താരക എന്ന ദാനവന് നാമംപറഞ്ഞ നഗരത്തില് നിന്നും, താരകയുടെ നേതൃത്വത്തില് ദാനവരും ദൈത്യരും അതികോപത്തോടെ പുറത്ത് ചാടിയെത്തി; അഗ്നിക്കൊണ്ടു തുളച്ചുപോകുന്ന വലിയ പാമ്പുകള് പോലെ. എന്നാല് ആ ദൈത്യന്മാര് മുന്നേറുമ്പോള്, പ്രമഥഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കള് അവരെ തടഞ്ഞു, സിംഹങ്ങളുടെ കൂട്ടം കാട്ടാനകളെ തടയുന്നതുപോലെ. അവിടെയുള്ള ഗര്വിതരായ ആ ദാനവരുടെ രൂപങ്ങള് അഗ്നിയുടെ തിളക്കംപോലെ ദീപിച്ചു, കാറ്റ് അഗ്നിയെ ഉണര്ത്തുമ്പോള് പോലെ. അവർ വലിയ വില്ലുകൾ എടുത്തു, ചുറ്റും ഭയാനക ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, ജീവനെ തിന്നുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു. പൂച്ച, മാൻ, ഭയാനക മൃഗങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളുള്ള, വിചിത്രരൂപങ്ങളുള്ള പ്രമഥഗണങ്ങളെ കണ്ട ദാനവന്മാർ, തങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യമിൽ ഗർവിച്ച്, കഞ്ഞി കഞ്ഞി ചിരിച്ചു. ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം പോലെയുള്ള കൈകളിൽ വില്ലുകൾ പിടിച്ച്, യോദ്ധാക്കളെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കവർച്ചയിലേക്കു കടന്നു, പക്ഷികൾ തടാകത്തിലേക്കു ചാടുന്നതുപോലെ. "നിങ്ങൾ മരിച്ചവരാണ്, എവിടേക്ക് പോകുന്നു? ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ കൊല്ലും, തിരിച്ചു പോവൂ!" എന്നിങ്ങനെ കഠിന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, ദാനവന്മാർ പ്രമഥഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കളോട് ഭീഷണി പറഞ്ഞു. അമ്പുകളുടെ കുത്തിൽ, ദൈത്യ-ദാനവരെ തകർത്ത്, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ മേഘങ്ങളെ തകർന്നതുപോലെ, സിംഹംപോലുള്ള കണ്ണുകളും നടപ്പും ഉള്ളവരും, പാറകളും മരങ്ങളും കൊണ്ടും, ആ അസുരന്മാരെ തകർത്തു. താരക നഗരം ദാനവന്മാരാൽ നിറഞ്ഞു, ആകാശം ഹംസകളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലും, സമുദ്രം മേഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലും. ദൈത്യന്മാരുടെ നേതാക്കൾ വില്ലുകൾ എടുത്തു, മഴക്കാലത്തിലെ മേഘങ്ങൾ പോലെ, അവരുടെ നെഞ്ചിൽ വില്ലിന്റെ അമ്പുകൾ കുതിരയിലാക്കി, ചിറകുള്ള വർണ്ണരേഖകൾ പോലെ. അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തറക്കപ്പെട്ട പ്രമഥഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കൾ, കുന്നുകൾ സ്വർണ്ണം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്റെ സാരവും വിട്ടു. ദൈത്യന്മാർ മരങ്ങളും കല്ലുകളും വജ്രങ്ങളും, വാളുകളും വെട്ടികളും കൊണ്ട് തറക്കപ്പെട്ടു, ഗ്ലാസ് തറക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. ത്രിപുര നഗരം, ശക്തിയും ഭയാനകതയും നിറഞ്ഞ ദാനവന്മാരാൽ, പൂർണചന്ദ്രനിൽ ഉണരുന്ന സമുദ്രംപോലും തെളിഞ്ഞു. "താരക വിജയിച്ചു!" എന്ന് ദൈത്യന്മാർ വിളിച്ചു, "ഇന്ദ്രനും രുദ്രനും വിജയിച്ചു!" എന്ന് പ്രമഥഗണങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചു. ആ യുദ്ധസമുദ്രത്തിൽ, അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യോദ്ധാക്കളെ തടഞ്ഞു, തകർത്തു, മഴക്കാലത്തിലെ വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ പോലെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. യുദ്ധഭൂമി, വെട്ടിയ കൈകളും തലകളും, മങ്ങിയ പതാകകളും കുടകളും കൊണ്ട് ഭയാനകമായി, മാംസവും രക്തവും നിറഞ്ഞു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടിയ ദാനവരും പ്രമഥഗണങ്ങളും, ശക്തമായ ആയുധങ്ങളാൽ തറക്കപ്പെട്ട്, മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വീണു. ആ സമയത്ത്, സിദ്ധന്മാർ, അപ്സരസ്സ്, ചരണമാർ ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, ശക്തമായ പ്രഹരങ്ങളിൽ ആഹ്ലാദിച്ചു, "അത്യുത്തമം! അത്യുത്തമം!" എന്ന് വിളിച്ചു. ആകാശത്തിൽ, ആർക്കും തൊടിക്കപ്പെടാതെ, ദിവ്യ മൃദംഗങ്ങൾ മേഘങ്ങൾപോലെ മുഴങ്ങി, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾപോലെ കോപത്തോടെ. ത്രിപുരയിൽ, ദാനവന്മാർ പാമ്പുകൾ കുഴിയിൽ കടന്നതുപോലെ, നദികളിൽ കടന്നു, മുഖം കോപത്തോടെ, നദികൾ സമുദ്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നതുപോലെ. താരക എന്ന നഗരത്തിൽ, വീര്യവാന്മാരായ ദേവതകൾ, ചുറ്റും ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, ചിറകുള്ള കുന്നുകൾപോലെ വീണു. ത്രിപുരയിൽ, പ്രമഥഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കൾ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി യുദ്ധം നടത്തി; വിദ്യുന്മാലിയും മായയും, യുദ്ധത്തിൽ മരങ്ങളുപോലെ മുങ്ങിപ്പോയി. വിദ്യുന്മാലി, ദൈത്യന്മാരുടെ നേതാവ്, കുന്നുപോലെ ദീപിച്ചവൻ, ഭയാനകമായ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം എടുത്ത്, നന്ദിനിനെ അടിച്ചു. ദാനവനാഥന്റെ ദണ്ഡം കൊണ്ട് തറക്കപ്പെട്ട നന്ദി, മധുവിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നാരായണൻ തറക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, തളർന്നു. അതിനുശേഷം, നന്ദീശ്വരൻ അവിടം വിട്ടപ്പോൾ, പ്രശസ്തവും വീര്യവാനുമായ ഗണങ്ങൾ, കോപത്തോടെ അസുരനായ വിദ്യുന്മാലിയിലേക്ക് ചാടിയെത്തി. അപ്പോൾ, ഘണ്ടാകർണൻ, ശങ്കുകർണൻ, മഹാകാലൻ എന്നിവർ ഗണങ്ങളും അവരുടെ നേതാക്കളും അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഴപോലെ ആക്രമിച്ചു. വീണ്ടും, അവൻ ഗണേഷ്വരന്മാരെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തറച്ചു, അവർ ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങൾപോലെ വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി. യുദ്ധത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട്, നന്ദി സൂര്യനെപോലെ ദീപിച്ച്, ബോധം തിരിച്ചെടുത്തു, വിദ്യുന്മാലിയിലേക്ക് ചാടിയെത്തി. നന്ദി, രുദ്രൻ നൽകിയ, തീപോലെ ദീപിച്ച വജ്രായുധം, ദൈത്യന്റെ വജ്രംപോലുള്ള അംഗങ്ങളിൽ എറിഞ്ഞു. ആ ഭയാനക വജ്രം, നന്ദിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് മുത്തുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, ദൈത്യന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇടിച്ചു. വജ്രംകൊണ്ട് തറക്കപ്പെട്ട ദൈത്യൻ, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രംകൊണ്ട് കുന്ന് തറക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, വീണു. തങ്ങളുടെ ദൈത്യനാഥൻ നന്ദിയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതും, ആ കുടുംബത്തിന്റെ ആവേശം കണ്ടതും, ദാനവന്മാർ വിലാപിച്ചു; ഗണനേതാക്കൾ ഭയത്താൽ ഓടി. വിദ്യുന്മാലിയുടെ വീഴ്ചയിൽ ദാനവന്മാർ ദുഃഖവും കോപവും നിറഞ്ഞു, ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങൾ മരങ്ങളും കുന്നുകളും മഴപോലെ വീഴ്ത്തി, ദുഃഖത്തിൽ. കുന്നുകളുടെ ഭാരത്തിൽ, ഗണേഷ്വരന്മാർ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ, നീതിമില്ലാത്തവർ പ്രശംസിക്കപ്പെടുമ്പോൾപോലെ, ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ, താരക എന്ന പ്രശസ്തവും ശക്തിയുള്ള അസുരൻ, നിരവധി കുന്നുകളുടെ രൂപത്തിൽ തെളിഞ്ഞു. ഗണങ്ങൾ, തകർന്ന തലയും, ചിതറിച്ച കാലടയാളങ്ങളും കൊണ്ട്, മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പാമ്പുകൾ തടയപ്പെട്ടതുപോലെ, ദു:ഖത്തിൽ. മായയുടെ മായാജാലം കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ട ഗണേഷ്വരന്മാർ, പ cage ർതിലെ പക്ഷികൾപോലെ, ശബ്ദം മുഴക്കി, ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. താരക എന്ന ആ മഹാശക്തിയുള്ള അസുരൻ, ആ സൈന്യത്തെ മുഴുവനും, ഉണർന്ന അഗ്നി ഇളം ഇന്ധനം തകർക്കുന്നതുപോലെ, ദഹിപ്പിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ഗണങ്ങൾ, താരകയുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, മായയുടെ മായാജാലം കൊണ്ടും, തകർന്ന വേരുള്ള മരങ്ങൾപോലെ, ദു:ഖത്തിൽ. വീണ്ടും, അഗ്നി ഗ്രഹങ്ങൾ, മുതല, പാമ്പ്, വലിയ കുന്നുകൾ, കുരങ്ങുകൾ, കടുവകൾ, മരങ്ങൾ, ഭയാനക രൂപമുള്ള ജീവികൾ എന്നിവയെ ആക്രമിച്ചു. ഈവിടെ, താരകയുടെ നഗരത്തിൽ, ദേവാസുരയുദ്ധം അതീവ ഭയാനകവും ഉഗ്രവും, മഹത്തായ യുദ്ധമേഖലയിൽ, ദേവതകളും അസുരന്മാരും, ഗണങ്ങളും, ആകാശത്തിലെ ദിവ്യശബ്ദങ്ങളും, അമ്പുകളും, മായാജാലങ്ങളും, അഗ്നിയും, കുന്നുകളും, മരങ്ങളും, പാമ്പുകളും, മൃഗങ്ങളും, അത്യന്തം ഉഗ്രതയോടെ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി, യുദ്ധഭൂമി രക്തം, മാംസം, വിലാപം, ആഹ്ലാദം, ഭയാനകത എന്നിവ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.