മനുഷ്യർ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിണ്ഡം നൽകി അവരുടെ പിതൃപക്ഷങ്ങൾക്ക് ശ്രാദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ, ആ പിണ്ഡങ്ങൾ അവരവരുടെ പേര് പരാമർശിച്ച് വംശപരമ്പരയോടെ ആഹ്വാനിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ മറ്റുള്ള ലോകങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന പിതൃകൾക്കെത്തി അവരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ, ചിലർക്ക് ആഹാരം ലഭിക്കാതെ, അഞ്ചു വിധത്തിൽ പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടവരും, പിന്നീട് അചേതന ജീവികളായും ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നവരും, അവർക്കുള്ള ആഹാരം അവരുടെ യഥായോഗ്യ ജന്മങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്നതും അതിൽ സംതൃപ്തി അനുഭവിക്കുന്നതും ആ ജന്മങ്ങളിൽ തന്നെയാണ്. ശ്രാദ്ധം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ, യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണന് നിർണയിച്ച സമയത്ത്, നിഷ്കളങ്കമായ രീതിയിൽ ആഹാരം നൽകുമ്പോൾ, ആഹ്വാനിച്ച പിതൃകൾക്ക് അവിടെ അവിടെയുള്ളിടത്തുള്ളതും അവർക്കു ലഭ്യമായതുമാണ്. നിരവധി പശുക്കളിൽ തന്റെ അമ്മയെ കിടാവു എങ്ങനെ കണ്ടെത്തുന്നു എന്നതുപോലെ, ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉച്ചരിക്കുന്ന മന്ത്രം ആഹ്വാനിച്ച പിതൃക്കു ആ ഹവിരാകം എത്തിക്കുന്നു. മനു മഹർഷിയും, ദിവ്യദർശനമുള്ള സനത്കുമാരനും, വിശ്വാസപൂർവ്വം നിർവഹിച്ച ശ്രാദ്ധം ഫലപ്രദമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. departed souls-ന്റെ വരവ് പോക്കുകളും, ശ്രാദ്ധഫലലാഭവും അറിയുന്നവൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണപക്ഷം പിതൃകൾക്കുള്ളതാണ്; ശുക്ലപക്ഷം സ്വപ്നങ്ങൾക്കും രാത്രിക്കും ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. പിതൃകൾ ദേവതകളും ദേവതകൾ പിതൃകളും ആകുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പരസ്പരം അവർ പിതൃകളും ദേവതകളും തന്നെയാണ്. ഇവർ ദേവതകളും, മനുഷ്യരും പിതൃകളാണ്; അച്ഛനും അച്ഛന്റെ അച്ഛനും അച്ഛന്റെ അച്ഛന്റെ അച്ഛനും ഇങ്ങനെ പിതൃവർഗ്ഗം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സോമപാനികൾ ആയ പിതൃകളുടെ ലോകവും, അവരുടെ മഹത്വവും പുരാണങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. സോമൻ, സൂര്യൻ, ഐലൻ എന്നിവർക്കും പിതൃകൾക്കുമുള്ള ഐക്യവും, വിശ്വാസപൂർവ്വം സമർപ്പിച്ച ശ്രാദ്ധംകൊണ്ടു ലഭിക്കുന്ന സംതൃപ്തിയും ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. പർവ്വകാലവും പീഡാനുഭവസ്ഥലവും ലഘുവായി പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് ശാശ്വതസൃഷ്ടി. എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഭാഗികമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയെ മുഴുവനായി എണ്ണികൂടി പറയാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ ആഗ്രഹമുള്ളവൻ വിശ്വസിക്കണം. സ്വായംഭുവൻ ദൈവത്തിന്റെ ഈ സൃഷ്ടിക്രമം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു; ഇനി എന്താണ് പറയാനുള്ളത്? മുൻകാല സ്വായംഭുവാന്തരത്തിൽ സംഭവിച്ച നാലു യുഗങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും കുറിച്ച് മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചു; ഇനി ഞാൻ നാലു യുഗങ്ങളെപ്പറ്റി, അവയുടെ അളവും ക്രമവും വിശദമായി പറയും. ലോകത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യവർഷം എങ്ങനെ കണക്കാക്കുന്നു എന്നതുപോലെ, അതു അടിസ്ഥാനമാക്കി നാലു യുഗങ്ങളുടെ കാലപരിധിയും, അതിന്റെ അളവുകളും ഞാൻ പറയും. പതിനഞ്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഒരു കഷ്ട, മുപ്പത് കഷ്ടകൾ ഒരു കല, മുപ്പത് കലകൾ ഒരു മുഹൂർത്തം, മുപ്പത് മുഹൂർത്തങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു ദിവസം-രാത്രി ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ സൂര്യൻ മനുഷ്യർക്കു ദിവസം-രാത്രി വിഭജിക്കുന്നു; രാത്രിയിൽ സകലജന്തുക്കളും വിശ്രമിക്കുന്നു, പകലിൽ അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പിതൃകൾക്കു ഒരു മാസം ഒരു ദിവസം-രാത്രിയാണ്; അതിൽ കൃഷ്ണപക്ഷം അവര്ക്ക് പകലും, ശുക്ലപക്ഷം രാത്രിയുമാണ്. മുപ്പതു മനുഷ്യ മാസങ്ങൾ ഒരു പിതൃമാസം; മൂവായിരത്തറുപത് മാസങ്ങൾ ഒരു പിതൃവർഷം. മനുഷ്യരുടെ കണക്കിൽ നൂറു വർഷം; പിതൃക്കണക്കിൽ അത് മൂന്നു വർഷവും പന്ത്രണ്ടു മാസവുമാണ്. ലോകീയമായി മനുഷ്യവർഷം എന്നത് ദൈവദിനരാത്രിയാണെന്നും വേദങ്ങൾ പറയുന്നു. ദേവതകൾക്ക് ഒരു ദിവസം-രാത്രി ഒരു വർഷം; സൂര്യൻ ഉത്തരയാനത്തുള്ളപ്പോൾ ദിവസം, ദക്ഷിണയാനത്തുള്ളപ്പോൾ രാത്രി; ഇങ്ങനെ ദൈവദിനരാത്രി കണക്കാക്കുന്നു. മുപ്പതു ദൈവവർഷം ഒരു ദൈവമാസം; നൂറു മനുഷ്യവർഷം മൂന്നു ദൈവമാസം; ഇങ്ങനെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ കണക്കു. മൂവായിരത്തറുപത് വർഷം കൂടി അറുപതും ചേർത്ത് ഒരു ദൈവവർഷം മനുഷ്യരുടെ കണക്കിൽ. മൂവായിരത്തിമുപ്പത് മനുഷ്യവർഷം സപ്തർഷികളുടെ ഒരു വർഷം; ഒൻപതിനായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി മനുഷ്യവർഷം ധ്രുവന്റെ ഒരു വർഷം. മുപ്പത്താറായിരത്തി അറുപതിനായിരം മനുഷ്യവർഷം ആയിരം ദൈവവർഷം ആകുന്നു. മഹർഷികൾ ദൈവകണക്കിൽ ഈ യുഗങ്ങൾ പാടിയിട്ടുണ്ട്; ദൈവമാപനത്തിൽ യുഗങ്ങളുടെ സംഖ്യ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലി എന്നിങ്ങനെ നാലു യുഗങ്ങൾ മഹർഷികൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തിൽ കൃതയുഗം, പിന്നെ ത്രേതയുഗം, അതിനുശേഷം ദ്വാപരയുഗം, ഒടുവിൽ കലിയുഗം—ഇങ്ങനെയാണ് യുഗക്രമം. നാലായിരം വർഷം കൃതയുഗം; അതിന്റെ പ്രഭാതവും സന്ധ്യയും അതേ ദൈർഘ്യമാണെന്നു പറയുന്നു. മറ്റു യുഗങ്ങളിൽ, അവയുടെ പ്രഭാത-സന്ധ്യകളിലും, ആയിരങ്ങളും നൂറുകളും കാൽഭാഗം കുറവാണ്. യുഗങ്ങൾക്കുള്ള കണക്കു അറിയുന്നവർ പറയുന്നു: ത്രേതയുഗം മൂവായിരം വർഷം; അതിൽ മൂന്നുനൂറ്റി twilight, twilight-ന്റെ അളവു twilight-നോടു തുല്യമായിരിക്കും. ദ്വാപരയുഗം രണ്ടായിരം വർഷം; twilight-നായി നാലുനൂറ്റി; കലിയുഗം ആയിരം വർഷം; twilight-നായി ഇരുനൂറ്റി അവശിഷ്ടം. ഇങ്ങനെയാണ് കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലി എന്നിങ്ങനെയുള്ള നാലു യുഗങ്ങൾ ചേർന്ന് പതിനാലായിരം വർഷം എന്ന കണക്കു. ഇനി മനുഷ്യവർഷങ്ങൾ എത്രയെന്ന് പഠിക്കൂ: പത്തുനിയുതയും രണ്ടും അഞ്ചും ചേർത്ത് ഇരുപത്തിയെട്ടായിരം വർഷം കൃതയുഗത്തിനാണ്. അതുപോലെ, ഒരു പ്രയുതവും രണ്ടുനിയുതയും ചേർത്ത്, ത്രേതയുഗം മനുഷ്യവർഷത്തിൽ തൊണ്ണൂറാറായിരം വർഷമാണ്. ദ്വാപരയുഗം എട്ട് ലക്ഷം മനുഷ്യവർഷം; അറുപത്തിനാലായിരം വർഷം ദ്വാപരയുഗത്തിനും കണക്കാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, കാലത്തിന്റെ അളവുകളും, യുഗങ്ങളുടെ ക്രമവും, പിതൃകർമങ്ങളുടെ ഫലവും, ദൈവ-പിതൃ-മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങളും മഹർഷികൾ വിശ്വാസപൂർവ്വം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.