താംസ്തേ ദദാമി പതമാനസ്യ രാജന് യേ മേ ലോകാസ്തവ തേ വൈ ഭവന്തു യദ്യന്തരിക്ഷേ യദി വാ ദിവി ശ്രിതാസ് താനാക്രമ ക്ഷിപ്രമപേതമോഹഃ
രാജാവേ, നീ വീഴുമ്പോൾ ആ ലോകങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു; എന്റെ ലോകങ്ങൾ നിന്റെതായാകട്ടെ. അവ ആകാശത്തോ സ്വർഗ്ഗത്തോ എവിടെയായാലും, ഭ്രമം വിട്ട് അതിലേക്കു വേഗത്തിൽ നീങ്ങുക.
നു തുല്യതേജാഃ സുകൃതം ഹി കാമയേ യോഗക്ഷേമം പാര്ഥിവാത്പാര്ഥിവഃ സന് ദൈവാദേശാദാപദം പ്രാപ്യ വിദ്വാംശ് ചരേന്നൃശംസം ഹി ന ജാതു രാജാ
നിന്റെ തുല്യമായ പുണ്യം നേടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാരണം രാജാവിന് സുരക്ഷ മറ്റൊരു രാജാവിൽ നിന്നാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ദുരന്തം വന്നാൽ, ബുദ്ധിമാൻ രാജാവ് ഒരിക്കലും ക്രൂരത കാണിക്കരുത്.
ധര്മ്യം മാര്ഗം ചിന്തയാനോ യശസ്യം കുര്യാത്തപോ ധര്മമവേക്ഷമാണഃ ന മദ്വിധോ ധര്മബുദ്ധിര്ഹി രാജാ ഹ്യ് ഏവം കുര്യാത്കൃപണം മാം യഥാത്ഥ
ധർമ്മമാർഗ്ഗം ആലോചിച്ച്, പ്രശസ്തിക്കായി തപസ്സു ചെയ്യണം, ധർമ്മം പാലിക്കണം. എന്റെ പോലുള്ള ധർമ്മബോധമുള്ള രാജാവ്, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് ദയനീയമായി പെരുമാറില്ല.
കുര്യാമപൂര്വം ന കൃതം യദന്യൈര് വിവിത്സമാനഃ കിമ് ഉ തത്ര സാധുഃ ബ്രുവാണമേവം നൃപതിം യയാതിം നൃപോത്തമോ വസുമാനബ്രവീത് തമ്
മറ്റുള്ളവർ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തത് അറിവിനായി ഞാൻ ചെയ്താൽ, അതിൽ എന്ത് നല്ലതുണ്ട്? ഇങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസുമാൻ, യയാതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു.
പൃച്ഛാമ്യഹം വസുമാനൌഷദശ്വിര് യദ്യസ്തി ലോകോ ദിവി മഹ്യം നരേന്ദ്ര യദ്യന്തരിക്ഷേ പ്രഥിതോ മഹാത്മന് ക്ഷേത്രജ്ഞം ത്വാം തസ്യ ധര്മസ്യ മന്യേ
കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വസുമാനേ, ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എനിക്കൊരു ലോകം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആകാശത്തിൽ പ്രശസ്തമായതാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ ധർമ്മം നീ അറിയുന്നവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
യദന്തരിക്ഷം പൃഥിവീ ദിശശ്ച യത്തേജസാ തപതേ ഭാനുമാംശ്ച ലോകാസ് താവന്തോ ദിവി സംസ്ഥിതാ വൈ തേ ത്വാം ഭവന്തം പ്രതിപാലയന്തി
നിന്റെ തേജസ്സിൽ സൂര്യൻ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ദിശകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അത്രയേറെ ലോകങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവ നിനക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.
താംസ് തേ ദദാമി പത മാം പ്രപാതം യേ മേ ലോകാസ്തവ തേ വൈ ഭവന്തു ക്രീണീഷ്വൈനാംസ് തൃണകേനാപി രാജന് പ്രതിഗ്രഹസ്തേ യദി സമ്യക്പ്രദുഷ്ടഃ
രാജാവേ, നീ വീഴുമ്പോൾ ആ ലോകങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു; എന്റെ ലോകങ്ങൾ നിന്റെതാകട്ടെ. ഒരു പുല്ലുകൊണ്ടും നീ അവ വാങ്ങുക, നിന്റെ സ്വീകരണം ശുദ്ധമാണെങ്കിൽ.
ന മിഥ്യാഹം വിക്രയം വൈ സ്മരാമി മയാ കൃതം ശിശുഭാവേ ഽപി രാജന് കുര്യാം ന ചൈവാകൃതപൂര്വമന്യൈര് വിവിത്സമാനോ വസുമന്ന സാധു
ഞാൻ ഒരിക്കലും കള്ളവിൽപ്പന ചെയ്തതായി ഓർക്കുന്നില്ല, ബാല്യത്തിലും പോലും, രാജാവേ. മറ്റുള്ളവർ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തത് അറിവിനായി ഞാൻ ചെയ്യില്ല, വസുമാനേ; അതു നല്ലതല്ല.
താംസ് ത്വം ലോകാന്പ്രതിപദ്യസ്വ രാജന് മയാ ദത്താന്യദി നേഷ്ടഃ ക്രയസ്തേ നാഹം താന്വൈ പ്രതിഗന്താ നരേന്ദ്ര സര്വേ ലോകാസ്താവകാ വൈ ഭവന്തു
രാജാവേ, ഞാൻ നൽകിയ ആ ലോകങ്ങൾ നീ സ്വീകരിക്കണം; വാങ്ങാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തിരിച്ചു വാങ്ങില്ല. ആ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം നിന്റെതാകട്ടെ.
പൃച്ഛാമി ത്വാം ശിബിരൌശീനരോ ഽഹം മമാപി ലോകാ യദി സന്തി താത യദ്യന്തരിക്ഷേ യദി വാ ദിവി ശ്രിതാഃ ക്ഷേത്രജ്ഞം ത്വാം തസ്യ ധര്മസ്യ മന്യേ
ഉശീനരന്റെ മകനായ ശിബീ, ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു: എനിക്കുമുള്ള ലോകങ്ങൾ ആകാശത്തോ സ്വർഗ്ഗത്തോ എവിടെയായാലും, അവയുടെ ധർമ്മം നീ അറിയുന്നവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ന ത്വം വാചാ ഹൃദയേനാപി രാജന് പരീപ്സമാനോ മാവമംസ്ഥാ നരേന്ദ്ര തേനാനന്താ ദിവി ലോകാഃ സ്ഥിതാ വൈ വിദ്യുദ്രൂപാഃ സ്വനവന്തോ മഹാന്തഃ
രാജാവേ, വാക്കിലും മനസ്സിലും നീ അവ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, എന്നെയും അവഹേളിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അനന്തമായ, വലിയ, മിന്നലുപോലും ശബ്ദമുള്ള ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.
താംസ് ത്വം ലോകാന്പ്രതിപദ്യസ്വ രാജന് മയാ ദത്താന്യദി നേഷ്ടഃ ക്രയസ്തേ ന ചാഹം താന്പ്രതിപദ്യ ദത്ത്വാ യത്ര ത്വം താത ഗന്താസി ലോകാന്
രാജാവേ, ഞാൻ നൽകിയ ആ ലോകങ്ങൾ നീ സ്വീകരിക്കണം; വാങ്ങാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവ തിരിച്ചു വാങ്ങില്ല. പ്രിയനേ, നീ പോകേണ്ട ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകുക.
യഥാ ത്വമിന്ദ്രപ്രതിമപ്രഭാവസ് തേചാപ്യനന്താ നരദേവ ലോകാഃ തഥാദ്യ ലോകേ ന രമേ ഽന്യദത്തേ തസ്മാച്ഛിബേ നാഭിനന്ദാമി വാചമ്
ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ ശക്തിയുള്ളവനായി, രാജാവേ, നിനക്കു അനന്തമായ ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിൽ ഇന്ന് ഞാൻ മറ്റൊരാളിൽ നിന്നുള്ളത് ആസ്വദിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, ശിബീ, ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
ന ചേദേകൈകശോ രാജംല് ലോകാന്നഃ പ്രതിനന്ദസി സര്വേ പ്രദായ താംല്ലോകാന് ഗന്താരോ നരകം വയമ്
രാജാവേ, നീ ഞങ്ങളുടെ ഓരോ ലോകവും സ്വീകരിക്കാതെ പോകുന്നുവെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ എല്ലാം ആ ലോകങ്ങൾ നൽകി നരകത്തിലേക്കു പോകേണ്ടിവരും.
യദര്ഹാസ് തദ്വദധ്വം വഃ സന്തഃ സത്യാദിദര്ശിനഃ അഹം തു നാഭിഗൃഹ്ണാമി യത്കൃതം ന മയാ പുരാ
നിങ്ങൾ സത്യം കാണുന്ന സന്മാർഗ്ഗികളായതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതു പോലെ ചെയ്യാം. എന്നാൽ, ഞാൻ മുമ്പ് ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത കാര്യം ഞാൻ അംഗീകരിക്കില്ല.
അലിപ്സമാനസ്യ തു മേ യദുക്തം ന തത്തഥാസ്തീഹ നരേന്ദ്രസിംഹ അസ്യ പ്രദാനസ്യ യദേവ യുക്തം തസ്യൈവ ചാനന്തഫലം ഭവിഷ്യമ്
എനിക്ക് ഒന്നും ഒട്ടിക്കൊണ്ടില്ലാത്തതിനാൽ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ ബാധകമല്ല, രാജാവേ. ഈ ദാനത്തിന് യോജിച്ചതെന്താണോ, അതിന് മാത്രമേ അനന്തഫലം ഉണ്ടാകൂ.
കസ്യൈതേ പ്രതിദൃശ്യന്തേ രഥാഃ പഞ്ച ഹിരണ്മയാഃ ഉച്ചൈഃ സന്തഃ പ്രകാശന്തേ ജ്വലന്തോ ഽഗ്നിശിഖാ ഇവ
ആരുടേതാണ് ഈ അഞ്ചു പൊൻ രഥങ്ങൾ? ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നവയും, തീയുടെ ജ്വാലപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവയും ആണവ.
ഭവതാം മമ ചൈവൈതേ രഥാ ഭാന്തി ഹിരണ്മയാഃ ആരുഹ്യൈതേഷു ഗന്തവ്യം ഭവദ്ഭിശ്ച മയാ സഹ
ഈ പൊൻ രഥങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും വേണ്ടി പ്രകാശിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എനിക്കൊപ്പം ഈ രഥങ്ങളിൽ കയറി യാത്ര ചെയ്യണം.
ആതിഷ്ഠസ്വ രഥം രാജന് വിക്രമസ്വ വിഹായസാ വയമപ്യനുയാസ്യാമോ യദാ കാലോ ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, രഥത്തിൽ കയറി ആകാശത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോവൂ. സമയമാകുമ്പോൾ ഞങ്ങളും പിന്തുടരും.
സര്വൈരിദാനീം ഗന്തവ്യം സഹ സ്വര്ഗോ ജിതോ യതഃ ഏഷ വോ വിരജാഃ പന്ഥാ ദൃശ്യതേ ദേവസദ്മഗഃ
ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പുറപ്പെടണം, കാരണം സ്വർഗം നേടപ്പെട്ടു. ദോഷമില്ലാത്ത ഈ വഴി ദേവലോകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
തേ ഽഭിരുഹ്യ രഥാന്സര്വേ പ്രയാതാ നൃപതേ നൃപാഃ ആക്രാമന്തോ ദിവം ഭാന്തി ധര്മേണാവൃത്യ രോദസീ
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും രഥങ്ങളിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു; അവർ ധർമ്മം പൂർണ്ണമായി പാലിച്ച് ഭൂമിയും ആകാശവും പ്രകാശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
അഹം മന്യേ പൂര്വമേകോ ഽഭിഗന്താ സഖാ ചേന്ദ്രഃ സര്വഥാ മേ മഹാത്മാ കസ്മാദേവം ശിബിരൌശീനരോ ഽയമ് ഏകോ ഽത്യയാത് സര്വം വേഗേന വാഹാന്
ഞാൻ ആദ്യം മുന്നോട്ട് പോകുമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, എന്റെ മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രൻ സഖാവായി കൂടെ വരും. പക്ഷേ, ഉശീനരരാജാവായ ശിബി മാത്രമേ തന്റെ കുതിരകളെ അതിവേഗത്തിൽ ഓടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളു.
അദദാദ്ദേവയാനായ യാവദ്വിത്തമനിന്ദിതഃ ഉശീനരസ്യ പുത്രോ ഽയം തസ്മാച്ഛ്രേഷ്ഠോ ഹി വഃ ശിബിഃ
ഉശീനരന്റെ മകനായ ശിബി തന്റെ എല്ലാ സമ്പത്തും ദേവയാനയ്ക്ക് നിർദോഷമായി നൽകി. അതുകൊണ്ടാണ് ശിബി നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ.
ദാനം ശൌചം സത്യമഥോ ഹ്യ് അഹിംസാ ഹ്രീഃ ശ്രീസ്തിതിക്ഷാ സമതാനൃശംസ്യമ് രാജന്ത്യേതാന്യഥ സര്വാണി രാജ്ഞി ശിബൌ സ്ഥിതാന്യപ്രതിമേ സുബുദ്ധ്യാ ഏവം വൃത്തം ഹ്രീനിഷേവീ ബിഭര്തി തസ്മാച്ഛിബിര് അഭിഗന്താ രഥേന
ദാനം, ശുദ്ധി, സത്യം, അഹിംസ, ലജ്ജ, ഐശ്വര്യം, ക്ഷമ, സമത്വം, കരുണ—ഈ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും രാജാവേ, അപാരമായ ബുദ്ധിയുള്ള ശിബിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെ സദാചാരവും ലജ്ജയും പാലിക്കുന്നവനാണ് ഈ ഗുണങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ശിബി രഥത്തിൽ കയറി മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.
അഥാഷ്ടകഃ പുനരേവാന്വപൃച്ഛന് മാതാമഹം കൌതുകാദിന്ദ്രകല്പമ് പൃച്ഛാമി ത്വാം നൃപതേ ബ്രൂഹി സത്യം കുതശ്ച കശ്ചാസി കഥം ത്വമാഗാഃ കൃതം ത്വയാ യദ്ധി ന തസ്യ കര്താ ലോകേ ത്വദന്യോ ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോ വാ
അപ്പോൾ അഷ്ടകൻ വീണ്ടും കൗതുകത്തോടെ തന്റെ മാതാമഹനോട് ചോദിച്ചു: 'രാജാവേ, സത്യം പറയൂ—നിങ്ങൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്, എങ്ങനെ എത്തി? നിങ്ങൾ ചെയ്തതുപോലുള്ളത് ലോകത്ത് മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണനും ക്ഷത്രിയനും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.'
യയാതിരസ്മി നഹുഷസ്യ പുത്രഃ പൂരോഃ പിതാ സാര്വഭൌമസ്ത്വിഹാസമ് ഗുഹ്യം മന്ത്രം മാമകേഭ്യോ ബ്രവീമി മാതാമഹോ ഭവതാം സുപ്രകാശഃ
ഞാൻ യയാതിയാണ്, നഹുഷന്റെ മകനും പുരുവിന്റെ പിതാവും ഭൂമിയുടെ രാജാവുമാണ്. എന്റെ മക്കളേ, ഈ രഹസ്യോപദേശമാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.
സര്വാമ് ഇമാം പൃഥിവീം നിര്ജിഗായ ഋദ്ധാം മഹീമദദാം ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ മേധ്യാനശ്വാന്നൈകശസ് താന്സുരൂപാംസ് തദാ ദേവാഃ പുണ്യഭാജോ ഭവന്തി
ഞാൻ ഈ സമ്പന്നമായ ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി, ശുദ്ധമായ കുതിരകളും അനേകം മനോഹരങ്ങളുമാണ് അവര്ക്ക് നൽകിയതും. അപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് പുണ്യഫലം ലഭിച്ചു.
അദാമഹം പൃഥിവീം ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പൂര്ണാമിമാമഖിലാന്നൈഃ പ്രശസ്താമ് ഗോഭിഃ സുവര്ണൈശ്ച ധനൈശ്ച മുഖ്യൈര് അശ്വാഃ സനാഗാഃ ശതശസ്ത്വര്ബുദാനി
ഞാൻ ഈ ഭൂമി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി, എല്ലാ ഉത്തമഭക്ഷ്യങ്ങളും, പ്രശംസിതമായ പശുക്കളും പൊന്നും പ്രധാന ധനസമ്പത്തും, കുതിരകളും ആനകളും ആയിരക്കണക്കിന്, ലക്ഷക്കണക്കിന് നൽകി.
സത്യേന മേ ദ്യൌശ്ച വസുംധരാ ച തഥൈവാഗ്നിര്ജ്വലതേ മാനുഷേഷു ന മേ വൃഥാ വ്യാഹൃതമേവ വാക്യം സത്യം ഹി സന്തഃ പ്രതിപൂജയന്തി
സത്യത്താൽ ആകാശവും ഭൂമിയും, അഗ്നിയും മനുഷ്യരിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരിക്കലും വ്യർത്ഥമായി ഒരു വാക്കും പറയില്ല; സന്മാർഗ്ഗികൾ സത്യത്തെയാണ് ആദരിക്കുന്നത്.
യോ നഃ സര്വജിതം സര്വം യഥാവൃത്തം നിവേദയേത് അനസൂയുര് ദ്വിജാഗ്ന്യേഭ്യഃ സ ഭജേന്നഃ സലോകതാമ്
നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായോ അങ്ങനെ, അസൂയയില്ലാതെ, ദ്വിജന്മാർക്കും അഗ്നിക്കുമാണ് ആരെങ്കിലും വിവരിച്ചാൽ, അവൻ നമ്മോടൊപ്പം ലോകത്തിൽ പങ്കുചേരും.