ശാകദ്വീപം എന്ന മഹത്തായ ദ്വീപിനെക്കുറിച്ച് പുണ്യശ്ലോകർ പറഞ്ഞതുപോലെ, അവിടുത്തെ ഭൂമി ഊർജ്ജസ്വലവും സമൃദ്ധവുമാണ്; അതിനാൽ അവിടെ ഒരു ക്ഷാമവും ഇല്ല. ആ ദ്വീപിലും, മറ്റു ദ്വീപുകളിലെയും ഏഴു പ്രകാശമേറിയ മലകൾ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ ദ്വീപിലും ഏഴു മലകൾ വീതം ഉണ്ട്; അവയിൽ മൂന്നു മലകൾ നേരായും ദീർഘവുമായാണ്, ഓരോ ദിശയിലും പ്രദേശത്തിന്റെ മലകളായി നിലകൊള്ളുന്നു. രത്നാകര തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മഹാശ്മശാനങ്ങൾ, ഉയർന്ന മലകളായി ദ്വീപിന്റെ വീതിയിലുടനീളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും ഉപ്പും പാലും നിറഞ്ഞ സമുദ്രങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശാകദ്വീപത്തിലെ ഈ ഏഴു ദിവ്യമായ മഹാമലകളെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ മല മെരു എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അതിന്റെ ചുറ്റുമാണ് ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവരുടെ വാസം. കിഴക്കോട്ട് പൊൻ നിറമുള്ള ഉദയ എന്ന മല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെയാണ് മേഘങ്ങൾ മഴക്കായി ഉയർന്നു വീണുപോകുന്നത്. അതിന്റെ അപ്പുറത്ത് വൻ ജലധാരകൾ നിറഞ്ഞ മഹാമലമായ ജലധാര സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഈ മല ചന്ദ്ര എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്; എല്ലാ ഔഷധസസ്യങ്ങളാലും സമ്പന്നമായ ഈ മലയിൽ നിന്നാണ് ഇന്ദ്രൻ ഉത്തമജലത്തെ എപ്പോഴും എടുക്കുന്നത്. അതിനടുത്ത് ഭയങ്കരമായ നാരദ എന്ന മല ഉണ്ട്; അതിലാണു നാരദയും പർവതവുമെന്നു പേരായ മലകൾ ആദ്യം ഉദിച്ചത്. അതിന് അപ്പുറത്ത്, വിശാലവും ഇരുണ്ട നിറമുള്ളതുമായ ശ്യാമ എന്ന മഹാമല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെയാണ് ജനങ്ങൾക്കു കറുത്ത വർണ്ണം ആദ്യമായി ലഭിച്ചതെന്നു പറയുന്നു. ഈ മല തന്നെ ദുന്ദുഭി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു; ശ്യാമമലയെ പോലെ തന്നെയാണ് അതിന്റെ രൂപം. പുരാതനകാലത്ത്, ദേവന്മാർ അവിടെയാണ് ശബ്ദവും മരണവും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദുന്ദുഭി മൃദംഗം ഇടുകയായിരുന്നു. രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശാൽമലാ മല അവിടുത്തെ അതിരാണ്; അതിന്റെ അപ്പുറം വെള്ളി പോലെയുള്ള അസ്തു എന്ന മഹാമല നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ മല സോമക എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; പുരാതനകാലത്ത് ദേവന്മാർ ഗരുഡന്റെ സഹായത്തോടെ അമ്മയ്ക്കായി അമൃതം എടുത്തു പങ്കിട്ടതും ഇവിടെയാണ്. അതിന് അപ്പുറം ആംബികേയ എന്നറിയപ്പെടുന്ന, സുമനാ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന മല ഉണ്ട്; അവിടെയാണ് ഹിരണ്യാക്ഷനെ വരാഹമൂർത്തി വധിച്ചത്. ആംബികേയയ്ക്ക് അപ്പുറം പ്രകാശം പകർന്നിട്ടുള്ള, ഔഷധസസ്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ, മഹാവിദ്രുമം പോലെയുള്ള വിപ്രാജ എന്ന മഹാമല നിലകൊള്ളുന്നു. അതിൽ നിന്നാണ് തീയുടെ പ്രകാശം പുറപ്പെടുന്നതു കൊണ്ടു അതിനെ വിപ്രാജ എന്നും, അതിൽ നിന്നാണ് കാറ്റ് വീശുന്നതു കൊണ്ടു കേശവ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ മലകളുടെ പ്രദേശങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓരോ മലയുടെ പേരിൽ തന്നെയാണ് അവിടുത്തെ പ്രദേശങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നത്: ഉദയ മലയുടെ പ്രദേശം ഉദയ, ജലധാരയുടെ പ്രദേശം സുപ്രസിദ്ധമായ സുകുമാര എന്നിങ്ങനെ. ആദ്യ പ്രദേശം ഗതഭയ എന്നാണു, രണ്ടാം പ്രദേശം ജലധാരയുടെ സുകുമാര, മൂന്നാമത്തേത് ശൈശിര, നാരദയുടെ പ്രദേശം കൗമാരയെന്നും സുഖോദയയെന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശ്യാമമലയുടെ പ്രദേശം അനീചക എന്നാണു; അതിനെ അനന്ദക എന്നും സന്യാസികൾ വിളിക്കുന്നു. പുഷ്പസമൃദ്ധിയാൽ പ്രശസ്തമായ സോമക പ്രദേശം അസിതയുമായി തുല്യമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്; അതിനെ സോമക എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ആംബികയുടെ പ്രദേശം മൈനകയും, ക്ഷേമകയും ആണു; അവളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. കേശര എന്ന മല മഹാദ്രുമം എന്ന പേരിലും ധവ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; ഈ പ്രദേശം വിപ്രാജ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശാകദ്വീപത്തിന്റെ ചുറ്റളവും നീളവും ചെറുതും ജംബുദ്വീപത്തിന്റെ അളവിൽ കണക്കാക്കുന്നു; അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. ശാക എന്ന പേരിലുള്ള ആ മഹാവൃക്ഷം അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്; അവിടെയാണ് ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ എന്നിവരും പാർക്കുന്നത്. അവരോടൊപ്പം അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുകയും ആനന്ദം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടത്തെ സമൂഹങ്ങൾ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; ചതുർവർണ്ണ്യവും ചതുർആശ്രമവുമുള്ള സമുദായങ്ങൾ അവിടുണ്ട്. ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഏഴു നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; ഓരോന്നും രണ്ടു പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ഏഴു ഗംഗകളും പ്രശസ്തമാണ്. ആദ്യത്തെ ഗംഗയെ സുകുമാരി എന്ന് വിളിക്കുന്നു; ശിവജലം ധരിക്കുന്ന ഈ ഗംഗയെ മുനിതപ്താ എന്നും പറയുന്നു. austerity-യിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സുകുമാരി രണ്ടാമത്തേത്; ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന നന്ദാ മൂന്നാമത്തേത്. നാലാമത്തേത് ശിബികാ; അതും രണ്ടു പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അഞ്ചാമത്തേത് ഇക്ഷു എന്നും കുഹൂ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ആറാമത്തേത് വേണുകാ, അമൃതാ; ഏഴാമത്തേത് സുകൃതാ, ഗഭസ്തി. ഈ ഏഴു ഗംഗകളും, ശിവജലം ധരിച്ചവ, ശാകദ്വീപത്തിലെ ജനങ്ങളെ എല്ലാ വർഷവും പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ മഴ വരുത്തുന്നിടത്തൊക്കെയും മറ്റു നദികൾ, ഒഴുക്കുകളും തടാകങ്ങളും ജലസമൃദ്ധമായി അവിടെ എത്തുന്നു. അവിടുത്തെ പുണ്യമായ ഈ നദികളുടെ പേരുകളും അളവുകളും മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഈ നദികളുടെ ജലം കുടിക്കുന്നു; അവർ ശാന്തരും ഭയരഹിതരുമാണ്, ഭാഗ്യശാലികളാണ്. ഏഴു പ്രദേശങ്ങൾ എന്നും സന്തോഷവും സൗഖ്യവും സുരക്ഷയും നിറഞ്ഞവയാണ്; പുതിയ പ്രദേശങ്ങളോടൊപ്പം അവിടെ ചതുർവർണ്ണ്യങ്ങളും ചതുർആശ്രമങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആരും രോഗികളല്ല; അവർ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരും മരണരഹിതരുമാണ്. അവരിൽ വർദ്ധനവോ കുറവോ ഇല്ല. അവിടെ ചതുര്യുഗങ്ങളിൽ കാണുന്ന കാലഘട്ടങ്ങളുടെ വിഭജനം ഇല്ല; അവിടുത്തെ കാലം ത്രേതായുഗത്തിലെപോലെയാണ്. ശാകദ്വീപത്തിലും മറ്റു അഞ്ചു ദ്വീപുകളിലും ഈ നിലയാണു; പ്രദേശത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് അവിടുത്തെ കാലം സ്വാഭാവികമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അവിടുത്തെ ജനങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും വർണ്ണാശ്രമഭ്രാന്തിയോ ധർമ്മഭ്രംശമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർക്ക് നിരന്തരമായ സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ജനങ്ങളിൽ മായയോ, ലോഭമോ, അസൂയയോ, ദ്വേഷമോ, ഭയമോ ഇല്ല; സ്വാഭാവികമായും അവിടെ പ്രകൃതിവിപരീതമായ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ അവസ്ഥ ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു.