ഏകാന്തമായ ഒരു ശാന്തതയിൽ, മഹർഷിമാരുടെ ഇടയിൽ, യജ്ഞത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ആചാര്യന്മാർ സത്യത്തിന്റെയും ശുദ്ധിയുടെയും അടയാളമായി യജ്ഞശാല ഒരുക്കുന്നു. ആദ്യം, ആഗ്നികുണ്ടിന്റെ ചുറ്റും രണ്ടു വിരൽ ഉയരമുള്ള ആദ്യത്തെ പരിതാരവും, അതിന് മുകളിലായി അതേ ഉയരത്തിലുള്ള രണ്ടും പരിതാരങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ഒന്നൊന്നായി ഓരോ പരിതാരവും മൂന്ന് വിരൽ വീതിയുള്ളതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. യജ്ഞവേദിയുടെ ചുറ്റുമുള്ള മതിൽ പത്ത് വിരൽ ഉയരമുള്ളതായിരിക്കണം; അതിന്മേൽ, പുഷ്പകുടങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവതകളെ മുൻപുപോലെ ആവാഹിക്കണം. ദേവതകളും അവരവരുടെ ഉപദേവതകളും, സൂര്യനേ മുഖമാക്കി, എപ്പോഴും ആഗ്നികുണ്ടിൽ സ്ഥാപിക്കണം; വടക്കോട്ടോ, ദേവതകളുടെ മുഖം അകറ്റിയോ, അങ്ങനെയല്ല. സമ്പത്തിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ഗരുഡനെ ആദരിക്കണം: “സാമവേദത്തിന്റെ ശബ്ദവും രാത്രിയും പോലെ ദേഹം, പരമേശ്വരന്റെ വാഹനം, വിഷവും പാപവും നീക്കം ചെയ്യുന്നവൻ, എന്നെ ശാന്തി നൽകുക” എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ. മുൻപുപോലെ, കലശം ആവാഹിച്ച ശേഷം, ഹോമം അർപ്പണം ചെയ്യണം; ഒരു ലക്ഷം അർപ്പണങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ദാരുക sticks-ന്റെ എണ്ണം കൂടുതലാക്കി, കലശത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നിയിലേക്ക് നെയ്യ് ഒഴിക്കണം. ഫലവൃക്ഷം (അതി) കൊണ്ടുള്ള, നനഞ്ഞതും നേരെയുള്ളതും, കുഴിയില്ലാത്തതും, കൈയുടെ നീളമുള്ളതും ഒരു ഹോമകുണ്ടം ഉണ്ടാക്കണം; അതിനെ രണ്ട് തൂണുകൾക്ക് മുകളിലായി പിടിച്ച്, അഗ്നിയിൽ നെയ്യ് ഒഴിക്കണം. അഗ്നി, വിഷ്ണു, രുദ്ര, ഇന്ദ്ര, വൈശ്വാനര സാമൻ, ജ്യേഷ്ഠ സാമൻ എന്നിവയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം. യജമാനൻ മുൻപുപോലെ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശുഭമന്ത്രങ്ങൾ ഉരിയടിച്ച്, അർപ്പണങ്ങൾ കഴിച്ച പണ്ഡിതന്മാർക്ക് വേവേറേ അർപ്പണങ്ങൾ നൽകണം. നവഗ്രഹ ഹോമത്തിന്, ആഗ്രഹവും കോപവും ഇല്ലാത്ത, ശാന്തമനസ്സുള്ള, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള നാലു പുരോഹിതന്മാരെ നിയോഗിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ഹോമം സങ്കീർണ്ണമല്ലെങ്കിൽ, ശാന്തരായ രണ്ടു പുരോഹിതന്മാർ മതിയാകും. ഒരു ലക്ഷഹോമത്തിന്, പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ എട്ട് പുരോഹിതന്മാരെ നിയോഗിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, കഴിവുള്ള നാലു പുരോഹിതന്മാർ മതിയാകും. നവഗ്രഹ ഹോമത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, ലക്ഷഹോമത്തിൽ പത്ത് ഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കണം; കഴിവനുസരിച്ച് ഭക്ഷണവും ആഭരണങ്ങളും നൽകണം. കിടക്കകൾ, പൊക്കുകളും, സ്വർണ്ണ കങ്കണങ്ങളും, കാതിലെ കുമ്പിളുകളും, വിരൽമാലകളും, പൂജാമാലകളും, കഴിവുള്ളവർ അർപ്പിക്കണം. യജമാനൻ, യോജിച്ച അർപ്പണങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, കപടത്വം കൊണ്ടോ, ധനലോഭം കൊണ്ടോ, ദാനം നൽകരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, കുടുംബം നാശം വരും. സമ്പത്തിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, കഴിവനുസരിച്ച് ഭക്ഷണം നൽകണം; ഭക്ഷണത്തിൽ കുറവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, ക്ഷാമം വരും. ഭക്ഷണത്തിന്റെ അഭാവം രാജ്യത്തെ നശിപ്പിക്കും; മന്ത്രങ്ങളുടെ അഭാവം പുരോഹിതന്മാരെ നശിപ്പിക്കും; അർപ്പണത്തിന്റെ അഭാവം യജമാനനെ നശിപ്പിക്കും; യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പണം ഇല്ലാത്തത് ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുവാണ്. കഴിവ് കുറഞ്ഞവൻ, ലക്ഷഹോമം ചെയ്യരുത്; യജ്ഞത്തിൽ ദു:ഖം മൂലമാണ് കലഹം ഉണ്ടാകുന്നത്. അർപ്പണവും ഭക്തിയും കൊണ്ട്, ഒരു, രണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മാത്രം പൂജിക്കണം; ഒരാൾക്ക് കുറഞ്ഞ സമ്പത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ, പലരെയും പൂജിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ലക്ഷഹോമം, സമ്പത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിയമാനുസരിച്ച് നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും. ഈ യജ്ഞം ചെയ്തവന്, ശിവലോകത്തിൽ വസുവുകൾ, ആദിത്യർ, മരുത്ഗണങ്ങൾ എന്നിവരാൽ എട്ടു നൂറു കല്പങ്ങൾ ആരാധിക്കപ്പെടും; അതിനുശേഷം മോക്ഷം ലഭിക്കും. ആഗ്രഹത്തോടെ, നിയമാനുസരിച്ച്, ലക്ഷഹോമം ചെയ്താൽ ആ ആഗ്രഹം നിറവേറും; അനന്തമായ അനുഭവം ലഭിക്കും. പുത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് പുത്രന്മാർ, സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സമ്പത്ത്, ഭാര്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മനോഹരമായ ഭാര്യ, യുവനാരിക്ക് യോഗ്യനായ ഭർത്താവ് ലഭിക്കും. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് രാജ്യം പിന്നെയും ലഭിക്കും; ഭാഗ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് അതും ലഭിക്കും; ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ, പരമബ്രഹ്മം ലഭിക്കും. സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് പ്രഖ്യാപിച്ച കൊടിഹോമം, ലക്ഷഹോമത്തിനേക്കാൾ നൂറു ഗുണം വലിയതാണ്; അർപ്പണങ്ങൾ, പ്രയത്നം, ദാനങ്ങൾ, ഫലങ്ങൾ എല്ലാം അതിനനുസരിച്ച് വർദ്ധിക്കുന്നു. മുൻപുപോലെ, ഗ്രഹദേവതകളെ ആവാഹിക്കുന്നതും ഉത്സർജനവും, ഹോമത്തിനും, കുണ്ടിനും, ദാനത്തിനും വേണ്ട മന്ത്രങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നു. ഇനി, യജ്ഞവേദി, മണ്ഡപം, അഗ്നികുണ്ടം എന്നിവയുടെ വ്യത്യാസം കേൾക്കൂ. കൊടിഹോമത്തിൽ, അഗ്നികുണ്ടം നാലു കൈ നീളമുള്ളതും, നാലുഭാഗവും ചതുരാകൃതിയിലും, രണ്ട് യോണിയും വായ openings-ഉം ഉള്ളതും, മൂന്ന് പരിതാരങ്ങൾ ഉള്ളതും, ‘മൂന്നു കെട്ടി’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതുമാണ്. ആദ്യത്തെ കെട്ട് രണ്ടു വിരൽ ഉയരമുള്ളതായിരിക്കണം; രണ്ടാം കെട്ട് മൂന്ന് വിരൽ ഉയരമുള്ളതായിരിക്കണം; മൂന്നാമത്തെ കെട്ട് നാല് വിരൽ ഉയരവും വീതിയും; ആദ്യത്തെ രണ്ടിന്റെ വീതി രണ്ടു വിരൽ. യോനി, ഒരു വിരൽ നീളമുള്ളതും, ആറു അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് വിരൽ വീതിയുള്ളതും, നടുവിൽ കുരിശിന്റെ പിൻഭാഗം പോലെ ഉയർന്നതും, രണ്ട് വിരൽ ഉയരമുള്ളതും, ആനയുടെ അധരത്തിനോട് സാമ്യമുള്ളതും, നീളമുള്ളതും, തുറവുള്ളതും—all fire-pits-ലും ഇത് യോനിയുടെ അടയാളം. കെട്ടിന്റെ മുകളിലായി, അതി വൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലയുടെ ആകൃതിയുള്ളതായിരിക്കണം; കൊടിഹോമത്തിന് വേണ്ട യജ്ഞവേദി, നാലു വിസ്താരം നീളമുള്ളതും, എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ചതുരാകൃതിയിലും, മൂന്ന് പരിതാരങ്ങൾ ഉള്ളതുമായിരിക്കണം; പരിതാരങ്ങളുടെ അളവും, വേദിയുടെ ഉയരവും മുൻപുപോലെ തന്നെയാണ്. മണ്ഡപം പതിനാറു മുഴം നീളമുള്ളതും, നാലു വാതിലുകളും ഉള്ളതും; കിഴക്കൻ വാതിലിൽ, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു ബഹ്വൃച് ബ്രാഹ്മണനെ സ്ഥാപിക്കണം. അതുപോലെ, തെക്കൻ വാതിലിൽ യജുർവേദജ്ഞനെ, പടിഞ്ഞാറൻ വാതിലിൽ സാമവേദജ്ഞനെ, വടക്കൻ വാതിലിൽ അഥർവവേദജ്ഞനെ, യോഗ്യമായ രീതിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഹോമത്തിന് എട്ടു officiants, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, അതിന്റെ ശാഖകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ഉണ്ടാകണം; ആകെ പന്ത്രണ്ടു പുരോഹിതന്മാർ, മുൻപുപോലെ വസ്ത്രങ്ങളും പൂമാലകളും ഉണിയൽകളും അർപ്പിച്ച്, ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം. ബഹ്വൃച്, വടക്കോട്ട് മുഖംവച്ച്, കിഴക്കോട്ട് ഇരുന്നു, രാത്രിസൂക്തം, രൗദ്രം, പവമാനം, സുമംഗല, ശാന്തി എന്നിവ ജപിക്കുന്നു. തെക്കൻ വാതിലിൽ, യജുർവേദജ്ഞൻ, ശാക്തം, ശാക്രം, സൗമ്യ, കൗഷ്മാണ്ഡ, ശാന്തി എന്നിവ ജപിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ വാതിലിൽ, ചാന്ദോഗൻ, സുപ്പർണ്ണം, വൈരാജം, ആഗ്നേയ, രുദ്രസംഹിത, ജ്യേഷ്ഠമാസം, ശാന്തി എന്നിവ ജപിക്കുന്നു. വടക്കൻ വാതിലിൽ, അഥർവവേദജ്ഞൻ, ശാന്തി, സൗര്യ, ശാകുനക, പൗഷ്ടിക, മഹാരാജ്യ എന്നിവ ജപിക്കുന്നു. അവിടെ, ഹോമം മുൻപുപോലെ അഞ്ചു അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് തവണ നടത്തണം; സ്നാനവും, ദാനവും, അതേ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മഹർഷിയിൽ ഉത്തമനായവൻ, നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ പൂർത്തിയാക്കണം. ഈ ക്രമത്തിൽ, യജ്ഞത്തിന്റെ വിശിഷ്ടതയും, ദാനത്തിന്റെ മഹത്വവും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറുന്ന വിധിയും, അർപ്പണത്തിന്റെ ശുദ്ധിയും, സദാ പാലിക്കേണ്ടതാണെന്ന് മഹർഷി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.