ഏവം രാജന്സ മഹാത്മാ യയാതിഃ സ്വദൌഹിത്രൈസ്താരിതോ മിത്രവര്യൈഃ ത്യക്ത്വാ മഹീം പരമോദാരകര്മാ സ്വര്ഗം ഗതഃ കര്മഭിര്വ്യാപ്യ പൃഥ്വീമ്
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ യയാതിയെ അവന്റെ മക്കളായ സുഹൃത്തുക്കൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി; ഭൂമി ഉപേക്ഷിച്ച് ഉത്തമമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തവൻ തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ലോകത്ത് വ്യാപിപ്പിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
ഏവം സര്വം വിസ്തരതോ യഥാവദ് ആഖ്യാതം തേ ചരിതം നാഹുഷസ്യ വംശോ യസ്യ പ്രഥിതം പൌരവേയോ യസ്മിഞ്ജാതസ്ത്വം മനുജേന്ദ്രകല്പഃ
ഇങ്ങനെ, നഹുഷന്റെ വംശത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമായി, യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായോ അങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഈ വംശത്തിലാണ് നീ ജനിച്ചത്, മനുഷ്യരിൽ രാജാവായവനേ.
ഇത്യേതച്ഛൌനകാദ്രാജാ ശതാനീകോ നിശമ്യ തു വിസ്മിതഃ പരയാ പ്രീത്യാ പൂര്ണചന്ദ്ര ഇവാബഭൌ
ശൗണകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ശതാനീകൻ അതിശയത്തോടെ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
പൂജയാമാസ നൃപതിര് വിധിവച്ചാഥ ശൌനകമ് രത്നൈര്ഗോഭിഃ സുവര്ണൈശ്ച വാസോഭിര്വിവിധൈസ്തഥാ
അതിനുശേഷം രാജാവ് ശൗണകനെ ആചാരപ്രകാരം രത്നങ്ങൾ, പശുക്കൾ, പൊൻ, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ നൽകി ആദരിച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ തതഃ സര്വം യദ്രാജ്ഞാ പ്രഹിതം ധനമ് ദത്ത്വാ ച ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച ശൌനകോ ഽന്തരധീയത
രാജാവ് നൽകിയ എല്ലാ സമ്പത്തും ശൗണകൻ സ്വീകരിച്ചു, പിന്നെ അത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
യയാതേര്വംശമിച്ഛാമഃ ശ്രോതും വിസ്തരതോ വദ യദുപ്രഭൃതിഭിഃ പുത്രൈര് യദാ ലോകേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
യയാതിയുടെ വംശത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യദുവിനെ തുടങ്ങി അവന്റെ പുത്രന്മാർ വഴി ലോകത്ത് എങ്ങനെ പ്രസിദ്ധമായി എന്നത് പറയൂ.
യദോര്വംശം പ്രവക്ഷ്യാമി ജ്യേഷ്ഠസ്യോത്തമതേജസഃ വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാ ച ഗദതോ മേ നിബോധത
ജ്യേഷ്ഠനും അതിവിശേഷശക്തിയുള്ള യദുവിന്റെ വംശം ഞാൻ ക്രമമായി വിശദമായി പറയാം; എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊൾവിൻ.
യദോഃ പുത്രാ ബഭൂവുര്ഹി പഞ്ച ദേവസുതോപമാഃ മഹാരഥാ മഹേഷ്വാസാ നാമതസ്താന്നിബോധത
യദുവിന് ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ മഹാരഥരും മഹാശരധാരികളും ആയിരുന്നു. അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.
സഹസ്രജിര് അഥോ ജ്യേഷ്ഠഃ ക്രോഷ്ടുര്നീലോ ഽന്തികോ ലഘുഃ സഹസ്രജേസ്തു ദായാദഃ ശതജിര്നാമ പാര്ഥിവഃ
സഹസ്രജിത് മുതിർന്നവനായിരുന്നു; പിന്നെ ക്രോഷ്ടു, നീല, അന്തിക, ലഘു എന്നിങ്ങനെ. സഹസ്രജിതിന്റെ വംശാവലി ശതജിത് എന്ന രാജാവിലേയ്ക്ക് നീങ്ങി.
ശതജേരപി ദായാദാസ് ത്രയഃ പരമകീര്തയഃ ഹൈഹയശ്ച ഹയശ്ചൈവ തഥാ വേണുഹയശ്ച യഃ
ശതജിതിന് മൂന്നു പ്രസിദ്ധരായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഹേഹയൻ, ഹയൻ, വേണുഹയൻ.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദോ ധര്മനേത്രഃ പ്രതിശ്രുതഃ ധര്മനേത്രസ്യ കുന്തിസ്തു സംഹതസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
ഹേഹയന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്രൻ എന്ന പ്രശസ്തൻ; ധർമ്മനേത്രന്റെ പുത്രൻ കുന്തി, കുന്തിയുടെ പുത്രൻ സംഹതൻ.
സംഹതസ്യ തു ദായാദോ മഹിഷ്മാന്നാമ പാര്ഥിവഃ ആസീന്മഹിഷ്മതഃ പുത്രോ രുദ്രശ്രേണ്യഃ പ്രതാപവാന്
സംഹതന്റെ പുത്രൻ മഹിഷ്മാൻ എന്ന രാജാവ്; മഹിഷ്മാന്റെ പുത്രൻ രുദ്രശ്രേണ്യൻ എന്ന വീരൻ.
വാരാണസ്യാമ് അഭൂദ്രാജാ കഥിതം പൂര്വമേവ തു രുദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രോ ഽഭൂദ് ദുര്ദമോ നാമ പാര്ഥിവഃ
വാരാണസിയിൽ രാജാവായി ഭരിച്ചവൻ രുദ്രശ്രേണ്യൻ; അവന്റെ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു.
ദുര്ദമസ്യ സുതോ ധീമാന് കനകോ നാമ വീര്യവാന് കനകസ്യ തു ദായാദാശ് ചത്വാരോ ലോകവിശ്രുതാഃ
ദുര്ദമന്റെ പുത്രൻ ധീമാനായ ശക്തനായ കനകൻ; കനകന്റെ നാലു പുത്രന്മാർ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരാണ്.
കൃതവീര്യഃ കൃതാഗ്നിശ്ച കൃതവര്മാ തഥൈവ ച കൃതൌജാശ്ച ചതുര്ഥോ ഽഭൂത് കൃതവീര്യാത്തതോ ഽര്ജുനഃ
അവർ കൃതവീര്യൻ, കൃതാഗ്നി, കൃതവർമ, നാലാമൻ കൃതൗജസ്; കൃതവീര്യനിൽ നിന്ന് അർജുനൻ ജനിച്ചു.
ജാതഃ കരസഹസ്രേണ സപ്തദ്വീപേശ്വരോ നൃപഃ വര്ഷായുതം തപസ്തേപേ ദുശ്ചരം പൃഥിവീപതിഃ
ആ അർജുനൻ ആയിരം കൈകളോടെ ജനിച്ചു, ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനായി. പത്തായിരം വർഷം കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
ദത്തമാരാധയാമാസ കാര്തവീര്യോ ഽത്രിസമ്ഭവമ് തസ്മൈ ദത്താ വരാസ്തേന ചത്വാരഃ പുരുഷോത്തമ
കാർതവീര്യൻ അത്രിപുത്രനായ ദത്താത്രേയനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു; ദത്താത്രേയൻ അവനു നാലു മഹാവരങ്ങൾ നൽകി.
പൂര്വം ബാഹുസഹസ്രം തു സ വവ്രേ രാജസത്തമഃ അധര്മം ചരമാണസ്യ സദ്ഭിശ്ചാപി നിവാരണമ്
ആദ്യമായി, രാജാവ് ആയിരം കൈകൾ വേണമെന്ന് ചോദിച്ചു; പിന്നെ, ദുഷ്ടരെ തടയാനും, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നില്ക്കുന്നവരെ അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാനും ശക്തി വേണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
യുദ്ധേന പൃഥിവീം ജിത്വാ ധര്മേണൈവാനുപാലനമ് സംഗ്രാമേ വര്തമാനസ്യ വധശ്ചൈവാധികാദ്ഭവേത്
യുദ്ധത്തിലൂടെ ഭൂമി ജയിക്കാനും, നീതിപൂർവ്വം ഭരിക്കാനും, സമരത്തിൽ അതിരുവിട്ടവരെ വധിക്കാൻ അവകാശം വേണമെന്നും ചോദിച്ചു.
തേനേയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപാ സപര്വതാ സപ്തോദധിപരിക്ഷിപ്താ ക്ഷാത്ത്രേണ വിധിനാ ജിതാ
അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റിയ ഈ ഭൂമി മുഴുവനും ക്ഷത്രധർമ്മപ്രകാരം ജയിച്ചു.
ജജ്ഞേ ബാഹുസഹസ്രം വൈ ഇച്ഛതസ്തസ്യ ധീമതഃ രഥോ ധ്വജശ്ച സംജജ്ഞ ഇത്യേവമനുശുശ്രുമ
ആ ധീരനായവന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ആയിരം കൈകളും അവന്റെ രഥവും പതാകയും ഉടലെടുത്തുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദശ യജ്ഞസഹസ്രാണി രാജ്ഞാം ദ്വീപേഷു വൈ തദാ നിരര്ഗലാനി വൃത്താനി ശ്രൂയന്തേ തസ്യ ധീമതഃ
അവ ധീരനായ രാജാവു ദ്വീപുകളിലൊക്കെയും പൂർണ്ണമായിരം യാഗങ്ങൾ നിർവാഹിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു.
സര്വേ യജ്ഞാ മഹാരാജ്ഞസ് തസ്യാസന് ഭൂരിദക്ഷിണാഃ സര്വേ കാഞ്ചനയൂപാസ്തേ സര്വാഃ കാഞ്ചനവേദികാഃ
ആ മഹാരാജാവിന്റെ എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ധാരാളം ദാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലായാഗങ്ങളിലും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള യൂപങ്ങളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വേദികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വേ ദേവൈഃ സമം പ്രാപ്തൈര് വിമാനസ്ഥൈരലംകൃതാഃ ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച നിത്യമേവോപശോഭിതാഃ
ദേവന്മാർ വിഹയാസയാനങ്ങളിൽ എത്തി, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും എല്ലായ്പോഴും അവയെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നതായി അവയെ ഭംഗിയാക്കി.
തസ്യ യജ്ഞേ ജഗൌ ഗാഥാം ഗന്ധര്വോ നാരദസ്തഥാ കാര്തവീര്യസ്യ രാജര്ഷേര് മഹിമാനം നിരീക്ഷ്യ സഃ
അവന്റെ യാഗത്തിൽ ഗന്ധർവനായ നാരദൻ കാർതവീര്യനായ രാജർഷിയുടെ മഹത്വം കണ്ടു ഒരു ഗാനം പാടുകയായിരുന്നു.
ന നൂനം കാര്തവീര്യസ്യ ഗതിം യാസ്യന്തി ക്ഷത്രിയാഃ യജ്ഞൈര്ദാനൈസ്തപോഭിശ്ച വിക്രമേണ ശ്രുതേന ച
യാഗങ്ങളാലോ, ദാനങ്ങളാലോ, തപസ്സാലോ, വീര്യത്താലോ, പഠനത്താലോ, കാർതവീര്യന്റെ പാതയിലേക്കു മറ്റേതെങ്കിലും ക്ഷത്രിയന്മാർ എത്താൻ കഴിയില്ല.
സ ഹി സപ്തസു ദ്വീപേഷു ഖഡ്ഗീ ചക്രീ ശരാസനീ രഥീ ദ്വീപാന്യനുചരന് യോഗീ പശ്യതി തസ്കരാന്
അവൻ വാൾ, ചക്രം, വില്ല്, അമ്പ് എന്നിവയും കൈവശംവെച്ച്, രഥത്തിൽ കയറി, ഏഴു ദ്വീപുകളും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് യോഗശക്തിയാൽ കള്ളന്മാരെ കാവൽനോക്കി.
പഞ്ചാശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം സ നരാധിപഃ സ സര്വരത്നസമ്പൂര്ണശ് ചക്രവര്തീ ബഭൂവ ഹ
അവൻ എൺപത്തഞ്ചായിരം വർഷം ആണ്ടു ഭരിച്ച്, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും സമ്പന്നനായ ചക്രവർത്തിയായി.
സ ഏവ പശുപാലോ ഽഭൂത് ക്ഷേത്രപാലഃ സ ഏവ ഹി സ ഏവ വൃഷ്ട്യാ പര്ജന്യോ യോഗിത്വാദര്ജുനോ ഽഭവത്
അവൻ തന്നെ പശുക്കളെ കാത്തവനും, നിലങ്ങൾ കാവലുള്ളവനും, യോഗശക്തിയാൽ മഴയുണ്ടാക്കുന്ന അർജ്ജുനനുമായിരുന്നു.
യോ ഽസൌ ബാഹുസഹസ്രേണ ജ്യാഘാതകഠിനത്വചാ ഭാതി രശ്മിസഹസ്രേണ ശാരദേനേവ ഭാസ്കരഃ
വില്ലിന്റെ നൂലാൽ കഠിനമായ ആയിരം കൈകളോടെ അവൻ, ശരദ്കാലത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ആയിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.