തത ഏകോനപഞ്ചാശന് മരുതഃ കശ്യപാദ്ദിതിഃ ജനയാമാസ ധര്മജ്ഞാന് സര്വാനമരവല്ലഭാന്
ശേഷം, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന ദിതി കശ്യപനിൽ നിന്ന് മുപ്പത്തൊൻപത് മരുത് ദേവന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. അവരെല്ലാവരും അമരന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു.
ദിതേഃ പുത്രാഃ കഥം ജാതാ മരുതോ ദേവവല്ലഭാഃ ദേവൈര്ജഗ്മുശ്ച സാപത്നൈഃ കസ്മാത്തേ സഖ്യമുത്തമമ്
ദിതിയുടെ മക്കളായ മരുത് ദേവന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ദേവന്മാരുടെ എതിരാളികളായിരുന്നിട്ടും അവർ എങ്ങനെ അവരുമായി ഉത്തമമായ സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു?
പുരാ ദേവാസുരേ യുദ്ധേ ഹൃതേഷു ഹരിണാ സുരൈഃ പുത്രപൌത്രേഷു ശോകാര്താ ഗത്വാ ഭൂലോകമുത്തമമ്
പണ്ടെ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നപ്പോൾ, ഹരിയാണ് ദേവന്മാരെയും അവരുടെ മക്കളെയും കൊച്ചുമക്കളെയും എടുത്തു കൊണ്ടുപോയത്. അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ ദു:ഖത്തിൽ ആകുലരായി, ഉത്തമമായ ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
സ്യമന്തപഞ്ചകേ ക്ഷേത്രേ സരസ്വത്യാസ്തടേ ശുഭേ ഭര്തുര് ആരാധനപരാ തപ ഉഗ്രം ചചാര ഹ
സ്യാമന്തപഞ്ചകം എന്ന വിശുദ്ധ പ്രദേശത്ത്, ശുഭമായ സരസ്വതി നദിയുടെ തീരത്ത്, ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കാൻ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ച്, അവൾ കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
തദാ ദിതിര് ദൈത്യമാതാ ഋഷിരൂപേണ സുവ്രതാ ഫലാഹാരാ തപസ് തേപേ കൃച്ഛ്രം ചാന്ദ്രായണാദികമ്
അപ്പോൾ, ദിതിയാണ് ദാനവന്മാരുടെ അമ്മ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി, ഋഷിയുടെ രൂപത്തിൽ, പഴങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ചന്ദ്രായണാദി കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.
യാവദ്വര്ഷശതം സാഗ്രം ജരാശോകസമാകുലാ തതഃ സാ തപസാ തപ്താ വസിഷ്ഠാദീനപൃച്ഛത
നൂറ്റാണ്ടോളം കാളവയസ്സും ദു:ഖവും അനുഭവിച്ചവളാണ് ദിതി. പിന്നീട് തപസ്സിന്റെ ചൂടിൽ കുഴഞ്ഞു, വസിഷ്ഠന്മാരോടും മറ്റുള്ളവരോടും ചോദിച്ചു.
കഥയന്തു ഭവന്തോ മേ പുത്രശോകവിനാശനമ് വ്രതം സൌഭാഗ്യഫലദമ് ഇഹലോകേ പരത്ര ച
എന്റെ മക്കളുടെ ദു:ഖം മാറ്റാൻ, ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും ഭാഗ്യം നൽകുന്ന വ്രതം ദയവായി പറയൂ എന്ന് ദിതി പറഞ്ഞു.
ഊചുര് വസിഷ്ഠപ്രമുഖാ മദനദ്വാദശീവ്രതമ് യസ്യാഃ പ്രഭാവാദഭവത് സുതശോകവിവര്ജിതാ
വസിഷ്ഠൻമാരും മറ്റു മഹർഷിമാരും പറഞ്ഞു: മദനദ്വാദശി വ്രതം ആചരിച്ചാൽ മക്കളുടെ ദു:ഖം ഇല്ലാതാകും.
ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ സൂത മദനദ്വാദശീവ്രതമ് സുതാനേകോനപഞ്ചാശദ് യേന ലേഭേ ദിതിഃ പുനഃ
സൂതാ, ദിതി മുപ്പത്തൊൻപത് മക്കളെ വീണ്ടും ലഭിച്ച മദനദ്വാദശി വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യദ്വസിഷ്ഠാദിഭിഃ പൂര്വം ദിതേഃ കഥിതമുത്തമമ് വിസ്തരേണ തദേവേദം മത്സകാശാന്നിബോധത
വസിഷ്ഠന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ദിതിക്ക് മുമ്പ് പറഞ്ഞ ആ ഉത്തമമായ വ്രതം, അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.
ചൈത്രേ മാസി സിതേ പക്ഷേ ദ്വാദശ്യാം നിയതവ്രതഃ സ്ഥാപയേദവ്രണം കുമ്ഭം സിതതണ്ഡുലപൂരിതമ്
ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം, വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ വ്രണമില്ലാത്ത ഒരു കലശം വെള്ള അരി നിറച്ച് സ്ഥാപിക്കണം.
നാനാഫലയുതം തദ്വദ് ഇക്ഷുദണ്ഡസമന്വിതമ് സിതവസ്ത്രയുഗച്ഛന്നം സിതചന്ദനചര്ചിതമ്
ആ കലശം പലവിധ പഴങ്ങളാലും, ഒരു ഇഞ്ചി കശുവണ്ടി കൊണ്ടും, വെള്ള വസ്ത്രം രണ്ടു കൊണ്ട് മൂടി, വെള്ള ചന്ദനം പുരട്ടി അലങ്കരിക്കണം.
നാനാഭക്ഷ്യസമോപേതം സഹിരണ്യം തു ശക്തിതഃ താമ്രപാത്രം ഗുഡോപേതം തസ്യോപരി നിവേശയേത്
പലവിധ ഭക്ഷണങ്ങളുമായി, കഴിവനുസരിച്ച് പൊന്നും ചേർത്ത്, അതിന്റെ മുകളിൽ വെള്ളി നിറച്ച ഒരു താമ്രപാത്രം വെക്കണം.
തസ്മാദുപരി കാമം തു കദലീദലസംസ്ഥിതമ് കുര്യാച്ഛര്കരയോപേതാം രതിം തസ്യ ച വാമതഃ
അതിന്റെ മുകളിൽ വാഴയില വെക്കണം. അതിന്റെ ഇടതുവശത്ത്, ആവശ്യമെങ്കിൽ പഞ്ചസാരകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച രതിയുടെ രൂപം വെക്കണം.
ഗന്ധം ധൂപം തതോ ദദ്യാദ് ഗീതം വാദ്യം ച കാരയേത് തദഭാവേ കഥാം കുര്യാത് കാമകേശവയോര്നരഃ
പിന്നീട് സുഗന്ധവും ധൂപവും അർപ്പിച്ച്, പാട്ടും വാദ്യവും നടത്തണം. അതിന് സാധിക്കാത്തപക്ഷം, കാമനും കേശവനും സംബന്ധിച്ച കഥകൾ പറയണം.
കാമനാമ്നാ ഹരേരര്ചാം സ്നാപയേദ്ഗന്ധവാരിണാ ശുക്ലപുഷ്പാക്ഷതതിലൈര് അര്ചയേന്മധുസൂദനമ്
കാമൻ എന്ന പേരിൽ ഹരിയെ ആരാധിച്ച്, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച്, വെള്ള പൂക്കൾ, അക്ഷത, എള്ള് എന്നിവ മധുസൂദനനു അർപ്പിക്കണം.
കാമായ പാദൌ സമ്പൂജ്യ ജങ്ഘേ സൌഭാഗ്യദായ ച ഊരൂ സ്മരായേതി പുനര് മന്മഥായേതി വൈ കടിമ്
കാമനായി പാദങ്ങൾ പൂജിക്കണം; സൗഭാഗ്യം നൽകുന്നവനായി കാലുകൾ; സ്മരനായി, വീണ്ടും മന്മഥനായി, കട്ടിയും പൂജിക്കണം.
സ്വച്ഛോദരായേത്യുദരമ് അനങ്ഗായേത്യുരോ ഹരേഃ മുഖം പദ്മമുഖായേതി ബാഹൂ പഞ്ചശരായ വൈ
ശുദ്ധമായ വയറുള്ളവനായി വയറും, അനംഗനായി ഹരിയുടെ നെഞ്ചും, പദ്മമുഖനായി മുഖവും, അഞ്ചു അമ്പുള്ളവനായി കൈകളും പൂജിക്കണം.
നമഃ സര്വാത്മനേ മൌലിമ് അര്ചയേദിതി കേശവമ് തതഃ പ്രഭാതേ തം കുമ്ഭം ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത്
സർവ്വാത്മാവിന് നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച്, മൗളി കേശവനായി പൂജിക്കണം. അതിനുശേഷം, രാവിലെ ആ കലശം ഒരു ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേദ്ഭക്ത്യാ സ്വയം ച ലവണാദൃതേ ഭുക്ത്യാ തു ദക്ഷിണാം ദദ്യാദ് ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്
ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭോജനമൊരുക്കി, താനോ ഉപ്പില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ദക്ഷിണ നൽകണം. ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
പ്രീയതാമ് അത്ര ഭഗവാന് കാമരൂപീ ജനാര്ദനഃ ഹൃദയേ സര്വഭൂതാനാം യ ആനന്ദോ ഽഭിധീയതേ
സകല ജീവികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദമായി അറിയപ്പെടുന്ന, ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം ധരിക്കുന്ന, ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ ഇവിടെ പ്രസന്നനാകട്ടെ.
അനേന വിധിനാ സര്വം മാസി മാസി വ്രതം ചരേത് ഉപവാസീ ത്രയോദശ്യാമ് അര്ചയേദ്വിഷ്ണുമവ്യയമ്
ഈ വിധത്തിൽ ഓരോ മാസവും വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം;Trayodaśi ദിനത്തിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച്, അവ്യയനായ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കണം.
ഫലമേകം ച സംപ്രാശ്യ ദ്വാദശ്യാം ഭൂതലേ സ്വപേത് തതസ്ത്രയോദശേ മാസി ധൃതധേനുസമന്വിതാമ്
പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ ഒരു പഴം മാത്രം കഴിച്ച് നിലത്ത് കിടക്കണം; പിന്നെ, പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ ഒരു പശുവിനോടൊപ്പം ഇരിക്കണം.
ശയ്യാം ദദ്യാദനങ്ഗായ സര്വോപസ്കരസംയുതാമ് കാഞ്ചനം കാമദേവം ച ശുക്ലാം ഗാം ച പയസ്വിനീമ്
സകല ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരു കിടക്ക, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച കാമദേവന്റെ രൂപം, പാൽകൊടുക്കുന്ന വെള്ള പശു എന്നിവ അനംഗനു സമർപ്പിക്കണം.
വാസോഭിര് ദ്വിജദാമ്പത്യം പൂജ്യം ശക്ത്യാ വിഭൂഷണൈഃ ശയ്യാഗന്ധാദികം ദദ്യാത് പ്രീയതാമ് ഇത്യുദീരയേത്
വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികളെ കഴിവിനനുസരിച്ച് ആദരിക്കണം; കിടക്കയും സുഗന്ധവും മറ്റ് സാധനങ്ങളും നൽകി, 'അവൻ പ്രസന്നനാകട്ടെ' എന്നു പറയണം.
ഹോമഃ ശുക്ലതിലൈഃ കാര്യഃ കാമനാമാനി കീര്തയേത് ഗവ്യേന ഹവിഷാ തദ്വത് പായസേന ച ധര്മവിത്
വെള്ള എള്ള് ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പേരുകൾ ഉച്ചരിക്കണം; അതുപോലെ പശുവിന്റെ നെയ്യും പായസം കൊണ്ടും ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ഹോമം നടത്തണം.
വിപ്രേഭ്യോ ഭോജനം ദദ്യാദ് വിത്തശാഠ്യം വിവര്ജയേത് ഇക്ഷുദണ്ഡാനഥോ ദദ്യാത് പുഷ്പമാലാശ് ച ശക്തിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണം, കഞ്ചുഷത്വം ഒഴിവാക്കണം; കഴിവിനനുസരിച്ച് ഇഞ്ചിവടി, പുഷ്പമാല എന്നിവയും നൽകണം.
യഃ കുര്യാദ് വിധിനാനേന മദനദ്വാദശീമിമാമ് സ സര്വപാപനിര്മുക്തഃ പ്രാപ്നോതി ഹരിസാമ്യതാമ്
ഈ വിധത്തിൽ മദനദ്വാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയോടു സമത്വം നേടും.
ഇഹലോകേ വരാന് പുത്രാന് സൌഭാഗ്യഫലമ് അശ്നുതേ യഃ സ്മരഃ സംസ്മൃതോ വിഷ്ണുര് ആനന്ദാത്മാ മഹേശ്വരഃ
ഈ ലോകത്ത് അവൻ ഉത്തമമായ പുത്രന്മാരെയും സൗഭാഗ്യഫലവും അനുഭവിക്കും; സ്മരൻ സ്മരിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണുവും ആനന്ദസ്വരൂപിയുമായ മഹേശ്വരനും ആകുന്നു.
സുഖാര്ഥീ കാമരൂപേണ സ്മരേദങ്ഗജമീശ്വരമ് ഏതച്ഛ്രുത്വാ ചകാരാസൌ ദിതിഃ സര്വമശേഷതഃ
സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അങ്കജന്റെ പ്രഭുവിനെ സ്മരിക്കണം; ഇതു കേട്ട ദിതി എല്ലാം പൂർണ്ണമായി അനുഷ്ഠിച്ചു.