പൃഥിവീതലസമ്ഭൂതമ് അരുന്ധത്യാമ് അജായത സംകല്പായാസ്തു സംകല്പോ വസുസൃഷ്ടിം നിബോധത
അരുന്ധതിയിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലെ ഒരാൾ ജനിച്ചു; സങ്കൽപയിൽ നിന്ന് സങ്കൽപൻ ജനിച്ചു; ഇനി വസുക്കളുടെ സൃഷ്ടിയെപ്പറ്റി കേൾക്കൂ.
ജ്യോതിഷ്മന്തസ്തു യേ ദേവാ വ്യാപകാഃ സര്വതോ ദിശമ് വസവസ്തേ സമാഖ്യാതാസ് തേഷാം സര്ഗം നിബോധത
എല്ലാ ദിക്കിലും വ്യാപിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള ദേവന്മാരാണ് വസുക്കൾ. അവരുടെ ഉത്ഭവം ഇനി കേൾക്കൂ.
ആപോ ധ്രുവശ്ച സോമശ്ച ധരശ്ചൈവാനിലോ ഽനലഃ പ്രത്യൂഷശ്ച പ്രഭാസശ്ച വസവോ ഽഷ്ടൌ പ്രകീര്തിതാഃ
ജലം, ധ്രുവൻ, സോമൻ, ധരൻ, അനിലൻ, അനലൻ, പ്രത്യുഷൻ, പ്രഭാസൻ—ഇവരാണ് എട്ടു വസുക്കൾ.
ആപസ്യ പുത്രാശ് ചത്വാരഃ ശാന്തോ വൈ ദണ്ഡ ഏവ ച ശാമ്ബോ ഽഥ മണിവക്ത്രശ്ച യജ്ഞരക്ഷാധികാരിണഃ
ആപയുടെ നാലു പുത്രന്മാർ: ശാന്തൻ, ദണ്ഡൻ, ശാംബൻ, മണിവക്ത്രൻ—ഇവരാണ് യജ്ഞസംരക്ഷണത്തിന് പ്രധാനമായവർ.
ധ്രുവസ്യ കാലഃ പുത്രസ്തു വര്ചാഃ സോമാദജായത ദ്രവിണോ ഹവ്യവാഹശ്ച ധരപുത്രാവ് ഉഭൌ സ്മൃതൌ
ധ്രുവന്റെ പുത്രൻ കാലൻ; സോമനിൽ നിന്ന് വർചസ്സ് ജനിച്ചു; ധരന്റെ പുത്രന്മാർ ദ്രവിണനും ഹവ്യവാഹനും ആണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
കല്യാണിന്യാം തതഃ പ്രാണോ രമണഃ ശിശിരോ ഽപി ച മനോഹരാ ധരാത്പുത്രാന് അവാപാഥ ഹരേഃ സുതാ
കല്യാണിനിയിൽ നിന്ന് പ്രാണൻ, രമണൻ, ശിശിരൻ ജനിച്ചു; മനോഹരയ്ക്ക് ധരന്റെ പുത്രന്മാരെ, അഥവാ ഹരിയുടെ പുത്രന്മാരെ, ലഭിച്ചു.
ശിവാ മനോജവം പുത്രമ് അവിജ്ഞാതഗതിം തഥാ അവാപ ചാനലാത് പുത്രാവ് അഗ്നിപ്രായഗുണൌ പുനഃ
ശിവയ്ക്ക് മനോജവൻ എന്ന, ആരും അറിയാത്ത വഴിയുള്ള പുത്രൻ ജനിച്ചു; അനലനിൽ നിന്ന് അഗ്നിയുടെ സ്വഭാവമുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാർ കൂടി ജനിച്ചു.
അഗ്നിപുത്രഃ കുമാരസ്തു ശരസ്തമ്ബേ വ്യജായത തസ്യ ശാഖോ വിശാഖശ്ച നൈഗമേയശ് ച പൃഷ്ഠജാഃ
അഗ്നിയുടെ പുത്രനായ കുമാരൻ ശരസ്തംഭത്തിൽ ജനിച്ചു; അവന്റെ അനുയായികൾ ശാഖൻ, വിശാഖൻ, നൈഗമേയൻ എന്നിവരാണ്, ഇവർ അവന്റെ പുറത്ത് നിന്ന് ജനിച്ചവർ.
അപത്യം കൃത്തികാനാം തു കാര്ത്തികേയസ് തതഃ സ്മൃതഃ പ്രത്യൂഷസ ഋഷിഃ പുത്രോ വിഭുര് നാമ്നാഥ ദേവലഃ വിശ്വകര്മാ പ്രഭാസസ്യ പുത്രഃ ശില്പീ പ്രജാപതിഃ
കൃതികമാരുടെ മകനായി കാർത്തികേയൻ അറിയപ്പെടുന്നു. പ്രത്യൂഷമുനിയുടെ മകനായി വിഭു എന്ന പേരിൽ ദേവളനും ജനിച്ചു. പ്രഭാസ എന്ന പ്രജാപതിയുടെ മകനായി വിശ്വകർമ്മാവ്, ദൈവിക ശില്പി, ജനിച്ചു.
പ്രാസാദഭവനോദ്യാനപ്രതിമാഭൂഷണാദിഷു തഡാഗാരാമകൂപേഷു സ്മൃതഃ സോ ഽമരവര്ധകിഃ
അവൻ രാജപ്രാസാദങ്ങളിലും ഭവനങ്ങളിലും തോട്ടങ്ങളിലും പ്രതിമകളിലും അലങ്കാരങ്ങളിലും, കുളങ്ങളിലെയും പാർക്കുകളിലെയും കിണറുകളിലെയും ദൈവിക ശില്പിയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
അജൈകപാദഹിര്ബുധ്ന്യോ വിരൂപാക്ഷോ ഽഥ രൈവതഃ ഹരശ്ച ബഹുരൂപശ്ച ത്ര്യമ്ബകശ്ച സുരേശ്വരഃ
അജൈകപാദ്, അഹിർബുദ്ധ്ന്യൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, റൈവതൻ, ഹരൻ, ബഹുരൂപൻ, ത്ര്യമ്പകൻ എന്ന ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ ഇവരാണ്.
സാവിത്രശ്ച ജയന്തശ്ച പിനാകീ ചാപരാജിതഃ ഏതേ രുദ്രാഃ സമാഖ്യാതാ ഏകാദശ ഗണേശ്വരാഃ
സാവിത്രൻ, ജയന്തൻ, പിനാകി, അപരാജിതൻ—ഇവരാണ് ഈ രുദ്രന്മാർ, പതിനൊന്ന് ഗണനാഥന്മാർ.
ഏതേഷാം മാനസാനാം തു ത്രിശൂലവരധാരിണാമ് കോടയശ്ചതുരശീതിസ് തത്പുത്രാശ് ചാക്ഷയാ മതാഃ
ഈ മനസ്സിൽ ജനിച്ച ത്രിശൂലധാരികളുടെ പുത്രന്മാർ എൺപത്തിനാലു കോടി എണ്ണമില്ലാത്തവരും അക്ഷയന്മാരുമാണ്.
ദിക്ഷു സര്വാസു യേ രക്ഷാം പ്രകുര്വന്തി ഗണേശ്വരാഃ പുത്രപൌത്രസുതാശ്ചൈതേ സുരഭീഗര്ഭസമ്ഭവാഃ
ദിശകളിൽ എല്ലായിടത്തും രക്ഷ ചെയ്യുന്നത് ഈ ഗണനാഥന്മാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും പൗത്രന്മാരും—all സുരഭിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരാണ്.
കശ്യപസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി പത്നീഭ്യഃ പുത്രപൌത്രകാന് അദിതിര്ദിതിര്ദനുശ്ചൈവ അരിഷ്ടാ സുരസാ തഥാ
കശ്യപന്റെ ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ച പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും ഞാൻ പറയാം: അതിതി, ദിതി, ദനു, അരിഷ്ട, സുരസാ ഇവരാണ്.
സുരഭിര് വിനതാ തദ്വത് താമ്രാ ക്രോധവശാ ഇരാ കദ്രൂര്വിശ്വാ മുനിസ് തദ്വത് താസാം പുത്രാന് നിബോധത
സുരഭി, വിനത, താമ്ര, ക്രോധവശ, ഇറ, കദ്രു, വിശ്വാ എന്ന മുനി—ഇവരുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
തുഷിതാ നാമ യേ ദേവാശ് ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ ചൈതേ ആദിത്യാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ
തുഷിതന്മാർ എന്ന ദേവന്മാർ ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ ഇടവേളയിലും വൈവസ്വതമനുവിന്റെ ഇടവേളയിലും ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. ഇവരെ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ എന്നു പറയുന്നു.
ഇന്ദ്രോ ധാതാ ഭഗസ് ത്വഷ്ടാ മിത്രോ ഽഥ വരുണോ യമഃ വിവസ്വാന്സവിതാ പൂഷാ അംശുമാന് വിഷ്ണുര് ഏവ ച
ഇന്ദ്രൻ, ധാതാവ്, ഭാഗൻ, ത്വഷ്ടാവ്, മിത്രൻ, വരുണൻ, യമൻ, വിവസ്വാൻ, സവിറ്റാവ്, പൂഷൻ, അംശുമാൻ, വിഷ്ണു—ഇവരാണ്.
ഏതേ സഹസ്രകിരണാ ആദിത്യാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ മാരീചാത്കശ്യപാദാപ പുത്രാനദിതിരുത്തമാന്
ഈ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ ആയിരം കിരണങ്ങളോടെ പ്രകാശിക്കുന്നവരും, മാരീചനും കശ്യപനും ചേർന്ന് ആദിതിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഉത്തമ പുത്രന്മാരുമാണ്.
ഭൃശാശ്വസ്യ ഋഷേഃ പുത്രാ ദേവപ്രഹരണാഃ സ്മൃതാഃ ഏതേ ദേവഗണാ വിപ്രാഃ പ്രതിമന്വന്തരേഷു ച
ഭൃശാശ്വമുനിയുടെ പുത്രന്മാർ ദൈവികായുധങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന ദേവന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ദേവഗണങ്ങൾ ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഉണ്ടാകും, മഹർഷിമാരേ.
ഉത്പദ്യന്തേ പ്രലീയന്തേ കല്പേ കല്പേ തഥൈവ ച ദിതിഃ പുത്രദ്വയം ലേഭേ കശ്യപാദ് ഇതി നഃ ശ്രുതമ്
പ്രതിയൊരു കല്പയിലും അവർ ജനിച്ചു വീണ്ടും ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദിതി കശ്യപനിൽ നിന്ന് രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഹിരണ്യകശിപും ചൈവ ഹിരണ്യാക്ഷം തഥൈവ ച ഹിരണ്യകശിപോസ്തദ്വജ് ജാതം പുത്രചതുഷ്ടയമ്
ഹിരണ്യകശിപുവും ഹിരണ്യാക്ഷനും; ഹിരണ്യകശിപുവിൽ നിന്ന് നാലു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
പ്രഹ്ലാദശ് ചാനുഹ്ലാദശ്ച സംഹ്ലാദോ ഹ്ലാദ ഏവ ച പ്രഹ്ലാദപുത്ര ആയുഷ്മാന് ശിബിര് ബാഷ്കല ഏവ ച
പ്രഹ്ലാദൻ, അനുഹ്ലാദൻ, സംഹ്ലാദൻ, ഹ്ലാദൻ—ഇവരാണ്. പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രൻ ആയുഷ്മാൻ, ശിബിയും ബാഷ്കലനും കൂടിയാണ്.
വിരോചനശ് ചതുര്ഥശ്ച സ ബലിം പുത്രമാപ്തവാന് ബലേഃ പുത്രശതം ത്വ് ആസീദ് ബാണജ്യേഷ്ഠം തതോ ദ്വിജാഃ
വിരോചനൻ നാലാമനായവനാണ്; അവനു ബാലി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ബാലിക്ക് നൂറ് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, ബാണൻ മൂത്തവനായിരുന്നു, മഹർഷിമാരേ.
ധൃതരാഷ്ട്രസ് തഥാ സൂര്യശ് ചന്ദ്രശ്ചന്ദ്രാംശുതാപനഃ നികുമ്ഭനാഭോ ഗുര്വക്ഷഃ കുക്ഷിഭീമോ വിഭീഷണഃ
ധൃതരാഷ്ട്രൻ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രാംശുതാപനൻ, നികുംബനാഭൻ, ഗുര്വക്ഷൻ, കുക്ഷിഭീമൻ, വിഭീഷണൻ—ഇവരാണ്.
ഏവമാദ്യാസ് തു ബഹവോ ബാണജ്യേഷ്ഠാ ഗുണാധികാഃ ബാണഃ സഹസ്രബാഹുശ് ച സര്വാസ്ത്രഗണസംയുതഃ
ഇങ്ങനെ ബാണന്റെ മൂത്ത സഹോദരന്മാരായി ഗുണത്തിൽ ഉന്നതരായ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബാണൻ ആയിരം കൈകളോടെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളുടേയും സമാഹാരത്തോടുകൂടി ജനിച്ചു.
തപസാ തോഷിതോ യസ്യ പുരേ വസതി ശൂലഭൃത് മഹാകാലത്വമ് അഗമത് സാമ്യം യശ്ച പിനാകിനഃ
തപസ്സിലൂടെ സന്തോഷം നേടിയ ശൂലധാരിയായ മഹാദേവൻ, ഒരിക്കൽ അവന്റെ നഗരത്തിൽ വാസം ചെയ്തു. അങ്ങനെ അവൻ മഹാകാലൻ എന്ന സ്ഥിതിയിലും പിനാകധാരിയോടൊപ്പം സമത്വത്തിലും എത്തി.
ഹിരണ്യാക്ഷസ്യ പുത്രോ ഽഭൂദ് ഉലൂകഃ ശകുനിസ്തഥാ ഭൂതസംതാപനശ് ചൈവ മഹാനാഭസ്തഥൈവ ച
ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ പുത്രന്മാർ ഉലൂകൻ, ശകുനി, ഭൂതസന്താപനൻ, മഹാനാഭൻ എന്നിവരായിരുന്നു.
ഏതേഭ്യഃ പുത്രപൌത്രാണാം കോടയഃ സപ്തസപ്തതിഃ മഹാബലാ മഹാകായാ നാനാരൂപാ മഹൌജസഃ
ഇവരിൽ നിന്ന് എഴുപത് കോടിയോളം ശക്തിയും വലിപ്പവും വിവിധ രൂപങ്ങളും വലിയ തേജസ്സും ഉള്ള പുത്രന്മാരും മക്കളുമാണ് ജനിച്ചത്.
ദനുഃ പുത്രശതം ലേഭേ കശ്യപാദ് ബലദര്പിതമ് വിപ്രചിത്തിഃ പ്രധാനോ ഽഭൂദ് യേഷാം മധ്യേ മഹാബലഃ
ദനു, കശ്യപനിൽ നിന്ന് ശക്തിയിൽ അഭിമാനമുള്ള നൂറ് പുത്രന്മാരെ നേടി. അവരിൽ പ്രധാനിയും അത്യന്തം ശക്തനുമായവൻ വിപ്രചിത്തിയാണ്.