പൂജ്യനായ ശിവന്റെ കാൽദ്വയം ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്നവർ, വലിയ പാപങ്ങൾ ശാന്തമാക്കുന്ന ഏക കാരണമായ ആ ദ്വയത്തെ, അനേകം പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനായി മാത്രം സംസാരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അവൻ മാത്രമാണ് സത്യം; ലോകത്തിൽ നടക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികൾക്കും കാരണം അവൻ തന്നെ. ഇന്ന്, അവൻ മാത്രം സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, ലോകം അവന്റെ കരുണയുടെ അഭാവം അനുഭവിച്ചേനെ, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഈ ജീവികളുടെ ദുഃഖം അറിയില്ലെന്നതാവും. എന്നാൽ, അവൻ എവിടെയും എല്ലാ പ്രവർത്തികളും നശിപ്പിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ ദുഃഖം അവൻ അവഗണിച്ചാൽ, അവന്റെ കരുണ എങ്ങനെ പ്രസിദ്ധമാകും? അവന്റെ യോഗവും മായയും കൊണ്ട് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, ശുദ്ധമായ മഹത്വം, അറിയപ്പെടാത്തതൊന്നും ഇല്ല. ശരീരധാരികൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്, കാരണം ഈ വിധത്തിൽ അവനെ ദർശിക്കാൻ കഴിയുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം നിറവേറുന്നു, കാരണം അവന്റെ ദർശനം ഇല്ലെങ്കിൽ അതു വ്യർത്ഥമായിരിക്കും. ലോകത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിൽ ഏകകാർമികനായുള്ള പ്രവർത്തനം, സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, അവൻ തന്നെ നിർവഹിക്കും; അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ സപ്തർഷികൾ, വാക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച്, ഗിരീശനും അവന്റെ വചനങ്ങൾക്കും മുമ്പിൽ നമസ്കരിക്കുന്നു. പൂമികയിലെ മികച്ച കർഷകർ പോലെ, നല്ല വിത്തുകൾ വിതച്ച് ഫലപ്രദമായ വിളകൾ ലഭിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെപ്പോലെ, സപ്തർഷികൾ സുന്ദരമായ, സുതാര്യമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അവരുടെ മനോഹരമായ, രചനാപരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വാക്കുകളുടെ അധിപൻ, സന്തോഷത്തോടെ, മനോഹരമായ ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞു: "ലോകത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിന്റെ ഉത്തമ ലക്ഷ്യം ഞാൻ അറിയുന്നു; ഹിമവതിന്റെ മകളായ ദുഃഖവതിയും, ഉത്തമ ഫലത്തിനായി ജനിച്ചവളാണ്, അതിന്റെ സൂചനകൾ കാണപ്പെടുന്നു." എല്ലാവരും, ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിനായി ഉത്സാഹത്തോടെ ശ്രമിക്കുന്നു; അവരുടെ മനസ്സ് അതിലേക്ക് ഉരുകുന്നു, എന്നാൽ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? ബുദ്ധിമാന്മാർ ലോകത്തിന്റെ പ്രവഹനം അനുസരിച്ചേണം; അവർ ധർമ്മം സേവിക്കുന്നു, മറ്റു ജീവികൾ അതിന്റെ അധികാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സപ്തർഷികൾ, Himalayanിലേക്കു വേഗത്തിൽ പോയി; അവിടെ, ഹിമവതിൽ ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, പ്രസിദ്ധ സപ്തർഷികൾ ആകാംക്ഷയോടെ കുറച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. "പിനാകി ദേവൻ നേരിട്ട് നിങ്ങളുടെ മകളെ തേടുന്നു; യജ്ഞത്തിൽ ഹോം ചെയ്യുമ്പോലെ, നിങ്ങൾ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കണം." "ദേവതകളുടെ ഈ പ്രവർത്തി ഏറെ കാലമായി നടക്കുന്നു; ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനായി ഇപ്പോൾ ശ്രമം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്." ഇങ്ങനെ അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹിമവാൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, ശിവനെ ഉത്തരം തേടി, സപ്തർഷികൾക്ക് മറുപടി നൽകാൻ കഴിയാതെ, വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, മേനാ, സപ്തർഷികളെ കണ്ടു, സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ മകളോടും സപ്തർഷികളോടും പറഞ്ഞു, അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ അഭയം തേടി, അവരുടെ ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി. "മകളുടെ ജനനം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന ലക്ഷ്യം, വലിയ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവ, ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും എത്തിയിരിക്കുന്നു." "വരന്റെ കുടുംബം, ജനനം, പ്രായം, സൗന്ദര്യം, തേജസ്, സമ്പത്ത് എന്നിവ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ക്ഷമിച്ചവൻ ചോദിച്ചാൽ മകളെ അവനു നൽകണം." "മകളുടെ എല്ലാ കഠിന വ്രതങ്ങൾ പൂർത്തിയായി; അവളുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യണം." ഹിമവതിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ മേനാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സപ്തർഷികൾ വീണ്ടും സ്ത്രീഹൃദയത്തിന് ഇഷ്ടമായ ഉത്തമ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. "ശങ്കരന്റെ അധിപത്യം ദേവതകളും അസുരന്മാരും സമ്പൂർണ്ണമായി പൂജിക്കുന്നു, അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ സമാധാനത്തോടെ." "അവനു യോജിച്ച രൂപം നേടാൻ, അവൾ ദീർഘകാലം കഠിന വ്രതങ്ങൾ നടത്തി, ആ രൂപത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു." "ദൈവിക വ്രതങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ പൂർത്തിയാക്കുന്നവൾ, അവന്റെ ഭാര്യയായിരിക്കും; അതുകൊണ്ട്, അവയുടെ പൂർത്തീകരണം വരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തിരിക്കണം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹിമവതും സപ്തർഷികളും ഒരുമിച്ച് ഉമയുടെ അടുത്ത് പോയി; അവൾ കഠിന വ്രതങ്ങളും, തേജസ്സും കൊണ്ട് സൂര്യനും അഗ്നിയെയും മറികടക്കുന്ന പ്രകാശത്തിൽ ദീപ്തമായിരുന്നു. സപ്തർഷികൾ, പാതയിലൂടെ വന്ന ഉമയെ ആദരിച്ച്, സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: "ഓ മനോഹരേ, പ്രിയമേ, മയക്കമുള്ളവളേ, austerity കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം കത്തിക്കരയരുത്." "പ്രഭാതത്തിൽ ശങ്കരൻ നിങ്ങളുടെ കൈ പിടിക്കും, മകളേ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പിതാവിനോടു ഇതിനകം അപേക്ഷിച്ചു." "നിങ്ങൾ പിതാവിനൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ; ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, "എന്റെ austerity-യുടെ ഫലം ലഭിക്കാൻ സമയമായിരിക്കുന്നു" എന്ന ചിന്തയോടെ, അവൾ ദൈവിക തേജസ്സിൽ അണിഞ്ഞു, പിതാവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി. അവിടെ, ഹിമവതിന്റെ മകൾ, ഹരന്റെ ദർശനത്തിനായി വലിയ ആഗ്രഹത്തിൽ, ഒരു രാത്രിയെ പത്ത് ആയിരം വർഷം പോലെ അനുഭവിച്ചു. ശുഭമായ ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ, ദേവീകൾ അവളുടെ വിവിധ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ അനുക്രമത്തിൽ നിർവഹിച്ചു. മഹത്തായ മന്ദിരത്തിൽ, അനേകം ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, കാലങ്ങൾ സ്വയം ദേഹധാരികളായി ഹിമവതിന്റെ മകളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി. കാറ്റുകളും മേഘങ്ങളും ഹിമവതിന്റെ പ്രാസാദങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കാൻ പ്രവർത്തിച്ചു; ശ്രീദേവി, ഉമയെ വിവിധ ആഭരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു. പ്രകാശം എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു, ഐശ്വര്യം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു; ചിന്താമണി പോലുള്ള രത്നങ്ങളും മറ്റ് വിലപിടിപ്പുള്ള കല്ലുകളും മലയുടെ ചുറ്റും നിറഞ്ഞു. നാഗങ്ങൾ, കാമധേനു വൃക്ഷങ്ങൾ, മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ, ദൈവിക ഗുണങ്ങളുള്ള ഔഷധങ്ങൾ, അവിടെ ദേഹധാരികളായി സേവിച്ചു. എല്ലാ രസങ്ങളും ധാതുക്കളും ഹിമവതിന്റെ സേവകരായി, ആജ്ഞാനുസരണം പ്രവർത്തിച്ചു. എല്ലാ നദികളും സമുദ്രങ്ങളും, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും, ഹിമവതിന്റെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. സപ്തർഷികൾ, നാഗങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, ശങ്കരന്റെ ദേവതകൾ, ഗന്ധമാദനത്തിൽ ഒന്നിച്ചു. എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും, ശുദ്ധമായ രൂപത്തിൽ, ഒരുക്കിയിരുന്നു; അർദ്ധചന്ദ്രം പോലും, പിതാമഹൻ, ശർവന്റെ ജടയിൽ സ്ഥാപിച്ചു. വിപുലമായ സ്നേഹഭാവത്തോടെ, ചാമുണ്ഡാ വലിയ കപാലമാല അണിഞ്ഞു, ശിവന്റെ തലയിൽ ബന്ധിച്ചു. അവൾ പറഞ്ഞു: "ശങ്കരാ, ദൈത്യരാജാക്കളുടെ വംശത്തെ സംഹരിച്ച ശേഷം, അവന്റെ രക്തം കൊണ്ട് എന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കണം." സൗരി, തീപോലെ ദീപ്തമായ കിരീടം തലയിൽ അണിഞ്ഞു, പാമ്പ് അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചു, ശംഭുവിനോട് തയ്യാറായി നിന്നു.