കഠോരധാമ്നേ ഭരണീഷു കണ്ഠം ദിവാകരായേത്യഭിപൂജനീയാ ഗ്രീവാഗ്നിഋക്ഷേ ഽധരമമ്ബുജേശേ സമ്പൂജയേന്നാരദ രോഹിണീഷു
ഭരണിയിൽ കഠിനവാസസ്ഥലമുള്ളവനായി കഴുത്ത് ദിവാകരനായി ആരാധിക്കണം; അഗ്നിരിക്ഷയിൽ കഴുത്ത്, രോഹിണിയിൽ അംബുജേശനായി താഴത്തെ അധരം പൂജിക്കണം, നാരദാ.
മൃഗോത്തമാങ്ഗേ ദശനാ മുരാരേഃ സംപൂജനീയാ ഹരയേ നമസ്തേ നമഃ സവിത്രേ രസനാം ശംകരേ ച നാസാഭിപൂജ്യാ ച പുനര്വസൌ ച
മൃഗത്തിൽ മുരാരിയുടെ പല്ലുകൾ പൂജിക്കണം; ഹരിയോടു നമസ്കാരം; സവിത്രുവിനോടു നാവിൽ, ശങ്കരനോടു മൂക്കിൽ, വീണ്ടും പുനർവസുവിലും നമസ്കാരം.
ലലാടമമ്ഭോരുഹവല്ലഭായ പുഷ്യേ ഽലകാ വേദശരീരധാരിണേ സാര്പേ ഽഥ മൌലിം വിബുധപ്രിയായ മഘാസു കര്ണാവിതി ഗോഗണേശേ
ലലാടം അമ്പുജവല്ലഭനായി പൂജിക്കണം; പുഷ്യേ മുടി വേദശരീരധാരിയ്ക്ക്; സാർപ്പയിൽ മുടിയ്ക്ക് ദേവപ്രിയനായി; മഘയിൽ ചെവികൾ ഗോജനേശനായി.
പൂര്വാസു ഗോബ്രാഹ്മണവന്ദനായ നേത്രാണി സംപൂജ്യതമാനി ശമ്ഭോഃ അഥോത്തരാഫല്ഗുനിഭേ ഭ്രുവൌ ച വിശ്വേശ്വരായേതി ച പൂജനീയേ
പൂർവഫല്ഗുനിയിൽ ശംഭുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഗോക്ഷേത്രത്തിനും ബ്രാഹ്മണരോടുള്ള ആദരത്തിനും വേണ്ടി ആരാധിക്കണം; ഉത്തരഫല്ഗുനിയിൽ കണികൾ വിശ്വേശ്വരനായി പൂജിക്കണം.
നമോ ഽസ്തു പാശാങ്കുശശൂലപദ്മകപാലസര്പേന്ദുധനുര്ധരായ ഗജാസുരാനങ്ഗപുരാന്ധകാദിവിനാശമൂലായ നമഃ ശിവായ
പാശം, അങ്കുശം, ത്രിശൂലം, താമര, കപാലം, പാമ്പ്, ചന്ദ്രൻ, ധനുസ് എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനോടു നമസ്കാരം; ഗജാസുരൻ, അനംഗൻ, പുരം, അന്ധകൻ എന്നിവരെയും നശിപ്പിച്ച മൂലകാരണമായ ശിവനോടു നമസ്കാരം.
ഇത്യാദി ചാസ്ത്രാണി ച പൂജ്യ നിത്യം വിശ്വേശ്വരായേതി ശിവോ ഽഭിപൂജ്യഃ ഭോക്തവ്യമത്രൈവമതൈലശാകമ് അമാംസമക്ഷാരമഭുക്തശേഷമ്
ഇങ്ങനെ ഈ ആയുധങ്ങളും മറ്റും വിശ്വേശ്വരനായി എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം; ശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം; ഇവിടെ എണ്ണയില്ലാത്തതും പച്ചക്കറികളില്ലാത്തതും മാംസം ഇല്ലാത്തതും ഉപ്പില്ലാത്തതും ശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളില്ലാത്തതുമായ ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിക്കണം.
ഇത്യേവം ദ്വിജ നക്താനി കൃത്വാ ദദ്യാത് പുനര്വസൌ ശാലേയതണ്ഡുലപ്രസ്ഥമ് ഔദുമ്ബരമയേ ഘൃതമ്
ഇങ്ങനെ, ദ്വിജൻ, രാത്രി ഉപവാസം ചെയ്തശേഷം, പുനർവസുനക്ഷത്രത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ വളർന്ന അരി ഒരു പ്രസ്ഥവും, ഔദുംബരക്കഷ്ണത്തിൽ നെയ്യുമിട്ട് ദാനം ചെയ്യണം.
സംസ്ഥാപ്യ പാത്രേ വിപ്രായ സഹിരണ്യം നിവേദയേത് സപ്തമേ വസ്ത്രയുഗ്മം ച പാരണേ ത്വധികം ഭവേത്
അത് ഒരു പാത്രത്തിൽ വെച്ച്, സ്വർണ്ണം ചേർത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം; ഏഴാം ദിവസം വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ വസ്ത്രദ്വയവും അധികമായി നൽകണം.
ചതുര്ദശേ തു സമ്പ്രാപ്തേ പാരണേ നാരദാബ്ദികേ ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേദ്ഭക്ത്യാ ഗുഡക്ഷീരഘൃതാദിഭിഃ
നാരദാബ്ദത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം എത്തിയാൽ, ഭക്തിപൂർവ്വം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ശർക്കര, പാലു, നെയ് തുടങ്ങിയവകൊണ്ട് സസ്നേഹം ഭക്ഷിപ്പിക്കണം.
കൃത്വാ തു കാഞ്ചനം പദ്മമ് അഷ്ടപത്ത്രം സകര്ണികമ് ശുദ്ധമഷ്ടാങ്ഗുലം തച്ച പദ്മരാഗദലാന്വിതമ്
അതിനുശേഷം, എട്ട് ദളങ്ങളോടും നടുവിൽ കർണ്ണികയോടും കൂടിയ, എട്ടു വിരൽ വീതമുള്ള, ശുദ്ധമായ, പടുമാണിക്കു ദളങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു പൊൻതാമര ഉണ്ടാക്കണം.
ശയ്യാം വിലക്ഷണാം കൃത്വാ വിരുദ്ധഗ്രന്ഥിവര്ജിതാമ് സോപധാനകവിശ്രാമസ്വാസ്തരവ്യജനാനി ച
കെട്ടുപോലും കുരുക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത, തലയണയും വിശ്രമത്തിനുള്ള സ്ഥലം, സുഖകരമായ ഇരിപ്പിടം, വിസിരി എന്നിവയുമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക കിടക്ക ഒരുക്കണം.
ഭാജനോപാനഹഛത്ത്രചാമരാസനദര്പണൈഃ ഭൂഷണൈരപി സംയുക്താം ഫലവസ്ത്രാനുലേപനൈഃ
അത് പാത്രങ്ങൾ, ചെരിപ്പ്, കുട, ചാമരം, ഇരിപ്പിടം, കണ്ണാടി, ആഭരണങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, സുഗന്ധതൈലം എന്നിവകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കണം.
തസ്യാം വിധായ തത്പദ്മമ് അലംകൃത്യ ഗുണാന്വിതമ് കപിലാം വസ്ത്രസംയുക്താം സുശീലാം ച പയസ്വിനീമ്
അതിന്മേൽ ആ താമര വെച്ച്, അതിനെ ഗുണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച്, വസ്ത്രം ധരിച്ച, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, പാൽകൊടുക്കുന്ന കപില പശുവിനെ വയ്ക്കണം.
രൌപ്യഖുരീം ഹേമശൃങ്ഗീം സവത്സാം കാംസ്യദോഹനാമ് ദദ്യാന്മന്ത്രേണ പൂര്വാഹ്ണേ ന ചൈനാമഭിലങ്ഘയേത്
വെള്ളിക്കൊമ്പ്, പൊൻകൊമ്പ്, കன்று, കഞ്ചു പാൽപാത്രം എന്നിവയോടുകൂടിയ പശുവിനെ, രാവിലെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സമർപ്പിക്കണം; അവളെ കടന്ന് പോകരുത്.
യഥൈവാദിത്യശയനമ് അശൂന്യം തവ സര്വദാ കാന്ത്യാ ധൃത്യാ ശ്രിയാ രത്യാ തഥാ മേ സന്തു സിദ്ധയഃ
സൂര്യനേ, എപ്പോഴും ശൂന്യമല്ലാത്ത, പ്രകാശവും ഐശ്വര്യവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലംപോലെ, എനിക്ക് സിദ്ധികൾ അങ്ങനെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
യഥാ ന ദേവാഃ ശ്രേയാംസം ത്വദന്യമനഘം വിദുഃ തഥാ മാമ് ഉദ്ധരാശേഷദുഃഖസംസാരസാഗരാത്
ദോഷമില്ലാത്തവനേ, ദേവന്മാർ നിനക്കു സമം മറ്റാരെയും അറിയുന്നില്ലെങ്കിൽപോലെ, എന്നെയും ഈ അനന്തമായ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തിക്കൊള്ളേണമേ.
തതഃ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ പ്രണിപത്യ വിസര്ജയേത് ശയ്യാഗവാദി തത്സര്വം ദ്വിജസ്യ ഭവനം നയേത്
അതിനുശേഷം, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു നമസ്കരിച്ച് വിട്ടയക്കണം; ആ കിടക്കയും മറ്റും എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
നൈതദ്വിശീലായ ന ദാമ്ഭികായ കുതര്കദുഷ്ടായ വിനിന്ദകായ പ്രകാശനീയം വ്രതമിന്ദുമൌലേര് യശ്ചാപി നിന്ദാമധികാം വിധത്തേ
ഇന്ദ്രചൂഡന്റെ ഈ വ്രതം ദുഷ്ടന്മാർക്കും കപടന്മാർക്കും തെറ്റായ വാദികള്ക്കും ദൈവനിന്ദകര്ക്കും അതിരുകടന്ന നിന്ദകർക്കും വെളിപ്പെടുത്തരുത്.
ഭക്തായ ദാന്തായ ച ഗുഹ്യമേതദ് ആഖ്യേയമ് ആനന്ദകരം ശിവസ്യ ഇദം മഹാപാതകഭിന് നരാണാമ് അപ്യക്ഷരം വേദവിദോ വദന്തി
ഭക്തിയും ശമവും ഉള്ളവർക്കാണ് ഈ രഹസ്യം പറയേണ്ടത്; ഇത് ആനന്ദം നൽകുന്നതും ശിവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതുമാണ്. ഇതിലെ ഒരു അക്ഷരമേൽ പോലും വേദജ്ഞന്മാർ പറയുന്നു, മഹാപാപങ്ങൾ പോലും നശിക്കും.
ന ബന്ധുപുത്രേണ ധനൈര്വിയുക്തഃ പത്നീഭിരാനന്ദകരഃ സുരാണാമ് നാഭ്യേതി രോഗം ന ച ശോകദുഃഖം യാ വാഥ നാരീ കുരുതേ ഽതിഭക്ത്യാ
ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും മക്കളിൽ നിന്നും ധനത്തിൽ നിന്നും ഭാര്യകളിൽ നിന്നും വേർപെട്ടവനും ദേവന്മാർക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നവനും രോഗം കാണുകയില്ല, ദുഃഖം അനുഭവിക്കുകയില്ല; അതുപോലെ അതീവ ഭക്തിയോടെ ഈ വ്രതം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീക്കും.
ഇദം വസിഷ്ഠേന പുരാര്ജുനേന കൃതം കുബേരേണ പുരംദരേണ യത്കീര്തനേനാപ്യഖിലാനി നാശമ് ആയാന്തി പാപാനി ന സംശയോ ഽസ്തി
ഇത് വസിഷ്ഠനും നഗരജയനും കുബേരനും ഇന്ദ്രനും ചെയ്തതാണ്; ഇതിന്റെ മഹത്വം പാടിയാൽ പോലും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
കൃഷ്ണാഷ്ടമീമഥോ വക്ഷ്യേ സര്വപാപപ്രണാശിനീമ് ശാന്തിര്മുക്തിശ്ച ഭവതി ജയഃ പുംസാം വിശേഷതഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ കൃഷ്ണാഷ്ടമിയെ വിശദീകരിക്കാം; ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു, ശാന്തിയും മോക്ഷവും പ്രത്യേകിച്ച് വിജയവും മനുഷ്യർക്കു നൽകുന്നു.
ശംകരം മാര്ഗശിരസി ശമ്ഭും പൌഷേ ഽഭിപൂജയേത് മാഘേ മഹേശ്വരം ദേവം മഹാദേവം ച ഫാല്ഗുനേ
മാർഗശീർഷത്തിൽ ശംകരനെ, പൗഷത്തിൽ ശംഭുവിനെ, മാഘത്തിൽ മഹേശ്വരനെ, ഫാൽഗുനത്തിൽ മഹാദേവനെയും ആരാധിക്കണം.
സ്ഥാണും ചൈത്രേ ശിവം തദ്വദ് വൈശാഖേ ത്വര്ചയേന്നരഃ ജ്യേഷ്ഠേ പശുപതിം ചാര്ചേദ് ആഷാഢേ ഉഗ്രമര്ചയേത്
ചൈത്രത്തിൽ സ്ഥാണുവിനെ, വൈശാഖത്തിൽ ശിവനെയും, ജ്യേഷ്ഠത്തിൽ പശുപതിയെ, ആഷാഢത്തിൽ ഉഗ്രനെയും ആരാധിക്കണം.
പൂജയേച്ഛ്രാവണേ ശര്വം നഭസ്യേ ത്ര്യമ്ബകം തഥാ ഹരമാശ്വയുജേ മാസി തഥേശാനം ച കാര്ത്തികേ
ശ്രാവണത്തിൽ ശർവനെയും, നഭസ്യത്തിൽ ത്ര്യമ്പകനെ, ആശ്വയുജത്തിൽ ഹരനെയും, കാർത്തികയിൽ ഈശാനനെയും ആരാധിക്കണം.
കൃഷ്ണാഷ്ടമീഷു സര്വാസു ശക്തഃ സമ്പൂജയേദ്ദ്വിജാന് ഗോഭൂഹിരണ്യവാസോഭിഃ ശിവഭക്താനുപോഷിതഃ
എല്ലാ കൃഷ്ണാഷ്ടമികളിലും, കഴിവുള്ളവർ ശിവഭക്തിയായി ഉപവസിച്ച്, പശു, ഭൂമി, പൊന്നു, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആരാധിക്കണം.
ഗോമൂത്രഘൃതഗോക്ഷീരതിലാന് യവകുശോദകമ് ഗോശൃങ്ഗോദശിരീഷാര്കബില്വപത്ത്രദധീനി ച പഞ്ചഗവ്യം ച സംപ്രാശ്യ ശംകരം പൂജയേന്നിശി
ഗോമൂത്രം, നെയ്യ്, പാൽ, എള്ള്, യവം, ദർഭജലം, പശുവിന്റെ കൊമ്പ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, ശിരീഷം, അർക്കം, ബില്വ ഇല, തൈര്—all ഇവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യം കഴിച്ച്, രാത്രിയിൽ ശംകരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.
അശ്വത്ഥം ച വടം ചൈവോ-ദുമ്ബരം പ്ലക്ഷമേവ ച പലാശം ജമ്ബുവൃക്ഷം ച വിദുഃ ഷഷ്ഠം മഹര്ഷയഃ
അശ്വത്ത, വട, ഉദുംബര, പ്ലക്ഷ, പലാശം, ജാംബു—ഇവയാണ് മഹർഷിമാർ ആറു വിശിഷ്ട വൃക്ഷങ്ങളായി അറിയുന്നത്.
മാര്ഗശീര്ഷാഷാഢമാസാഭ്യാം ദ്വാഭ്യാം ദ്വാഭ്യാമിതിക്രമാത് ഏകൈകം ദന്തപവനം വൃക്ഷേഷ്വേതേഷു ഭക്ഷയേത്
മാർഗശീർഷവും ആശാഢവും മാസങ്ങളിൽ, ഓരോ രണ്ടാമത്തെ മാസവും, ഈ ആറു വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഓരോന്നിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു ദന്തപവന ഇല കഴിക്കണം.
ദേവായ ദദ്യാദര്ഘ്യം ച കൃഷ്ണാം ഗാം കൃഷ്ണവാസസമ് ദദ്യാത്സമാപ്തേ ദധ്യന്നം വിതാനധ്വജചാമരമ്
ദേവനോടു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം, കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു കറുത്ത പശുവും സമർപ്പിക്കണം; ചടങ്ങ് അവസാനിക്കുമ്പോൾ തൈര് ചോറും, കുടയും, പതാകയും, ചാമരം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.