ഒരു കാലത്ത്, സూర്യനും ചന്ദ്രനും ഒരേ നക്ഷത്രത്തിൽ ചേർന്ന് വസിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വം വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ, പതിനഞ്ചാം രാത്രിയെ അമാവാസ്യ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്; അതാണ് പുതിയ ചന്ദ്രൻ. ഈ അമാവാസ്യയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നു പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; അതിന്റെ പരസ്പര ദർശനം 'ദർശ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, കാരണം അവ കാണപ്പെടുന്നു. അമാവാസ്യയുടെ സമയത്ത്, ചന്ദ്രനിന്റെ ഘട്ടങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സന്ധിയിൽ രണ്ട് ലവകൾ (ക്ഷണങ്ങൾ) പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതിനെ രണ്ടക്ഷരങ്ങൾ വരുന്ന 'കുഹൂ' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്, ആ സമയത്തെ ഉത്സവസന്ധി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അമാവാസ്യയുടെ ദിവസം, ചന്ദ്രൻ മധ്യാഹ്നത്തിനുശേഷം കാണപ്പെടുന്നു; രാത്രിയിൽ, സൂര്യൻ എത്തുമ്പോൾ, ചന്ദ്രൻ സൂര്യനോടൊപ്പം ഉദയിക്കുന്നു; അതിനാൽ രാവിലെ ആ സംഭവമാണ്. മധ്യാഹ്നത്തിനുശേഷം, സൂര്യൻ രണ്ട് ലവകളുമായി ചേർന്ന് അസ്തമിച്ചു, പ്രകാശ fortnight-യിലെ ചന്ദ്രൻ സൂര്യന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരുന്നു. ഈ രണ്ടു ദിവ്യഗോളങ്ങൾ പരസ്പരം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, അവയുടെ ഇടയിൽ ദർശയുടെ അന്വാഹാരി ഹോമവും വഷട് മന്ത്രങ്ങളും നടത്തേണ്ടതാണ്; ഇതാണ് സീസൺ ആരംഭവും അമാവാസ്യയുടെ ഉത്സവസമയവും. അമാവാസ്യയുടെ ദിവസം, ചന്ദ്രൻ ക്ഷീണിച്ചും മങ്ങിയുമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്; അതുകൊണ്ട്, ദിവസത്തിൽ സൂര്യൻ ഉള്ള അമാവാസ്യയാണ് പ്രധാനമായി എടുത്തിരിക്കുന്നത്. കുഹൂ എന്ന പേരും, കുയിൽപക്ഷി ആ സമയത്ത് പാടുന്നതുകൊണ്ടും, ആ സമയത്ത് പൂർത്തിയാകുന്നതുകൊണ്ടും, ആ അമാവാസ്യ 'കുഹൂ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ അശേഷം വളരെ ചെറിയ അംശം മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോൾ, അതിന്റെ അളവ് 'സിനീവാലി'യോട് സമാനമാണ്; അമാവാസ്യ സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, അപ്പോൾ അതിനെ 'സിനീവാലി' എന്നും വിളിക്കുന്നു. അനുമതി, രാകാ, സിനീവാലി, കുഹൂ—ഈ നാലു രൂപങ്ങൾ; രണ്ടു ലവയുടെ കാലം 'കുഹൂ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു, അതിന്റെ അളവിലാണ് കുഹൂ. ചന്ദ്രനിന്റെ ഘട്ടങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സന്ധിയിൽ രണ്ടു ലവകളാണ് പറയപ്പെടുന്നത്; ചന്ദ്രദിനങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം സമമാണ്, ഹോമങ്ങൾക്കും വഷട് ഉച്ചാരണത്തിനും. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നോ, വിരുദ്ധമായോ, പൂർണചന്ദ്രനോ അമാവാസ്യയോ വന്നപ്പോൾ, 'പർവ' എന്ന കാലം ഇരട്ട അളവിലാണ്. കുഹൂയും സിനീവാലിയും എന്ന സന്ധികളിൽ രണ്ട് ലവകളാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്; സൂര്യന്റെ ഗ്രഹണത്തിൽ, ചന്ദ്രനോടൊപ്പം, പർവയുടെ സമയത്തെ കലകളിൽ അളക്കുന്നു. പതിനഞ്ചാം ദിവസം ചന്ദ്രൻ പൂർണ്ണമാകുന്നു; പൂർണചന്ദ്രൻ പത്തു കലകളും അഞ്ചു കലകളും ചേർന്ന് പൂർത്തിയാകുന്നു. അതിനാൽ, പതിനഞ്ചാം ദിവസം, ചന്ദ്രനിൽ പതിനാറാം കല ഇല്ല; അതുകൊണ്ട്, പതിനഞ്ചാം ദിവസം ചന്ദ്രൻ ക്ഷയിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഈപോലെ, സോമം കുടിക്കുന്ന പിതൃകൾ, സോമം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ദേവതകൾ, കാലങ്ങൾ, വർഷം—all ഇവ ദേവതകൾ നിലനിർത്തുന്നു. ഇനി ഞാൻ സ്രാദ്ധം സ്വീകരിക്കുന്ന പിതൃകളെക്കുറിച്ചും, അവരുടെ വഴിയും, സ്വഭാവവും, സ്രാദ്ധഫലവും വിശദീകരിക്കുന്നു. പിതൃകളുടെ പാതയും, അവരുടെ തിരിച്ചുവരവും അറിയാൻ കഴിയില്ല; പ്രസിദ്ധമായ തപസ്സിനാലും, എത്രമാത്രം ശാരീരിക കണ്ണിനാലോ അറിയാൻ കഴിയില്ല. ഇവിടെ, ഈ പിതൃകൾ ദേവതകളുടെ ലോകീയ പിതൃകളാണ്; അവരുടെ ധർമ്മശക്തിയാൽ, ദ്വിജന്മാർ അവരെ ഐക്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, ആശ്രമധർമ്മം പാലിക്കുന്ന, ജ്ഞാനത്തിൽ സ്ഥാപിതമായവരും, വിശ്വാസപൂർവ്വം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ സന്തോഷമുള്ളവരും. ബ്രഹ്മചാര്യ, തപസ്, യാഗം, ഭൂമിയിൽ സSantതാനമുണ്ടാക്കൽ, സ്രാദ്ധം, പഠനം, അന്നദാനം—ഈ ഏഴു മാർഗ്ഗങ്ങൾ. ഈ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആസക്തരായവർ ശരീരം വീഴുന്നത് വരെ തുടരും; ദേവതകളും, സോമം ആസ്വദിക്കുന്ന പിതൃകളും, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചവരും, പിതൃകളെ ആരാധിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇതാണ് സന്താനമുള്ളവരുടെ, സ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവരുടെ പ്രസിദ്ധമായ പാത; കുടുംബത്തിലെ ബന്ധുക്കൾ അവരുടെ വേണ്ടി അർപ്പിക്കുന്ന അർപ്പണമാണ്. മാസിക സ്രാദ്ധം സ്വീകരിക്കുന്നവർ, സോമലോകത്തിലെ പിതൃകളെ അതിക്രമിക്കുന്നു; ഈ മനുഷ്യപിതൃകളാണ് മാസിക സ്രാദ്ധം ആസ്വദിക്കുന്നവർ. പക്ഷേ, മറ്റു ചിലർ, പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ജനനങ്ങളിലും മിശ്രരായവരും, ആശ്രമധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീണവരും, സ്വധാ, സ്വാഹാ അർപ്പണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരും— അവർ ശരീരം നഷ്ടപ്പെടുത്തി, ദുഷ്കരമായ അവസ്ഥയിൽ, യമന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് പ്രേതരായി, സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾക്ക് ദുഃഖിച്ച്, ശിക്ഷാസ്ഥലത്ത് എത്തുന്നു. ദീർഘവും അതിശയമായി ക്ഷീണിച്ചവരും, മുടികലർന്നതും നഗ്നരായവരും, വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിക്കുന്നവരും, ഇവിടെ-അവിടെ അലയുന്നു. എല്ലാ നദികളും, തടാകങ്ങളും, കുളങ്ങളും, എല്ലാ താമരക്കുളങ്ങളും—അവരൊക്കെ മറ്റുള്ളവരുടെ അന്നം ആഗ്രഹിച്ച്, ഇവിടെ-അവിടെ അലയുന്നു. ശിക്ഷാസ്ഥലങ്ങളിൽ, ശാല്മലി വൃക്ഷം, വൈതരണി നദി, കുംഭീപാകം, കത്തുന്ന മണൽ—ഇവിടങ്ങളിൽ തള്ളപ്പെടുന്നവരും, തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് വാൾപത്രവനം പോലുള്ള കാട്ടിൽ തള്ളപ്പെടുന്നവരും, അവിടുത്തെ കഷ്ടപ്പെടുന്ന, ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, മറ്റു ലോകങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർക്കായി, അവരുടെ ബന്ധുക്കൾ ഭൂമിയിൽ മൂന്ന് പിണ്ടം അർപ്പിക്കുന്നപ്പോൾ, അതു പേരിലും വംശത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു; ആ അർപ്പണങ്ങൾ അവിടുത്തെ പിതൃലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അർപ്പണം ലഭിക്കാത്തവർ, ശിക്ഷാസ്ഥലങ്ങളിൽ അഞ്ചു വിധത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, പിന്നെ സ്താവരജാതികളിൽ അവസാനം ജീവിക്കുന്നവർ, അവരുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയനുസരിച്ച്— പശു, പക്ഷി, മറ്റു ജീവജാലങ്ങളുടെ വിവിധ രൂപങ്ങളിലും; അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം ആ ഗർഭങ്ങളിൽ തന്നെ ലഭിക്കുന്നു. എപ്പോഴും, അർഹനായവർക്കും, നിർദ്ദിഷ്ടനിയമങ്ങൾ പാലിച്ച്, ശരിയായ സമയത്ത് അർപ്പിച്ച സ്രാദ്ധഭക്ഷണം, അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; അവർ എവിടെയായാലും, ആ അർപ്പണം ലഭിക്കുന്നു. പശുക്കളിൽ കാണാതായ കിടാവിന് അമ്മയെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, സ്രാദ്ധമന്ത്രം അർപ്പണം അർഹനിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മനു പറയുന്നു: ദോഷമില്ലാതെ, വിശ്വാസപൂർവ്വം ചെയ്ത സ്രാദ്ധം ഫലപ്രദമാണ്; സനത്കുമാരനും ദൈവദൃഷ്ട്യാൽ കണ്ടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിതൃകളുടെ വരവും പോകലും, സ്രാദ്ധഫലവും അറിയുന്നവൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണപക്ഷം പിതൃകളുടെ ഹിതത്തിനാണ്, ശുക്ലപക്ഷം സ്വപ്നത്തിനും രാത്രിക്കും. ഇങ്ങനെ, ഈ പിതൃകൾ ദേവതകളാണ്, ദേവതകൾ പിതൃകളാണ്; പരസ്പരം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പിതൃയും ദേവതയും. ഈ പിതൃകൾ ദേവതകളാണ്, മനുഷ്യരും പിതൃകളാണ്; അച്ഛൻ, അച്ഛന്റെ അച്ഛൻ, അച്ഛന്റെ അച്ഛന്റെ അച്ഛൻ. ഇങ്ങനെ, സോമം കുടിക്കുന്ന പിതൃകളുടെ വലയം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; പിതൃകളുടെ ഈ മഹത്വം പുരാണത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്.