അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രം പുരുഷം തഥൈവ സൌവര്ണമ് അത്യായതബാഹുദണ്ഡമ് ചതുര്മുഖം കുമ്ഭമുഖേ നിധായ ധാന്യാനി സപ്താമ്ബരസംയുതാനി
കലശത്തിന്റെ വായിൽ വിരൽവലിപ്പമുള്ള, നീണ്ട കൈകളും നാലു മുഖവും ഉള്ള സ്വർണ്ണ പ്രതിമയും, ഏഴു വിധ ധാന്യങ്ങൾ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞതും വയ്ക്കണം.
സകാംസ്യപാത്രാക്ഷതശുക്തിയുക്തം മന്ത്രേണ ദദ്യാദ്ദ്വിജപുംഗവായ ഉത്ക്ഷിപ്യ ലമ്ബോദരദീര്ഘബാഹുമ് അനന്യചേതാ യമദിങ്മുഖഃ സന്
കാംസ്യപാത്രം, അക്ഷതം, ശംഖ് എന്നിവയുമായി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ദക്ഷിണ ദിശയിലായി, വലിയ വയറും നീണ്ട കൈകളും ഉള്ള ഒരു പ്രധാന ബ്രാഹ്മണനു അത് ഉയർത്തി അർപ്പിക്കണം.
ശ്വേതാം ച ദദ്യാദ്യദി ശക്തിരസ്തി രൌപ്യൈഃ ഖുരൈര് ഹേമമുഖീം സവത്സാമ് ധേനും നരഃ ക്ഷീരവതീം പ്രണമ്യ സവത്സഘണ്ടാഭരണാം ദ്വിജായ
ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, വെള്ള പശുവും കன்றും, വെള്ളി കുരങ്ങുകളും സ്വർണ്ണ മുഖവും, പാൽ നിറഞ്ഞതും കന്നുകിടക്കയും കന്നുമണിയും അണിഞ്ഞതുമായ പശുവിനെ ബ്രാഹ്മണനു നമസ്കരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ആ സപ്തരാത്രോദയമ് ഏതദസ്യ ദാതവ്യമേതത്സകലം നരേണ യാവത്സമാഃ സപ്ത ദശാഥവാ സ്യുര് അഥോര്ധ്വമപ്യത്ര വദന്തി കേചിത്
ഏഴു രാവും പകലും, അല്ലെങ്കിൽ പത്ത് ദിവസം, അതിലധികം ചിലർ പറയുന്നു, ഏഴാമത്തെ സൂര്യോദയം വരെയും ഈ സമസ്തം ഒരാൾ അർപ്പിക്കണം.
കാശപുഷ്പപ്രതീകാശ വഹ്നിമാരുതസമ്ഭവ മിത്രാവരുണയോഃ പുത്ര കുമ്ഭയോനേ നമോ ഽസ്തു തേ
കശപുഷ്പംപോലെയുള്ളവ, അഗ്നിയും കാറ്റും ജനിച്ചവ, മിത്രനും വരുണനും മകനായ കലശജനേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിന്ധ്യവൃദ്ധിക്ഷയകര മേഘതോയവിഷാപഹ രത്നവല്ലഭ ദേവേശ ലങ്കാവാസിന്നമോ ഽസ്തു തേ
വിന്ദ്യപർവതത്തിന്റെ വളർച്ചയും ക്ഷയവും വരുത്തുന്നവ, മേഘവും വെള്ളവും വിഷവും നീക്കുന്നവ, രത്നങ്ങളുടെ പ്രിയനും ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ലങ്കയിൽ വസിക്കുന്നവ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വാതാപീ ഭക്ഷിതോ യേന സമുദ്രഃ ശോഷിതഃ പുരാ ലോപാമുദ്രാപതിഃ ശ്രീമാന് യോ ഽസൌ തസ്മൈ നമോ നമഃ
വാതാപിയെ ഉണ്ണുകയും, ഒരിക്കൽ സമുദ്രം ഉണക്കുകയും ചെയ്ത, ലോപാമുദ്രയുടെ ഭർത്താവും മഹത്വമുള്ളവനും ആയവനു ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
രാജപുത്രി മഹാഭാഗേ ഋഷിപത്നി വരാനനേ ലോപാമുദ്രേ നമസ്തുഭ്യമ് അര്ഘോ മേ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ് പ്രത്യബ്ദം തു ഫലത്യാഗമ് ഏവം കുര്വന്ന സീദതി
രാജകുമാരി, മഹാഭാഗ്യശാലി, ഋഷിയുടെ ഭാര്യ, മനോഹരമുഖമുള്ള ലോപാമുദ്രേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; എന്റെ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണം. ഇതു വർഷംതോറും ചെയ്താൽ ഒരിക്കലും അപ്രതിഷ്ഠയിലാവില്ല, ഈ കർമ്മം ഫലപ്രദമായിരിക്കും.
ഹോമം കൃത്വാ തതഃ പശ്ചാദ് വര്ജയേന്മാനവഃ ഫലമ് അനേന വിധിനാ യസ്തു പുമാനര്ഘ്യം നിവേദയേത്
ഹോമം ചെയ്തശേഷം, മനുഷ്യൻ പഴം കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം; ഈ വിധത്തിൽ ആരെങ്കിലും അർഘ്യം അർപ്പിച്ചാൽ—
ഇമം ലോകം സ ചാപ്നോതി രൂപാരോഗ്യസമന്വിതഃ ദ്വിതീയേന ഭുവര്ലോകം സ്വര്ഗലോകം തതഃ പരമ്
അവൻ ഈ ലോകം സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും നേടി പ്രാപിക്കും; രണ്ടാമതായി ഭൂവര്ലോകം, പിന്നെ സ്വർഗ്ഗലോകം വരെ എത്തും.
സപ്തൈവ ലോകാനാപ്നോതി സപ്താര്ഘാന് യഃ പ്രയച്ഛതി യാവദായുശ്ച യഃ കുര്യാത് പരം ബ്രഹ്മാധിഗച്ഛതി
ഏഴു അർഘ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നവൻ ഏഴു ലോകങ്ങളും നേടും; ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഇത് ചെയ്യുന്നവൻ പരമബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കും.
ഇഹ പഠതി ശൃണോതി വാ യ ഏതദ് യുഗലമുനിപ്രഭവാര്ഘ്യസമ്പ്രദാനമ് മതിമപി ച ദദാതി സോ ഽപി വിഷ്ണോര് ഭവനഗതഃ പരിപൂജ്യതേ ഽമരൌഘൈഃ
ഇവിടെ ഈ ഇരട്ടമുനികളിൽ ജനിച്ച അഗസ്ത്യന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കുന്ന കഥ വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ, അതിനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അമരന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
സൌഭാഗ്യാരോഗ്യഫലദമ് അമുത്രാക്ഷയ്യകാരകമ് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം ദേവ തന്മേ ബ്രൂഹി ജനാര്ദന
ജനാർദ്ദനാ, ഐശ്വര്യവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്ന, പരലോകത്തിൽ ക്ഷയിക്കാത്ത പുണ്യവും അനുഭവസുഖവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന അതെന്താണെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
യദുമായാഃ പുരാ ദേവ ഉവാച പുരസൂദനഃ കൈലാസശിഖരാസീനോ ദേവ്യാ പൃഷ്ടസ്തദാ കില
ദേവി, ഒരിക്കൽ ദേവിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട്, നഗരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഇരുന്ന്, ഈ ലോകത്തിന്റെ മായയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതുണ്ട്.
കഥാസു സമ്പ്രവൃത്താസു ധര്മ്യാസു ലലിതാസു ച തദിദാനീം പ്രവക്ഷ്യാമി ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്
ധർമ്മപരവും മനോഹരവുമായ ആ കഥ, അനുഭവസുഖവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന അതു ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം.
ശൃണുഷ്വാവഹിതാ ദേവി തഥൈവാനന്തപുണ്യകൃത് നരാണാമഥ നാരീണാമ് ആരാധനമനുത്തമമ്
ദേവി, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഒരുപോലെ അനന്തപുണ്യം നൽകുന്ന ഉത്തമമായ ആരാധനയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു.
നഭസ്യേ വാഥ വൈശാഖേ പുണ്യമാര്ഗശിരസ്യ ച ശുക്ലപക്ഷേ തൃതീയായാം സുസ്നാതോ ഗൌരസര്ഷപൈഃ
നഭസ്യയോ അല്ലെങ്കിൽ വൈശാഖമാസത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ പുണ്യപഥത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലോ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ മൂന്നാം ദിവസം, നല്ലപോലെ കുളിച്ച് മഞ്ഞളും കടുകുമാവും ഉപയോഗിക്കണം.
ഗോരോചനം സഗോമൂത്രമ് ഉഷ്ണം ഗോശകൃതം തഥാ ദധിചന്ദനസമ്മിശ്രം ലലാടേ തിലകം ന്യസേത് സൌഭാഗ്യാരോഗ്യദം യസ്മാത് സദാ ച ലലിതാപ്രിയമ്
പശുവിന്റെ ഗൊരൊചന, പശുവിന്റെ മൂത്രം, ചൂടായ പശുവിന്റെ ചാണകം, തൈര്, ചന്ദനം എന്നിവ ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കിയ തിലകം നെറ്റിയിൽ ഇടണം; ഇത് ഐശ്വര്യവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്നു, ലളിതാദേവിക്ക് ഏറെ പ്രിയം.
പ്രതിപക്ഷം തൃതീയാസു പുമാനാപീതവാസസീ ധാരയേദഥ രക്താനി നാരീ ചേദഥ സംയതാ
പ്രതിഫക്ഷത്തിലെ മൂന്നാം ദിവസം പുരുഷൻ ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിക്കണം; സ്ത്രീ സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവളാണെങ്കിൽ ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിക്കണം.
വിധവാ ധാതുരക്താനി കുമാരീ ശുക്ലവാസസീ ദേവീം തു പഞ്ചഗവ്യേന തതഃ ക്ഷീരേണ കേവലമ് സ്നാപയേന്മധുനാ തദ്വത് പുഷ്പഗന്ധോദകേന ച
വിധവ സ്ത്രീ ചുവന്ന ധാതുവസ്ത്രം ധരിക്കണം, കന്യക ശ്വേതവസ്ത്രം ധരിക്കണം; അതിനുശേഷം ദേവിയെ പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ കുളിപ്പിക്കണം, പിന്നെ വെറും പാൽകൊണ്ടും, പിന്നെ തേൻകൊണ്ടും, പുഷ്പസുഗന്ധമുള്ള വെള്ളംകൊണ്ടും കുളിപ്പിക്കണം.
പൂജയേച്ഛുക്ലപുഷ്പൈശ്ച ഫലൈര്നാനാവിധൈരപി ധാന്യകാജാജിലവണൈര് ഗുഡക്ഷീരഘൃതാന്വിതൈഃ
ദേവിയെ വെള്ള പുഷ്പങ്ങളാലും വിവിധ ഫലങ്ങളാലും, ധാന്യങ്ങൾ, ജീരകം, എള്ള്, ഉപ്പ്, ശർക്കര, പാൽ, നെയ്യ് എന്നിവയാലും പൂജിക്കണം.
ശുക്ലാക്ഷതതിലൈരര്ച്യാം തതോ ദേവീം സദാര്ചയേത് പാദാദ്യഭ്യര്ചനം കുര്യാത് പ്രതിപക്ഷം വരാനനേ
വെള്ള അരിയും എള്ളും ഉപയോഗിച്ച് ദേവിയെ പൂജിക്കണം; ഓരോ പ്രതിഫക്ഷത്തിലും പാദം മുതൽ മുകളിലേക്ക് ദേവിയെ ആദരിക്കണം, മനോഹരമുഖിയേ.
വരദായൈ നമഃ പാദൌ തഥാ ഗുല്ഫൌ നമഃ ശ്രിയൈ അശോകായൈ നമോ ജങ്ഘേ പാര്വത്യൈ ജാനുനീ തഥാ
വരദായിനിക്ക് പാദങ്ങളിൽ നമസ്കാരം, ശ്രീക്ക് കാൽമുട്ടുകളിൽ നമസ്കാരം, അശോകയ്ക്ക് ചങ്കിൽ നമസ്കാരം, പാർവതിക്ക് മുട്ടുകളിൽ നമസ്കാരം.
ഊരൂ മങ്ഗലകാരിണ്യൈ വാമദേവ്യൈ തഥാ കടിമ് പദ്മോദരായൈ ജഠരമ് ഉരഃ കാമശ്രിയൈ നമഃ
മംഗളകരിയായവളെ തൊണ്ടയിൽ, വാമദേവിയെ അരയിൽ, പദ്മോദരയെ വയറ്റിൽ, കാമശ്രീയെ നെഞ്ചിൽ നമസ്കാരം.
കരൌ സൌഭാഗ്യദായിന്യൈ ബാഹൂ ഹരമുഖശ്രിയൈ മുഖം ദര്പണവാസിന്യൈ സ്മരദായൈ സ്മിതം നമഃ
സൗഭാഗ്യദായിനിയെ കൈകളിൽ, ഹരന്റെ പ്രിയയുടെ ഭംഗിയെ ഭുജങ്ങളിൽ, കണ്ണാടിയിൽ വസിക്കുന്നവളെ മുഖത്ത്, സ്നേഹദായിനിയെ പുഞ്ചിരിയിൽ നമസ്കാരം.
ഗൌര്യൈ നമസ്തഥാ നാസാമ് ഉത്പലായൈ ച ലോചനേ തുഷ്ട്യൈ ലലാടമലകാന് കാത്യായന്യൈ ശിരസ്തഥാ
ഗൗരിയെ മൂക്കിൽ, ഉത്പലയെ കണ്ണുകളിൽ, തുഷ്ടിയെ നെറ്റിയിൽ, കാത്യായനിയെ മുടിയിൽ, തലയിൽ നമസ്കാരം.
നമോ ഗൌര്യൈ നമോ ധിഷ്ണ്യൈ നമഃ കാന്ത്യൈ നമഃ ശ്രിയൈ രമ്ഭായൈ ലലിതായൈ ച വാസുദേവ്യൈ നമോ നമഃ
ഗൗരിക്ക്, ധിഷ്ണ്യയ്ക്ക്, കാന്തിക്ക്, ശ്രീയ്ക്ക്, രംഭയ്ക്ക്, ലളിതയ്ക്ക്, വീണ്ടും വീണ്ടും വാസുദേവിക്ക് നമസ്കാരം.
ഏവം സമ്പൂജ്യ വിധിവദ് അഗ്രതഃ പദ്മമാലിഖേത് പത്ത്രൈര്ദ്വാദശഭിര്യുക്തം കുങ്കുമേന സകര്ണികമ്
ഇങ്ങനെ വിധിപൂർവ്വം ദേവിയെ പൂജിച്ച ശേഷം, മുന്നിൽ പന്ത്രണ്ടു ഇലകളോടുകൂടിയ ഒരു താമര കുങ്കുമംകൊണ്ട്, നടുവിൽ ചിഹ്നം ചേർത്ത് വരയ്ക്കണം.
പൂര്വേണ വിന്യസേദ്ഗൌരീമ് അപര്ണാം ച തതഃ പരമ് ഭവാനീം ദക്ഷിണേ തദ്വദ് രുദ്രാണീം ച തതഃ പരമ്
കിഴക്കോട്ട് ഗൗരിയെ വയ്ക്കണം; അതിനുശേഷം അപർണ്ണയെ; ദക്ഷിണത്തേക്ക് ഭവാനിയെ അതുപോലെ വയ്ക്കണം; പിന്നെ രുദ്രാണിയെ.
വിന്യസേത്പശ്ചിമേ സൌമ്യാം സദാ മദനവാസിനീമ് വായവ്യേ പാടലാമുഗ്രാമ് അന്തരേണ തതോ ഽപ്യുമാമ്
പടിഞ്ഞാറോട്ട് സൗമ്യയെ, എപ്പോഴും മദനനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നവളെ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് പാടലാനുഗ്രയെ, അതിനിടയിൽ ഉമയെ വയ്ക്കണം.