ദേവാപിഃ ശംതനുശ്ചൈവ വാഹ്ലീകശ്ചൈവ തേ ത്രയഃ വാഹ്ലീകസ്യ തു ദായാദാഃ സപ്ത വാഹ്ലീശ്വരാ നൃപാഃ ദേവാപിസ്തു ഹ്യ് അപധ്യാതഃ പ്രജാഭിരഭവന്മുനിഃ
ദേവാപി, ശന്തനു, വഹ്ലികൻ—ഇവരാണ് അവന്റെ മൂന്നു മക്കൾ. വഹ്ലികന്റെ വംശത്തിൽ ഏഴു വഹ്ലി രാജാക്കന്മാർ ജനിച്ചു. ദേവാപിയെ ജനങ്ങൾ നിരസിച്ചപ്പോൾ അവൻ ഒരു മുനിയായി മാറി.
പ്രജാഭിസ്തു കിമര്ഥം വൈ ഹ്യ് അപധ്യാതോ ജനേശ്വരഃ കോ ദോഷോ രാജപുത്രസ്യ പ്രജാഭിഃ സമുദാഹൃതഃ
ജനങ്ങൾ ഈ രാജകുമാരനെ എന്തുകൊണ്ടാണ് നിരസിച്ചത്? രാജകുമാരന്റെ എന്ത് തെറ്റാണ് ജനങ്ങൾ പറഞ്ഞത്?
കിലാസീദ്രാജപുത്രസ്തു കുഷ്ഠീ തം നാഭ്യപൂജയന് കാര്യം ചൈവ തു ദേവാനാം ക്ഷത്രം പ്രതി ദ്വിജോത്തമാഃ ഭവിഷ്യം കീര്തയിഷ്യാമി ശംതനോസ്തു നിബോധത
ആ രാജകുമാരന് കുഷ്ടരോഗം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ജനങ്ങൾ അവനെ ആദരിച്ചില്ല. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ക്ഷത്രിയരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും ഭാവി ഞാൻ പറയാം. ഇപ്പോൾ ശന്തനുവിന്റെ കഥ കേൾക്കൂ.
ശംതനുസ്ത്വഭവദ്രാജാ വിദ്വാന്സ വൈ മഹാഭിഷക് ഇദം ചോദാഹരന്ത്യത്ര ശ്ലോകം പ്രതി മഹാഭിഷക്
ശന്തനു രാജാവായി, ജ്ഞാനിയും മഹത്തായ വൈദ്യനും ആയിരുന്നു. ഈ മഹാവൈദ്യനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.
യം യം കരാഭ്യാം സ്പൃശതി ജീര്ണം രോഗിണമേവ ച പുനര്യുവാ ച ഭവതി തസ്മാത്തം ശംതനും വിദുഃ
ശന്തനു തന്റെ കൈകൊണ്ട് ആരെയെങ്കിലും സ്പർശിച്ചാൽ, അവർ വൃദ്ധരായാലോ രോഗികളായാലോ, വീണ്ടും യൗവനം പ്രാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ശന്തനുവെന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
തത്തസ്യ ശംതനുത്വം ഹി പ്രജാഭിരിഹ കീര്ത്യതേ തതോ ഽവൃണുത ഭാര്യാര്ഥം ശംതനുര്ജാഹ്നവീം നൃപ
ശന്തനുവിന്റെ ഈ ഗുണം ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ച് ശന്തനു ജാഹ്നവിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
തസ്യാം ദേവവ്രതം നാമ കുമാരം ജനയദ്വിഭുഃ കാലീ വിചിത്രവീര്യം തു ദാശേയീ ജനയത്സുതമ്
ജാഹ്നവിയിൽ നിന്ന് ദേവവ്രതനെന്ന പ്രശസ്തനായ മകൻ ജനിച്ചു. കാളിയിൽ നിന്ന് ദാശിനിക്ക് വിചിത്രവീര്യൻ എന്ന മകനും ജനിച്ചു.
ശംതനോര്ദയിതം പുത്രം ശാന്താത്മാനമകല്മഷമ് കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ നാമ ക്ഷേത്രേ വൈചിത്രവിര്യകേ
ശന്തനുവിന് പ്രിയപ്പെട്ട, മനസ്സും ഹൃദയവും ശുദ്ധമായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന മകൻ വിചിത്രവീര്യന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു.
ധൃതരാഷ്ട്രം ച പാണ്ഡും ച വിദുരം ചാപ്യജീജനത് ധൃതരാഷ്ട്രസ്തു ഗാന്ധാര്യാം പുത്രാനജനയച്ഛതമ്
അവൻ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, പാണ്ഡു, വിദ്യുര് എന്നിവരെ ജനിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഗന്ധാരിയിൽ നിന്ന് നൂറു മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു.
തേഷാം ദുര്യോധനഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വക്ഷത്രസ്യ വൈ പ്രഭുഃ മാദ്രീ കുന്തീ തഥാ ചൈവ പാണ്ഡോര്ഭാര്യേ ബഭൂവതുഃ
അവരിൽ ദുര്യോധനൻ പ്രധാനനും എല്ലാ ക്ഷത്രിയരുടെയും അധിപനുമായിരുന്നു. മാദ്രിയും കുന്തിയും പാണ്ഡുവിന്റെ ഭാര്യമാരായിരുന്നു.
ദേവദത്താഃ സുതാഃ പഞ്ച പാണ്ഡോരര്ഥേ ഽഭിജജ്ഞിരേ ധര്മാദ്യുധിഷ്ഠിരോ ജജ്ഞേ മാരുതാച്ച വൃകോദരഃ
ദൈവികമായി പാണ്ഡുവിന് അഞ്ചു മക്കൾ ജനിച്ചു: ധർമ്മദേവനിൽ നിന്ന് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, വായുദേവനിൽ നിന്ന് ഭീമസേനൻ,
ഇന്ദ്രാദ്ധനംജയശ്ചൈവ ഇന്ദ്രതുല്യപരാക്രമഃ നകുലം സഹദേവം ച മാദ്ര്യശ്വിഭ്യാമജീജനത്
ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ധനഞ്ജയൻ, ഇന്ദ്രനോട് തുല്യമായ വീര്യം ഉള്ളവൻ; മാദ്രിയിൽ അശ്വിനിദേവന്മാരിൽ നിന്ന് നകുലനും സഹദേവനും ജനിച്ചു.
പഞ്ചൈതേ പാണ്ഡവേഭ്യസ്തു ദ്രൌപദ്യാം ജജ്ഞിരേ സുതാഃ ദ്രൌപദ്യജനയച്ഛ്രേഷ്ഠം പ്രതിവിന്ധ്യം യുധിഷ്ഠിരാത്
ഈ അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരിൽ നിന്ന് ദ്രൗപദിക്ക് മക്കൾ ജനിച്ചു. ദ്രൗപദി യുദ്ധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് പ്രതിവിന്ദ്യൻ എന്ന ശ്രേഷ്ഠനായ മകനെ പ്രസവിച്ചു.
ശ്രുതസേനം ഭീമസേനാച് ഛ്രുതകീര്തിം ധനംജയാത് ചതുര്ഥം ശ്രുതകര്മാണം സഹദേവാദ് അജായത
ഭീമസേനനിൽ നിന്ന് ശ്രുതസേനനും, ധനഞ്ജയനിൽ നിന്ന് ശ്രുതകീര്ത്തിയും, നാലാമതായി സഹദേവനിൽ നിന്ന് ശ്രുതകർമയും ജനിച്ചു.
നകുലാച്ച ശതാനീകം ദ്രൌപദേയാഃ പ്രകീര്തിതാഃ തേഭ്യോ ഽപരേ പാണ്ഡവേയാഃ ഷഡേവാന്യേ മഹാരഥാഃ
നകുലനിൽ നിന്നു ശതാനീകൻ ജനിച്ചു. ദ്രൗപദിയുടെ മക്കളും പ്രശസ്തരാണ്. ഇവരോടൊപ്പം പാണ്ഡവന്മാരുടെ മറ്റൊരു ആറു മഹാരഥികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹൈഡമ്ബോ ഭീമസേനാത്തു പുത്രോ ജജ്ഞേ ഘടോത്കചഃ കാശീ ബലധരാദ്ഭീമാജ് ജജ്ഞേ വൈ സര്വഗം സുതമ്
ഭീമസേനനും ഹിഡിംബ എന്ന സ്ത്രീയും ചേർന്ന് ഘടോൽക്കചൻ എന്ന മകനെ ജനിച്ചു. ഭീമനും ബാലധരയുടെ മകൾ കാശിയും ചേർന്ന് സർവഗൻ എന്ന മകനെയും ജനിപ്പിച്ചു.
സുഹോത്രം തനയം മാദ്രീ സഹദേവാദസൂയത കരേണുമത്യാം ചൈദ്യായാം നിരമിത്രസ്തു നാകുലിഃ
മാദ്രി, സഹദേവനിൽ നിന്ന് സുഹോത്രൻ എന്ന മകനെ പ്രസവിച്ചു. ചേദിരാജകുമാരി കരേണുമതിയുമായി നകുലനിൽ നിന്ന് നിരമിത്രൻ ജനിച്ചു.
സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദ് അഭിമന്യുരജായത യൌധേയം ദേവകീ ചൈവ പുത്രം ജജ്ഞേ യുധിഷ്ഠിരാത്
അർജുനനും സുഭദ്രയും ചേർന്ന് രഥിയനായ അഭിമന്യുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് ദേവകി യൗധേയൻ എന്ന മകനെ പ്രസവിച്ചു.
അഭിമന്യോഃ പരീക്ഷിത്തു പുത്രഃ പരപുരജയഃ ജനമേജയഃ പരീക്ഷിതഃ പുത്രഃ പരമധാര്മികഃ
അഭിമന്യുവിൽ നിന്ന് ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച പരീക്ഷിതൻ ജനിച്ചു. പരീക്ഷിതിന്റെ മകനായി ഉത്തമധാർമ്മികനായ ജനമേജയൻ ജനിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണം കല്പയാമാസ സ വൈ വാജസനേയകമ് സ വൈശമ്പായനേനൈവ ശപ്തഃ കില മഹര്ഷിണാ
അവൻ വാജസനേയകനെ തന്റെ പുരോഹിതനായി നിയമിച്ചു. എന്നാൽ മഹർഷിയായ വൈശംപായനൻ വാജസനേയകനെ ശപിച്ചു.
ന സ്ഥാസ്യതീഹ ദുര്ബുദ്ധേ തവൈതദ്വചനം ഭുവി യാവത്സ്ഥാസ്യസി ത്വം ലോകേ താവദേവ പ്രപത്സ്യതി
അവിചാരിയായവനേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കില്ല. നീ ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുവരെ മാത്രമേ അവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടാകൂ.
ക്ഷത്രസ്യ വിജയം ജ്ഞാത്വാ തതഃപ്രഭൃതി സര്വശഃ അഭിഗമ്യ സ്ഥിതാശ്ചൈവ നൃപം ച ജനമേജയമ്
ക്ഷത്രിയരുടെ വിജയത്തെ അറിഞ്ഞതോടെ, അന്നുമുതൽ എല്ലാവരും രാജാവായ ജനമേജയനെ സമീപിച്ചു കൂടെ നിന്നു.
തതഃപ്രഭൃതി ശാപേന ക്ഷത്രിയസ്യ തു യാജിനഃ ഉത്സന്നാ യാജിനോ യജ്ഞേ തതഃപ്രഭൃതി സര്വശഃ
അന്നുമുതൽ ആ ശാപം മൂലം ക്ഷത്രിയ യാജകർ ഇല്ലാതായി. അപ്പോൾ മുതൽ യാഗങ്ങളിൽ യാജകർ മുഴുവനും അപ്രത്യക്ഷമായി.
ക്ഷത്രസ്യ യാജിനഃ കേചിച് ഛാപാത്തസ്യ മഹാത്മനഃ പൌര്ണമാസേന ഹവിഷാ ഇഷ്ട്വാ തസ്മിന്പ്രജാപതിമ് സ വൈശമ്പായനേനൈവ പ്രവിശന്വാരിതസ്തതഃ
ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശാപം മൂലം ചില ക്ഷത്രിയ യാജകർ, പൗർണമാസി ഹവിസ്സുകൊണ്ട് പ്രജാപതിയെ പൂജിച്ച ശേഷം, വൈശംപായനൻ അവരെ പ്രവേശിപ്പിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
പരീക്ഷിതഃ സുതോ ഽസൌ വൈ പൌരവോ ജനമേജയഃ ദ്വിര് അശ്വമേധമാഹൃത്യ മഹാവാജസനേയകഃ
പരീക്ഷിതിന്റെ മകനായി പൗരവ വംശത്തിൽ ജനമേജയൻ ജനിച്ചു. വലിയ വാജസനേയകൻ അവനുവേണ്ടി രണ്ട് തവണ അശ്വമേധം നടത്തി.
പ്രവര്തയിത്വാ തം സര്വമ് ഋഷിം വാജസനേയകമ് വിവാദേ ബ്രാഹ്മണൈഃ സാര്ധമ് അഭിശപ്തോ വനം യയൌ
അവയെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, വാജസനേയകമുനി ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടായ തർക്കത്തിൽ ശപിക്കപ്പെട്ടു കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
ജനമേജയാച്ഛതാനീകസ് തസ്മാജ്ജജ്ഞേ സ വീര്യവാന് ജനമേജയഃ ശതാനീകം പുത്രം രാജ്യേ ഽഭിഷിക്തവാന്
ജനമേജയനിൽ നിന്ന് വീരനായ ശതാനീകൻ ജനിച്ചു. ജനമേജയൻ തന്റെ മകൻ ശതാനീകനെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അഥാശ്വമേധേന തതഃ ശതാനീകസ്യ വീര്യവാന് ജജ്ഞേ ഽധിസോമകൃഷ്ണാഖ്യഃ സാമ്പ്രതം യോ മഹായശാഃ
ശതാനീകന്റെ അശ്വമേധയാഗം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാശക്തിയുള്ള അദ്ധിസോമകൃഷ്ണൻ ജനിച്ചു. ഇപ്പൊഴാണ് അവൻ വലിയ പ്രശസ്തി നേടുന്നത്.
തസ്മിഞ്ഛാസതി രാഷ്ട്രം തു യുഷ്മാഭിരിദമാഹൃതമ് ദുരാപം ദീര്ഘസത്ത്രം വൈ ത്രീണി വര്ഷാണി പുഷ്കരേ വര്ഷദ്വയം കുരുക്ഷേത്രേ ദൃഷദ്വത്യാം ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ വളരെ ദുർലഭവും ദീർഘവുമായ യാഗം നടത്തി. പുഷ്കരത്തിൽ മൂന്ന് വർഷം, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ രണ്ട് വർഷം, ദൃശദ്വതിയിലും യാഗം നടത്തി, മഹാഭ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഭവിഷ്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമഃ പ്രജാനാം ലോമഹര്ഷണേ പുരാ കില യദേതദ്വൈ വ്യതീതം കീര്തിതം ത്വയാ
ലോമഹർഷണേ, ജനങ്ങളുടെ ഭാവി ഞങ്ങൾക്കു കേൾക്കണം. കഴിഞ്ഞതെല്ലാം നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുണ്ട്.