ദക്ഷിണ കടലിലേക്ക് നീണ്ടു കിടക്കുന്ന മഹത്തായ പർവതങ്ങൾ, ചക്രപർവതത്തിനും മൈനാകയ്ക്കും ഇടയിൽ, ആകാശത്ത് ഉയർന്ന് ദക്ഷിണ ദിശയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെയാണു സംവർത്തക എന്നു വിളിക്കുന്ന അഗ്നി ആ ജലത്തെ കുടിയ്ക്കുന്നത്. സമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് ഔർവ, അതാണ് വടവാമുഖ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ നാലു വലിയ പർവതങ്ങൾ ഉപ്പുകടലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ചന്ദ്രന്റെ കലകൾക്കു നേരെ ഇന്ദ്രനെ ഭയന്ന് പഴയകാലത്ത് അവിടെ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിരുന്നു. അവയിൽ, ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും കുറയലും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ആ പർവതങ്ങൾ മുങ്ങുന്നതു കാണാം. ഇവയാണ് ഭാരതഭൂമിയുടെ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ വിവരണങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു, മറ്റൊന്നുകൾ മറ്റിടങ്ങളിൽ. ഓരോ ഭാഗത്തും അവയുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് മഴയുടെ അളവ് ക്രമാനുസൃതമായി വർദ്ധിക്കുന്നു. അവിടങ്ങളിലെ ജീവികൾക്ക് ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും ധർമ്മവും കാമവും സമ്പത്തും അംശമായാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഇവിടങ്ങളിലെ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും വിവിധതരത്തിലുള്ള ജീവികൾ വസിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ ഭൂമിയും ലോകവും നിലനിൽക്കുന്നു, നിലനില്ക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശാകദ്വീപത്തെപ്പറ്റിയുള്ള സത്യമായ വിവരണം വിശദീകരിക്കാം. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ, ഞാൻ ശാകദ്വീപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. അതിന്റെ വിസ്തൃതി ജംബൂദ്വീപിന്റെ ഇരട്ടിയാണു; ചുറ്റളവ് ആ വിസ്തൃതിയുടെ മൂന്നിരട്ടിയാണ്. ഉപ്പുകടൽ എന്ന സമുദ്രം ആ ദ്വീപിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കിടക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ ധാർമ്മികരാണ്, അവർക്ക് മരണവും വളരെ ദൈർഘ്യമുള്ള ആയുസ്സിന് ശേഷമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അവിടെ ഒരിക്കലും ദാരിദ്ര്യമില്ല, കാരണം ആ ഭൂമി ശക്തിയാൽ സമ്പന്നമാണ്. അവിടെ ഏഴു പ്രകാശമുള്ള, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പർവതങ്ങളും ഉണ്ട്. ശാകദ്വീപത്തിലും മറ്റു ദ്വീപുകളിലും ഓരോന്നിലും ഏഴു പർവതങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ മൂന്നെണ്ണം നേരിയതും നീണ്ടതുമായവയാണ്, ഓരോ ദിശയിലുമുള്ള പ്രദേശിക പർവതങ്ങൾ. രത്നാകര തുടങ്ങിയ മഹാശ്മശാനങ്ങൾ ഉയർന്ന പർവതങ്ങളായി ദ്വീപിന്റെ വീതിയാകെ എല്ലാ ദിശയിലുമുണ്ട്. രണ്ടു വശത്തും ഉപ്പുകടലും പാലുകടലും ആഴത്തിൽ കിടക്കുന്നു. ശാകദ്വീപത്തിലെ ഈ ദിവ്യമായ ഏഴു മഹാപർവതങ്ങളെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ പർവതമാണ് ദേവന്മാരും, ഋഷിമാരും, ഗന്ധർവന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള മെരു. കിഴക്കോട്ട് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഉദയ എന്ന പർവതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ മഴക്കായി മേഘങ്ങൾ ഉയർന്ന് ചിതറുന്നു. അതിന് അപ്പുറത്ത് ജലധാര എന്ന മഹത്തായ, ജലം നിറഞ്ഞ വലിയ പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. അത് ചന്ദ്ര എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, എല്ലായിനം ഔഷധികൾ അവിടെ ഉണ്ട്. അവിടെ നിന്നാണ് ഇന്ദ്രൻ എപ്പോഴും പരമജലം എടുക്കുന്നത്. അതിനടുത്ത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നാരദ എന്ന പർവതം ഉണ്ട്, അതിന്മേൽ നാരദയും പർവതപർവതങ്ങളും ആദ്യം ഉദിച്ചുവന്നതാണു പറയപ്പെടുന്നത്. അതിനപ്പുറം കറുത്ത നിറമുള്ള വലിയ ശ്യാമ എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെയാണ് ജനങ്ങൾക്കു കറുത്ത വർണ്ണം ആദ്യം ലഭിച്ചുവെന്നാണ് പറയുന്നത്. അതേപർവതം തന്നെ ദുന്ദുഭി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ശ്യാമപർവതത്തിനെപ്പോലെയാണ് അതിന്റെ രൂപം. അവിടെ ദേവന്മാർ ശബ്ദത്തെയും മരണത്തെയും ദുന്ദുഭി (മുഴ) ഉപയോഗിച്ച് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണർത്തിയിരുന്നു. രത്നമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശാൽമലാ എന്ന പർവതം അതിനെ വിഭജിക്കുന്നു. അതിന് അപ്പുറം വലിയ വെള്ളി കൊണ്ടുള്ള അസ്തു എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. അതാണ് സോമക എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, അവിടെ ദേവന്മാർ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി അമൃതം സ്വീകരിക്കാൻ, ഗരുഡന്റെ സഹായത്തോടെ, ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്നു. അതിനപ്പുറം ആംബികേയ എന്ന പർവതം, സുമനാ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പർവതം ഉണ്ട്. അവിടെയാണ് ഹിരണ്യാക്ഷൻ വരാഹാവതാരത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ആംബികേയയ്ക്ക് അപ്പുറം പ്രകാശമുള്ള, ഔഷധികൾ നിറഞ്ഞ, മഹാ സ്ഫടികപർവതമായ വിപ്രാജ എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെ അഗ്നി പ്രകാശിക്കുന്നതിനാൽ അതിന് വിപ്രാജ എന്ന പേരാണ്. അതേപോലെ അതിൽ നിന്നാണ് കാറ്റ് വീശുന്നതു കൊണ്ടു, അതിനെ കേശവ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഈ പർവതങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. അവയുടെ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ കേൾക്കുക. പ്രദേശങ്ങൾക്കും പർവതങ്ങൾക്കും ഒരേ പേരാണ്, ഉദയയുടെ പ്രദേശം ഉദയ എന്നും, ജലധാരയുടെ പ്രദേശം അതേപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ആദ്യ പ്രദേശം ഗതഭയ എന്ന പേരിലാണ്; രണ്ടാമത്തേത് ജലധാരയുടെ പ്രദേശം സുകുമാര എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പിന്നെ ശൈശിര എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രദേശം, നാരദയുടെ പ്രദേശം കൗമാര എന്നറിയപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ സുഖോദയ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ശ്യാമപർവതത്തിന്റെ പ്രദേശം അനീചക എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിനൊപ്പം തന്നെ ആ പ്രദേശം ആനന്ദക എന്നും മഹർഷികൾ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. പൂക്കൾ കൊണ്ടുള്ള സമൃദ്ധിയാൽ പ്രശസ്തമായ സോമക പ്രദേശം അസിത എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇത് സോമക പ്രദേശം തന്നെയാണ്. ആംബികയുടെ പ്രദേശം മൈനാകയും ക്ഷേമകയും എന്നിങ്ങനെയാണ്, അവൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. കേശര എന്ന പർവതം മഹാദ്രുമ എന്നും ധവ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; ഈ പ്രദേശം വിപ്രാജ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ദ്വീപിന്റെ ചുറ്റളവും നീളവും ചെറുതും ജംബൂദ്വീപിന്റെ അളവുകൾ പ്രകാരമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു മഹാവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. ആ വലിയ വൃക്ഷം ശാക എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ അതിനോട് അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ളവരോടൊപ്പം ദേവന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, സിദ്ധന്മാരും, ചാരണന്മാരും വസിക്കുന്നു. അവർ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു, പരസ്പരം കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ. ആ സ്ഥലത്ത് എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ സമൂഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഏഴു നദികൾ ഉണ്ട്, ഓരോന്നും സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. അവയെല്ലാം രണ്ടുപേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ഏഴു ഗംഗകളും പ്രസിദ്ധമാണ്. ആദ്യ ഗംഗയാണ് സുകുമാരി, ശിവജലം വഹിക്കുന്ന, ശുഭമായ ഒരുനദി; അവളെ മുനിതപ്താ എന്നും വിളിക്കുന്നു. രണ്ടാം ഗംഗയും സുകുമാരി എന്ന പേരിലാണ്, അവൾ തപസ്സിൽ നിപുണയാണ്; നന്ദാ എന്ന ശുദ്ധികരിക്കുന്ന നദിയാണ് മൂന്നാമത്തേത്. നാലാമത്തേത് ശിബികാ, അവളും രണ്ടുപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അഞ്ചാമത്തേത് ഇക്ഷു, അതുപോലെ കുഹൂ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. വേണുകാ, അമൃതാ എന്നിവ ആറാമത്തേതായി പ്രസിദ്ധമാണ്; സുകൃതാ, ഗഭസ്തി എന്നിവയാണ് ഏഴാമത്തെ ഗംഗകൾ. ഇങ്ങനെ, ശാകദ്വീപവും അതിലെ മഹാപർവതങ്ങളും, നദികളും, ജനങ്ങളും, അവരുടെ ഗുണങ്ങളും, ഈ ലോകത്തിന്റെ ഘടനയിലേക്കുള്ള ദിവ്യമായ ക്രമീകരണങ്ങൾക്കായി നിലകൊള്ളുന്നു.