്, ആനന്ദത്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം; പക്ഷികളുടെ നാഥനും, വായുവിന്റെ വേഗത്തോടുള്ളവനും, വിഷം നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആയ ഗരുഡനെയും എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.
ഏവം സമ്പൂജ്യ ഗോവിന്ദമ് ഉമാപതിവിനായകൌ ഗന്ധൈര്മാല്യൈസ്തഥാ ധൂപൈര് ഭക്ഷ്യൈര്നാനാവിധൈരപി
ഇങ്ങനെ, ഗോപാലനെയും ഉമാപതിയെയും വിനായകനെയും സുഗന്ധം, പൂമാല, ധൂപം, പലവിധ ഭോജനങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ആരാധിച്ചശേഷം,
ഗവ്യേന പയസാ സിദ്ധാം കൃസരാമഥ വാഗ്യതഃ സര്പിഷാ സഹ ഭുക്ത്വാ ച ഗത്വാ ശതപദം ബുധഃ
പശുവിന്റെ പാലിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കൃഷരമോ, അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യോടൊപ്പം ഉണ്ടാക്കിയതോ കഴിച്ച ശേഷം, ഒരു ശതദൂരം നടന്നു പോകണം എന്നാണു ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യേണ്ടത്.
നൈയഗ്രോധം ദന്തകാഷ്ഠമ് അഥവാ ഖാദിരം ബുധഃ ഗൃഹീത്വാ ധാവയേദ്ദന്താന് ആചാന്തഃ പ്രാഗുദങ്മുഖഃ
ജ്ഞാനി, ന്യഗ്രോധം, ദന്തകഷ്ടം അല്ലെങ്കിൽ ഖാദിരം എന്നിവയിൽ ഒന്നെടുത്ത്, വായ് കഴുകി, കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി നിന്നുകൊണ്ട് പല്ലുതേക്കണം.