കാമദേവൻ, നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, നിങ്ങൾ തന്നെ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചത്, എല്ലാ ദേഹധാരികളുടെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ ചഞ്ചലതയ്ക്ക് കാരണമാവാൻ തന്നെയാണ്. സ്ത്രീപുരുഷഭേദമില്ലാതെ എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും മനസ്സിനെ ഉല്ലാസിപ്പിക്കാനാണ് എന്റെ ദൗത്യം. ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾ തന്നെ മുൻപേ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രഭോ. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ ശപിച്ചുവെങ്കിലും അതിൽ എന്റെ തെറ്റ് ഒന്നുമില്ല. ദയവായി, മഹാഭാഗവ, വീണ്ടും എന്റെ ശരീരം ലഭിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം നൽകണമേ." അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ, യദു വംശത്തിൽ രാമ എന്നൊരു മഹാനായ പുരുഷൻ ജനിക്കും; അവൻ നിന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ അവൻ ദ്വാരകയിൽ വസിക്കും. പിന്നെ, അവന്റെ സഹോദരനായി നീ ജനിക്കും. അങ്ങനെ, ശരീരം പ്രാപിച്ച് എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ച ശേഷം, ഭാരത വംശത്തിന്റെ അവസാനം വത്സരാജാവിന്റെ പുത്രനായി നീ ജനിക്കും. സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ വിദ്യാധരന്മാരുടെ അധിപതിത്വം നേടും; ധർമ്മത്തിൽ സന്തോഷം പ്രാപിച്ച്, എനിക്ക് അടുത്തിടയിലേക്ക് വരും." ഇങ്ങനെ ശാപവും അനുഗ്രഹവും ലഭിച്ച്, ദു:ഖവും ആനന്ദവും ഒരുമിച്ച് അനുഭവിച്ച കാമദേവൻ, അവിടെ നിന്ന് പിന്മാറി. അപ്പോൾ ആരോ ചോദിച്ചു: "യദു എന്നത് ആരാണ്? അവന്റെ വംശത്തിൽ കാമദേവൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? രുദ്രൻ കാമദേവനെ എങ്ങനെ ദഹിപ്പിച്ചു? പിന്നീട് കാമദേവന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? ഭാരത വംശത്തിൽ ആരാണ് ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്? ദയവായി, സംശയങ്ങൾ അകറ്റാൻ ഈ കഥ ആദ്യം മുതൽ വിശദമായി പറയൂ." പിന്നീട്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഗായത്രീയെ മാതാവായി, മനുവിന്റെ ഭാര്യയായ ശതരൂപയെ, അനേകം രൂപങ്ങളുടെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും ഉടമയായവളെ, പരാമർശിച്ചു. ആനന്ദം, മനസ്, തപസ്, ബുദ്ധി, മഹത്ത്വം, ദിശകളുടെ മായ എന്നിവയും, ശതരൂപയിൽ നിന്ന് ഏഴു പുത്രന്മാരെയും ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ മാർീചി മുതലായ ജ്ഞാനികൾ ആയിരുന്നു; അവർക്കുവേണ്ടി ലോകം ജ്ഞാനത്തിൽ സമൃദ്ധമായിരുന്നു. പിന്നീട്, ബ്രഹ്മാവ് ത്രിശൂലധാരിയായ വാമദേവനും, പ്രാചീനരിലും മുതിർന്ന സനത്കുമാരനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. വാമദേവൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണരെയും, ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയരെയും, ഉരുക്കളിൽ നിന്ന് വൈശ്യരെയും, കാലുകളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രരെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇടിമിന്നൽ, മേഘങ്ങൾ, ചുവന്ന ഇന്ദ്രധനുസുകൾ, ഛന്ദസ്സുകൾ, ആദ്യം പാർജന്യനെ, പിന്നെ മറ്റു പലതും സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന്, സാദ്ധ്യന്മാരെയും, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവരെയും, എൺപത്തിനാലു കോടി വൃദ്ധിയില്ലാത്ത, മരണരഹിതരായ ജീവികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. വാമദേവൻ മരണശീലരായ മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് അതിനെ തടഞ്ഞു. കാരണം, മരണമില്ലാത്ത സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെ നിലനിൽക്കരുതെന്നായിരുന്നു. ശുഭാശുഭസ്വഭാവങ്ങളുള്ള സൃഷ്ടി മാത്രമാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ, സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഒരു സ്തംഭമായി നിലകൊണ്ടു. സ്വായംഭുവ മനു, കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി, അനന്ത എന്ന സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ നേടി. അവരിൽ നിന്ന് പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും, ധർമപുത്രിയായ സുനൃതാ എന്ന ഒരു മകളെയും മനു ജനിപ്പിച്ചു. ഉത്താനപാദിൽ നിന്ന് മന്തരഗാമിനി എന്നവൾക്ക് അപശ്യതി, അപശ്യന്ത, കീർത്തിമന്ത, ധ്രുവ എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. സുനൃതയിൽ നിന്ന് ഉത്താനപാദൻ ധ്രുവനെ ജനിപ്പിച്ചു; ധ്രുവൻ മൂവായിരം വർഷം കഠിനതപസ്സ് നടത്തി ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ദിവ്യമായ, അചഞ്ചലമായ സ്ഥാനമായ ധ്രുവനക്ഷത്രം പ്രാപിച്ചു; ഏഴു ഋഷിമാർ ധ്രുവന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. മനുവിന്റെ മകൾ ധന്യയിൽ നിന്ന് ധ്രുവന് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അഗ്നിയുടെ മകളായ സുച്ഛായയിൽ നിന്ന് മറ്റു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. കൃപ, രിപു, ജയ, വൃത്ത, വൃക, വൃകതേജസ, ചക്ഷുഷ എന്നിവരാണ് അവർ. വിരിണിയുടെ മകൾക്ക് (ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രി) രിപുഞ്ജയൻ ജനിച്ചു. ചക്ഷുഷ മനു, വിരാണയുടെ ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; രാജകുമാരിയായ നഡ്വലയിൽ നിന്ന് മനു ചാക്ഷുഷ എന്നറിയപ്പെട്ടു. അവൻ പത്ത് ധീരനായ, പാപരഹിതനായ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു: ഊരു, പൂരു, ശതദ്യുമ്ന, തപസ്വി, സത്യവാക്, ഘവി, അഗ്നിഷ്ടുത്, അതിരാത്ര, സുദ്യുമ്ന, അപരാജിത, അഭിമന്യു. ഊരുവിന്റെ ഭാര്യയായ അഗ്നിയുടെ മകൾക്ക് ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: അഗ്നി, സുമനസ, ഖ്യാതി, ക്രതു, അങ്കിരസ്, ഗയ. പിതൃകളുടെ മകളായ സുനീതയിൽ നിന്ന് അങ്കയിൽ വെനൻ ജനിച്ചു; അധർമ്മശീലനായ വെനനെ ഋഷിമാർ കൈയിലൂടെ churn ചെയ്ത്, അതിൽ നിന്ന് മഹാബലശാലിയായ പൃഥു ജനിച്ചു; പൃഥുവിന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്തർധാനനിൽ നിന്ന് ശിഖണ്ഡിനിയിൽ മാർീച ജനിച്ചു; ഹവിർധാനയിൽ നിന്ന് അഗ്നിയുടെ മകളായ ധിഷണയിൽ നിന്ന് ആറു പുത്രന്മാർ: പ്രാചീനബർഹിഷ്, സാംഗ, യമ, ശുക്ര, ബല, ശുഭ. മഹാപ്രഭാവനായ പ്രജാപതി പ്രാചീനബർഹിഷ്, ഹവിർധാന എന്ന പേരിൽ അനേകം സന്തതികളെ ജനിപ്പിച്ചു. സമുദ്രകുമാരിയായ സവർണയിൽ, ഭർത്താവ് പത്തു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; അവർ എല്ലാവരും പ്രചേതസ് എന്നറിയപ്പെട്ടവർ, വില്ലിനകലിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ. അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ, ലോകം മുഴുവൻ വൃക്ഷങ്ങൾ പുഷ്പിച്ചു. എന്നാൽ ദേവന്മാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം അഗ്നി അവയെ ദഹിപ്പിച്ചു. പ്രചേതസ്സ്മാരുടെ ഭാര്യയായ പ്രശസ്തയായ സോമകന്യ മാരീഷയിൽ നിന്ന് അവർക്ക് ദക്ഷ എന്ന മഹാപ്രതിഭാശാലിയായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ദക്ഷന്റെ ശേഷം, സോമകന്യ എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളെയും ഔഷധികളെയും, ചന്ദ്രവതീ എന്ന നദിയെയും ജനിപ്പിച്ചു. ചന്ദ്രഭാഗയുടെ പുത്രനായ ദക്ഷനിൽ നിന്ന് എൺപത് കോടി സന്തതികൾ ഉണ്ടായി; ലോകത്തിൽ അവർ വ്യാപകമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു. ചിലർക്ക് രണ്ട് കാലുകൾ, ചിലർക്ക് അനേകം കാലുകൾ, ചിലർക്ക് ചുരുണ്ട മുഖങ്ങൾ, ചിലർക്ക് ശംഖാകൃതിയിലുള്ള ചെവികൾ, ചിലർക്ക് ചെവിക്കവചങ്ങൾ. ചിലർക്ക് കുതിര മുഖം, ചിലർക്ക് വൃക്ഷ മുഖം, ചിലർക്ക് സിംഹ മുഖം, ചിലർക്ക് നായ, പന്നി, ഒട്ടകം മുതലായ മുഖങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹത്തായ സൃഷ്ടിയുടെ ഈ പരമ്പര അങ്ങിനെ പുരോഗമിച്ചു.