ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് ഒരാളായി, അവൻ അനേകം സ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താവാകുന്നു; രാജാവായിത്തന്നെ പത്തായിരം ഗ്രാമങ്ങളുടെ സമ്പത്തും ആസ്വദിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള പാദസരം മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന്, മഹത്തായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, അവൻ വീണ്ടും ആ തീർത്ഥത്തെ തേടുന്നു. എപ്പോഴും വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നിയന്ത്രണവും ശമവും പുലർത്തി, രാജാവ് ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഒരു മാസം രാജ്യത്തെ ഭരിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച നൂറ് സ്ത്രീകളെ അവൻ സമ്പാദിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഒരു മഹാരാജാവായി ഉയരുന്നു. ധനധാന്യസമൃദ്ധനായി, അവൻ നിരന്തരം ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നു; മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം വീണ്ടും ആ തീർത്ഥത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ശോഭയുള്ള സന്ധ്യാകാല തീരത്ത്, ഇന്ദ്രിയജയം നേടിയ ബ്രഹ്മചാരിയായ ഒരാൾ, ഉപവാസവും ശുദ്ധിയും പാലിച്ച്, സന്ധ്യാസമയത്ത് ബ്രഹ്മലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. കൊടിതീർത്ഥത്തിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, ആയിരം കോടി വർഷത്തേക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ, പുണ്യം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് തള്ളപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വർണ്ണം, രത്നം, മുത്ത് എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച സമ്പന്നമായ ഒരു കുടുംബത്തിൽ സുന്ദരനായവനായി ജനിക്കുന്നു. അവിടെ നിന്ന്, വാസുകിയുടെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ഭോഗവതിയിലേക്ക് പോയാൽ, ദശാശ്വമേധക എന്ന മറ്റൊരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്. അവിടെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കുന്നു; ധനവാനായി, സുന്ദരനായി, നൈപുണ്യശാലിയായും ധാർമികനായി, ദാനശീലനായി മാറുന്നു. നാലു വേദങ്ങളിൽ നിന്നോ സത്യത്തിൽ നിന്നോ അഹിംസയിൽ നിന്നോ ലഭിക്കുന്ന യാതൊരു പുണ്യവും അവിടെ പോകുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു. ഗംഗയിൽ എവിടെയും കുളിച്ചാലും അതു കുറുക്ഷേത്രത്തിന് സമമാണ്; എന്നാൽ ഗംഗയുടെ വിംധ്യയുമായി സംഗമിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്, അവൾക്ക് കുറുക്ഷേത്രത്തിൽക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് മഹത്വം ഉണ്ട്. അനേകം തീർത്ഥങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഗംഗ ഒഴുകുന്ന സ്ഥലം, അതു പൂർണതയുടെ ക്ഷേത്രമാണെന്ന് അറിയണം; കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ട. ഭൂമിയിൽ അവൾ മരണന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നു; പാതാളത്തിൽ സർപ്പങ്ങളെ; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാരെ—അതിനാൽ അവളെ ത്രയീപഥയെന്നു വിളിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ അസ്ഥികൾ എത്ര വർഷം ഗംഗയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു, അത്രയേറെ ആയിരം വർഷം അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, ജംബുദ്വീപത്തിലെ ഭരതാവായിത്തീരുന്നു; എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ അതാണ് പരമോന്നതം, നദികളിൽ ഏറ്റവും വലിയതും, മഹാപാപികൾക്കുപോലും മോക്ഷം നൽകുന്നവളാണ് ഗംഗ. ഗംഗ എവിടെയും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാണ്, പക്ഷേ ഗംഗാദ്വാരം, പ്രയാഗം, സമുദ്രസംഗമം—ഈ മൂന്ന് സ്ഥലങ്ങളിൽ അവളെ പ്രാപിക്കുക ദുഷ്കരമാണ്. അവിടെ കുളിച്ച് മരിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു, വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല. പാപബാധിതരും മാർഗ്ഗം അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കും ഗംഗയുടെ മാർഗ്ഗംപോലൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ല. ശുദ്ധന്മാരുടെ ശുദ്ധിയും, മംഗളങ്ങളിൽ മംഗളവും, മഹാദേവന്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്ന് വീണതും, പാപനാശിനിയും, ഗംഗ തന്നെ. കൃതയുഗത്തിൽ നൈമിഷം, ത്രേതായുഗത്തിൽ പുഷ്കരം, ദ്വാപരയിൽ കുറുക്ഷേത്രം, എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ ഗംഗയാണ് ഉത്തമം. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയാഗത്തിൽ ഗംഗയെ ആരാധിക്കണം; ഭയാനകമായ കലിയുഗത്തിൽ ഇതിന് സമമായ മറ്റൊരു ഔഷധമില്ല, രാജാവേ. ഇനി പ്രയാഗത്തിന്റെ മഹത്വം വീണ്ടും കേൾക്കുക, രാജാവേ. അതു കേട്ടാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഗംഗയുടെ വടക്കേ കരയിൽ മാനസ എന്നൊരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്; അവിടെ മൂന്നു രാത്രി ഉപവാസം ചെയ്താൽ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും നിറവേറുന്നു. പശു, ഭൂമി, സ്വർണ്ണം എന്നിവ ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, ആ തീർത്ഥം ഓർത്താൽ പോലും ലഭിക്കുന്നു. ആശയോടെയോ ആശയില്ലാതെയോ ഗംഗയെ സമീപിക്കുന്നവൻ, അവിടെ മരിച്ചാൽ, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ച് നരകം കാണുകയില്ല. അപ്സരസുകളുടെ ഗാനത്തിൽ ഉണർന്ന്, ഹംസങ്ങളാലും ബകങ്ങളാലും കെട്ടിയ ദിവ്യരഥത്തിൽ യാത്രചെയ്ത്, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, മഹാരാജാവേ. പിന്നീട്, പുണ്യം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു, സ്വർണ്ണം, രത്നം, മുത്ത് എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമായ മഹത്തായ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. അറുപതിനായിരം തീർത്ഥങ്ങളും അറുപത് കോടിയോളം നദികളും, മാഘമാസത്തിൽ ഗംഗയുടെയും യമുനയുടെയും സംഗമത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. മാഘമാസത്തിൽ പ്രയാഗത്തിൽ മൂന്നു ദിവസം കുളിച്ചാൽ, നൂറായിരം പശുക്കൾ ശുദ്ധമായി ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. ഗംഗയുടെയും യമുനയുടെയും ഇടയിൽ ഹോമം ചെയ്യുന്നവൻ രോഗരഹിതനും, ദോഷരഹിതനും, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും സമ്പൂർണ്ണമായവനുമാവുന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമരന്ധ്രങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയായിരം വർഷം അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, ജംബുദ്വീപത്തിന്റെ ഭരതാവായിത്തീരുന്നു; മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം വീണ്ടും ആ തീർത്ഥത്തെ ഓർക്കുന്നു. പ്രസിദ്ധമായ സംഗമത്തിൽ, രാഹു ചന്ദ്രനെ ഗ്രസിക്കുന്ന സമയത്ത് ജലത്തിൽ കയറുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു. അവൻ സോമലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, സോമനോടൊപ്പം അറുപതിനായിരം വർഷം ആനന്ദിച്ചു, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ, ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തിൽ, മനുഷ്യരും ഗന്ധർവ്വരും സേവിക്കുന്ന ആ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, അവൻ വീണാൽ സമ്പന്നമായ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. തലകീഴായി, കാലുകൾ മുകളിലായി, ദഹിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിക്കുന്നവൻ, ഒരു ലക്ഷം വർഷം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ നിന്ന് വീണാൽ, രാജാവേ, അവൻ അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നവനായി ജനിക്കുന്നു; മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം വീണ്ടും ആ തീർത്ഥത്തെ തേടുന്നു. സ്വന്തം മാംസം മുറിച്ച് പക്ഷികൾക്ക് നൽകുന്നവന്റെ ഫലവും, പക്ഷികൾ ശരീരം മുഴുവൻ തിന്ന finishes ചെയ്തവന്റെ ഫലവും കേൾക്കുക. അവൻ ഒരു ലക്ഷം വർഷം സോമലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ നിന്ന് വീണാൽ, ധാർമികനായ രാജാവായി ജനിക്കുന്നു. അവൻ ഗുണശാലി, സുന്ദരൻ, ജ്ഞാനി, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവൻ; മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം വീണ്ടും ആ തീർത്ഥത്തെ ഓർക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ തീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്വവും, ഗംഗയുടെ മഹിമയും, പ്രയാഗത്തിന്റെ പുണ്യവും അനന്തമാണെന്ന് ഈ കഥയിലെ അനുഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.