അവന്റെ യജ്ഞഭൂമിയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിച്ച ഹോമദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗന്ധം മൂലം, ഉയരുന്ന പുകയുടെ അടയാളം മൂലം, ഞാൻ യജ്ഞസ്ഥലത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നന്ദനവനത്തിൽ നൂറായിരം വർഷങ്ങൾ, ഏത് രൂപവും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നവനായി, ക്രതയുഗത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, ആ ആകാശീയ സ്വർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങാൻ എന്താണ് കാരണം? മനുഷ്യരിൽ, ധനം ക്ഷയിച്ചാൽ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സ്വന്തം ജനങ്ങളും ഒരാളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, പുണ്യങ്ങൾ തീർന്നാൽ ദേവതകളും ഉടൻ അവരെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അവിടെ പുണ്യങ്ങൾ എങ്ങനെ ക്ഷയിക്കുന്നു? ഇതിൽ എന്റെ മനസ്സ് അതിശയത്തോടെ അലഞ്ഞു. ആരാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ? ആരുടെ ലയത്തിലേക്കാണ് അവർ പോകുന്നത്? ഇതെല്ലാം പറയൂ, കാരണം നീ ഈ വിഷയത്തിൽ ഗുരുവാണ്. അവർ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിൽ വീണു, ദുഃഖത്തോടെ കരയുന്നു; ശവം, നരികൾ, കാക്കകൾ എന്നിവയ്ക്കായി, ഭൂമിയിൽ പലവിധം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. അതിനാൽ, രാജാവേ, ഈ ലോകത്തിൽ ദുഷ്ടവും കുറ്റകരവുമായ പ്രവർത്തികൾ ഒഴിവാക്കണം. ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, എന്ത് ചോദിക്കണമെന്ന് പറയൂ. പക്ഷികൾ, കിഴണ്ണുകൾ, ആന്തുകൾ, പുഴുക്കൾ ഇവർ aanvattack ചെയ്യുമ്പോൾ, അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? അവർ എങ്ങനെ അങ്ങനെ ആകുന്നു? ഭൂമിയിലെ ഈ നരകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നു. ശരീരം വിട്ട്, കർമ്മഫലങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, അവർ ഭൂമിയിൽ ദൃശ്യമായ് അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ നരകത്തിൽ വീണു, അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നത് അവർക്ക് അറിയില്ല. ആകാശത്തിൽ അറുപതിനായിരം, അതുപോലെ എൺപതിനായിരം വർഷങ്ങൾ; വീഴുന്നവരും പോകുന്നവരും ഭയാനകമായ ഭൂമിയിലെ ദാനവന്മാർ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളാൽ, അവരെ ഭയപ്പെടുത്തി തുരത്തുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഭയാനക ദാനവന്മാർ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളാൽ, വീഴുന്നവരെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? അവരെ എങ്ങനെ അങ്ങനെ ആകുന്നു? അവരുടെ അവസ്ഥ എന്താണ്? എങ്ങനെ അവർ ഗർഭം ആകുന്നു? രക്തം, ശുക്ലം, പൂവ് എന്നിവ ചേർന്നു, പുരുഷൻ ഉത്പാദിപ്പിച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, കാമത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, അത് ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ഗർഭം ആയി, അവിടെ എത്തുന്നു. അവർ മരങ്ങൾ, ഔഷധികൾ, ജലങ്ങൾ, വായു, ഭൂമി, ആകാശം, നാലുകാലികളും രണ്ടുകാലികളും ഉൾപ്പെടെ, എല്ലാം ഗർഭം ആയി മാറുന്നു. ഗർഭം മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കുമോ, അതോ സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ പ്രവേശിക്കുമോ? മനുഷ്യഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അതെങ്ങനെ എന്നിൽ സംശയമുണ്ട്; വിശദീകരിക്കൂ. ശരീരം, അവയുടെ അവയവങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉത്പന്നമാവുന്നു? എങ്ങനെ കാഴ്ചയും കേൾവിയും ബോധവും ലഭിക്കുന്നു? ഇതെല്ലാം പറയൂ, പിതാവേ; എല്ലാം നീ അറിയുന്നവൻ എന്നാണ് എല്ലാവരും കരുതുന്നത്. കാറ്റ്, ശരിയായ സമയത്ത്, ഗർഭം ഗർഭത്തിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നു; ശുക്ലവും പൂവും കൂടെ. അവിടെ, സൂക്ഷ്മതത്ത്വങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ച്, ഗർഭം ക്രമേണ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ജനിച്ച ശേഷം, ബോധം സ്വീകരിച്ച്, ആ വ്യക്തി ശബ്ദം ചെവികളാൽ അനുഭവിക്കുന്നു, രൂപം കണ്ണുകളാൽ കാണുന്നു. നാക്കിൽ രുചി, മൂക്കിൽ ഗന്ധം, ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശം, മനസ്സിൽ ദൈവിക ബോധം; ഈ എട്ട് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മഹാത്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ സഞ്ചിതമാണ്. ആ വ്യക്തി സ്ഥാപിതമായ ശേഷം, ചിതയിൽ കത്തിച്ചാലും, മണ്ണിൽ അടക്കിയാലും, ഉപേക്ഷിച്ചാലും, ഇല്ലാതായ ശേഷം, അവൻ സ്വയം എങ്ങനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു? പ്രാണങ്ങൾ വിട്ട്, ഉറങ്ങുന്നവനെ പോലെ, നല്ലതും ദുഷ്ടവും കർമ്മങ്ങൾ പരിഗണിച്ച്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, പുണ്യാനുസരണമായി അല്ലെങ്കിൽ പാപാനുസരണമായി, മറ്റൊരു ഗർഭം പ്രാപിക്കുന്നു, രാജാവേ. നല്ല കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർ നല്ല ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; ദുഷ്ടം ചെയ്യുന്നവർ ദുഷ്ട ഗർഭത്തിൽ. പുഴുക്കളും പുഴുവുകളും ദുഷ്ടത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല, മഹാനേ. നാലുകാലികളും രണ്ടുകാലികളും പക്ഷികളും—all ഇവർ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ഇനി എന്താണ് ചോദിക്കാൻ, രാജാവേ? ഏത് കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു മരുന്ന് പരമാവധി ബോധം പ്രാപിക്കുന്നു? തപസ്സ് ആണോ ജ്ഞാനമോ? എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, ശുഭലോകങ്ങളിൽ ക്രമമായി എത്താൻ. തപസ്സ്, ദാനം, മനശ്ശാന്തി, സ്വയം നിയന്ത്രണം, ലജ്ജ, നേരുള്ളത, എല്ലാ ജീവികൾക്ക് കരുണ—ഈ ഏഴു വാതിലുകൾ, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവയാണ്, ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നത്. ഈ എല്ലാം തപസിലാണ് ആധാരപ്പെട്ടത്; എന്നാൽ അഹങ്കാരത്തിൽ അഴുക്കുണ്ടെങ്കിൽ, അവ അന്ധകാരത്തിൽ നശിക്കുന്നു—ജ്ഞാനികൾ എന്നും പറയുന്നു. സ്വയം ജ്ഞാനിയെന്ന് കരുതി, മറ്റൊരാളുടെ കീര്ത്തി നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—അവന്റെ ലോകങ്ങൾ ചുരുങ്ങിയതായിരിക്കും; ബ്രഹ്മഫലവും ലഭിക്കില്ല. നാല് പ്രവർത്തികൾ, തെറ്റായി ചെയ്താൽ ഭയം വരുത്തുന്നു: അഹങ്കാരമുള്ള യജ്ഞം, അഹങ്കാരമുള്ള മൗനം, അഹങ്കാരമുള്ള പാഠനം, അഹങ്കാരമുള്ള ദാനം. മാന്യമായവൻ ആകുമ്പോൾ, അതിൽ അഹങ്കാരം വരുത്തരുത്; അപമാനത്തിലൂടെ ദുഃഖപ്പെടരുത്. സദാചാരമുള്ളവർ, സദാചാരമുള്ളവരെ ആദരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടർ നല്ലവരുടെ മനസ്സിൽ എത്താറില്ല. "ദാനം", "യജ്ഞം", "പാഠനം", "ശ്രവണം"—ഇവ ഭയരഹിതം എന്നാണ് പറയുന്നത്; എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രയോഗിക്കണം. ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിൽ കാണുന്ന ആ പ്രാചീന ആശ്രയം, ആദരവോടു കൂടിയുള്ളത്—ആ പരമശ്രേഷ്ഠതയിൽ ഐക്യപ്പെടുമ്പോൾ, ഇവർ പരമശാന്തി പ്രാപിക്കുന്നു, ഇവിടെയും ആ ലോകത്തും. ഗൃഹസ്ഥൻ ദേവതകളെ എങ്ങനെ പ്രാപിക്കുന്നു? ഭിക്ഷാടകൻ എങ്ങനെ? ഗുരുദായിത്യം ചെയ്യുന്നവൻ എങ്ങനെ? വനംവാസി ശരിയായ വഴിയിൽ എങ്ങനെ? ഈ കാര്യങ്ങൾ പലരും ചോദിക്കുന്നു. വിദ്യാർത്ഥി, വിളിച്ചപ്പോൾ പഠിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ സേവനത്തിൽ ഉത്സാഹമുള്ളവൻ, രാവിലെ ഉണർന്ന്, അവസാനം വിശ്രമിക്കുന്നവൻ, വിനയമുള്ളവൻ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ, സ്ഥിരതയുള്ളവൻ, ജാഗ്രതയുള്ളവൻ, സ്വാധ്യായത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ—ഇത്തരമൊരു ബ്രഹ്മചാരി വിജയിക്കുന്നു. ധനം ധാർമ്മികമായി സമ്പാദിച്ച ശേഷം, യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യണം, ദാനം നൽകണം, അതിഥികളെ പോഷിപ്പിക്കണം; മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് നൽകിയതെടുക്കരുത്. ഗൃഹസ്ഥർക്കുള്ള പ്രാചീന ഉപദേശമാണിത്. സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ജീവിച്ച്, പാപം ഒഴിവാക്കി, മറ്റുള്ളവർക്കും ദാനം നൽകുന്നവൻ, ആരെയും ദോഷപ്പെടുത്താത്തവൻ—വനത്തിൽ നിയന്ത്രിതമായ അഹാരം, പ്രവർത്തനം, ഇത്തരമൊരു സന്യാസി പരമോന്നതം പ്രാപിക്കുന്നു. വ്യവസായത്തിൽ ജീവിക്കാത്തവൻ, എപ്പോഴും കലഹരഹിതനായവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവൻ, എല്ലാം വിട്ടുപോയവൻ, സ്ഥിരമായ താമസമില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്നവൻ, കുറച്ച് മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, അനേകം ദേശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ—ഇവൻ ഭിക്ഷാടകൻ. മനുഷ്യർ കാമത്തിൽ ആകൃതമായ് ആസ്വദിക്കുന്ന രാത്രിയിൽ, ജ്ഞാനിയ്ക്ക്, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനായി, വനംവാസത്തിൽ, ആ രാത്രിയിൽ അതുപോലെ ആകാൻ ശ്രമിക്കണം. വനവാസി, പൂർവ്വം പത്തു പിതാക്കന്മാർക്കും, പിറ്റേന്ന് പത്തു പിതാക്കന്മാർക്കും, തനിക്കു തന്നെ ഇരുപത്തൊന്നാമതായി, വനംവാസത്തിൽ ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു. ദേവതകളും ऋഷികളും തമ്മിൽ എത്ര മൗനവ്രതങ്ങൾ ഉണ്ട്? എത്രയാണു? പറയൂ, കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. വനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവന്റെ ഗ്രാമം പിന്നിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കുന്നവന്റെ വനം പിന്നിൽ—ഇത്തരം സന്യാസി മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ. വനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവന് ഗ്രാമം പിന്നിൽ എങ്ങനെ വരുന്നു? ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കുന്നവന് വനം പിന്നിൽ എങ്ങനെ വരുന്നു? ലോകകാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടരുത്; വനംവാസത്തിൽ ആകുന്ന സന്യാസിക്ക്, ഗ്രാമം പിന്നിൽ ആണ്. അവൻ വനംവാസത്തിൽ, ഗ്രാമം വിട്ടുപോകുന്നു.