സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ ഈ സ്ഥലങ്ങൾ നിലനില്ക്കുന്നു; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഇവ ദിവ്യമായ സ്ഥാനങ്ങളാണ്. ദേവതകൾ ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് വാസം ചെയ്യുന്നു; കഴിഞ്ഞവർ കഴിഞ്ഞവരോടൊപ്പം, വരാനിരിക്കുന്നവർ വരാനിരിക്കുന്നവരോടൊപ്പം. ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ നിലവിലുള്ള ദേവതകളോടൊപ്പം തുടരുന്നു; സൂര്യദേവൻ, വിവസ്വാൻ, ആദിതിയുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനാണ്. പ്രഭയുള്ള, ധർമ്മശീലനായ ചന്ദ്രദേവൻ വാസു എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ശുക്രൻ ദൈത്യൻ, ഭാഗർവൻ, അസുരരുടെ പുരോഹിതൻ എന്നായി മനസ്സിലാക്കണം. മഹത്വം നിറഞ്ഞ ബൃഹസ്പതി ദേവതകളുടെ ഗുരുവാണ്, അംഗിരസിന്റെ പുത്രൻ; മനോഹരനായ ബുധൻ ചന്ദ്രന്റെ പുത്രനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. വക്രമായ ശനിദേവൻ സംജ്ഞയും വിവസ്വാനും ചേർന്ന് ജനിച്ചവനാണ്; അഗ്നി വികേശിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ചെവായുടെ യുവനായ രാജാവാണ്. ദക്ഷയുടെ പുത്രിമാർ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, അവരെ അവരവരുടെ മേഖലയിലാണു ഓർമ്മിക്കുന്നത്; സിംഹികയുടെ പുത്രനായ സ്വർഭാനു, ജീവികളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന അസുരനാണ്. ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ—ഇവയിൽ ആധിപത്യം വഹിക്കുന്ന ദേവതകളെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഈ സ്ഥലങ്ങളും അവിടെയുള്ള ദേവതകളും ഇതുവരെ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിവസ്വതിന്റെ ദിവ്യമായ, അഗ്നിപോലുള്ള, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സ്ഥലം അളവറ്റവും പ്രകാശത്തിൽ നിന്നുമാണ് നിർമ്മിതം. ദിശകളുടെ ആസ്ഥാനം, ആനന്ദകരമായത്, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു; ശുക്രൻ, പതിനാറു കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, ജലത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ദേവതയാണ്. ചുവപ്പും, ഒമ്പത് കിരണങ്ങളുമുള്ള ജലാധിഷ്ഠിതം ശുക്രന്റെ സ്ഥലം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ മഹത്തായ, പന്ത്രണ്ടു കിരണങ്ങളുള്ളത് മഞ്ഞ നിറമുള്ളതാണ്. ശനിയുടെ എട്ടു കിരണങ്ങളുള്ള സ്ഥലം കറുത്തതും, വയസ്സായതും, ഇരിമ്പോലും; സ്വർഭാനുവിന്റെ സ്ഥലം ഇരിമ്പ് നിറമുള്ള, ജീവികൾക്കു വേദനയുള്ള ലോകമാണ്. നക്ഷത്രങ്ങൾ ധർമ്മശീലികളുടെ അഭയസ്ഥലമാണ്, അവയുടെ കിരണങ്ങൾ പൊൻനിറമുണ്ട്; ആകാശം കടന്നുപോകുന്നതും, വെളുപ്പും കൊണ്ടാണ് അവയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സൂര്യന്റെ ദൂരം ഒമ്പത് ആയിരം യോജനങ്ങളാണ് എന്നു പറയുന്നു; അതിന്റെ ചക്രം അതിന്റെ മൂന്ന് ഗുണം വീതമുള്ളതും, ഭാസ്ക്കരന്റെ പ്രദേശവും അതുപോലെയാണ്. ചന്ദ്രന്റെ പ്രദേശം സൂര്യന്റെ രണ്ടിരട്ടിയാണ്; അതിന്റെ ചക്രം അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയാണു, പൂർണ്ണതകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറയുന്നത്. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും വൃത്തങ്ങൾ പകുതി യോജന അളവില് മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന് പുറത്തു മറ്റു കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയുടെ താഴെ സ്വർഭാനു സമമായി ചലിക്കുന്നു, ഭൂമിയിലെ നിഴൽ ചക്രംപോലുള്ളതിനെ ഉയർത്തുന്നു. മൂന്നാമത്തെ, അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ സ്ഥലം ബ്രഹ്മാവാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; സൂര്യനിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി ചന്ദ്രനിലേക്ക് സംയുക്തങ്ങളിൽ എത്തുന്നു. ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് വീണ്ടും സൂര്യനിലേക്ക് സോളാർ സംയുക്തങ്ങളിൽ എത്തുന്നു; തൻറെ സ്വന്തം പ്രകാശം കൊണ്ട് അടി ചെയ്യുന്നതിനാൽ സ്വർഭാനു എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന്, പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം ഭാഗർവനു നൽകപ്പെടുന്നു; ദൂരം, ചക്രം എന്നിവയുമായി യോജനകളിൽ കണക്കാക്കുന്നു. ഭാഗർവനിൽ നിന്ന്, നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ് ബൃഹസ്പതി; ബൃഹസ്പതിയിൽ നിന്ന്, കെതുവും വക്രനും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്. ദൂരം, ചക്രം എന്നിവയിൽ നിന്ന്, ബുധൻ അവരിൽ നിന്ന് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്; ഇവിടെ നക്ഷത്രങ്ങളും രാശികളും എല്ലാം രൂപംകൊണ്ടവയാണ്. അവയുടെ രൂപങ്ങൾ ബുധന്റെ രൂപത്തോട് സാമ്യമുണ്ട്, പക്ഷേ ദൂരം, ചക്രം എന്നിവയിൽ നിന്ന്, നക്ഷത്രങ്ങളും രാശികളും പരസ്പരം കുറഞ്ഞവയാണ്. അഞ്ച് നൂറ്, നാല് നൂറ്, മൂന്ന് നൂറ്, രണ്ട് നൂറ്, ഒരു നൂറ്—ഇവയാണ് ഏറ്റവും മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വൃത്തങ്ങൾ. ഇവയൊന്നൊന്നും പകുതി യോജന അളവാണ്; ഇതിൽ കുറവായതൊന്നുമില്ല. അതിന്റെ മുകളിൽ ക്രൂരങ്ങളായും സാത്വികങ്ങളായും ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. സൂര്യൻ, അംഗിരസ, വക്രൻ എന്നിവയെ മന്ദഗതിയുള്ളവരായി അറിയുന്നു; അവയുടെ താഴെ നാല് വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. സോമ, സൂര്യൻ, ബുധൻ, ഭാഗർവൻ—all വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്നവരാണ്; എത്ര രാശികൾ ഉണ്ടോ, അത്രയേറെ നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്, കോടികളിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളിലും, സൂര്യൻ താഴെ ചലിക്കുന്നു, വലിയ വൃത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അതിന്റെ മുകളിൽ ചന്ദ്രൻ ചലിക്കുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ മുകളിൽ രാശികളുടെ വൃത്തം ചലിക്കുന്നു; രാശികളുടെ മുകളിൽ ബുധൻ, ബുധന്റെ മുകളിൽ ഭാഗർവൻ. ഭാഗർവന്റെ മുകളിൽ വക്രൻ; വക്രന്റെ മുകളിൽ ബൃഹസ്പതി; അതിന്റെ മുകളിൽ ശനിശ്ചരൻ, ദേവഗുരുവിന്റെ മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ശനിശ്ചരന്റെ മുകളിൽ സപ്തർഷികളുടെ വൃത്തം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; സപ്തർഷികളുടെ മുകളിൽ ധ്രുവം, ധ്രുവിന്റെ മുകളിൽ ആകാശമൊട്ടും. രണ്ട് ആയിരം യോജന ദൂരം, നൂറ് യോജന കൂടുതൽ, ഓരോ ഗ്രഹവും രാശികളുടെ വൃത്തത്തിന് മുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഇടങ്ങൾ ഒന്നിനൊന്നിനു മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ—all ആകാശത്ത് ദിവ്യപ്രഭയോടെ തിളങ്ങുന്നു. അവ രാശികളുമായി ചേർന്ന്, നിശ്ചിത ക്രമത്തിൽ ചലിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ—all തങ്ങളുടെ താഴെ, മുകളിലുള്ള വീടുകളിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. അവ ചേർന്നോ, വേർപെടുത്തിയോ വന്നാൽ, മനുഷ്യർ അവയെ ഒരുമിച്ച് കാണുന്നു, കാരണം അവ അങ്ങനെ സ്ഥിതിചെയ്യുകയും പരസ്പരം ചേർന്നിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവയുടെ സംയുക്തങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾക്ക് സംശയമില്ലാതെ മനസ്സിലാക്കാം; ഇതാണ് ഭൂമിയും ജ്യോതിസ്സ്കരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ക്രമീകരണം. ദ്വീപുകൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, മലകൾ, പ്രദേശങ്ങൾ, നദികൾ, അവയിൽ വസിക്കുന്നവർ—ഇവയെക്കുറിച്ച്, സൂര്യന്റെ ശക്തിയാൽ ഈ ജ്യോതിസ്സ്കരങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം സ്ഥാപിതമാണ്; ഇത് ഒരു ചക്രവാതം, അകത്തു ശൂന്യവും, നടുവിൽ ഘനവും, ധ്രുവത്തിൽ നിന്ന് സ്ഥിരമായതുമാണ്. ഈ എല്ലാം വിശാലവും, വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതും, ഉയർന്നതും, ലോകത്തിന്റെ നടത്തത്തിനായി ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിച്ചവയാണ്. കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, സ്വയംഭുവൻ മുൻകൂർ ചിന്തയോടെ ഇത് സ്ഥാപിച്ചു; പ്രകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെ ക്രമീകരണം ഇതാണ്.