ഭുക്ത്വാ ച ഗുരുണാ ചേയമ് ഉച്ചാര്യാ മന്ത്രസംതതിഃ ദീര്ഘായുരസ്തു ബാലോ ഽയം യാവദ്വര്ഷശതം സുഖീ
ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ഗുരു ഈ മന്ത്രശ്രേണി ഉച്ചരിക്കണം: 'ഈ കുഞ്ഞിന് നൂറു വർഷം ദീർഘായുസും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകട്ടെ.'
യത്കിംചിദസ്യ ദുരിതം തത്ക്ഷിപ്തം വഡവാനലേ ബ്രഹ്മാ രുദ്രോ വസുഃ സ്കന്ദോ വിഷ്ണുഃ ശക്രോ ഹുതാശനഃ
ഈ കുഞ്ഞിന് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും വടവാഗ്നിയിൽ കളയപ്പെടട്ടെ. ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും വസുവും സ്കന്ദനും വിഷ്ണുവും ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും (അതു സംഹരിക്കട്ടെ).
രക്ഷന്തു സര്വേ ദുഷ്ടേഭ്യോ വരദാഃ സന്തു സര്വദാ ഏവമാദീനി വാക്യാനി വദന്തം പൂജയേദ്ഗുരുമ്
ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കുമ്പോള് ഇങ്ങനെ പറയണം: 'എല്ലാവരും അനുഗ്രഹം നല്കട്ടെ, ദുഷ്ടന്മാരില് നിന്ന് എപ്പോഴും രക്ഷിക്കട്ടെ' എന്നിങ്ങനെ നല്ല വാക്കുകള് ഉപയോഗിച്ച് ഗുരുവിനെ ആദരിക്കണം.
ശക്തിതഃ കപിലാം ദദ്യാത് പ്രണമ്യ ച വിസര്ജയേത് ചരും ച പുത്രസഹിതാ പ്രണമ്യ രവിശംകരൌ
ശക്തിയനുസരിച്ച് ഒരു കപ്പില പശു നല്കി, നമസ്കരിച്ച് വിടണം; മകനോടൊപ്പം ചേര്ന്ന്, പാകം ചെയ്ത ഭോജനവുമായി രവി ശംകരന്മാരെ നമസ്കരിക്കണം.
ഹുതശേഷം തദാശ്നീയാദ് ആദിത്യായ നമോ ഽസ്ത്വിതി ഇദമേവാദ്ഭുതോദ്വേഗദുഃസ്വപ്നേഷു പ്രശസ്യതേ
അന്നശേഷം ബലിയിടല് കഴിഞ്ഞ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് 'ആദിത്യനു നമസ്കാരം' എന്നു പറയണം. അത്ഭുതം, വിഷമം, ദുർസ്വപ്നം എന്നിവയുണ്ടാകുമ്പോള് ഇതു ചെയ്യുന്നത് വളരെ പ്രശംസനീയമാണ്.
കര്തുര്ജന്മദിനര്ക്ഷം ച ത്യക്ത്വാ സമ്പൂജയേത്സദാ ശാന്ത്യര്ഥം ശുക്ലസപ്തമ്യാമ് ഏതത്കുര്വന്ന സീദതി
കര്ത്താവിന്റെ ജന്മദിനമോ ജന്മനക്ഷത്രമോ വിട്ട്, ശാന്തിക്കായി എപ്പോഴും ഇത് നടത്തണം; ശുക്ലപക്ഷം ഏഴാം തീയതി ചെയ്യുമ്പോള് ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടില്ല.
സദാനേന വിധാനേന ദീര്ഘായുരഭവന്നരഃ സംവത്സരാണാമയുതം ശശാസ പൃഥിവീമിമാമ്
എപ്പോഴും ഈ വിധം അനുസരിച്ചാല് മനുഷ്യന് ദീര്ഘായുസ്സുള്ളവനായി, പതിനായിരം വര്ഷം ഈ ഭൂമിയില് ആധിപത്യം വഹിച്ചു.
പുണ്യം പവിത്രമായുഷ്യം സപ്തമീസ്നപനം രവിഃ കഥയിത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തത്രൈവാന്തരധീയത
ഏഴാം തീയതിയിലെ സ്നാനം പുണ്യമുള്ളതും ശുദ്ധിയുള്ളതും ആയുസ്സിന് നല്ലതുമാണ്; ഇത് വിശദീകരിച്ച ശേഷം രവി അവിടുത്തെ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനു മുന്നില് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഏതത്സര്വം സമാഖ്യാതം സപ്തമീസ്നാനമുത്തമമ് സര്വദുഷ്ടോപശമനം ബാലാനാം പരമം ഹിതമ്
സകല ദോഷങ്ങളും നീക്കുകയും, കുട്ടികള്ക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഉപകാരവും നല്കുന്ന ഈ ഉത്തമ സപ്തമി സ്നാനത്തിന്റെ പൂര്ണ്ണ വിവരണം ഇതാ നല്കിയിരിക്കുന്നു.
ആരോഗ്യം ഭാസ്കരാദിച്ഛേദ് ധനമിച്ഛേദ്ധുതാശനാത് ഈശ്വരാജ്ജ്ഞാനമ് അന്വിച്ഛേന് മോക്ഷമ് ഇച്ഛേജ്ജനാര്ദനാത്
ആരോഗ്യം രവിയില് നിന്ന്, സമ്പത്ത് അഗ്നിയില് നിന്ന്, ജ്ഞാനം ഈശ്വരനില് നിന്ന്, മോക്ഷം ജനാര്ദ്ദനനില് നിന്ന് പ്രാപിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കണം.
ഏതന്മഹാപാതകനാശനം സ്യാത് പരം ഹിതം ബാലവിവര്ധനം ച ശൃണോതി യശ്ചൈനമനന്യചേതാസ് തസ്യാപി സിദ്ധിം മുനയോ വദന്തി
ഇത് മഹാപാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുകയും, ഉത്തമമായ ഉപകാരവും കുട്ടികളുടെ വര്ദ്ധനവും നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മനസ്സു മാറ്റമില്ലാതെ ഇത് കേള്ക്കുന്നവനും സിദ്ധി നേടുമെന്ന് മുനികള് പറയുന്നു.
പുരാ രഥംതരേ കല്പേ പരിപൃഷ്ടോ മഹാത്മനാ മന്ദരസ്ഥോ മഹാദേവഃ പിനാകീ ബ്രഹ്മണാ സ്വയമ്
പണ്ടെ, രഥന്തര കല്പത്തില്, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ, മന്ദരപര്വ്വതത്തില് വസിച്ചിരുന്ന പിനാകധാരിയായ മഹാദേവനോട് ചോദിച്ചു.
കഥമാരോഗ്യമൈശ്വര്യമ് അനന്തമമരേശ്വര സ്വല്പേന തപസാ ദേവ ഭവേന്മോക്ഷോ ഽഥവാ നൃണാമ്
അമരന്മാരുടെ ഇശ്വരനേ, കുറച്ച് തപസ്സുകൊണ്ട് ആരോഗ്യവും അനന്തമായ ഐശ്വര്യവും അല്ലെങ്കില് മനുഷ്യന് മോക്ഷവും എങ്ങനെ ലഭിക്കും എന്ന് ദയവായി പറയേണം.
കിമജ്ഞാതം മഹാദേവ ത്വത്പ്രസാദാദധോക്ഷജ സ്വല്പകേനാഥ തപസാ മഹത്ഫലമിഹോച്യതാമ്
മഹാദേവനേ, നിനക്കറിയാത്തത് എന്താണ്? നിന്റെ കൃപയാല് കുറച്ച് തപസ്സുകൊണ്ട് വലിയ ഫലം എന്താണ് ലഭിക്കാവുന്നതെന്ന് ഇവിടെ പറഞ്ഞുതരേണം.
ഏവം പൃഷ്ടഃ സ വിശ്വാത്മാ ബ്രഹ്മണാ ലോകഭാവനഃ ഉമാപതിരുവാചേദം മനസഃ പ്രീതികാരകമ്
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചപ്പോള്, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും ഉമാദേവിയുടെ ഭര്ത്താവുമായ വിശ്വാത്മാവ് മനസ്സിന് സന്തോഷം നല്കുന്ന ഈ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
അസ്മാദ്രഥംതരാത്കല്പാത് ത്രയോവിംശാത് പുനര്യദാ വാരാഹോ ഭവിതാ കല്പസ് തസ്യ മന്വന്തരേ ശുഭേ
ഈ രഥന്തര കല്പം കഴിഞ്ഞ് ഇരുപത്തിമൂന്നാമത്തേത് കഴിഞ്ഞാല് വരാഹ കല്പം വരും; അതിലെ ശുഭമായ ഒരു മന്വന്തരത്തില്—
വൈവസ്വതാഖ്യേ സംജാതേ സപ്തമേ സപ്തലോകകൃത് ദ്വാപരാഖ്യം യുഗം തദ്വദ് അഷ്ടാവിംശതിമം ജഗുഃ
വൈവസ്വത എന്ന ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലത്ത്, ഏഴു ലോകങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചവന്, അങ്ങനെ, ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തെ ദ്വാപരയുഗം ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയുന്നു.
തസ്യാന്തേ സ മഹാദേവോ വാസുദേവോ ജനാര്ദനഃ ഭാരാവതരണാര്ഥായ ത്രിധാ വിഷ്ണുര്ഭവിഷ്യതി
അത് അവസാനിക്കുമ്പോള്, മഹാദേവനായ വാസുദേവനും ജനാര്ദ്ദനനും, ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി, വിഷ്ണു മൂന്നു രൂപങ്ങളായി അവതരിക്കും.
ദ്വൈപായന ഋഷിസ്തദ്വദ് രൌഹിണേയോ ഽഥ കേശവഃ കംസാദിദര്പമഥനഃ കേശവഃ ക്ലേശനാശനഃ
അപ്പോള് ദ്വൈപായനമുനിയും, രോഹിണിയുടെ മകനായ രാമനും, കേശവനും—കേശവന് കംസാദികളുടെ അഹങ്കാരം തകര്ക്കുന്നവനും ദുഃഖങ്ങള് നീക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും.
പുരീം ദ്വാരവതീം നാമ സാമ്പ്രതം യാ കുശസ്ഥലീ ദിവ്യാനുഭാവസംയുക്താമ് അധിവാസായ ശാര്ങ്ഗിണഃ ത്വഷ്ടാ മമാജ്ഞയാ തദ്വത് കരിഷ്യതി ജഗത്പതേഃ
ഇപ്പോള് കുശസ്ഥലിയായി അറിയപ്പെടുന്ന ദ്വാരവതിപുരി, ദിവ്യഗുണങ്ങള് നിറഞ്ഞതായിരിക്കും; ശാര്ംഗധാരിയുടെ വാസസ്ഥലമായി, എന്റെ ആജ്ഞയാല് ത്വഷ്ടാവ് ലോകനാഥനു വേണ്ടി അതു നിര്മിക്കും.
തസ്യാം കദാചിദാസീനഃ സഭായാമമിതദ്യുതിഃ ഭാര്യാഭിര്വൃഷ്ണിഭിശ്ചൈവ ഭൂഭൃദ്ഭിര് ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള അയാൾ, ഭാര്യമാരോടും വൃഷ്ണിമാരോടും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്ന രാജാക്കളോടും കൂടെ ആ സഭയിൽ ഒരിക്കൽ ഇരുന്നു.
കുരുഭിര്ദേവഗന്ധര്വൈര് അഭിതഃ കൈടഭാര്ദനഃ പ്രവൃത്താസു പുരാണീഷു ധര്മസമ്ബന്ധിനീഷു ച
കുരുമാരാലും ദേവന്മാരാലും ഗന്ധർവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, കൈടഭനെ സംഹരിച്ചവൻ പുരാതനവും ധർമ്മവുമായി ബന്ധമുള്ളതുമായ കഥകൾ കേട്ടിരുന്നു.
കഥാന്തേ ഭീമസേനേന പരിപൃഷ്ടഃ പ്രതാപവാന് ത്വയാ പൃഷ്ടസ്യ ധര്മസ്യ രഹസ്യസ്യാസ്യ ഭേദകൃത്
കഥകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ശക്തനായ ഭീമസേനൻ, നീ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ച ധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യമായ ഭാഗം അവനോട് ചോദിച്ചു.
ഭവിതാ സ തദാ ബ്രഹ്മന് കര്താ ചൈവ വൃകോദരഃ പ്രവര്തകോ ഽസ്യ ധര്മസ്യ പാണ്ഡുപുത്രോ മഹാബലഃ
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, അതിനെ നടപ്പിലാക്കുന്നവനും, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ വൃകോദരൻ, വലിയ ശക്തിയോടെ ഈ ധർമ്മം ആരംഭിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യും.
യസ്യ തീക്ഷ്ണോ വൃകോ നാമ ജഠരേ ഹവ്യവാഹനഃ മയാ ദത്തഃ സ ധര്മാത്മാ തേന ചാസൌ വൃകോദരഃ
അവനു ഞാൻ വൃക എന്ന പേരിലുള്ള കഠിനമായ മൃഗത്തെ, അതായത് വയറ്റിൽ അഗ്നിദേവൻ, നൽകിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ വൃകോദരൻ എന്നും, ധർമ്മാത്മാവെന്നും വിളിക്കുന്നത്.
മതിമാന്മാനശീലശ്ച നാഗായുതബലോ മഹാന് ഭവിഷ്യത്യജരഃ ശ്രീമാന് കന്ദര്പ ഇവ രൂപവാന്
അവൻ ബുദ്ധിമാനും, മാന്യനും, അനേകം പാമ്പുകളുടെ ശക്തിയുള്ളവനും, മഹത്തായവനും, വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനും, ഐശ്വര്യശാലിയുമാണ്. കന്ദർപ്പനുപോലെ സുന്ദരനും ആയിരിക്കും.
ധാര്മികസ്യാപ്യശക്തസ്യ തീവ്രാഗ്നിത്വാദുപോഷണേ ഇദം വ്രതമശേഷാണാം വ്രതാനാമധികം യതഃ
ധാർമ്മികനും ശക്തിയില്ലാത്തവനും ആയാലും, അതിന്റെ കഠിനത്വം കാരണം ഈ വ്രതം എല്ലാ വ്രതങ്ങളെയുംക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
കഥയിഷ്യതി വിശ്വാത്മാ വാസുദേവോ ജഗദ്ഗുരുഃ അശേഷയജ്ഞഫലദമ് അശേഷാഘവിനാശനമ്
വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവും ലോകഗുരുവുമായ വാസുദേവൻ, എല്ലാ യജ്ഞഫലവും നൽകുന്ന, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതത്തെ വിശദമായി പഠിപ്പിക്കും.
അശേഷദുഷ്ടശമനമ് അശേഷസുരപൂജിതമ് പവിത്രാണാം പവിത്രം ച മങ്ഗലാനാം ച മങ്ഗലമ് ഭവിഷ്യം ച ഭവിഷ്യാണാം പുരാണാനാം പുരാതനമ്
ഇത് എല്ലാ ദുഷ്ടതയും അകറ്റുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്നു, വിശുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധവും, മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളവും, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന പുരാതനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പുരാതനവുമാണ്.
യദ്യഷ്ടമീചതുര്ദശ്യോര് ദ്വാദശീഷ്വഥ ഭാരത അന്യേഷ്വപി ദിനര്ക്ഷേഷു ന ശക്തസ്ത്വമ് ഉപോഷിതുമ്
ഭാരതാ, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി, ദ്വാദശി തുടങ്ങിയ ദിവസങ്ങളിലും മറ്റു പുണ്യദിനങ്ങളിലും ഉപവസിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ,