ഉപതിഷ്ഠ സ്വലംകൃത്യ മൈഥുനായ ച മാം ശുഭേ ഏവമുക്താബ്രവീദേനം സ്വയമേവ ബൃഹസ്പതിമ്
"നന്നായി അലങ്കരിച്ച്, എന്നോട് സാംഗികതയ്ക്കായി വരിക, ഭാഗ്യവതിയേ." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ തന്നെ ബൃഹസ്പതിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഗര്ഭഃ പരിണതശ്ചായം ബ്രഹ്മ വ്യാഹരതേ ഗിരാ അമോഘരേതാസ്ത്വം ചാപി ധര്മം ചൈവം വിഗര്ഹിതമ്
"ഈ ഗർഭം വളർന്നിരിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മവാണി സംസാരിക്കുന്നു; നിന്റെ വിത്ത് പരാജയപ്പെടില്ല, പക്ഷേ ഈ പ്രവൃത്തി ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്."
ഏവമുക്തോ ഽബ്രവീദേനാം സ്വയമേവ ബൃഹസ്പതിഃ നോപദേഷ്ടവ്യോ വിനയസ് ത്വയാ മേ വരവര്ണിനി
ഇങ്ങനെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബൃഹസ്പതി തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "നല്ല നിറമുള്ളവളേ, നീ എന്നെ ശിഷ്ടാചാരത്തിൽ ഉപദേശിക്കേണ്ടതില്ല."
ധര്ഷമാണഃ പ്രസഹ്യൈനാം മൈഥുനായോപചക്രമേ തതോ ബൃഹസ്പതിം ഗര്ഭോ ധര്ഷമാണമുവാച ഹ
അവളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് സാംഗികതയ്ക്ക് ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഗർഭത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവൻ ബൃഹസ്പതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സംനിവിഷ്ടോ ഹ്യ് അഹം പൂര്വമ് ഇഹ നാമ ബൃഹസ്പതേ അമോഘരേതാശ്ച ഭവാന് നാവകാശ ഇഹ ദ്വയോഃ
"ഞാൻ ഇതിനകം ഇവിടെ ഉണ്ടാകുന്നു, ബൃഹസ്പതേ; നിന്റെ വിത്ത് പരാജയപ്പെടില്ല; ഇവിടെ രണ്ടുപേര്ക്കും സ്ഥലം ഇല്ല."
ഏവമുക്തഃ സ ഗര്ഭേണ കുപിതഃ പ്രത്യുവാച ഹ യസ്മാത്ത്വമീദൃശേ കാലേ സര്വഭൂതേപ്സിതേ സതി അഭിഷേധസി തസ്മാത്ത്വം തമോ ദീര്ഘം പ്രവേക്ഷ്യസി
ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപിതനായ ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: "എല്ലാവർക്കും ജനനം ആഗ്രഹമുള്ള സമയത്ത് നീ എന്നെ തടഞ്ഞതിനാൽ നീ ദീർഘകാലം ഇരുണ്ടതിൽ കഴിയേണ്ടി വരും."
തതഃ കാമം സംനിവര്ത്യ തസ്യാനന്ദാദ്ബൃഹസ്പതേഃ തദ്രേതസ്ത്വപതദ്ഭൂമൌ നിവൃത്തം ശിശുകോ ഽഭവത്
അപ്പോൾ ബ്രഹസ്പതിയുടെ ആഗ്രഹം നിയന്ത്രിച്ച്, മമതയുടെ സന്തോഷം ഇല്ലായ്മ കാരണം ഭൂമിയിൽ വീണ രേത്, അവിടെ ഒരു കുഞ്ഞായി രൂപം കൊണ്ടു.
സദ്യോജാതം കുമാരം തു ദൃഷ്ട്വാ തം മമതാബ്രവീത് ഗമിഷ്യാമി ഗൃഹം സ്വം വൈ ഭരസ്വൈനം ബൃഹസ്പതേ
അവിടെ ഉടനെ ജനിച്ച ആ ബാലനെ കണ്ട മമത പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; നീ ഈ കുട്ടിയെ നോക്കിക്കൊൾക, ബ്രഹസ്പതേ.'
ഏവമുക്ത്വാ ഗതാ സാ തു ഗതായാം സോ ഽപി തം ത്യജത് മാതാപിതൃഭ്യാം ത്യക്തം തു ദൃഷ്ട്വാ തം മരുതഃ ശിശുമ് ജഗൃഹുസ്തം ഭരദ്വാജം മരുതഃ കൃപയാ സ്ഥിതാഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ പോയി; അവൾ പോയതിനു ശേഷം അവനും ആ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അമ്മയുടെയും അച്ഛനുടെയും കൈവശം ഇല്ലാതെ അവശേഷിച്ച ആ ബാലനെ, കരുണയോടെ മരുതുകൾ എടുത്തു, ആ ഭരദ്വാജനെ സംരക്ഷിച്ചു.
തസ്മിന്കാലേ തു ഭരതോ ബഹുഭിര് ഋതുഭിര്വിഭുഃ പുത്രനൈമിത്തികൈര്യജ്ഞൈര് അയജത്പുത്രലിപ്സയാ
അന്നേരം മഹത്വമുള്ള ഭരതൻ, മകനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, പലകാലങ്ങളിൽ പല യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
യദാ സ യജമാനസ്തു പുത്രം നാസാദയത്പ്രഭുഃ തതഃ ക്രതും മരുത്സോമം പുത്രാര്ഥേ സമുപാഹരത്
എന്നാൽ ആ യജമാനന് മകൻ ലഭിച്ചില്ല. അതിനാൽ, മകനുവേണ്ടി മരുത്സോമയാഗം നടത്തി.
തേന തേ മരുതസ്തസ്യ മരുത്സോമേന തുഷ്ടുവുഃ ഉപനിന്യുര്ഭരദ്വാജം പുത്രാര്ഥം ഭരതായ വൈ
ആ യാഗംകൊണ്ട് മരുതുകൾ സന്തോഷിച്ചു; അവർ ഭരദ്വാജനെ ഭരതന് മകനായി കൊണ്ടുവന്നു.
ദായാദോ ഽങ്ഗിരസഃ സൂനോര് ഔരസസ്തു ബൃഹസ്പതേഃ സംക്രാമിതോ ഭരദ്വാജോ മരുദ്ഭിര്ഭരതം പ്രതി
അംഗിരസരുടെ വംശജനും, ബ്രഹസ്പതിയുടെ സ്വന്തം മകനുമായ ഭരദ്വാജനെ, മരുതുകൾ ഭരതനു കൈമാറി.
ഭരതസ്തു ഭരദ്വാജം പുത്രം പ്രാപ്യ വിഭുര് ബ്രവീത് ആദാവ് ആത്മഹിതായ ത്വം കൃതാര്ഥോ ഽഹം ത്വയാ വിഭോ
ഭരതൻ ഭരദ്വാജനെ മകനായി ലഭിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'ആദ്യത്തിൽ എന്റെ നല്ലതിനു വേണ്ടി നിന്നെ ലഭിച്ചു; ഇപ്പോൾ നിന്നിലൂടെ ഞാൻ പൂർണ്ണനായി.'
പൂര്വം തു വിതഥേ തസ്മിന് കൃതേ വൈ പുത്രജന്മനി തതസ്തു വിതഥോ നാമ ഭരദ്വാജോ നൃപോ ഽഭവത്
ആദ്യത്തിൽ മകന്റെ ജനനം ഫലപ്രദമല്ലാതിരുന്നുവെന്ന കാരണം കൊണ്ടാണ് ഭരദ്വാജൻ രാജാവിന് വിഥഥൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
തസ്മാദപി ഭരദ്വാജാദ് ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ ഭുവി ദ്വ്യാമുഷ്യായണകൌലീനാഃ സ്മൃതാസ്തേ ദ്വിവിധേന ച
ആ ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും ജനിച്ചു; അവർ ദ്വ്യാമുഷ്യായണ വംശങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു, രണ്ട് തരത്തിലുള്ളവരും.
തതോ ജാതേ ഹി വിതഥേ ഭരതശ്ച ദിവം യയൌ ഭരദ്വാജോ ദിവം യാതോ ഹ്യ് അഭിഷിച്യ സുതമൃഷിഃ
വിഥഥൻ ജനിച്ചതിനു ശേഷം ഭരതൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; ഭരദ്വാജനും തന്റെ മകനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് സ്വർഗത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
ദായാദോ വിതഥസ്യാസീദ് ഭുവമന്യുര് മഹായശാഃ മഹാഭൂതോപമാഃ പുത്രാശ് ചത്വാരോ ഭുവമന്യവഃ
വിഥഥന്റെ വംശാവളിയായി മഹാശ്രേഷ്ഠനായ ഭൂവമന്യു ആയി; ഭൂവമന്യുവിന് മഹാബലമുള്ള നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബൃഹത്ക്ഷത്രോ മഹാവീര്യോ നരോ ഗര്ഗശ്ച വീര്യവാന് നരസ്യ സംകൃതിഃ പുത്രസ് തസ്യ പുത്രോ മഹായശാഃ
മഹാവീര്യശാലിയായ ബൃഹത്ക്ഷത്രൻ, നരൻ, വീര്യവാനായ ഗർഗൻ; നരന്റെ മകനായി സംകൃതി ജനിച്ചു, അവന്റെ മകൻ മഹാപ്രശസ്തനായി.
ഗുരുധീ രന്തിദേവശ്ച സത്കൃത്യാം താവ് ഉഭൌ സ്മൃതൌ ഗര്ഗസ്യ ചൈവ ദായാദഃ ശിബിര്വിദ്വാനജായത
ഗുരുദീയും രന്തിദേവനും, ഇരുവരും മാന്യരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ഗർഗന്റെ വംശാവളിയായി പണ്ഡിതനായ ശിബി ജനിച്ചു.
സ്മൃതാഃ ശൈബ്യാസ്തതോ ഗര്ഗാഃ ക്ഷത്രോപേതാ ദ്വിജാതയഃ ആഹാര്യതനയശ്ചൈവ ധീമാനാസീദ് ഉരുക്ഷവഃ
അവരിൽ നിന്ന് ശൈബ്യന്മാരും ഗർഗന്മാരും, ക്ഷത്രിയഗുണമുള്ള ദ്വിജന്മാർ, ജനിച്ചു; ആഹാര്യന്റെ മകനായി ധീരനായ ഉറുക്ഷവൻ ജനിച്ചു.
തസ്യ ഭാര്യാ വിശാലാ തു സുഷുവേ പുത്രകത്രയമ് ത്ര്യുഷണം പുഷ്കരിം ചൈവ കവിം ചൈവ മഹായശാഃ
അവന്റെ ഭാര്യ വിശാലാ മൂന്നു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു: ത്രയുഷണൻ, പുഷ്കരൻ, മഹാശ്രേഷ്ഠനായ കവിയും.
ഉരുക്ഷവാഃ സ്മൃതാ ഹ്യ് ഏതേ സര്വേ ബ്രാഹ്മണതാം ഗതാഃ കാവ്യാനാം തു വരാ ഹ്യ് ഏതേ ത്രയഃ പ്രോക്താ മഹര്ഷയഃ
ഈ ഉറുക്ഷവന്മാർ എല്ലാവരും ബ്രാഹ്മണത്വം നേടിയവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; കാവ്യന്മാരിൽ ഈ മൂവരും മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരാണ്.
ഗര്ഗാഃ സംകൃതയഃ കാവ്യാഃ ക്ഷത്രോപേതാ ദ്വിജാതയഃ സംഭൃതാങ്ഗിരസോ ദക്ഷാ ബൃഹത്ക്ഷത്രസ്യ ച ക്ഷിതിഃ
ഗർഗന്മാർ, സംകൃതികൾ, കാവ്യന്മാർ, ക്ഷത്രിയഗുണമുള്ള ദ്വിജന്മാർ; സംഗമിച്ച അംഗിരസന്മാരും ദക്ഷന്മാരും, ബൃഹത്ക്ഷത്രന്റെ ദേശവും.
ബൃഹത്ക്ഷത്രസ്യ ദായാദോ ഹസ്തിനാമാ ബഭൂവ ഹ തേനേദം നിര്മിതം പൂര്വം പുരം തു ഗജസാഹ്വയമ്
ബൃഹത്ക്ഷത്രന്റെ മകനായ ഹസ്തിൻ എന്ന രാജാവാണ് ആദ്യമായി ഈ നഗരമായ ഗജസാഹ്വയം സ്ഥാപിച്ചത്.
ഹസ്തിനശ്ചൈവ ദായാദാസ് ത്രയഃ പരമകീര്തയഃ അജമീഢോ ദ്വിമീഢശ്ച പുരുമീഢസ്തഥൈവ ച
ഹസ്തിനിന് മൂന്ന് പ്രശസ്തരായ മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: അജമീഢൻ, ദ്വിമീഢൻ, പുരുമീഢൻ.
അജമീഢസ്യ പത്ന്യസ്തു തിസ്രഃ കുരുകുലോദ്വഹാഃ നീലിനീ ധൂമിനീ ചൈവ കേശിനീ ചൈവ വിശ്രുതാ
അജമീഢന് മൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും കുരുകുലത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രശസ്തരായ സ്ത്രീകൾ: നീലിനി, ധൂമിനി, കെശിനി.
സ താസു ജനയാമാസ പുത്രാന്വൈ ദേവവര്ചസഃ തപസോ ഽന്തേ മഹാതേജാ ജാതാ വൃദ്ധസ്യ ധാര്മികാഃ
അവരിൽ നിന്ന് ദൈവികഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാർ അജമീഢന് ജനിച്ചു; തപസ്സിന്റെ അവസാനം മഹാതേജസ്സും ധാർമ്മികനും ആയ വൃദ്ധൻ ജനിച്ചു.
ഭാരദ്വാജപ്രസാദേന വിസ്തരം തേഷു മേ ശൃണു ആജമീഢസ്യ കേശിന്യാം കണ്വഃ സമഭവത്കില
ഭാരദ്വാജന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഇവരുടെ കഥ വിശദമായി കേൾക്കൂ: അജമീഢനും കെശിനിക്കും കൺവ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.
മേധാതിഥിഃ സുതസ്തസ്യ തസ്മാത്കാണ്വായനാ ദ്വിജാഃ അജമീഢസ്യ ഭൂമിന്യാം ജജ്ഞേ ബൃഹദനുര് നൃപഃ
കൺവയുടെ മകനായി മേധാതിഥി ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് കൺവായന ബ്രാഹ്മണർ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു. ഭൂമിനിയിൽ അജമീഢന് ബൃഹദൻ എന്ന രാജാവും ജനിച്ചു.