നഭയിൽ നിന്നു പുണ്ഡരീകൻ ജനിച്ചു, അവനിൽ നിന്നു ക്ഷേമധൻവൻ എന്ന മഹാപുരുഷൻ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ക്ഷേമധൻവന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ ദേവാനികൻ ആയിരുന്നു. ദേവാനികന്റെ പുത്രൻ അഹീനഗു; അഹീനഗുവിന് ശേഷം സഹസ്രാശ്വൻ, പിന്നെ ചന്ദ്രാവലോകൻ, അവനിൽ നിന്നു താരാപീഡൻ ജനിച്ചു. താരാപീഡന്റെ പുത്രൻ ചന്ദ്രഗിരി, അവനിൽ നിന്ന് ഭാനു, ഭാനുവിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ, പിന്നെ ശ്രുതായു ജനിച്ചു. ശ്രുതായു ഭാരതയുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. കശ്യപ വംശത്തിൽ രണ്ട് പ്രശസ്തനായ നലന്മാർ ഉണ്ട്: ഒരാൾ വീരസേനയുടെ പുത്രൻ, മറ്റൊന്ന് നൈഷധരാജൻ. ഈ വൈവസ്വത വംശത്തിലെ ദാനശീലികളായ രാജാക്കന്മാർ, അനേകം യാഗങ്ങൾ ചെയ്തവരും, പ്രധാനമായും ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവരായി പ്രശസ്തരാണ്. അഗ്നേയൻ, ഞാൻ പിതൃവംശത്തിന്റെ ഉത്തമത്വം, പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രാദ്ധവിധിയിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഉള്ള പങ്ക് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ പിതൃവംശത്തിന്റെ പരമത്വം പറയുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ ഏഴ് വിഭാഗം പിതൃകൾ ഉണ്ട്, അവയിൽ മൂന്ന് രൂപരഹിതരാണ്, നാല് വിഭാഗങ്ങൾ ദേഹധാരികളാണ്, അവരിൽ അളവറ്റ ശക്തിയുള്ളവരാണ്. രൂപരഹിത പിതൃകൾ പ്രജാപതി വൈരാജരുടെ വിഭാഗമാണ്. ദൈവികമായ വൈരാജ വിഭാഗം ദേവതകൾ ആദരിക്കുന്നവരാണ്, യോഗത്തിൽ നിന്ന് വീണവർ ശാശ്വത ലോകങ്ങൾ നേടുന്നവരും. ബ്രഹ്മയുടെ ഒരു ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവർ വീണ്ടും ജനിച്ചു, ഓർമ്മ തിരിച്ചുപിടിച്ച് പരമയോഗവും ജ്ഞാനവും നേടുന്നു. യോഗത്തിലൂടെ അവർ പ്രാപിക്കുന്ന പരമാവസ്ഥ വീണ്ടും നേടാൻ പ്രയാസമാണ്, അതുകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധം yogis-നു മാത്രം അർപ്പിക്കണം. അവരിൽ, മനസിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രി ഹിമവതിന്റെ ഭാര്യയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഹിമവതിന്റെ പുത്രൻ മൈനാകൻ, അവന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ ക്രൗഞ്ചൻ; ക്രൗഞ്ചൻ ക്രൗഞ്ചദ്വീപ് എന്ന നാലാം ദ്വീപ്, നെയ്യിൽ മൂടിയ പ്രദേശം, അറിയപ്പെടുന്നു. മേനാ എന്ന ഹിമവതിന്റെ ഭാര്യക്ക് യോഗശക്തിയുള്ള മൂന്ന് പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: ഉമാ, ഏകപർണാ, അപർണാ; ഇവർ എല്ലാവരും കഠിനവ്രതത്തിൽ ശുദ്ധിയുള്ളവരാണ്. ഇതിൽ ഒരാൾ രുദ്രനു, ഒരാൾ സീതയ്ക്ക്, മറ്റൊന്ന് ജയഗീഷവ്യനു നൽകിയതായിരുന്നു; ഹിമവതിന്റെ ഈ പുത്രിമാർ ലോകത്ത് വലിയ തപസ്സിനാൽ പ്രശസ്തരാണ്. ഡാക്ഷായിണി മുമ്പ് സ്വ ഇച്ഛയാൽ ദേഹത്തേ ചുട്ടതെന്തുകൊണ്ടാണ്? ഹിമവതിന്റെ പുത്രി അതേപോലെ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചതെങ്ങനെ? അവൾ സ്വയം മാറിയതാണോ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രിയുടെ പുത്രിയായി വിളിക്കപ്പെട്ടതാണോ? സൂതാ, ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ ദേവി, ഇതിന്റെ വിശദമായ കാര്യം പറയണം. ഡക്ഷന്റെ മഹായാഗം ഒരുക്കിയപ്പോൾ, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ, വരങ്ങൾ നൽകി, ദേവതകൾ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സതീ തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ ഭർത്താവിനെ ഈ യാഗത്തിൽ ആദരിക്കാത്തതെന്ത്?” ഡക്ഷൻ പറഞ്ഞു: “ശൂലഭൃതിന് യാഗത്തിൽ യോഗ്യതയില്ല.” “രുദ്രൻ യാഗനാശകനാണ്, അതുകൊണ്ട് അവൻ അശുഭനാണ്,” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ സതീ കോപിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഈ ദേഹം, നിന്നിൽ നിന്നു വന്നതാണെന്ന്, ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കും.” “നീ പിതാക്കന്മാരിൽ പത്ത് പേരിൽ ഏക പുത്രനാകും; അശ്വമേധയാഗത്തിൽ, ക്ഷത്രിയനായി, രുദ്രൻ നിന്നെ നശിപ്പിക്കും.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, സതീ യോഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, തനിക്കു നിന്നു ഉരുവായ പ്രകാശത്താൽ, ദേവതകൾ, അസുരർ, കിന്നരർ ഉൾപ്പെടെ ദേഹത്തേ ചുട്ടു. ഗന്ധർവരും ഗുഹ്യകർയും വന്നു, “ഇത് എന്താണ്, എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ദുഃഖിതനായ ഡക്ഷൻ സമീപിച്ചു, വണങ്ങി പറഞ്ഞു: “നീ ലോകത്തിന്റെ മാതാവാണ്, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ദേവിയാണ്; ദേവി, നീ എന്റെ മകളായി, എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു വന്നവളാണ്. നിന്നില്ലാതെ ഈ ലോകത്തിൽ ചലിക്കുന്നതോ അചലമായതോ ഒന്നും ഇല്ല; ധർമ്മം അറിയുന്നവളെ, ദയവായി എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.” ദേവി പറഞ്ഞു: “ആരംഭിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ തീർക്കും; പക്ഷേ, യാഗത്തിൽ, ശൂലിനായ രുദ്രൻ, മനുഷ്യരിൽ നിന്നു നിന്നെ കൊല്ലും. സൃഷ്ടിക്കായി, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, എന്റെ സമീപത്ത് തപസ്സു ചെയ്യണം; നീ പ്രജാപതിയായി, പത്ത് പുത്രന്മാരിൽ അങ്കജൻ മതിയാകും. എന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നു അറുപത് പെൺമക്കൾ ജനിക്കും; എന്റെ സാന്നിധിയിൽ തപസ്സു ചെയ്ത്, നീ പരമയോഗം നേടും.” ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ, ഡക്ഷൻ ചോദിച്ചു: “നിറയെ പാപരഹിതയായ ദേവി, ഞാൻ എവിടെയാണ് നിന്നെ കാണികയും, പുകഴ്ത്തികയും, ഏത് പേരുകൾ കൊണ്ട് വിളിക്കണം?” ദേവി പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ എല്ലായിടത്തും, എല്ലാ ജാതികളിലും, ഭൂമിയിൽ, ലോകങ്ങളിൽ കാണണം; എവിടെയും ഞാൻ ഇല്ലാതെ ഒന്നും ഇല്ല.” “എങ്കിലും, പരമാവസ്ഥ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എന്നെ കാണേണ്ട സ്ഥലങ്ങൾ ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു. വാരാണസിയിൽ ഞാൻ വിശാലാക്ഷി; നൈമിശയിൽ ലിംഗധാരിണി; പ്രയാഗയിൽ ലളിതാദേവി; കാമാക്ഷി, ഗന്ധമദനത്തിൽ; മനാസയിൽ കുമുദ, വിശ്വകായയും, അംബരയിലും.” “ഗോമന്തയിൽ ഗോമതി; മന്ദരയിൽ കാമചാരിണി; ചൈത്രരഥത്തിൽ മദോത്കട ജയന്തി; ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ. കന്യാകുഭ്ജയിൽ ഗൗരി; മലയപർവതത്തിൽ രംഭ; ഏകാംഭകയിൽ കീർത്തിമതി; വിശ്വേശ്വരത്തിൽ വിശ്വ.” “പുഷ്കരയിൽ പുരുഹൂത; കേദാരയിൽ മാർഗദായിനി; നന്ദയിൽ, ഹിമാലയയുടെ ശിഖരത്തിൽ; ഗോകര്ണയിൽ ഭദ്രകർണിക. സ്ഥാണേശ്വരയിൽ ഭവാനി; ബിൽവയിൽ ബിൽവപത്രിക; ശ്രീശൈലയിൽ മാധവി; ഭദ്രേശ്വരയിൽ ഭദ്ര.” “වරാഹപർവതത്തിൽ ജയ; കമലയുടെ വാസത്തിൽ കമല; രുദ്രകോട്ടിയിൽ രുദ്രാണി; കലഞ്ജരപർവതത്തിൽ കാളി. മഹാലിംഗത്തിൽ കപില; മാർകോട്ടയിൽ മുകുടേശ്വരി; ശാലഗ്രാമത്തിൽ മഹാദേവി; ശിവലിംഗത്തിൽ ജലപ്രിയ.” “മായാപുരിയിൽ കുമാരി; സന്താനിൽ ലളിത; ഉത്പലാക്ഷിയിൽ സഹസ്രാക്ഷി, കമലാക്ഷി, മഹോത്പല. ഗംഗയിൽ മംഗല, പുരുഷോത്തമത്തിൽ വിമില; വിപാശയിൽ അമോഘാക്ഷി, പുന്ദ്രവർധനത്തിൽ പാതല.” “സുപാർശ്വയിൽ നാരായണി; വികുട്ടയിൽ ഭദ്രസുന്ദരി; വിപുലയിൽ വിപുലാ; മലയാചലത്തിൽ കല്യാണി.” ഇങ്ങനെ, ദേവി തന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും, സ്ഥാനങ്ങളും, മഹത്വവും ഡക്ഷന് വിവരിച്ചു, ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ ദേവിയുടെ അനന്തമായ സാന്നിധ്യം, ദയയും, തപസ്സും, സൃഷ്ടിയും പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.