തൈരാഖ്യാതാം ഭവതാം യജ്ഞഭൂമിം സമീക്ഷ്യ ചൈനാമഹമാഗതോ ഽസ്മി ഹവിര്ഗന്ധൈര് ദര്ശിതാം യജ്ഞഭൂമിം ധൂമാപാങ്ഗം പരിഗൃഹ്യ പ്രതീതാമ്
അവർ നിങ്ങളുടെ യജ്ഞഭൂമി എനിക്കു പറഞ്ഞു. അതു കണ്ടു ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു. ഹവിസിന്റെ സുഗന്ധം അനുഭവിച്ച്, പുക ഉയരുന്നതു കണ്ടു, യജ്ഞഭൂമിയെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
യദാ വസന്നന്ദനേ കാമരൂപേ സംവത്സരാണാമയുതം ശതാനാമ് കിംകാരണം കാര്തയുഗപ്രധാന ഹിത്വാ തദ്വൈ വസുധാമ് അന്വപദ്യഃ
നന്ദനവനത്തിൽ ഇഷ്ടരൂപം ധരിച്ച്, ഒരു ലക്ഷം വർഷം താമസിച്ചപ്പോൾ, കൃതയുഗത്തിൽ പ്രധാനനായ നീ ആ സ്വർഗ്ഗം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങാൻ എന്താണ് കാരണം?
ജ്ഞാതിഃ സുഹൃത്സ്വജനോ യോ യഥേഹ ക്ഷീണേ വിത്തേ ത്യജ്യതേ മാനവൈര്ഹി തഥാ സ്വര്ഗേ ക്ഷീണപുണ്യം മനുഷ്യം ത്യജന്തി സദ്യഃ ഖേചരാ ദേവസംഘാഃ
ഇവിടെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ, ധനം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സ്വന്തം ആളുകളും ആ മനുഷ്യനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പുണ്യം തീർന്നാൽ, ആ മനുഷ്യനെ ദേവതകളും ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവസംഘങ്ങളും ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
കഥം തസ്മിന്ക്ഷീണപുണ്യാ ഭവന്തി സംമുഹ്യതേ മേ ഽത്ര മനോ ഽതിമാത്രമ് കിംവിശിഷ്ടാഃ കസ്യ ധാമോപയാന്തി തദ്വൈ ബ്രൂഹി ക്ഷേത്രവിത്ത്വം മതോ മേ
അവിടെ പുണ്യം എങ്ങനെ തീരുന്നു? ഇതിൽ എന്റെ മനസ്സ് വളരെ ആശ്ചര്യപ്പെടുന്നു. ആരാണ് അതിൽ പ്രധാനൻ? അവർ ആരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്? ഇതെല്ലാം നീ പറയണം, കാരണം ഞാൻ നിന്നെ തന്നെ ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി കരുതുന്നു.
ഇമം ഭൌമം നരകം തേ പതന്തി ലാലപ്യമാനാ നരദേവ സര്വേ തേ കങ്കഗോമായുപലാശനാര്ഥം ക്ഷിതൌ വിവൃദ്ധിം ബഹുധാ പ്രയാന്തി
മനുഷ്യരാജാവേ, അവർ ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിലേക്ക് വീണു വിലപിക്കുന്നു; അവരെല്ലാവരും കാക്കകൾക്കും നായ്ക്കളും മറ്റും ഭക്ഷിക്കാനായി പലവിധം ഭൂമിയിൽ വളർച്ചയിലേക്ക് കടക്കുന്നു.
തസ്മാദേവം വര്ജനീയം നരേന്ദ്ര ദുഷ്ടം ലോകേ ഗര്ഹണീയം ച കര്മ ആഖ്യാതം തേ പാര്ഥിവ സര്വമേതദ് ഭൂയശ്ചേദാനീം വദ കിം തേ വദാമി
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഈ ലോകത്ത് ദുഷ്ടവും അപമാനിക്കപ്പെടേണ്ടതുമായ പ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കണം. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നീ ചോദിക്കൂ, ഞാൻ പറയും.
യദാ തു താംസ് തേ വിതുദന്തേ വയാംസി തഥാ ഗൃധ്രാഃ ശിതികണ്ഠാഃ പതംഗാഃ കഥം ഭവന്തി കഥമാഭവന്തി ത്വത്തോ ഭൌമം നരകമഹം ശൃണോമി
പക്ഷികളും കഴുകനും ആണ്ടിപ്പക്ഷിയും കീടങ്ങളും അവരെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, അത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? അവർ അങ്ങനെ എങ്ങനെ ആകുന്നു? ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നു.
ഊര്ധ്വം ദേഹാത്കര്മണോ ജൃമ്ഭമാണാദ് വ്യക്തം പൃഥിവ്യാമ് അനുസംചരന്തി ഇമം ഭൌമം നരകം തേ പതന്തി നാവേക്ഷന്തേ വര്ഷപൂഗാനനേകാന്
ശരീരം വിട്ട്, കർമ്മഫലങ്ങൾ വളരുമ്പോൾ, അവർ ഭൂമിയിൽ വ്യക്തമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവർ ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു, അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നതു പോലും അവർക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ഷഷ്ടിം സഹസ്രാണി പതന്തി വ്യോമ്നി തഥാശീതിം ചൈവ തു വത്സരാണാമ് താന്വൈ നുദന്തേ പ്രപതന്തഃ പ്രയാതാന് ഭീമാ ഭൌമാ രാക്ഷസാസ് തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാഃ
അവരിൽ അറുപതിനായിരം പേർ ആകാശത്ത് വീഴുന്നു, എൺപതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്കു തുല്യമായി; അങ്ങനെ വീഴുന്നവരെയും പോകുന്നവരെയും ഭയങ്കരമായ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുള്ള ഭൂമിയിലെ രാക്ഷസന്മാർ ഓടിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദേതാംസ്തേ സംപതതസ്തുദന്തി ഭീമാ ഭൌമാ രാക്ഷസാസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാഃ കഥം ഭവന്തി കഥമാഭവന്തി കഥംഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി
അവരെ ഭയങ്കരമായ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുള്ള ഭൂമിയിലെ രാക്ഷസന്മാർ വീഴുമ്പോൾ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, അത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? അവർ അങ്ങനെ എങ്ങനെ ആകുന്നു? അവർക്ക് എങ്ങനെയാണ് അവസ്ഥ? അവർ എങ്ങനെ ഗർഭരൂപം എടുക്കുന്നു?
അസൃഗ്രേതഃ പുഷ്പരസാനുയുക്തമ് അന്വേതി സദ്യഃ പുരുഷേണ സൃഷ്ടമ് തവ തരയാ രജ ആപദ്യതേ ച സ ഗര്ഭഭൂതഃ സമുപൈതി തത്ര
രക്തം, വീര്യം, പൂവിന്റെ പുക എന്നിവ ചേർന്ന്, പുരുഷൻ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചതിനെ ഉടൻ പിന്തുടരുന്നു; കാമത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അത് പ്രവേശിച്ച്, ഗർഭരൂപം എടുക്കുന്നു.
വനസ്പതീന് ഓഷധീംശ്ചാവിശന്തി അപോ വായും പൃഥിവീം ചാന്തരിക്ഷമ് ചതുഷ്പദം ദ്വിപദം ചാപി സര്വ ഏവംഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി
അവർ വൃക്ഷങ്ങളിലും ഔഷധികളിലും വെള്ളത്തിലും വായുവിലും ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും, നാലുകാലികളിലും ഇരുകാലികളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ എല്ലാവരും ഗർഭരൂപം എടുക്കുന്നു.
അന്യദ്വപുര്വിദധാതീഹ ഗര്ഭ ഉതാഹോസ്വിത്സ്വേന കാമേന യാതി ആപദ്യമാനോ നരയോനിമേതാമ് ആചക്ഷ്വ മേ സംശയാത്പൃച്ഛതസ്ത്വമ്
ഇവിടെ ഗർഭം മറ്റൊരു ശരീരം നേടുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ? മനുഷ്യയോണിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ദയവായി എന്നോട് പറയൂ; സംശയത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്.
ശരീരദേഹാദിസമുച്ഛ്രയം ച ചക്ഷുഃശ്രോത്രേ ലഭതേ കേന സംജ്ഞാമ് ഏതത്സര്വം താത ആചക്ഷ്വ പൃഷ്ടഃ ക്ഷേത്രജ്ഞം ത്വാം മന്യമാനാ ഹി സര്വേ
ശരീരം, അവയുടെ അവയവങ്ങൾ, കാഴ്ചയും ശ്രവണവും ബോധവും എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? അച്ഛനേ, ഞാൻ ചോദിച്ചതിനാൽ ഇതെല്ലാം നീ പറയണം; എല്ലാവരും നിന്നെ തന്നെ ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി കരുതുന്നു.
വായുഃ സമുത്കര്ഷതി ഗര്ഭയോനിമ് ഋതൌ രേതഃ പുഷ്പരസാനുയുക്തമ് സ തത്ര തന്മാത്രകൃതാധികാരഃ ക്രമേണ സംവര്ധയതീഹ ഗര്ഭമ്
ശുദ്ധകാലത്ത്, വായു ഗർഭത്തെ ഗർഭയോണിയിൽ എത്തിക്കുന്നു, വീര്യവും പൂവിന്റെ പുകയും കൂടെ; അവിടെ സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങൾ അധികാരം സ്ഥാപിച്ച്, ക്രമമായി ഗർഭത്തെ വളർത്തുന്നു.
സ ജായമാനോ ഽഥ ഗൃഹീതമാത്രഃ സംജ്ഞാമധിഷ്ഠായ തതോ മനുഷ്യഃ സ ശ്രോത്രാഭ്യാം വേദയതീഹ ശബ്ദം സ വൈ രൂപം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ ച
ജനിക്കുമ്പോൾ, പിടിച്ചെടുക്കുന്ന സമയത്ത് ബോധം ലഭിച്ച്, മനുഷ്യൻ ശബ്ദം ചെവിയാൽ അറിയുന്നു, രൂപം കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നു.
ഘ്രാണേന ഗന്ധം ജിഹ്വയാഥോ രസം ച ത്വചാ സ്പര്ശം മനസാ ദേവഭാവമ് ഇത്യഷ്ടകേഹോപചിതം ഹി വിദ്ധി മഹാത്മനഃ പ്രാണഭൃതഃ ശരീരേ
മൂക്കിലൂടെ ഗന്ധം, നാവിലൂടെ രുചി, ചർമ്മം കൊണ്ട് സ്പർശം, മനസ്സിലൂടെ ദൈവികബോധം ലഭിക്കുന്നു. ഈ എട്ടു ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മഹാത്മാവായ ജീവിയുടെ ശരീരത്തിൽ സംയുക്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
യഃ സംസ്ഥിതഃ പുരുഷോ ദഹ്യതേ വാ നിഖന്യതേ വാപി നികൃഷ്യതേ വാ അഭാവഭൂതഃ സ വിനാശമേത്യ കേനാത്മാനം ചേതയതേ പുരസ്താത്
ആ പുരുഷൻ ദഹിക്കപ്പെടുകയോ, കുഴിച്ചിടപ്പെടുകയോ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ നശിക്കുന്നു; പിന്നെ അവൻ എങ്ങനെ സ്വയം അറിയുന്നു?
ഹിത്വാ സോ ഽസൂന് സുപ്തവന്നിഷ്ഠിതത്വാത് പുരോധായ സുകൃതം ദുഷ്കൃതം ച അന്യാം യോനിം പുണ്യപാപാനുസാരാം ഹിത്വാ ദേഹം ഭജതേ രാജസിംഹ
പ്രാണൻ വിട്ട്, ഉറങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ, സുകൃതവും ദുഷ്കൃതവും ആലോചിച്ച്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, പുണ്യവും പാപവും അനുസരിച്ച് മറ്റൊരു യോണിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, രാജസിംഹാ.
പുണ്യാം യോനിം പുണ്യകൃതോ വിശന്തി പാപാം യോനിം പാപകൃതോ വ്രജന്തി കീടാഃ പതംഗാശ്ച ഭവന്തി പാപാന് ന മേ വിവക്ഷാസ്തി മഹാനുഭാവ
പുണ്യകർമ്മം ചെയ്തവർ നല്ല യോണിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; പാപം ചെയ്തവർ ദുഷ്ട യോണിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. പാപത്തിൽ നിന്ന് കീടങ്ങളും പറ്റകളും ജനിക്കുന്നു; മഹാനുഭാവാ, ഞാൻ ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ചതുഷ്പദാ ദ്വിപദാഃ പക്ഷിണശ്ച തഥാഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി ആഖ്യാതമേതന്നിഖിലം ഹി സര്വം ഭൂയസ്തു കിം പൃച്ഛസി രാജസിംഹ
നാല് കാലുള്ളവരും, രണ്ട് കാലുള്ളവരും, പക്ഷികളും—all ഇവർ എല്ലാവരും ഗർഭത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുവല്ലോ, രാജസിംഹാ, ഇനി എന്താണ് ചോദിക്കേണ്ടത്?
കിം സ്വിത്കൃത്വാ ലഭതേ താത സംജ്ഞാം മര്ത്യഃ ശ്രേഷ്ഠാം തപസാ വിദ്യയാ വാ തന്മേ പൃഷ്ടഃ ശംസ സര്വം യഥാവച് ഛുഭാംല്ലോകാന് യേന ഗച്ഛേത്ക്രമേണ
മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ബോധം നേടുന്നു? തപസ്സിലൂടെ ആണോ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെയോ? ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞുതരൂ, അങ്ങനെ ഒരാൾ ക്രമമായി ശുഭലോകങ്ങളിൽ എത്താൻ കഴിയുമല്ലോ.
തപശ്ച ദാനം ച ശമോ ദമശ്ച ഹ്രീര് ആര്ജവം സര്വഭൂതാനുകമ്പാ സ്വര്ഗസ്യ ലോകസ്യ വദന്തി സന്തോ ദ്വാരാണി സപ്തൈവ മഹാന്തി പുംസാമ്
തപസ്, ദാനം, മനസ്സിന്റെ ശാന്തി, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, ലജ്ജ, നേര്മ, എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ—ഇവയാണ് സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ള ഏഴു വലിയ വാതിലുകൾ എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
സര്വാണി ചൈതാനി യഥോദിതാനി തപഃപ്രധാനാന്യഭിമര്ഷകേണ നശ്യന്തി മാനേന തമോ ഽഭിഭൂതാഃ പുംസഃ സദൈവേതി വദന്തി സന്തഃ
ഇവയെല്ലാം തപസ്സിലാണ് ആധാരം. പക്ഷേ, അഹങ്കാരത്തിൽ കലർന്നാൽ, അവ നശിച്ചു പോകുന്നു; അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു—ഇതാണ് ജ്ഞാനികൾ എന്നും പറയുന്നത്.
അധീയാനഃ പണ്ഡിതം മന്യമാനോ യോ വിദ്യയാ ഹന്തി യശഃ പരസ്യ തസ്യാന്തവന്തഃ പുരുഷസ്യ ലോകാ ന ചാസ്യ തദ്ബ്രഹ്മഫലം ദദാതി
താൻ പണ്ഡിതൻ എന്ന് കരുതി, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റൊരാളുടെ മാനത്തെ തകർക്കുന്നവന് വലിയ ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കില്ല; അത്തരം വ്യക്തിക്ക് ബ്രഹ്മഫലവും കിട്ടുകയില്ല.
ചത്വാരി കര്മാണി ഭയംകരാണി ഭയം പ്രയച്ഛന്ത്യയഥാകൃതാനി മാനാഗ്നിഹോത്രമുത മാനമൌനം മാനേനാധീതമുത മാനയജ്ഞഃ
നാലു പ്രവർത്തികൾ ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്, അവ ശരിയായി ചെയ്യാതിരുന്നാൽ: അഹങ്കാരത്തിൽ കലർന്ന യാഗം, അഹങ്കാരത്തിൽ കലർന്ന മൗനം, അഹങ്കാരത്തിൽ കലർന്ന പഠനം, അഹങ്കാരത്തിൽ കലർന്ന ദാനം.
ന മാന്യമാനോ മുദമാദദീത ന സംതാപം പ്രാപ്നുയാച്ചാവമാനാത് സന്തഃ സതഃ പൂജയന്തീഹ ലോകേ നാസാധവഃ സാധുബുദ്ധിം ലഭന്തേ
മാന്യനായവൻ അതിനാൽ ആഹ്ലാദിക്കരുത്; അപമാനത്തിൽ ദുഃഖിക്കരുത്. ഈ ലോകത്ത് സദ്ഭവനുള്ളവർ സദ്ഭവനുള്ളവരെ ആദരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർക്ക് സദ്ഭാവം ലഭിക്കില്ല.
ഇതി ദദ്യാദിതി യജേദ് ഇത്യധീയീത മേ ശ്രുതമ് ഇത്യേതാന്യഭയാന്യാഹുസ് താന്യ് അവര്ജ്യാനി നിത്യശഃ
'ദാനം ചെയ്യുക', 'യാഗം നടത്തുക', 'പഠിക്കുക', 'ശ്രവിക്കുക'—ഇവ ഭയരഹിതമാണെന്ന് പറയുന്നു; ഇവ എല്ലാം എപ്പോഴും ഉപേക്ഷിക്കാതെ ആചരിക്കണം.
യേനാശ്രയം വേദയന്തേ പുരാണം മനീഷിണോ മാനസേ മാനയുക്തമ് തന്നിഃശ്രേയസ് തേന സംയോഗമേത്യ പരാം ശാന്തിം പ്രാപ്നുയുഃ പ്രേത്യ ചേഹ
മനസ്സിൽ മാന്യതയോടെ ജ്ഞാനികൾ കാണുന്ന那个 പുരാതന ആശ്രയം—അതിനൊപ്പം ഐക്യമായാൽ, അവർക്ക് പരമശാന്തിയും, ഈ ലോകത്തും മരണം കഴിഞ്ഞും, ലഭിക്കും.
ചരന്ഗൃഹസ്ഥഃ കഥമേതി ദേവാന് കഥം ഭിക്ഷുഃ കഥമ് ആചാര്യകര്മാ വാനപ്രസ്ഥഃ സത്പഥേ സംനിവിഷ്ടോ ബഹൂന്യസ്മിന് സമ്പ്രതി വേദയന്തി
ഗൃഹസ്ഥൻ ദേവന്മാരെ എങ്ങനെ പ്രാപിക്കുന്നു? ഭിക്ഷു എങ്ങനെ? ആചാര്യന്റെ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ, അഥവാ സന്മാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന വാനപ്രസ്ഥൻ—ഇവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പലരും ചോദിക്കുന്നു.