ധര്മോ ഽപ്യാഹ ചിരായുസ് ത്വം ധാര്മികശ്ച ഭവിഷ്യസി സംതതിസ്തവ രാജേന്ദ്ര യാവച്ചന്ദ്രാര്കതാരകമ്
ധർമ്മനും പറഞ്ഞു: 'നീ ദീർഘായുസ്സും ധാർമ്മികതയും ഉള്ളവനാകും, മഹാരാജാവേ; നിന്റെ വംശം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നവരെ നിലനിൽക്കും.'
ശതശോ വൃദ്ധിമായാതു ന നാശം ഭുവി യാസ്യതി ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധുഃ സര്വേ രാജാ രാജ്യം തദന്വഭൂത്
'ഇത് നൂറുകണക്കിന് വർദ്ധിക്കട്ടെ, ഭൂമിയിൽ ഒരിക്കലും നശിക്കരുത്.' എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ എല്ലാവരും അദൃശ്യരായി. രാജാവ് രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതാണ്.
അഹന്യഹനി ദേവേന്ദ്രം ദ്രഷ്ടും യാതി സ രാജരാട് കദാചിദാരുഹ്യ രഥം ദക്ഷിണാമ്ബരചാരിണമ്
ആ രാജാധിരാജൻ ദിവസേന ഇന്ദ്രനെ കാണാൻ പോകുമായിരുന്നു; ചിലപ്പോൾ തെക്കൻ വസ്ത്രം ധരിച്ച സേവകരുടെ രഥത്തിൽ കയറി യാത്രചെയ്യും.
സാര്ധമര്കേണ സോ ഽപശ്യന് നീയമാനാമഥാമ്ബരേ കേശിനാ ദാനവേന്ദ്രേണ ചിത്രലേഖാമഥോര്വശീമ്
ഒരു ദിവസം, സൂര്യനോടൊപ്പം യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ, ദാനവരാജാവായ കേശൻ ആകാശത്ത് ചിത്രലേഖയെയും ഉർവശിയെയും കൊണ്ടുപോകുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
തം വിനിര്ജിത്യ സമരേ വിവിധായുധപാണിനാ ബുധപുത്രേണ വായവ്യമ് അസ്ത്രം മുക്ത്വാ യശോ ഽര്ഥിനാ
പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച് യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ജയിച്ച ബുധപുത്രൻ, കീർത്തി ആഗ്രഹിച്ച്, വായുവിന്റെ ആയുധം അഴിച്ചുവിട്ടു.
തഥാ ശക്രോ ഽപി സമരേ യേന ചൈവം വിനിര്ജിതഃ മിത്രത്വമ് അഗമദ് ദേവൈര് ദദാവ് ഇന്ദ്രായ ചോര്വശീമ്
അങ്ങനെ ശക്രനും യുദ്ധത്തിൽ അവനാൽ പരാജയപ്പെട്ടു; ദേവന്മാർ അവനോടു സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു, ഉർവശിയെ ഇന്ദ്രനു നൽകി.
തതഃപ്രഭൃതി മിത്രത്വമ് അഗമത് പാകശാസനഃ സര്വലോകാതിശായിത്വം ബലമൂര്ജോ യശഃ ശ്രിയമ്
അത് മുതൽ വജ്രധാരി ദേവേന്ദ്രൻ ദൈവങ്ങളുമായി സൗഹൃദം നേടി; അവൻ ശക്തിയിലും, ഊർജ്ജത്തിലും, കീർത്തിയിലും, ഐശ്വര്യത്തിലും എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും മറികടന്നു.
പ്രാദാദ്വജ്രീതി സംതുഷ്ടോ ഗേയതാം ഭരതേന ച സാ പുരൂരവസഃ പ്രീത്യാ ഗായന്തീ ചരിതം മഹത്
സന്തോഷത്തോടെ വജ്രധാരി ഉർവശിയെ ഭരതനു ഗാനം ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചു; അവൾ പുരൂരവസിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അവന്റെ മഹത്തായ കൃത്യങ്ങൾ പാടിത്തുടങ്ങി.
ലക്ഷ്മീസ്വയംവരം നാമ ഭരതേന പ്രവര്തിതമ് മേനകാമുര്വശീം രമ്ഭാം നൃത്യതേതി തദാദിശത്
ഭരതൻ 'ലക്ഷ്മിയുടെ സ്വയംവരം' എന്ന ഉത്സവം ആരംഭിച്ചു; അവിടെ മേനക, ഉർവശി, രംഭ എന്നിവർക്ക് നൃത്തം ചെയ്യാൻ അവൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
നനര്ത സലയം തത്ര ലക്ഷ്മീരൂപേണ ചോര്വശീ സാ പുരൂരവസം ദൃഷ്ട്വാ നൃത്യന്തീ കാമപീഡിതാ
അവിടെ ഉർവശി ലക്ഷ്മിയുടെ രൂപത്തിൽ സുന്ദരമായി നൃത്തം ചെയ്തു; പുരൂരവസിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആഗ്രഹത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ ഉല്ലാസത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു.
വിസ്മൃതാഭിനയം സര്വം യത്പുരാ ഭരതോദിതമ് ശശാപ ഭരതഃ ക്രോധാദ് വിയോഗാദസ്യ ഭൂതലേ
ഭരതൻ മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ച എല്ലാ ഭാവങ്ങളും അവൾ മറന്നു; ദു:ഖത്തിലും കോപത്തിലും ഭരതൻ അവളെ ഭൂമിയിൽ വേർപാടിന്റെ ശാപം നൽകി.
പഞ്ചപഞ്ചാശദബ്ദാനി ലതാ സൂക്ഷ്മാ ഭവിഷ്യസി പുരൂരവാഃ പിശാചത്വം തത്രൈവാനുഭവിഷ്യതി
അഞ്ച്പത്തഞ്ച് വർഷം നീ ഒരു സുന്ദരമായ വള്ളി ആയി മാറും; ആ സമയത്ത് പുരൂരവസ് അവിടെയായി ഭൂതാവസ്ഥ അനുഭവിക്കും.
തതസ്തമുര്വശീ ഗത്വാ ഭര്താരമകരോച്ചിരമ് ശാപാന്തേ ഭരതസ്യാഥ ഉര്വശീ ബുധസൂനുതഃ
ശേഷം ഉർവശി ഭർത്താവിനോട് ചേർന്ന് ദീർഘകാലം താമസിച്ചു; ഭരതന്റെ ശാപം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഉർവശി ബുധപുത്രനു ഒരു മകനു ജന്മം നൽകി.
അജീജനത്സുതാനഷ്ടൌ നാമതസ്താന്നിബോധത ആയുര് ദൃഢായുര് അശ്വായുര് ധനായുര് ധൃതിമാന്വസുഃ
അവൾ എട്ട് പുത്രന്മാർക്ക് ജന്മം നൽകി; അവരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ: ആയു, ദീർഘായു, അശ്വായു, ധനായു, ധൃതിമാൻ, വസു,
ശുചിവിദ്യഃ ശതായുശ്ച സര്വേ ദിവ്യബലൌജസഃ ആയുഷോ നഹുഷഃ പുത്രൌ വൃദ്ധശര്മാ തഥൈവ ച
ശുചിവിദ്യ, ശതായു എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവർക്കും ദൈവികമായ ശക്തിയും ഊർജ്ജവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയുവിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ നഹുഷന് രണ്ട് മക്കളായിരുന്നു: വൃദ്ധശർമയും,
രജിര്ദമ്ഭോ വിപാപ്മാ ച വീരാഃ പഞ്ച മഹാരഥാഃ രജേഃ പുത്രശതം ജജ്ഞേ രാജേയമിതി വിശ്രുതമ്
രാജി, ദംഭ, വിപാപ്മ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു വീരരായ മഹാരഥന്മാർ; രാജിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ രാജപുത്രന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
രജിരാരാധയാമാസ നാരായണമകല്മഷമ് തപസാ തോഷിതോ വിഷ്ണുര് വരാന്പ്രാദാന്മഹീപതേ
രാജി പാപരഹിതനായ നാരായണനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചു; സന്തോഷപ്പെട്ട വിഷ്ണു രാജാവിന് വരങ്ങൾ നൽകി.
ദേവാസുരമനുഷ്യാണാമ് അഭൂത്സ വിജയീ തദാ അഥ ദേവാസുരം യുദ്ധമ് അഭൂദ് വര്ഷശതത്രയമ്
അപ്പോൾ അവൻ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ജയിച്ചു; പിന്നീട് ദേവാസുര യുദ്ധം മൂന്നു നൂറ് വർഷം നീണ്ടു.
പ്രഹ്ലാദശക്രയോര്ഭീമം ന കശ്ചിദ്വിജയീ തയോഃ തതോ ദേവാസുരൈഃ പൃഷ്ടഃ പ്രാഹ ദേവശ്ചതുര്മുഖഃ
പ്രഹ്ലാദനും ശക്രനും തമ്മിലുള്ള ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ ആരും ജയിച്ചില്ല; പിന്നെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ചതുരാനനൻ ദേവൻ പറഞ്ഞു.
അനയോര്വിജയീ കഃ സ്യാദ് രജിര്യത്രേതി സോ ഽബ്രവീത് ജയായ പ്രാര്ഥിതോ രാജാ സഹായസ്ത്വം ഭവസ്വ നഃ
'ഇവരിൽ ആരാണ് ജയിക്കുകയെന്ന് രാജി എവിടെയാണോ അവിടെ അറിയാം,' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ജയത്തിനായി രാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, 'നിങ്ങളുടെ കൂട്ടാളിയായിരിക്കുക' എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ദൈത്യൈഃ പ്രാഹ യദി സ്വാമീ വോ ഭവാമി തതസ്ത്വലമ് നാസുരൈഃ പ്രതിപന്നം തത് പ്രതിപന്നം സുരൈസ്തഥാ
അവിടെ ദൈത്യന്മാർ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അധിപതി ആകുന്നുവെങ്കിൽ, ഇനി അസുരന്മാരെ വേണ്ട. അസുരന്മാർ അംഗീകരിച്ചതു ദേവന്മാരും അംഗീകരിക്കട്ടെ.'
സ്വാമീ ഭവ ത്വമസ്മാകം സംഗ്രാമേ നാശയ ദ്വിഷഃ തതോ വിനാശിതാഃ സര്വേ യേ ഽവധ്യാ വജ്രപാണിനാ
'യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ നായകനായി, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കണമെന്നു ദൈത്യന്മാർ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, വജ്രം കൈവശമുള്ളവനു പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെല്ലാം അവൻ സംഹരിച്ചു.'
പുത്രത്വമഗമത്തുഷ്ടസ് തസ്യേന്ദ്രഃ കര്മണാ വിഭുഃ ദത്ത്വേന്ദ്രായ തദാ രാജ്യം ജഗാമ തപസേ രജിഃ
അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി ഇന്ദ്രൻ അവനെ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു. രാജി രാജ്യം ഇന്ദ്രനു നൽകി, തപസ്സിനായി പുറപ്പെട്ടു.
രജിപുത്രൈസ്തദാച്ഛിന്നം ബലാദിന്ദ്രസ്യ വൈഭവമ് യജ്ഞഭാഗം ച രാജ്യം ച തപോബലഗുണാന്വിതൈഃ
അതിനുശേഷം, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയോടെ രാജിയുടെ പുത്രന്മാർ ബലമായി ഇന്ദ്രന്റെ മഹത്വവും യജ്ഞഭാഗവും രാജ്യവും കൈവശമാക്കി.
രാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തദാ ശക്രോ രജിപുത്രൈര്നിപീഡിതഃ പ്രാഹ വാചസ്പതിം ദീനഃ പീഡിതോ ഽസ്മി രജേഃ സുതൈഃ
രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട്, രാജിയുടെ പുത്രന്മാരാൽ പീഡിതനായ ഇന്ദ്രൻ ദുഃഖത്തോടെ വാചസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: 'രാജിയുടെ മക്കൾ എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.'
ന യജ്ഞഭാഗോ രാജ്യം മേ നിര്ജിതശ്ച ബൃഹസ്പതേ രാജ്യലാഭായ മേ യത്നം വിധത്സ്വ ധിഷണാധിപ
'എനിക്ക് യജ്ഞഭാഗവും രാജ്യവും ഇല്ല, ഞാൻ തോറ്റുപോയി, ബൃഹസ്പതേ, രാജ്യം വീണ്ടും ലഭിക്കാൻ ദയവായി ശ്രമിക്കണമേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ അധിപനേ.'
തതോ ബൃഹസ്പതിഃ ശക്രമ് അകരോദ്ബലദര്പിതമ് ഗ്രഹശാന്തിവിധാനേന പൌഷ്ടികേന ച കര്മണാ
അതിനുശേഷം, ബൃഹസ്പതി ശത്രുക്കളുടെ ദോഷഫലങ്ങൾ ശാന്തമാക്കുന്ന കർമ്മങ്ങളും പോഷകകർമ്മങ്ങളും നടത്തി ഇന്ദ്രനെ വീണ്ടും ബലവാനും അഭിമാനിയുമായി മാറ്റി.
ഗത്വാഥ മോഹയാമാസ രജിപുത്രാന്ബൃഹസ്പതിഃ ജിനധര്മം സമാസ്ഥായ വേദബാഹ്യം സ വേദവിത്
പിന്നീട് ബൃഹസ്പതി വേദജ്ഞനായിട്ടും വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള ജിനമതം സ്വീകരിച്ച് രാജിയുടെ പുത്രന്മാരെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
വേദത്രയീപരിഭ്രഷ്ടാംശ് ചകാര ധിഷണാധിപഃ വേദബാഹ്യാന്പരിജ്ഞായ ഹേതുവാദസമന്വിതാന്
ജ്ഞാനത്തിന്റെ അധിപൻ, അവർ വേദത്തിന് പുറത്തുള്ളവരും വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ മുഴുകിയവരുമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവരെ മൂന്നു വേദങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് വിട്ടുനിർത്തിയത്.
ജഘാന ശക്രോ വജ്രേണ സര്വാന്ധര്മബഹിഷ്കൃതാന് നഹുഷസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി പുത്രാന്സപ്തൈവ ധാര്മികാന്
ഇന്ദ്രൻ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയവരെല്ലാം തന്റെ വജ്രംകൊണ്ട് സംഹരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നഹുഷന്റെ ഏഴു ധാർമ്മിക പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയും.