അവിടെയുള്ളവർക്ക് പുനഃജന്മമോ തിരിച്ചടിയോ ഇല്ല; അതാണ് അവരുടെ സ്വാഭാവിക സ്ഥിതി എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അവർക്ക് ആരോഗ്യവും സമൃദ്ധമായ സന്തോഷവും മനസ്സിന്റെ പരിപാകവും സുലഭമാണ്. മൂന്നു ദ്വീപുകളിലുമുള്ള എല്ലായിടങ്ങളിലും ആയുര്ദായും സൗന്ദര്യവും സന്തോഷവും സമാനമായി ലഭ്യമാണ്; അവരിൽ ആരും ഉന്നതരല്ല, താഴ്ന്നവരല്ല, എല്ലാവരും ശക്തിയിലും രൂപത്തിലും തുല്യരാണ്. അവിടെ കൊലപാതകമോ കൊല്ലപ്പെടലോ ഇല്ല; അസൂയ, ഇർഷ്യ, ഭയം എന്നിവയുമില്ല. അതുപോലെ, ലാലസയോ വഞ്ചനയോ ദ്വേഷമോ സ്വാർത്ഥതയോ അവിടെയില്ല. സത്യം-അസത്യം, ധർമ്മം-അധർമ്മം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭേദങ്ങളും അവിടെയില്ല; ജാതി, ആശ്രമം, കൃഷി, വ്യാപാരം, കന്നുകാലി വളർത്തൽ എന്നിവയും ഇല്ല. മൂന്ന് വേദങ്ങളോ ശിക്ഷാവിദ്യയോ സേവനമോ ശിക്ഷയോ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നില്ല. മഴയും നദികളും തണുപ്പും ചൂടും അവിടെയില്ല. പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഉറവുകളും ജലസ്രോതസ്സുകളും അവിടെയുണ്ട്; അവിടെയുള്ള കാലം ഉത്തരകുരുവിന്റെ കാലംപോലെ സമമാണ്. എല്ലായിടത്തും കാലാവസ്ഥ മനോഹരവും വൃദ്ധാവസ്ഥയുടെ കഷ്ടതകളില്ലാത്തതുമാണ്. ധാതകീഖണ്ഡത്തിലും മഹാവീതയിലും സൃഷ്ടി നടക്കുന്നു. ഏഴു ദ്വീപുകളും അവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഏഴ് സമുദ്രങ്ങളുമാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; ഓരോ ദ്വീപിനോടു ചേർന്ന സമുദ്രം അതിനെപ്പോലെയാണ്. ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും പരസ്പരം വർദ്ധിച്ചുവരുന്നതാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്; ഒരൊന്നു മുതൽ മറ്റൊന്നിലേക്ക് ജലം ഒഴുകുന്നതിനാലാണ് അതിനെ ‘സമുദ്രം’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അവിടെയുള്ള ഋതുക്കൾ, ഋഷിമാർ പറഞ്ഞതുപോലെ, മനോഹരവും, നാലു തരത്തിലുള്ള ജീവികളും അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു; മഴയും കാലാവസ്ഥയും അതുപോലെയാണ്. ചന്ദ്രൻ കിഴക്കിൽ ഉദിക്കുമ്പോൾ സമുദ്രം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ അസ്തമിക്കുമ്പോഴും ക്ഷയിക്കുമ്പോഴും സമുദ്രം വളരെ കുറയുന്നു. സമുദ്രം നിറയുമ്പോൾ അതിന്റെ ജലം സ്വയം പുനഃപൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; കുറയുമ്പോൾ അതിന്റെ കുറവ് അതിൽ തന്നെയാണ്. ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളുമായി ഏകീകരണം മൂലം ജലങ്ങൾ വിരിയുന്നതുപോലെ, ചന്ദ്രൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ സമുദ്രം വർദ്ധിക്കുന്നു. ജലങ്ങൾ അവരുടെ അളവു കടന്ന് വർദ്ധിക്കുകയോ കുറയുകയോ ഇല്ല; പക്ഷേ, പക്വ-കൃഷ്ണപക്ഷങ്ങളിൽ ചന്ദ്രന്റെ wax-ഉം wane-ഉം അനുസരിച്ച് അവ വർദ്ധിക്കുകയും ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. സമുദ്രത്തിന്റെ വർദ്ധനയും കുറയലും ചന്ദ്രന്റെ wax-ഉം wane-ഉം അനുസരിച്ച് സംഭവിക്കുന്നു; അതിന്റെ അളവ് നൂറ് പത്തും അഞ്ചും അങ്ങുലകളാണ്. സമുദ്രജലത്തിന്റെ വർദ്ധനയും കുറയലും ചന്ദ്രനിലാവശ്യമായ ഘട്ടങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു; രണ്ട് പ്രാവശ്യം ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ ‘ദ്വീപം’ എന്നും, വെള്ളം സൂക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ ‘ഉദധി’ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവയെ മുഴുവനും വിഴുങ്ങുന്നതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ ‘ഗിരയഃ’ (പർവ്വതങ്ങൾ) എന്നുവിളിക്കുന്നത്; ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ‘പർവതഃ’ (പർവ്വതങ്ങൾ) എന്നും; ശാകദ്വീപത്തിൽ ‘ശാക’ എന്ന പർവ്വതം അതിനാലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കുശദ്വീപത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ നടുവിൽ കുശത്തടം ഉണ്ട്; ക്രൗഞ്ചദ്വീപയിൽ, അതിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ക്രൗഞ്ചപർവ്വതം ഉണ്ട്. ശാല്മലദ്വീപിൽ, മഹാവൃക്ഷമായ ശാല്മലി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; ഗോമേദദ്വീപിൽ ഗോമേദപർവ്വതം അതിനാൽ അറിയപ്പെടുന്നു. പുഷ്കരദ്വീപിൽ, വലിയ വടവൃക്ഷം ‘പദ്മാവത്’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അത് മഹാദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നതും, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശവുമാണ്. അവിടെ, ബ്രഹ്മാവ് സാദ്ധ്യന്മാരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ദേവന്മാരും മുപ്പത്തിമൂന്ന് മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ദേവന്മാരും പ്രധാന മഹർഷിമാരും അവിടത്തെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു; ജംബൂദ്വീപിൽനിന്ന് വിവിധതരം രത്നങ്ങൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. എല്ലാ ദ്വീപുകളിലും, അവിടെയുള്ളവർ നേരത്തോടും ബ്രഹ്മചര്യത്തോടും സത്യത്തോടും ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടും ജീവിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾക്കുള്ള ആരോഗ്യവും ആയുസും ഓരോ പ്രദേശത്തും ഇരട്ടി, പിന്നെയും ഇരട്ടിയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അവിടെ, ജനങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി ജ്ഞാനമുള്ളവർ സംരക്ഷിക്കുന്നു; അവർക്കു ഭക്ഷണം എപ്പോഴും ലാഭ്യമാണ്, യാതൊരു ശ്രമവുമില്ലാതെ. അവിടെ, ആറു രുചിയുമുള്ള, മഹാശക്തിയുള്ള ഭക്ഷ്യങ്ങൾ അവർ അനുഭവിക്കുന്നു; അതിന് അപ്പുറം, മഹത്തായത് പുഷ്കരദ്വീപിനെ ചുറ്റി നിലകൊള്ളുന്നു. സര്വദിക്കുമുള്ള ശുദ്ധജലസമുദ്രം അതിനെ ചുറ്റുന്നു; ശുദ്ധജലത്തിന് ചുറ്റും ഒരു വൃത്താകാര പർവ്വതവും ഉണ്ട്. അതിനെ ‘ലോകാലോകം’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതിൽ പ്രകാശവും അപ്രകാശവും ഉണ്ട്; അതിന് അപ്പുറം അന്ധകാരമാണ്. ഭൂമിയുടെ വ്യാപ്തി ലോകത്തിന്റെ പാതിയേ ഉള്ളൂ; അതിന്റെ പുറത്ത് വലിയ ജലശരീരം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് വലിയ ജലം ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; വെള്ളത്തേക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് വലിയ അഗ്നി വെള്ളത്തെ എവിടെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അഗ്നിയെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് വലിയ വായു പ്രകാശഭാവത്തെ നിലനിർത്തുന്നു; വായു വൃത്താകാരത്തിലും വളയത്തിലും എല്ലാ ഘടകങ്ങളെയും ചുറ്റി നിലനിർത്തുന്നു. വായുവിനെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് വലിയ ആകാശം ഘടകങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു; പ്രഥമഘടകം ആകാശത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു, അതിനാൽ അത് പത്തു മടങ്ങ് വലിയതാണ്. പ്രഥമഘടകത്തേക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് വലിയ മഹാഭൂതങ്ങൾ ഘടകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നു; മഹത്വത്തിന്റെ തത്വം അനന്തമായ അവ്യക്തം വഴി നിലനിൽക്കുന്നു. ആശ്രയവും ആശ്രിതവും എന്ന ബന്ധം മൂലമാണ് ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; ഭൂമി മുതലായവ പരസ്പരം പരിമിതമാണ്. അവ പരസ്പരം ഉന്നതവും തമ്മിൽ ചേർന്ന് ഇടകലർന്നവയുമാണ്; അങ്ങനെ, ഒന്നിൽനിന്ന് മറ്റൊന്ന് ഉത്ഭവിക്കുകയും പരസ്പരം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവ പരസ്പരം ഇടകലരുന്നതിനാൽ സ്ഥിരത നേടുന്നു; വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാത്തവ നിലനിൽക്കുന്നു, വ്യത്യാസങ്ങൾ പരസ്പര ഇടകലരുന്നതിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഭൂമി മുതലായവ, വായുവിൽ അവസാനിക്കുന്നവ, അവിടെയാണ് പരിമിതമായത്; അതിനപ്പുറം എല്ലായിടത്തും അന്ധകാരമായിത്തന്നെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, ആകാശത്തിലുള്ള പ്രകാശം പൂർണ്ണമായി പരിമിതമാണ്; വലിയ പാത്രത്തിനുള്ളിൽ ചെറിയ പാത്രങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുപോലെ. അവ തമ്മിൽ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ആകാശത്തിലെ പ്രകാശത്തിന് ഭേദങ്ങൾ ഉണ്ട്, ചിലത് അകത്തും ചിലത് പുറത്തും. ഈ തത്വങ്ങൾ ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ഉന്നതമാണ്; ഈ തത്വങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം സൃഷ്ടി നടക്കുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.