പ്രഭാഷണത്തിന്റെ ആസ്വാദ്യമായ ശബ്ദങ്ങൾ, ആകാശത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും ഉയരത്തിലേക്ക് വീഴുന്ന ആകാശഗംഗയുടെ കഷണങ്ങളെ വലിച്ചുപിടിക്കുന്ന, മീനയുടെ രൂപത്തിൽ ഭൂമിയെ ആകർഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകളാൽ, നിങ്ങളുടെ കർണ്ണങ്ങളെ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കട്ടെ. നാരായണൻ, നരൻ, മഹാനായ മനുഷ്യൻ, സരസ്വതി ദേവിയ്ക്ക് നമസ്കാരം ചെയ്തു, വിജയത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കണം. നാരായണൻ, ജന്മമില്ലാത്തവനായി, തന്റെ പ്രവർത്തികളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു; മൂന്നു ഗുണങ്ങളും മൂന്നു വെദങ്ങളും ഉള്ള ആ സ്വയം ജനിതാവിന് നമസ്കാരം. നൈമിഷാർണ്യത്തിലെ മുണ്ഡന്മാർ, അവരുടെ ദീർഘമായ യജ്ഞസമാപ്തിയിൽ, സുതയെ, ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്നവനെ, വലിയ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. പുരാതന, ധർമ്മപരമായ, ആസ്വാദ്യമായ കഥകൾ വായിക്കുമ്പോൾ, ഷൗനകൻമാർ മറ്റുള്ളവരും അവരുടെ അഭിനന്ദനം നിരന്തരമായി പ്രകടിപ്പിച്ചു. "നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ പുരാതന കഥകൾ അമൃതത്തുപോലെയാണ്; ഞങ്ങൾ അവയെ വീണ്ടും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു," അവർ പറഞ്ഞു. "ഈ ലോകങ്ങളുടെ കർത്താവ് എങ്ങനെ ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും സൃഷ്ടിച്ചു? ഭഗവാൻ വിഷ്ണു മീനത്തിന്റെ രൂപം എങ്ങനെ സ്വീകരിച്ചു?" "ഭവൻ എങ്ങനെ ഭയങ്കരനായവനായി മാറി, നഗരങ്ങളുടെ ശത്രുവായി, കാളവാഹനൻ എങ്ങനെ തലവേദനയുള്ളവനായി മാറി?" "സുത, ദയവായി എല്ലാ വിവരങ്ങളും വിശദമായി പറയുക; അമൃതത്തിനെപ്പോലെ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ ഞങ്ങൾ തൃപ്തിയില്ല." "ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക, ദ്വിജ, ഗദാധരൻ പറഞ്ഞ മാത്സ്യപുരാണത്തിന്റെ ശുദ്ധമായ, ശുദ്ധികരണമായ, ജീവദായകമായ കഥ മുഴുവനും," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പ്രാചീന കാലത്ത്, മഹാനായ ആത്മസാധനയാൽ പ്രശസ്തനായ രാജൻ മനു, തന്റെ രാജ്യം തന്റെ മകനു ഏല്പിച്ചു, സൂര്യന്റെ വംശജനെന്ന പോലെ, ധൈര്യം പുലർത്തി. മലബാർ മലകളിൽ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ, സന്തോഷം-ദുഃഖത്തിൽ സമം ആയ മഹാനായ രാജൻ, ഉന്നത യോഗം കൈവരിച്ചു. നൂറു ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പുഷ്പാസനം എടുത്തവൻ, സന്തോഷത്തോടെ, ഒരു ആഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്തു: "നിന്റെ ആഗ്രഹം നിനക്കു നൽകട്ടെ." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജൻ, പിതാവിന് നമസ്കാരം ചെയ്തു, "എനിക്ക് ഒരു അസാധാരണമായ ആഗ്രഹം വേണം." "എല്ലാ ജീവികളെയും, അചലവും ചലിക്കുന്നതും, നശിച്ചപ്പോൾ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് മതിയാവട്ടെ." "അങ്ങനെ ആയിരിക്കട്ടെ," ആ ലോകാത്മാവ് പറഞ്ഞു, അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി; gods-ന്റെ പുഷ്പ മഴ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹം തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ പിതൃതർപ്പണം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു ചെറിയ മീൻ, വെള്ളത്തോടുകൂടി, തന്റെ കൈകളിൽ വീണു. ആ മീനയുടെ രൂപം കണ്ട രാജൻ, അതിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, തന്റെ കൈയുടെ ആഴത്തിൽ അതിനെ വെച്ചു. ഒരു രാത്രി, അതു പതിനാറു കൈകളുടെ വീതിയിലായി വളരുകയും, "എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം, എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം!" എന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം മീനയെ എടുത്തു, ഒരു ചെറു കൊട്ടിൽ വെച്ചു; അവിടെ, ഒരു രാത്രിയിൽ, അത് മൂന്നു കൈകളുടെ അളവിൽ വളരുകയും ചെയ്തു. വീണ്ടും, "എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം, എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം! ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ അഭയം തേടുന്നു!" എന്നൊരു കഷ്ടപ്പാടോടെ, മീൻ, ആയിരം കിരണങ്ങളുടെ മകനായ രാജനോട് പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, സൂര്യവംശജൻ ആ മീനെ ഒരു കിണറ്റിൽ അയച്ചു; എന്നാൽ അതു അവിടെക്കും പൊരുത്തമില്ലായ്മ കാരണം, മീനെ ഒരു തടാകത്തിൽ വെച്ചു. അവിടെ, അതു ഒരു യോജനവ്യാപ്തിയിൽ വളരുകയും, വീണ്ടും, "എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം, എനിക്ക് രക്ഷിക്കണം, രാജന്മാരുടെ മഹാനായവനെ!" എന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നീട്, മനു, മീനെ ഗംഗയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു; അവിടെ പോലും അത് വളരുകയും, ആ സംഭവത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ കർത്താവ് അതിനെ സമുദ്രത്തിൽ വെച്ചു. സമുദ്രം മുഴുവനും നിറഞ്ഞപ്പോൾ, മനു, ഭയത്തോടെ, "നിങ്ങൾ ആരാണ്, അസുരന്മാരുടെ കർത്താവേ?" എന്നു ചോദിച്ചു. "അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വാസുദേവനാവും; മറ്റാരും ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല. 20,000 യോജനങ്ങളെ തുല്യമായ രൂപം ആരും എങ്ങനെ കൈവരിക്കും?" "ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, കേശവ; നീ എന്നെ മീനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ഹൃഷീകേശ, ലോകത്തിന്റെ കർത്താവേ, സർവസൃഷ്ടിയുടെ നിവാസം, ഞാൻ നിന്നെ നമസ്കാരിക്കുന്നു." "നിനക്ക് നമസ്കാരമാകട്ടെ," അങ്ങനെ വിളിച്ച Blessed Janārdana, മീനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, പറഞ്ഞു: "ശരിയായതു, ശരിയായതു! നീ എന്നെ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പാപമില്ലാത്തവനേ." "ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ രാജനേ, ഭൂമി, മലകൾ, വനങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങൾ, എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങും." "ഈ കപ്പൽ, മഹാനായ ജീവികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി, gods-ന്റെ കൂട്ടായ്മയാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്." "മുട്ടുകളായും, മുട്ടകളിൽ നിന്നും, നട്ടെല്ലുകളിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളെയും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ—എല്ലാ നിത്യഹരിതരായവരെ ഈ കപ്പലിൽ വെച്ച് സംരക്ഷിക്കുക, സദാചാരിയായവനെ." "കാലാവസ്ഥയുടെ അവസാനത്തിൽ കപ്പൽ കാറ്റുകൾക്കു അടിയേറ്റാൽ, രാജനേ, നീ ഇതിന്റെ കൊമ്പിൽ കെട്ടും, രാജാക്കന്മാരുടെ കർത്താവേ." "അപ്പോൾ, ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ, നീ ഈ ലോകത്തിന്റെ ജനിതാവാവും, ഭൂമിയുടെ രാജനേ." "ഈ വിധത്തിൽ, കൃതയുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, നീ, എല്ലാം അറിയുന്ന, ഉറച്ച രാജൻ, മാന്വന്തരത്തിന്റെ കർത്താവായും gods-ന്റെ ആരാധനയ്ക്കു യോഗ്യനായും മാറും." "ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മനു, മധുസൂദനനെ ചോദിച്ചു: 'ദൈവമേ, നാശം വരാൻ എങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ ആയിരിക്കും?'" "'എങ്ങനെ, രാജാവേ, മധുസൂദനേ, ഞാൻ ജീവികളെ സംരക്ഷിക്കണം? എങ്ങനെ ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം വീണ്ടും ഒന്നിക്കുന്നുവെന്ന്?'" "ഇന്ന് മുതൽ, ഭൂമിയിൽ നൂറു വർഷങ്ങൾക്കു അധികം മഴയില്ല; ഒരു ദരിദ്രത ഉണ്ടാകും, ദുരിതം കൊണ്ടുവരും." "അപ്പോൾ, ജീവികൾ കുറവായപ്പോൾ, നൂറു സൂര്യന്മാരുടെ ഏഴു ഭീകരമായ കിരണങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, തീയിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നി വീഴും." "കാലാവസ്ഥയുടെ അവസാനത്തിൽ, ഔർവയുടെ തീയും, ശങ്കർഷണന്റെ വായിൽ നിന്നുള്ള വിഷത്തിന്റെ തീയും, ഭവന്റെ മൂന്നാം കണ്ണിൽ നിന്നുള്ള തീയും കടുത്തതാകും." "മൂന്നു ലോകങ്ങളെ കത്തിച്ചുകൊണ്ട്, ആ വലിയ sage; ഭൂമി മുഴുവനും അശേഷമായി കത്തിച്ചപ്പോൾ, അത് കനത്ത മണ്ണായി മാറും." ഈ കഥകൾ, സ്തുത്യർഹമായ, വേദങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ, സത്യവും ധർമ്മവും നിറഞ്ഞതുമായ കഥകൾ, നമ്മെ ആഴത്തിൽ ആസ്വദിപ്പിക്കുന്നു, മഹാനായ രാജൻ മനുവിന്റെ ദിവ്യമായ യാത്രയിൽ നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.