ഹൃദയശുദ്ധിയോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ കേൾക്കു, സൂര്യപുത്രാ! സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന യാമദേവന്മാരെ കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. ആ കാലത്ത്, മരീചി മുതലായ ഏഴു മഹർഷിമാർ, അഗ്നിധ്രൻ, അഗ്നിബാഹു, സഹ, സവനൻ, ജ്യോതിഷ്മാൻ, ദ്യുതിമാൻ, ഹവ്യ, മേധാ, മേധാതിഥി, വസു—ഈ പത്ത് പേർ സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ പുത്രന്മാരായിരുന്നു. ഇവർ സൃഷ്ടിയുടെ ചക്രങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തി. ഇതാണ് സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടം; അതിനുശേഷം സ്വാരോചിഷമനുവിന്റെ കാലം വരുന്നു. സ്വാരോചിഷമനുവിന് ദിവ്യപ്രഭയുള്ള നാലു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു: നഭ, നഭസ്യ, പ്രസൃതി, ഭാനവൻ. ഇവർ പ്രശസ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചവരാണ്. ദത്ത, നിശ്ചയവന, സ്ഥംഭ, പ്രാണ, കശ്യപ, ഔർവ, ബൃഹസ്പതി—ഈ ഏഴു പേർ അന്നത്തെ മഹർഷിമാരാണ്. സ്വാരോചിഷമനുവിന്റെ കാലത്ത് തുഷിതദേവന്മാരും ഹസ്തീന്ദ്രൻ, സുകൃതൻ, മൂർത്തി, ആപ, ജ്യോതിരയ, സ്മയ എന്നിവരും ദേവന്മാരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. വസിഷ്ഠന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാരും അന്നത്തെ ജനകന്മാരായിരുന്നു. ഇതാണ് രണ്ടാം മന്വന്തരം; ഇനി അടുത്തത് വരും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഉത്തമമനുവിന്റെ മന്വന്തരത്തെ വിശദീകരിക്കാം. അവിടെ ഉത്തമമനുവിന് ഈശ, ഊർജ, തർജ, ശുചി, ശുക്ര, മധു, മാധവ, നഭസ്യ, നഭ എന്നിവരും, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനായ സഹയും പത്തു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. ഭാവനദേവന്മാരാണ് അന്നത്തെ ദേവതകൾ, ഊർജസ് മഹർഷിമാരാണ്. കൗകുരുണ്ഡി, ദാൽഭ്യ, ശംഗ, പ്രവഹണ, ശിവ, സീത, സസ്മിത—ഇവരാണ് യോഗവൃദ്ധിപ്പെടുത്തിയ ഏഴു മഹർഷിമാർ. നാലാമത്തെ മന്വന്തരം താമസമനുവിന്റേതാണ്. അവിടത്തെ മഹർഷിമാർ: കവിയ്, പൃഥു, അഗ്നി, അക്കപി, കപി. ജൽപധി, ധീമാൻ എന്നിവരും മഹർഷിമാരാണ്. സാദ്ധ്യദേവന്മാരാണ് അന്നത്തെ ദേവതകൾ. അകല്മഷ, ധൻവി, തപോമൂല, തപോധന, തപോരതി, തപസ്യ, തപോദ്യൂതി, പരന്തപ എന്നിവരും തപോഭാഗി, തപോയോഗി എന്നിവരും ഈ താമസമനുവിന്റെ പത്തു പുത്രന്മാരാണ്. ഇപ്പോൾ അഞ്ചാമത്തെ മന്വന്തരം, റൈവതമനുവിന്റെ കാലം, കേൾക്കൂ. അവിടത്തെ മഹർഷിമാർ: ദേവബാഹു, സുബാഹു, പർജന്യ, സോമപ. ഹിരണ്യരോമ, സപ്താശ്വ—ഇവരാണ് അന്നത്തെ മഹർഷിമാർ. ദേവന്മാരെ ആഭൂതരാജസർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അരുണൻ, ഹവ്യൻ, കപി, യുക്ത, നിരുത്സുക, സത്വ, നിർമ്മോഹ, പ്രകാശക—ഇവരാണ് റൈവതന്റെ പുത്രന്മാർ. ധർമ്മം, വീര്യം, ശക്തി മുതലായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായ ഇവർ ഭൃഗു, സുധാമ, വിരജ, സഹിഷ്ണു, നാദ തുടങ്ങിയവരാണ്. ആറാം മന്വന്തരം ചാക്ഷുഷമനുവിന്റേതാണ്. അതിലെ മഹർഷിമാർ: വിവസ്വാൻ, അതി എന്നിവരും, ദേവന്മാർ ലേഖാസർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഋഭുസ്, ഋഭ തുടങ്ങിയവരും ജലത്തിൽ വേരുറപ്പിച്ച ദേവതകളുമാണ്. ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ പത്തു പുത്രന്മാർ റുരു മുതലായവരാണ്, സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ വംശത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ മന്വന്തരം വിശദീകരിച്ചു. ഇനി ഏഴാമത്തെ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലം പറയുന്നു. അതിലെ മഹർഷിമാർ: അത്രി, വസിഷ്ഠ, കശ്യപ, ഗൗതമ, യോഗി ഭാരദ്വാജ, ബലവാൻ വിശ്വാമിത്ര, ജമദഗ്നി—ഇവരാണ്. ഇവർ ധർമ്മക്രമം സ്ഥാപിച്ച് പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. സാദ്ധ്യ, വിശ്വ, രുദ്ര, മരുത്, വസു, അശ്വിനി, ആദിത്യ—ഈ ഏഴു ദേവസംഘങ്ങൾ ദേവന്മാരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഇക്ഷ്വാകു മുതലായ പത്തു പുത്രന്മാരാണ് വൈവസ്വതമനുവിനുള്ളത്. ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഏഴു മഹർഷിമാർ ഉണ്ടാവും. ഇവർ ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ച് പരംപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന सावർണിമനുവിന്റെ മന്വന്തരം ഞാൻ പറയുന്നു. അശ്വത്താമൻ, ശരദ്വാൻ, കൗശിക, ഗാലവ, ശതാനന്ദ, കശ്യപ, രാമ—ഇവരാണ് മഹർഷിമാർ. ധൃതി ഏറ്റവും ശക്തൻ, യവസ സ്വർണ്ണം, വഷ്ടി അങ്ങനെ തന്നെ, ചരിഷ്ണു പ്രശംസനീയൻ, സുമതി സമ്പത്ത്, ശുക്ര ശക്തൻ. സാവർണിമനുവിന്റെ പത്തു പുത്രന്മാർ റൗച്യ മുതലായവരാണ്, ഭാവിയിൽ വരും. മറ്റു മനുക്കളെയും അങ്ങനെ തന്നെ പറയാം. പിതൃപുരുഷനായ രുചിക്ക് റൗച്യ എന്നൊരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകും; അവൻ മനുവായി ഭാവിയിൽ വരും. അതുപോലെ, ഭൂതിയുടെ പുത്രൻ ഭൗത്യനും മനുവാകും. ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ മെരുസാവർണി, ആർത, ആർതധാമ, വിശ്വക്ഷേണ—ഇവരും മനുക്കളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, ഈ മനുക്കളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇവരോടൊപ്പം ആറായിരംയുകങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഓരോ മനുവിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു; കല്പാന്തത്തിൽ ഈ സകലവും ബ്രഹ്മയോടൊപ്പം ലയിക്കുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മയും മറ്റുള്ളവരും വീണ്ടും വീണ്ടും ലയിക്കുന്നു; അവർ വിഷ്ണുവിൽ ഐക്യപ്രാപ്തരായിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയെ അനേകം രാജാക്കന്മാർ ഭുതകാലത്ത് ഭോഗിച്ചു എന്നു ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നു. രാജാവേ, ഭൂമി രാജാവിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടാൽ, ആരുടെ ഐക്യത്തിലൂടെ അവൾ വീണ്ടും ഐക്യപ്പെടുന്നു? ഭൂമിക്ക് ഈ പേര് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? അവളെ 'ഗൗ' എന്ന പേരിൽ എങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു? ഇത്രയും പ്രശസ്തി അവൾക്ക് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? സുതാ, ദയവായി പറഞ്ഞുതരേണം. സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ വംശത്തിൽ അങ്ക എന്നൊരു പ്രജാപതിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മൃത്യുവിന്റെ പുത്രിയായ സുദുർമുഖയെ വിവാഹം ചെയ്തു.