കഥം തു മേ മനസ്വിന്യാഃ പാണിമന്യഃ പുമാന്സ്പൃശേത് ഗൃഹീതമൃഷിപുത്രേണ സ്വയം വാപ്യൃഷിണാ ത്വയാ
നിന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവളായിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു സന്യാസിയുടെ മകനോ സന്യാസിയോ നീയോ കൈ പിടിച്ചിട്ടുള്ളവളെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ എങ്ങനെ സ്പർശിക്കും?
ക്രുദ്ധാദാശീവിഷാത് സര്പാജ് ജ്വലനാത്സര്വതോമുഖാത് ദുരാധര്ഷതരോ വിപ്രഃ പുരുഷേണ വിജാനതാ
കോപിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ, വിഷമുള്ള പാമ്പിനേക്കാളും എല്ലാ ദിശയിലേക്കും തീ പടരുന്നതിനേക്കാളും, especially ബുദ്ധിയുള്ള പുരുഷനു, അതിജീവിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമാണ്.
കഥമാശീവിഷാത് സര്പാജ് ജ്വലനാത് സര്വതോമുഖാത് ദുരാധര്ഷതരോ വിപ്ര ഇത്യാത്ഥ പുരുഷര്ഷഭ
വിഷമുള്ള പാമ്പിനേക്കാളും എല്ലാ ദിശയിലേക്കും പടരുന്ന തീനേക്കാളും എങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമാണ് എന്ന് നീ ചോദിക്കുന്നു, മഹാനായ പുരുഷനേ.
ദശേദാശീവിഷസ്ത്വേകം ശസ്ത്രേണൈകശ്ച വധ്യതേ ഹന്തി വിപ്രഃ സരാഷ്ട്രാണി പുരാണ്യപി ഹി കോപിതഃ
വിഷമുള്ള പാമ്പ് ഒരാളെ മാത്രം കടിക്കും; ആയുധം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലും; പക്ഷേ, കോപിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ പഴയ രാജ്യങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കും.
ദുരാധര്ഷതരോ വിപ്രസ് തസ്മാദ്ഭീരു മതോ മമ അതോ ഽദത്താം ച പിത്രാ ത്വാം ഭദ്രേ ന വിവഹാമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, ഭയപ്പെട്ടവളേ, ഞാൻ കരുതുന്നത് ബ്രാഹ്മണനെയാണ് അതിജീവിക്കാൻ ഏറ്റവും പ്രയാസം. അതിനാലാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്നെ എനിക്ക് കൊടുത്തില്ല, അതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നില്ല.
ദത്താം വഹസ്വ പിത്രാ മാം ത്വം ഹി രാജന്വൃതോ മയാ അയാചതോ ഭയം നാസ്തി ദത്താം ച പ്രതിഗൃഹ്ണതഃ
നിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ കൊടുത്തതുപോലെ നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കണം. രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. നൽകപ്പെട്ടവളെയും സ്വീകരിക്കുന്നവനെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
ത്വരിതം ദേവയാന്യാഥ പ്രേഷിതാ പിതുരാത്മനഃ സര്വം നിവേദയാമാസ ധാത്രീ തസ്മൈ യഥാതഥമ്
അതിനു ശേഷം, ദേവയാനിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, അവളുടെ ദായാടി വേഗത്തിൽ പോയി എല്ലാം അതുപോലെ അവളുടെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വൈവ ച സ രാജാനം ദര്ശയാമാസ ഭാര്ഗവഃ ദൃഷ്ട്വൈവമ് ആഗതം വിപ്രം യയാതിഃ പൃഥിവീപതിഃ
അത് കേട്ടപ്പോൾ ഭാർഗവൻ രാജാവിനെ കാണിച്ചു; അങ്ങനെ വന്ന ബ്രാഹ്മണനെ രാജാവ് യയാതി കണ്ടു.
വവന്ദേ ബ്രാഹ്മണം കാവ്യം പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രണതഃ സ്ഥിതഃ തം ചാപ്യഭ്യവദത്കാവ്യഃ സാമ്നാ പരമവല്ഗുനാ
കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച്, യയാതി ബ്രാഹ്മണനായ കാവ്യനെ ആദരിച്ചു. കാവ്യൻ വളരെ സ്നേഹപൂർവ്വം, മധുരമായി അവനോട് സംസാരിച്ചു.
രാജായം നാഹുഷസ്താത ദുര്ഗമേ പാണിമഗ്രഹീത് നമസ്തേ ദേഹി മാമസ്മൈ ലോകേ നാന്യം പതിം വൃണേ
അച്ഛനേ, ഈ രാജാവ്, നഹുഷന്റെ മകൻ, എന്റെ മകളുടെ കൈ പ്രയാസത്തിൽ പിടിച്ചു. ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, എന്നെ അവനു കൊടുക്കണം; ലോകത്തിൽ മറ്റാരെയും ഭർത്താവായി ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ല.
വൃതോ ഽനയാ പതിര്വീര സുതയാ ത്വം മമേഷ്ടയാ ഗൃഹാണേമാം മയാ ദത്താം മഹിഷീം നഹുഷാത്മജ
വീരനേ, ഈ മകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിച്ചവളാണ്, അവൾ നിന്നെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഞാൻ തന്ന ഈ രാജ്ഞിയെ നീ സ്വീകരിക്കണം, നഹുഷന്റെ മകനേ.
അധര്മോ മാം സ്പൃശേദേവം പാപമ് അസ്യാശ്ച ഭാര്ഗവ വര്ണസംകരതോ ബ്രഹ്മന്ന് ഇതി ത്വാം പ്രവൃണോമ്യഹമ്
ഇതിനു വിപരീതമായി ചെയ്താൽ, ഭാർഗവാ, പാപം എന്നെയും അവളെയും തൊടും, വർണങ്ങൾ കലരുന്നതിനാൽ. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
അധര്മാത്ത്വാം വിമുഞ്ചാമി വരം വരയ ചേപ്സിതമ് അസ്മിന്വിവാഹേ ത്വം ശ്ലാഘ്യോ രഹഃ പാപം നുദാമി തേ
അധർമ്മത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നു; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക. ഈ വിവാഹത്തിൽ നീ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; നിന്റെ രഹസ്യപാപം ഞാൻ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
വഹസ്വ ഭാര്യാം ധര്മേണ ദേവയാനീം ശുചിസ്മിതാമ് അനയാ സഹ സമ്പ്രീതിമ് അതുലാം സമവാപ്നുഹി
നീ ധർമ്മപൂർവ്വം ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ള ദേവയാനിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണം; അവളോടൊപ്പം അപരിമിതമായ സന്തോഷം നേടുക.
ഇയം ചാപി കുമാരീ തേ ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ സംപൂജ്യാ സതതം രാജന് ന ചൈനാം ശയനേ ഹ്വയ
രാജാവേ, ഈ കന്യകയായ ശർമിഷ്ഠ, വൃഷപർവന്റെ മകൾ, നീ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. പക്ഷേ, അവളെ കിടക്കയിലേക്ക് വിളിക്കരുത്.
ഏവമുക്തോ യയാതിസ്തു ശുക്രം കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണമ് ജഗാമ സ്വപുരം ഹൃഷ്ടഃ സോ ഽനുജ്ഞാതോ മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, യയാതി ശുക്രനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, മഹാത്മാവിന്റെ അനുമതിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
യയാതിഃ സ്വപുരം പ്രാപ്യ മഹേന്ദ്രപുരസംനിഭമ് പ്രവിശ്യാന്തഃപുരം തത്ര ദേവയാനീം ന്യവേശയത്
യയാതി തന്റെ നഗരമായ മഹേന്ദ്രപുരിയെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള നഗരത്തിലെത്തി, അകത്തുള്ള കൊട്ടാരത്തിൽ കടന്നു, അവിടെ ദേവയാനിയെ പാർപ്പിച്ചു.
ദേവയാന്യാശ്ചാനുമതേ സുതാം താം വൃഷപര്വണഃ അശോകവനികാഭ്യാശേ ഗൃഹം കൃത്വാ ന്യവേശയത്
ദേവയാനിയുടെ സമ്മതത്തോടെ, വൃഷപർവന്റെ മകളായ ശർമിഷ്ഠയ്ക്കായി അശോകവനത്തിനരികിൽ ഒരു വീട് പണിതു അവളെ അവിടെ പാർപ്പിച്ചു.
വൃതാം ദാസീസഹസ്രേണ ശര്മിഷ്ഠാമ് ആസുരായണീമ് വാസോഭിരന്നപാനൈശ്ച സംവിഭജ്യ സുസംവൃതാമ്
ആസുരരായ ശർമിഷ്ഠയെ ആയിരം ദാസിമാർ സേവിച്ചു. വസ്ത്രവും ഭക്ഷണവും പാനീയവും സമൃദ്ധിയായി നൽകി, അവളെ നല്ലപോലെ സംരക്ഷിച്ചു.
ദേവയാന്യാ തു സഹിതഃ സ നൃപോ നഹുഷാത്മജഃ വിജഹാര ബഹൂനബ്ദാന് ദേവവന്മുദിതോ ഭൃശമ്
നഹുഷന്റെ മകനായ രാജാവ് ദേവയാനിയോടൊപ്പം ദേവന്മാരുടെ തോട്ടത്തിൽപോലെ സന്തോഷത്തോടെ അനേകം വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു.
ഋതുകാലേ തു സമ്പ്രാപ്തേ ദേവയാനീ വരാങ്ഗനാ ലേഭേ ഗര്ഭം പ്രഥമതഃ കുമാരശ്ച വ്യജായത
സമയമെത്തിയപ്പോൾ, മനോഹരിയായ ദേവയാനി ആദ്യം ഗർഭം ധരിച്ചു, ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
ഗതേ വര്ഷസഹസ്രേ തു ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ ദദര്ശ യൌവനം പ്രാപ്താ ഋതും സാ കമലേക്ഷണാ
ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വൃഷപർവന്റെ മകളായ ശർമിഷ്ഠ യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നു, കമലനയനിയായ അവൾക്ക് സ്ത്രീധർമ്മം ലഭിച്ചു.
ചിന്തയാമാസ ധര്മജ്ഞാ ഋതുപ്രാപ്തൌ ച ഭാമിനീ ഋതുകാലശ്ച സമ്പ്രാപ്തോ ന കശ്ചിന്മേ പതിര്വൃതഃ
ധർമ്മം അറിയുന്ന മനോഹരിയായ ശർമിഷ്ഠ ചിന്തിച്ചു: 'എനിക്ക് സ്ത്രീധർമ്മം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ എനിക്ക് ഭർത്താവൊന്നുമില്ല.'
കിം പ്രാപ്തം കിംച കര്തവ്യം കഥം കൃത്വാ സുഖം ഭവേത് ദേവയാനീ പ്രസൂതാസൌ വൃഥാഹം പ്രാപ്തയൌവനാ
'എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? എങ്ങനെ സന്തോഷം ലഭിക്കും? ദേവയാനി പ്രസവിച്ചു; ഞാൻ വെറുതെ യൗവനം പ്രാപിച്ചു.'
യഥാ തയാ വൃതോ ഭര്താ തഥൈവാഹം വൃണോമി തമ് രാജ്ഞാ പുത്രഫലം ദേയമ് ഇതി മേ നിശ്ചിതാ മതിഃ അപീദാനീം സ ധര്മാത്മാ രഹോ മേ ദര്ശനം വ്രജേത്
'അവൾ ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ, ഞാനും അവനെ തിരഞ്ഞെടുക്കും. രാജാവ് എനിക്ക് ഒരു മകന്റെ അനുഗ്രഹം നൽകണം — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം. ഇപ്പോൾ ആ ധാർമ്മികൻ രഹസ്യമായി എന്നെ കാണാൻ വരുമോ എന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.'
അഥ നിഷ്ക്രമ്യ രാജാസൌ തസ്മിന്കാലേ യദൃച്ഛയാ അശോകവനികാഭ്യാശേ ശര്മിഷ്ഠാം പ്രാപ്യ വിസ്മിതഃ
അപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് രാജാവ് പുറത്തേക്കു വന്നപ്പോൾ, അശോകവനത്തിനരികിൽ ശർമിഷ്ഠയെ കണ്ടു, അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
തമേകം രഹസി ദൃഷ്ട്വാ ശര്മിഷ്ഠാ ചാരുഹാസിനീ പ്രത്യുദ്ഗമ്യാഞ്ജലിം കൃത്വാ രാജാനം വാക്യമബ്രവീത്
അവിടെ രാജാവിനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ട ശർമിഷ്ഠ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അടുത്തു വന്നു, കൈകൂപ്പി ആദരം ചെയ്തു, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു:
സോമശ്ചേന്ദ്രശ്ച വായുശ്ച യമശ്ച വരുണശ്ച വാ തവ വാ നാഹുഷ ഗൃഹേ കഃ സ്ത്രിയം ദ്രഷ്ടുമര്ഹതി
'നഹുഷന്റെ മകനേ, നിന്റെ വീട്ടിൽ സോമനോ, ഇന്ദ്രനോ, വായുവോ, യമനോ, വരുണനോ, ആരാണ് സ്ത്രീയെ കാണാൻ അർഹൻ?'
രൂപാഭിജനശീലൈര്ഹി ത്വം രാജന്വേത്ഥ മാം സദാ സാ ത്വാം യാചേ പ്രസാദ്യേഹ രന്തുമേഹി നരാധിപ
'രാജാവേ, നീ എപ്പോഴും എന്റെ സൗന്ദര്യവും വംശവും സ്വഭാവവും അറിയുന്നവനാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു, ദയവായി ഇവിടെ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്ന് സന്തോഷിപ്പിക്കണം.'
വേദ്മി ത്വാം ശീലസമ്പന്നാം ദൈത്യകന്യാമനിന്ദിതാമ് രൂപം തു തേ ന പശ്യാമി സൂച്യഗ്രമപി നിന്ദിതമ്
'നിന്റെ സ്വഭാവം നല്ലതാണെന്നും, നീ ദൈത്യകുലത്തിലെ കുറ്റമറ്റ മകളാണെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. നിന്റെ രൂപത്തിൽ സൂചിയുടെ അറ്റത്തോളം പോലും ദോഷം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.'