മുന് നിശബ്ദത വെടിഞ്ഞ്, അവള് ലജ്ജയാല് നിറഞ്ഞ ഒരു നിശബ്ദത സ്വീകരിച്ചു; ഈ നിശബ്ദതയുടെ അവസാനം സപ്തര്ഷിമാര് ശ്രദ്ധയോടെ കാണുകയും ചെയ്തു. അവള് ആദരപൂര്വം ആശ്രയിച്ച നിലയിലേക്ക് എത്തിയപ്പോള്, സപ്തര്ഷിമാര് വീണ്ടും അവളോട് ചോദിച്ചു; അവളും മനസ്സില് ആഴമായ ആദരത്തോടെ, മനോഹരമായ ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. സപ്തര്ഷിമാര് സമാധാനപൂര്വം സംവദിക്കുന്നതിനെ കണ്ട അവള് വാക്കുകള് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവാന്മാരേ, ജീവികള്ക്ക് ഉത്തമമായത് നിങ്ങള്ക്കറിയാം." ചിലര് മനസ്സിന്റെ ചലനങ്ങളാല് കാര്യങ്ങളെ വളരെയധികം വളച്ചൊടിയുന്നു; പക്ഷേ, ചിലര് ദൈവീയമായ പരിശ്രമം കൊണ്ട് ഉത്തമമായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ശ്രമിക്കുന്നു. ഉത്പ്രേരകമായ മാര്ഗ്ഗങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച്, പരിശ്രമിക്കുന്നവര് അപൂര്വ്വമായ സ്ഥിതികള് നേടുന്നു; മറ്റ് ചിലര് പരിമിതമായ മാര്ഗ്ഗങ്ങള് സ്വീകരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ശരീരത്തിനായി, ചിലര് ഉപകാരപ്രദമായ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് ചെയ്യുന്നു; പക്ഷേ, ഞാന് ആകാശത്തില് ജനിച്ച പൂക്കളാലുള്ള മാലയാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളാണ്. ഒരു വന്ധ്യ സ്ത്രീ മകനെ നേടണമെന്ന് ആവര്ത്തിച്ചു ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതുപോലെ, ഞാന് ഭാഗ്യശാലിയായ ദൈവത്തെ ഭര്ത്താവായി നേടാന് ശ്രമിക്കുന്നു. സ്വഭാവത്തില് അജയനായ ശിവന് ഇപ്പോള് തപസ്സില് ഏര്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദേവതകളും അസുരരും പോലും അവന്റെ അന്തിമ കൃത്യങ്ങള് നിര്ണ്ണയിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോള് അവന് പ്രണയത്തില് ദഹിച്ചും, ആസക്തിയില് നിന്ന് സ്വതന്ത്രനുമാണ്; അങ്ങനെയൊരു ശിവന്റെ അനുകൂല്യം എങ്ങനെ ഞാന് നേടും? അങ്ങനെ അവള് ചോദിച്ചപ്പോള്, സപ്തര്ഷിമാര് മനസ്സില് സ്ഥിരതയോടെ അവളുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കാന് യതാര്ത്ഥമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു: "മകളേ, ഈ ലോകത്ത് രണ്ട് വിധത്തിലുള്ള സന്തോഷമുണ്ട്: ഒന്നാണ് ശരീരസുഖം, മറ്റത് മനസ്സിന്റെ തൃപ്തി. ശിവന് സ്വഭാവത്തില് ദിശകളില് വസ്ത്രം ധരിച്ചവന്; ഭയാനകന്, ശ്മശാനാധിപന്, കപാലധാരിയ്, ഭിക്ഷുകന്, നഗ്നന്, വികൃതനയനന്, കര്മ്മത്തില് സ്ഥിരതയുള്ളവന്. അവന് മദിരാന്ധനും, ഭ്രാന്തനും പോലെ തോന്നുന്നു, ഭയാനകമായ വസ്തുക്കള് ശേഖരിക്കുന്നു, സന്യാസിയായി ജീവിക്കുന്നു. അങ്ങനെയൊരു ദുഃഖരൂപത്തില് ഉള്ളവനെ തേടുന്നതിന് എന്താണ് നിനക്ക് ഉദ്ദേശം?" "ഇപ്പോള് ഈ ശരീരത്തില് സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്, ഭയാനകനും ഭ്രാന്തരൂപിയും ഉള്ള മഹാദേവനെ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? അവന് രക്തവും മേദവും നിറഞ്ഞ അലങ്കാരങ്ങള് ധരിച്ചവന്, ഭയാനകമായ പാമ്പ് കൈകളില് ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ശ്മശാനത്തില് വസിക്കുന്നു, ഭയാനകമായ ഭൂതങ്ങള് അനുഗമിക്കുന്നു, ദേവതകളുടെ കിരീടങ്ങള് അവന്റെ പാദങ്ങളില് തേച്ചും, ശത്രു സംഹാരിയും." "ലോകത്തെ പോഷകശക്തിയായ ഹരി ഉണ്ട്, ശ്രീയുടെ പ്രിയനായ്, അനന്തരൂപന്; യജ്ഞഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്ന ദേവതാധിപന്, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രന് ഉണ്ട്. അഗ്നി, ദേവതകളുടെ നിധി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവന് ഉണ്ട്; വായു, ലോകത്തിന്റെ പോഷകന്, എല്ലാ ജീവികളുടെ ശ്വാസം. വൈശ്രവണന് രാജാവും, സകലജ്ഞന്, ഉന്നതനായവന് ഉണ്ട്—നീ ഇവരില് ആരെയും നേടാന് ആഗ്രഹിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?" "മറ്റൊരു ശരീരം ലഭിച്ചാല് മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ സന്തോഷം ലഭിക്കും; അങ്ങനെ നിന്റെ ജന്മം സ്വര്ഗ്ഗത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങള് നല്കും, എല്ലാ ഉത്തമഫലങ്ങളും ലഭിക്കും." "ദേവതകളില് ഇല്ലാത്തതെല്ലാം നിന്റെ പിതാവിന് മാത്രം ഉണ്ട്; അതിനായി ശ്രമിക്കുന്നത് കഠിനമാണ്, എന്നിരുന്നാലും, അതിന് ഫലമുണ്ടാവില്ലായ്ക്കും. ഭാഗ്യവതിയേ, അതിനെ ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതി അപൂര്വ്വവും പ്രാപ്തിയ്ക്ക് ദുഷ്കരവുമാണ്; ഈ ഐക്യത്തെ ക്രമീകരിക്കുകയും പൂര്ത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്രഷ്ടാവാണ്." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, പര്വതജാതയായ അവള് സപ്തര്ഷിമാരോട് കോപം കൊണ്ടു, കണ്ണുകള് ചുവന്നും, പല്ലുകള് കെട്ടിപ്പിടിച്ചും പറഞ്ഞു: "അസത്വ്യാഗ്രഹത്തില് എന്താണ് സന്തോഷം? ദുഃഖത്തില് എവിടെയാണ് നിയന്ത്രണം? യഥാര്ത്ഥ അര്ത്ഥം തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നവരെ ആര് ധര്മപഥത്തിലേക്ക് നയിച്ചു?" "നിങ്ങള് എന്നെ മൂഢയെന്നു, അസത്വ്യാഗ്രഹത്തില് ആസ്വാദനമുണ്ടെന്നു കാണുന്നു; ഞാന് എന്നിലേക്കുള്ള പരിഗണന ഇല്ല, കാരണം അങ്ങനെയൊരു അസത്വ്യാഗ്രഹത്തില് അര്പ്പിതയാണു." "നിങ്ങള് പ്രജാപതിമാരെപ്പോലെ, എല്ലാം കാണുന്നവരാണ്; എങ്കിലും, നിത്യദൈവമായ ലോകനാഥനെ നിങ്ങള് അറിയുന്നില്ല. അവന് അജജന്മ, സകലാധിപന്, അപ്രത്യക്ഷന്, അവന്റെ മഹത്വവും ഉത്ഭവവും അളക്കാനാവില്ല." "അത് അത്ഭുതമായ ധര്മതത്ത്വം നിലനില്ക്കട്ടെ; ഹരി, ബ്രഹ്മാദി ദേവതകള്ക്കും അതറിയില്ല. ലോകങ്ങളില് അവന്റെ ശക്തിയില് ഉദിച്ചതും, എല്ലാ ജീവികളിലുമുള്ളതും—അത് പോലും നിങ്ങള് ഇവിടെ അറിയുന്നില്ല." "ഈ വിശാലമായ ആകാശം ആരുടേതാണ്? അഗ്നി ആരുടേതാണ്? വായു ആരുടേതാണ്? ഭൂമി ആരുടേതാണ്? വരുണന് ആരുടേതാണ്? ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ആരുടെ കണ്ണുകളാണ്?" "ദേവതകളും അസുരരും ലോകങ്ങളില് ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന ചിഹ്നം ആരുടേതാണ്? ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രന് തുടങ്ങിയ ദേവതകളും മഹർഷികളും ആരെയാണ് ലോകനാഥനായി വിളിക്കുന്നത്?" "നിങ്ങള് അവരുടേയും ശക്തിയും ഉത്ഭവവും അറിയുന്നില്ലേ? ആദിതിയുടെ മാതാവാര്? ജനാര്ദനന് ആരില് നിന്ന് ജനിച്ചു?" "ആദിതി, കശ്യപന് എന്നിവരില് നിന്ന് നാരായണന് തുടങ്ങിയ ദേവതകള് ജനിച്ചു. കശ്യപന് മരീചിയുടെ മകനാണ്, ആദിതി ദക്ഷയുടെ മകളാണ്. മരീചിയും ദക്ഷയും ബ്രഹ്മയുടെ മക്കളാണ്. ബ്രഹ്മ, സ്വര്ണ്ണഡണ്ഡത്തില് നിന്ന്, ദൈവീകശക്തികളും സിദ്ധികളും ലഭിച്ചു." "അവന്റെ ധ്യാനത്തില് നിന്ന് ആദി ഘടകങ്ങള് ഉണര്ന്നു; പ്രകൃതിയുടെ മൂന്നാം ഘട്ടത്തില് മധുസൂദനന് ജനനം സംഭവിച്ചു. അവന് ജനിച്ച് ആറു വര്ഗ്ഗങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചു, ഓരോരുത്തരുടെയും കര്മ്മവും ബുദ്ധിയുമായി; അജന് അപ്രത്യക്ഷമായ ബ്രഹ്മയില് നിന്ന് സ്രഷ്ടാവായി." "സ്വയം യോഗം കൊണ്ട് പ്രകൃതിയെ ഉണര്ത്തി, ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു; ബ്രഹ്മ സകലസിദ്ധികളും, അധിപത്വവും, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ സ്ഥാനവും നേടി." "വിഷ്ണു മുതലായവരുടെ മഹത്വത്തില് അറിയുന്നതെല്ലാം ഇതാണ്: മറ്റൊരു ശരീരം, മറ്റൊരു ദൃഷ്ടി സ്വീകരിച്ച് ഹരി വീണ്ടും രൂപം എടുക്കുന്നു." "അവന് ലോകത്തിലെ ഉത്തമ, അധമ, മധ്യവുമായ കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ജനന-മരണസ്വഭാവമുള്ള സംസാരചക്രം." "ഇതാണ് കര്മ്മഫലം, വിവിധ രൂപങ്ങളില് ഉദിക്കുന്നതും. പിന്നീട് നാരായണന് തന്റെ നിഴലിലേക്ക് അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ, പര്വതജാതയായ അവള് തന്റെ ഭക്തിയും ശിവന്റെ മഹത്വവും സപ്തര്ഷിമാര്ക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞതോടെ, അവളുടെ ഉദ്ദേശവും വിശ്വാസവും അവര് മനസ്സിലാക്കി.