ഇന്ദ്രന്റെ ശാപം മൂലം, ഒരു രൂപത്തിൽ, ഈ ലോകത്ത് വायुയുടെ കൂടെ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിക്കണമെന്ന് നിർദേശിക്കപ്പെട്ടു. മനുഷ്യരൂപത്തിൽ അഗസ്ത്യൻ സമുദ്രം ഉണക്കുമ്പോൾ, അഗ്നിയെ, ദൈവീയത വീണ്ടും ലഭിക്കും എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, ഇന്ദ്രന്റെ ശാപം വന്ന ഉടനെ, ഇരുവരും ഭൂമിയിൽ വീണു, ഒരു കലശത്തിൽ നിന്ന് ഒരേ ശരീരത്തിൽ ഒരു സന്യാസിയായി ജനിച്ചു. മിത്രനും വരുണനും നൽകിയ ശക്തിയാൽ, അഗസ്ത്യൻ വസിഷ്ഠന്റെ ചെറുപ്പം സഹോദരനായി, അതിശയ തപസ്സുള്ള സന്യാസിയായി വീണ്ടും ജനിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ വസിഷ്ഠന്റെ സഹോദരനായി എങ്ങനെ മാറി? മിത്രനും വരുണനും എങ്ങനെ അഗസ്ത്യന്റെ പിതാക്കളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു? അഗസ്ത്യൻ കലശത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ജനിച്ചു? പണ്ട്, ഗന്ധമാദന പർവതത്തിൽ, ധർമ്മപുത്രനായ വിഷ്ണു മഹാ തപസ്സു ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ തപസ്സിനെ ഭയന്ന്, ഇന്ദ്രൻ മാധവനും അനംഗനും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം, വിഷ്ണുവിൻറെ തപസ്സിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ അയച്ചു. എന്നാൽ ഹരി, സംഗീതം, ഗന്ധം, sensual ആകർഷണങ്ങൾ, മാധവ-അനംഗൻ വഴി ഉണരുന്ന ആഗ്രഹം എന്നിവയിൽ അകപ്പെടാതെ, തപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. അപ്പോഴാണ്, പ്രണയത്തിൽ അകപ്പെട്ട സ്ത്രീകൾ നിരാശരായി, അവരെ ഉണർത്താൻ മനുഷ്യരുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ തന്റെ തുണ്ടിൽ നിന്ന് മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ആകർഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദേവന്മാർ അവളാൽ അകപ്പെടുകയും, അപ്സരസുകളുടെ സാന്നിധിയിൽ ഹരി അവരെ ഉരുവശി എന്ന് വിളിച്ചു, "ഇവൾ അപ്സരസാണ്; ഉരുവശി എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാകും" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. മിത്രൻ ഉരുവശിയെ ആഗ്രഹിച്ചു, "എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൾ സമ്മതിച്ചു. ആകാശത്തിലൂടെ പോകുമ്പോൾ, വരുണൻ അവളെ പിറകിൽ നിന്ന് പിടിച്ചു; എന്നാൽ അവൾ വരുണനെ സ്വീകരിച്ചില്ല. "ഞാൻ മുമ്പ് മിത്രൻറെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവളാണ്; ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയല്ല, ഭഗവൻ," എന്ന് ഉരുവശി പറഞ്ഞു. വരുണൻ, "എന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു പോകൂ," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഉരുവശി പോയതോടെ, മിത്രൻ "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ ശപിച്ചു: "നീ മനുഷ്യലോകത്തിലേക്ക് പോയി സോമപുത്രനുമായി ചേർന്നു ജീവിക്കണം." "നീ വേശ്യയുടെ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചതിനാൽ, അവനോടൊപ്പം ചേർന്നു ജീവിക്കണം." അങ്ങനെ, മിത്രനും വരുണനും അവരുടെ ശുക്ലം ഒരു കലശത്തിൽ വച്ചു; അതിൽ നിന്ന് രണ്ടു മഹാ സന്യാസികൾ ജനിച്ചു. ഒരു ദിവസം, നിമി എന്ന രാജാവ് സ്ത്രീകളോടൊപ്പം പാശം കളിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മപുത്രനായ വസിഷ്ഠൻ അവിടെ എത്തി. രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചില്ല; അതിനാൽ വസിഷ്ഠൻ രാജാവിനെ "നീ ശരീരരഹിതനാകൂ" എന്ന് ശപിച്ചു. അതുപോലെ രാജാവും വസിഷ്ഠനെ ശപിച്ചു. ഇരുവരുടെയും ശാപം മൂലം, അവരുടെ മനസ്സുകൾ വിട്ടുപോയതുപോലെ തോന്നി; അവർ ബ്രഹ്മയെ, ലോകനാഥനെ, ശാപമുക്തി തേടി സമീപിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ ആജ്ഞയാൽ, നിമിയുടെ ചൈതന്യം കണ്ണുകളിൽ പ്രവേശിച്ചു; blinking (കണ്ണടയ്ക്കൽ) ജീവികൾക്ക് വിശ്രമമായി. വസിഷ്ഠനും പഴയപോലെ കലശത്തിൽ ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ, ശാന്തനായ, പ്രശസ്തനായ, വെള്ള നിറമുള്ള, നാലു കൈകളുള്ള, ഒരു കണ്ണും, ത്രിഡയും, കലശവും കൈയിൽ പിടിച്ച അഗസ്ത്യൻ ജനിച്ചു. മലയപർവതത്തിലെ ഒരു പ്രദേശത്ത്, വൈഖാനസ ആചാരപ്രകാരം, ഭാര്യയോടൊപ്പം, ബ്രാഹ്മണരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, അഗസ്ത്യൻ അതിശയ പ്രയാസമുള്ള തപസ്സുകൾ ചെയ്തു. ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ലോകം താറാകൻറെ ദുരിതത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അഗസ്ത്യൻ കോപത്തിൽ വരുണന്റെ വാസമായ സമുദ്രം കുടിച്ചു. അപ്പോൾ ശങ്കരൻ മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും അഗസ്ത്യനിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു; ബ്രഹ്മയും, ഭാഗ്യശാലിയായ വിഷ്ണുവും, "ഏതെങ്കിലും വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, സന്യാസി," എന്ന് പറഞ്ഞ് വരം നൽകാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അഗസ്ത്യൻ, "ബ്രഹ്മയുടെ ആയിരം വർഷങ്ങളിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ച് കോടി ചക്രങ്ങൾക്കായി ഞാൻ ദിവ്യവാഹനത്തിൽ ദക്ഷിണപഥത്തിൽ താമസിക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞു. "എന്റെ ദിവ്യവാഹനം ഉദയക്കാലത്ത് പൂജിക്കുന്നവർ ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയാകും." "അങ്ങനെയാകട്ടെ," എന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ പോയി; അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ അഗസ്ത്യനു എപ്പോഴും അർഘ്യ അർപ്പിക്കണം. "അർഘ്യ എങ്ങനെ അർപ്പിക്കണം?" എന്ന് ചോദിച്ചു. അഗസ്ത്യൻറെ പൂജയ്ക്ക് യഥാസംപ്രദായം പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പകലിൽ, sunrise-ൽ, അല്ലെങ്കിൽ രാത്രിയിൽ, ശുദ്ധവസ്ത്രവും, ശുദ്ധപുഷ്പമാലയും, വെള്ള സസ്യവും കൈയിൽ പിടിച്ചു, വിദ്യാർത്ഥികൾ കുളിക്കണം. അർഘ്യക്കായി, പുഷ്പമാല, വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ, അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ, ghee vessel, വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങൾ, ഫലങ്ങൾ, copper vessel എന്നിവ നിറച്ച ഒരു flawless കലശം വയ്ക്കണം. കലശത്തിന്റെ വായിൽ, thumb-നിലവിലെ, നീണ്ട കൈകൾ, നാലു മുഖങ്ങൾ, cloth-ൽ പൊതിഞ്ഞ ഏഴു ധാന്യങ്ങൾ ഉള്ള ഒരു പൊൻ മനുഷ്യ പ്രതിമ വയ്ക്കണം. bronze vessel, unbroken rice, conch shell എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്, മന്ത്രം ചൊല്ലി, മനസ്സിൽ അകപ്പെടാതെ, ദക്ഷിണം ദിക്കിൽ, വലിയ വയറും നീണ്ട കൈകളും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണനു അർഘ്യ ഉയർത്തി നൽകണം. കഴിയുന്നെങ്കിൽ, വെള്ള പശു, കன்றിയോടൊപ്പം, വെള്ളി കാൽ, പൊൻ മുഖം, പാൽ നിറഞ്ഞ, കന്നി ബേൽ, ബ്രാഹ്മണനു നമിച്ചു നൽകണം. ഇത് ഏഴു ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ പത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ, ഏഴാമത്തെ sunrise വരെ, ഒരു പുരുഷൻ നൽകണം. കാശ് പുഷ്പം പോലെ, അഗ്നിയും വായുവും ജനിച്ച, മിത്ര-വരുണൻറെ പുത്രനായ കലശജനായ അഗസ്ത്യനു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. "ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, രത്നങ്ങളുടെ പ്രിയത്വം, വിന്ധ്യയുടെ വളർച്ച-ക്ഷയം, മേഘം, വെള്ളം, വിഷം നീക്കം ചെയ്യുന്ന, ലങ്കയിൽ താമസിക്കുന്നവാ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു." "വാതാപിയെ ഭക്ഷിച്ചവൻ, ഒരിക്കൽ സമുദ്രം ഉണക്കിയവൻ, ലോപമുദ്രയുടെ മഹിമയുള്ള നാഥൻ—പുന:പുന: നമസ്കരിക്കുന്നു." "സുന്ദരമുഖം, ഭാഗ്യശാലി, സന്യാസിയുടെ ഭാര്യ, രാജകുമാരി ലോപമുദ്രയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; എന്റെ അർഘ്യ സ്വീകരിക്കണം." ഇത് വർഷംതോറും ചെയ്താൽ, അധോലോകത്തിൽ വീഴില്ല; ഈ കർമ്മം ഫലപ്രദമാകും. ഹോമം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഫലം ഭക്ഷിക്കരുത്; ഈ നിയമപ്രകാരം അർഘ്യ അർപ്പിക്കുന്നവർ— ഈ ലോകം, സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും; രണ്ടാമത്തേത്, ഭൂവർലോകം; പിന്നെ, പരമോന്നത സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.