ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നു മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കടന്നുപോയ, പുണ്യാത്മാക്കളായ ആത്മാക്കളെയാണ് ‘താരകാ’ എന്നും, അവരുടെ വെളുത്തത്വം കാരണം ‘ശുക്ലികാ’ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ദൈവികരായവരിലും ഭൂമിയിലെവരിലും വംശീയരിലുമെല്ലാം, സൂര്യൻ എന്നത് അതിന്റെ ദഹനശക്തിയുടെയും കനൽപടർപ്പിന്റെയും ഐക്യത്താലാണ് ഈ നാമം ലഭിച്ചത്. ‘സ്രവതി’ എന്ന മൂലപദം ഒഴുകൽ, ചലനം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഒഴുക്കും പ്രകാശവും മൂലം സൂര്യനെ ‘സവിറ്റാ’ എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കുന്നു. ‘ചന്ദ’ എന്ന മൂലപദം പല അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിൽ പ്രധാനമായത് വെളുപ്പും, അമൃതത്വവും, തണുത്തത്വവും, ആനന്ദവും ആണ്. ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, ജലവും പ്രകാശവും ചേർന്ന, വെളുത്തും മനോഹരവുമായ, ഉരുളക്കടലയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ദിവ്യപ്രകാശമുള്ള വൃത്താകൃതിയിൽ ഇവർ വസിക്കുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ എല്ലാ കര്മ്മദേവതകളും വസിക്കുന്നു; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും, മഹർഷിമാർ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ തുടങ്ങിയവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഇവയാണ് ദേവതകളുടെ ഗൃഹങ്ങൾ, ഇവിടങ്ങളെയാണ് സ്ഥാനങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്; സൂര്യൻ സൂര്യസ്ഥാനത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചു, ചന്ദ്രൻ ചന്ദ്രസ്ഥാനത്തേക്കും എത്തി. ശുക്രൻ തൻ്റെ പ്രകാശമുള്ള പതിനാറു അമ്പറുള്ള സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചു; ബൃഹസ്പതി വിശാലമായ സ്ഥലത്തേക്കു, ചൊവ്വ ചുവപ്പുനിറമുള്ള സ്ഥലത്തേക്കും പ്രവേശിച്ചു. ശനി തൻ്റെ ശനിസ്ഥലത്തേക്കു, ബുധൻ ബുധസ്ഥാനത്തേക്കു, ഭാനു, സ്വർഭാനു എന്നിവർ തങ്ങൾക്കുള്ള സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പ്രവേശിച്ചു. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും നക്ഷത്രമല്ലാത്തവയും തങ്ങൾക്കു അനുയോജ്യമായ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; ഈ പ്രകാശമുള്ള പുണ്യാത്മാക്കളാണ് ദേവതകളുടെ ഗൃഹങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. സൃഷ്ടിയുടെ ലയത്തോളം ഈ സ്ഥലങ്ങൾ നിലനിൽക്കും; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഇവ ദൈവിക സ്ഥാനങ്ങളാണ്. ദേവതകൾ തങ്ങൾക്കു തങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്ന വിധത്തിൽ ഈ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വസിക്കുന്നു; കടന്നുപോയവർ കടന്നുപോയവരോടൊപ്പം, വരാനിരിക്കുന്നവർ വരാനിരിക്കുന്നവരോടൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്നു. സ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ നിലവിലുള്ള ദേവതകളോടൊപ്പം തുടർന്നിരിക്കുന്നു. സൂര്യദേവനായ വിവസ്വാൻ അദിതിയുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനാണ്. പ്രകാശമുള്ള, ധാർമ്മികനായ ചന്ദ്രദേവൻ വസുവായി അറിയപ്പെടുന്നു; ശുക്രൻ ദൈത്യനും, ഭാഗവനും, അസുരരുടെ പുരോഹിതനുമാണ്. ബൃഹസ്പതി മഹാപ്രഭയുള്ളവൻ, അഗിരസിന്റെ പുത്രനും ദേവഗുരുവുമാണ്; ബുധൻ മനോഹരനായവൻ, ചന്ദ്രന്റെ പുത്രനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ശനി, രൂപഭംഗമായവൻ, സംജ്ഞയും വിവസ്വാനും ചേർന്ന പുത്രനാണ്; അഗ്നി വികേശിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ചൊവ്വയുടെ യുവരാജാവാണ്. ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, അവർ തങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; സിംഹികയുടെ പുത്രനായ സ്വർഭാനു, ജീവികളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന അസുരനാണ്. ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രധാനദേവതകൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഈ സ്ഥലങ്ങളും അവിടം വസിക്കുന്ന ദേവതകളും ഇങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെട്ടു. വെളുത്തതും, അഗ്നിപോലുള്ള ദൈവികതയും, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള വിവസ്വതിന്റെ സ്ഥാനം അത്രയും കിരണങ്ങളാൽ സമ്പന്നവും അളവില്ലാത്തതും പ്രകാശരൂപവുമാണ്. ദിക്കുകളുടെ ആസ്വാദ്യമായ സ്ഥാനം സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന വീടിലാണ്; പതിനാറു കിരണങ്ങളുള്ള ശുക്രൻ ജലരൂപിയായ ദേവതയാണ്. ചുവപ്പും ഒൻപത് കിരണങ്ങളുമുള്ളത് ശുക്രന്റെ ജലാത്മക സ്ഥാനം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു കിരണങ്ങളുള്ളത് മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ളതും മഹത്തായതുമാണ്. എട്ടു കിരണങ്ങളുള്ള ശനിയുടെ സ്ഥാനം കറുപ്പും വൃദ്ധവുമാണ്, ഇരുമ്പുപോലെയുള്ളതും; സ്വർഭാനുവിന്റെ സ്ഥാനം ഇരുമ്പ് രൂപമുള്ളതും ജീവികൾക്കു യാതനാസ്ഥലവുമാണ്. നക്ഷത്രങ്ങൾ പുണ്യവാന്മാരുടെ ആശ്രയമാണ്, അവയുടെ കിരണങ്ങൾ പൊന്നിനിറമുള്ളതും; ആകാശം കടന്നുപോകുന്നതും വെളുപ്പും മൂലമാണ് നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. സൂര്യന്റെ പരിമാണം ഒൻപതിനായിരം യോജനങ്ങളാണ്; അതിന്റെ ചക്രം അതിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ് വീതിയും, ഭാസ്കരന്റെയും അത്രയേറെ വ്യാപ്തി. ചന്ദ്രന്റെ വ്യാപ്തി സൂര്യന്റേതിന്റെ ഇരട്ടിയാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ ചക്രം അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയാണെന്ന്, അതിന്റെ പൂർണ്ണത്വം കാരണം പറയുന്നു. എല്ലാംക്കുമുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വൃത്തങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഓരോന്നിനും പകുതി യോജനയളവാണ്; അതിന് മുകളിലായി മറ്റു വിഭാഗങ്ങളുമുണ്ട്. സമമായിത്തന്നെ, സ്വർഭാനു അവയ്ക്കു കീഴിൽ ചലിക്കുന്നു, ഭൂമിയിലെ നിഴൽ ഒരു ചക്രംപോലെ ഉയർത്തുന്നു. മൂന്നാമത്തെ, ഇരുണ്ടത്വമുള്ള സ്ഥലം ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ചു; സൂര്യനിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുകയും, സംധികളിൽ ചന്ദ്രനെ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് സൂര്യനിലേക്കു വീണ്ടും സോളാർ സംധികളിൽ പോകുന്നു; താൻ്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് അടി കൊള്ളുന്നതിനാൽ സ്വർഭാനു എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ഒരു പതിനാറാം ഭാഗം ഭാഗവനു നല്കപ്പെടുന്നു; പരിമാണവും ചക്രവും യോജനകളിൽ കണക്കാക്കുന്നു. ഭാഗവനിൽ നിന്ന് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവ് ബൃഹസ്പതിയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ബൃഹസ്പതിയിൽ നിന്ന്, കെതുവിനും വക്രത്തിനും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്. പരിമാണവും ചക്രവും അനുസരിച്ച് ബുധൻ അവ രണ്ടിന്റെയും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്; ഇവിടെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രരാശികൾക്കും രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയുടെ രൂപങ്ങൾ ബുധനോടു സമാനമാണ്, പക്ഷേ പരിമാണവും ചക്രവും അനുസരിച്ച് നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും രാശികൾക്കും പരസ്പരം കുറവാണ്. അഞ്ചുനൂറ്, നാലുനൂറ്, മൂന്നുനൂറ്, രണ്ടുനൂറ്, ഒരു നൂറ്—ഇവയാണ് എല്ലാ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രവൃത്തങ്ങൾ. ഓരോന്നും പകുതി യോജനയളവാണ്; ഇതിൽ കുറവൊന്നുമില്ല. അതിനുമുകളിൽ ക്രൂരവും സാത്വികവുമായ ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. സൂര്യൻ, അഗിരസൻ, വക്രൻ എന്നിവയെ മന്ദഗതിയുള്ളവരായി അറിയപ്പെടുന്നു; അവയ്ക്കു താഴെ നാലു വലിയ ഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്. ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ബുധൻ, ഭാഗവൻ എന്നിവയെല്ലാം ദ്രുതഗതിയിലാണ് ചലിക്കുന്നത്; എത്രയോ രാശികൾ ഉണ്ടോ അത്രയും നക്ഷത്രങ്ങൾ, കോടികളിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളിലുമാണ് സൂര്യൻ താഴെ ചലിച്ച് വലിയ ഒരു വൃത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്; അതിനുമുകളിൽ ചന്ദ്രൻ ചലിക്കുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ മുകളിൽ രാശികളുടെ വൃത്തം ചലിക്കുന്നു; രാശികൾക്കു മുകളിൽ ബുധൻ, ബുധനു മുകളിൽ ഭാഗവൻ. ഭാഗവനു മുകളിൽ വക്രൻ; വക്രനു മുകളിൽ ബൃഹസ്പതി; അവനു മുകളിൽ ദേവഗുരുവിനെക്കാൾ മുകളിൽ ശനിശ്ചരൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദൈവിക ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, അവിടം വസിക്കുന്ന ദേവതകൾ, അവയുടെ പ്രകാശവും രൂപങ്ങളും, ആകാശത്തിലെ സ്ഥാനം, ഇവയുടെ അളവുകളും ഗതികളും, സൃഷ്ടിയുടെ ക്രമവും, വിശുദ്ധമായ ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ വിശദമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.