ಪುಣ್ಯಂ ಪವಿತ್ರಮಾಯುಷ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶನಮ್ ಪುರಾ ಮಲಯೇ ನ ಕಥಿತಂ ತೀರ್ಥಶ್ರಾದ್ಧಾನುಕೀರ್ತನಮ್
ಇದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಪವಿತ್ರ, ಆಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಶೃಣೋತಿ ಯಃ ಪಠೇದ್ವಾಪಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸಂಜಾಯತೇ ನರಃ
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಒಮ್ಮೆನೇ ಆದರೂ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದವರು, ಧನ್ಯರಾದವರು ಆಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ಚ ವಕ್ತವ್ಯಂ ತಥಾ ತೀರ್ಥನಿವಾಸಿಭಿಃ ಸರ್ವಪಾಪೋಪಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಮ್ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಶನಂ ಪರಮ್
ಶ್ರಾದ್ಧ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದಂ ಪವಿತ್ರಂ ಯಶಸೋ ನಿಧಾನಮ್ ಇದಂ ಮಹಾಪಾಪಹರಂ ಚ ಪುಂಸಾಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಕರುದ್ರೈರಪಿ ಪೂಜಿತಂ ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುಶನ್ತಿ ತಜ್ಜ್ಞಾಃ
ಇದು ಪವಿತ್ರ, ಯಶಸ್ಸಿನ ಖಜಾನೆ, ಪುರುಷರ ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಸೂರ್ಯ, ರುದ್ರರೂ ಇದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಮಹಿಮೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸೋಮಃ ಪಿತೄಣಾಮಧಿಪಃ ಕಥಂ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದ ತದ್ವಂಶ್ಯಾ ಯೇ ಚ ರಾಜಾನೋ ಬಭೂವುಃ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನಾಃ
ಸೋಮನು ಹೇಗೆ ಪಿತೃಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು? ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದವನೇ, ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ಆದಿಷ್ಟೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪೂರ್ವಮ್ ಅತ್ರಿಃ ಸರ್ಗವಿಧೌ ಪುರಾ ಅನುತ್ತಮಂ ನಾಮ ತಪಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ತಪ್ತವಾನ್ಪ್ರಭುಃ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅತ್ರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಆಗ ಅತ್ರಿ ಮಹರ್ಷಿಯು 'ಅನುತ್ತಮ' ಎಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
ಯದಾನನ್ದಕರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗತ್ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶನಮ್ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವರ್ಕರುದ್ರಾಣಾಮ್ ಅಭ್ಯನ್ತರಮತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್
ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಜಗತ್ತಿನ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗಿಸುತ್ತದೆ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಸೂರ್ಯ, ರುದ್ರರ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ತತ್ತ್ವವಾಗಿದೆ.
ಶಾನ್ತಿಕೃಚ್ ಛಾನ್ತಮನಸಸ್ ತದನ್ತರ್ನಯನೇ ಸ್ಥಿತಮ್ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾತ್ತಪಸಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪರಮಾನನ್ದಕಾರಕಮ್
ಅದು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆಂತರಂಗ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಆನಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಸ್ಮಾದುಮಾಪತಿಃ ಸಾರ್ಧಮ್ ಉಮಯಾ ತಮಧಿಷ್ಠಿತಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಷ್ಟಮಾಂಶೇನ ತಸ್ಮಾತ್ಸೋಮೋ ಽಭವಚ್ಛಿಶುಃ
ಉಮಾಪತಿ ಶಿವನು ಉಮೆಯ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಅದನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಅವನ ಭಾಗದಿಂದ ಸೋಮನು ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಅಧಃ ಸುಸ್ರಾವ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಧಾಮ ತಚ್ಚಾಮ್ಬುಸಮ್ಭವಮ್ ದೀಪಯನ್ವಿಶ್ವಮಖಿಲಂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಯಾ ಸಚರಾಚರಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಆ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆಳಗಿಸಿತು.
ತದ್ದಿಶೋ ಜಗೃಹುರ್ಧಾಮ ಸ್ತ್ರೀರೂಪೇಣ ಸುತೇಚ್ಛಯಾ ಗರ್ಭೋ ಭೂತ್ವೋದರೇ ತಾಸಾಮ್ ಆಸ್ಥಿತೋ ಽಬ್ದಶತತ್ರಯಮ್
ಮಗನಿಗಾಗಿ ಬಯಸಿ, ಆ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವು. ಅದು ಅವರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯಿತು.
ಆಶಾಸ್ತಂ ಮುಮುಚುರ್ಗರ್ಭಮ್ ಅಶಕ್ತಾ ಧಾರಣೇ ತತಃ ಸಮಾದಾಯಾಥ ತಂ ಗರ್ಭಮ್ ಏಕೀಕೃತ್ಯ ಚತುರ್ಮುಖಃ
ಆ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಇಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿ ಬಿಡಿದವು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
ಯುವಾನಮಕರೋದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವಾಯುಧಧರಂ ನರಮ್ ಸ್ಯನ್ದನೇ ಽಥ ಸಹಸ್ರಾಶ್ವೇ ವೇದಶಕ್ತಿಮಯೇ ಪ್ರಭುಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಯುವಕನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಯೋಧನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಏರಿಸಿದನು.
ಆರೋಪ್ಯ ಲೋಕಮನಯದ್ ಆತ್ಮೀಯಂ ಸ ಪಿತಾಮಹ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಅಸ್ಮತ್ಸ್ವಾಮೀ ಭವತ್ವಯಮ್
ಅವನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, 'ಈವನು ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾಗಲಿ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಋಷಿಭಿರ್ದೇವಗನ್ಧರ್ವೈರ್ ಓಷಧೀಭಿಸ್ತಥೈವ ಚ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸೋಮದೇವತ್ಯೈರ್ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹೈಃ
ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಕೂಡ ಸೋಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಸೋಮದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು.
ಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಭೂದ್ ಅಧಿಕೋ ಧಾಮಸಮ್ಭವಃ ತೇಜೋವಿತಾನಾದಭವದ್ ಭುವಿ ದಿವ್ಯೌಷಧೀಗಣಃ
ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವಾಗ ಅವನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಆ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಔಷಧಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.
ತದ್ದೀಪ್ತಿರಧಿಕಾ ತಸ್ಮಾದ್ ರಾತ್ರೌ ಭವತಿ ಸರ್ವದಾ ತೇನೌಷಧೀಶಃ ಸೋಮೋ ಽಭೂದ್ ದ್ವಿಜೇಶಶ್ಚಾಪಿ ಗದ್ಯತೇ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಹೆಚ್ಚು. ಹೀಗಾಗಿ ಸೋಮನು ಔಷಧಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದನು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿಯೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು.
ವೇದಧಾಮರಸಂ ಚಾಪಿ ಯದಿದಂ ಚನ್ದ್ರಮಣ್ಡಲಮ್ ಕ್ಷೀಯತೇ ವರ್ಧತೇ ಚೈವ ಶುಕ್ಲೇ ಕೃಷ್ಣೇ ಚ ಸರ್ವದಾ
ವೇದಗಳ ಸಾರವೂ, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಸದಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ.
ವಿಂಶತಿಂ ಚ ತಥಾ ಸಪ್ತ ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಾಚೇತಸೋ ದದೌ ರೂಪಲಾವಣ್ಯಸಂಯುಕ್ತಾಸ್ ತಸ್ಮೈ ಕನ್ಯಾಃ ಸುವರ್ಚಸಃ
ಪ್ರಚೇತಸನಾದ ದಕ್ಷಿಣು, ರೂಪ ಮತ್ತು ಲಾವಣ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಸುಂದರಿಯರನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ತತಃ ಪದ್ಮಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಶೈವ ತು ತಪಶ್ಚಚಾರ ಶೀತಾಂಶುರ್ ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನೈಕತತ್ಪರಃ
ನಂತರ ಚಂದ್ರನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಪದ್ಮಗಳಷ್ಟು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ತತಸ್ತುಷ್ಟಸ್ತು ಭಗವಾಂಸ್ ತಸ್ಮೈ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಪ್ರೋವಾಚ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಜನಾರ್ದನಃ
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಅವನಿಗೆ, "ಏನು ವರವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತತೋ ವವ್ರೇ ವರಾನ್ಸೋಮಃ ಶಕ್ರಲೋಕಂ ಜಯಾಮ್ಯಹಮ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವ ಭೋಕ್ತಾರೋ ಭವನ್ತು ಮಮ ಮನ್ದಿರೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು, "ನಾನು ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲಿ" ಎಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು.
ರಾಜಸೂಯೇ ಸುರಗಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಃ ಸನ್ತು ಮೇ ದ್ವಿಜಾಃ ರಕ್ಷಃಪಾಲಃ ಶಿವೋ ಽಸ್ಮಾಕಮ್ ಆಸ್ತಾಂ ಶೂಲಧರೋ ಹರಃ
"ನನ್ನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ನನ್ನ ಯಜ್ಞಕರ್ತರಾಗಲಿ; ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾಗಲಿ" ಎಂದು ಕೋರೆದನು.
ತಥೇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ಆಜಹ್ರೇ ರಾಜಸೂಯಂ ತು ವಿಷ್ಣುನಾ ಹೋತಾತ್ರಿರ್ ಭೃಗುರಧ್ವರ್ಯುರ್ ಉದ್ಗಾತಾಭೂಚ್ಚತುರ್ಮುಖಃ
ಅದಕ್ಕೆ "ಹೌದು" ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. ಅತ್ರಿ ಹೋತೃ, ಭೃಗು ಅಧ್ವರು, ನಾಲ್ಕುಮುಖನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉದ್ಗಾತೃಯಾಗಿದ್ದರು.
ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಮಗಮತ್ತಸ್ಯ ಉಪದ್ರಷ್ಟಾ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್ ಸದಸ್ಯಾಃ ಸನಕಾದ್ಯಾಸ್ತು ರಾಜಸೂಯವಿಧೌ ಸ್ಮೃತಾಃ
ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಹರಿ ಸ್ವತಃ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಾಗಿದ್ದನು; ಸನಕಾದಿಗಳು ರಾಜಸೂಯದಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ನೆನಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
ಚಮಸಾಧ್ವರ್ಯವಸ್ತತ್ರ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾ ದಶೈವ ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಾ ತೇನ ಋತ್ವಿಗ್ಭ್ಯಃ ಪ್ರತಿಪಾದಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವಿಶ್ವದೇವರು ಚಮಸ ಮತ್ತು ಅಧ್ವರುಗಳಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಯಜ್ಞದSouthಯಾಗಿಯಾಗಿ ಯಜ್ಞಕರ್ತರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ತತಃ ಸಮಾಪ್ತೇ ಽವಭೃಥೇ ತದ್ರೂಪಾಲೋಕನೇಚ್ಛವಃ ಕಾಮಬಾಣಾಭಿತಪ್ತಾಙ್ಗ್ಯೋ ನವ ದೇವ್ಯಃ ಸಿಷೇವಿರೇ
ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಉರಿದ ದೇಹಗಳಿರುವ ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರು ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದರು.
ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ನಾರಾಯಣಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಿನೀವಾಲೀ ಚ ಕರ್ದಮಮ್ ದ್ಯುತಿರ್ವಿಭಾವಸುಂ ತದ್ವತ್ ತುಷ್ಟಿರ್ಧಾತಾರಮವ್ಯಯಮ್
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ಸೀನಿವಾಲಿ ಕರ್ದಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ದ್ಯುತಿ ವಿಭಾವಸುನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ತುಷ್ಟಿ ಅವ್ಯಯನಾದ ಧಾತಾರನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹವಿಷ್ಮನ್ತಂ ಕುಹೂಃ ಸ್ವಯಮ್ ಕೀರ್ತಿರ್ಜಯನ್ತಂ ಭರ್ತಾರಂ ವಸುರ್ಮಾರೀಚಕಶ್ಯಪಮ್
ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ಕುಹೂ ಸ್ವಯಂ ಹವಿಷ್ಮಂತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ಕೀರ್ತಿ ಜಯಂತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ವಸು ಮಾರೀಚಿಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
ಧೃತಿಸ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪೀತಂ ನನ್ದಿಂ ಸೋಮಮೇವಾಭಜಂಸ್ತದಾ ಸ್ವಕೀಯಾ ಇವ ಸೋಮೋ ಽಪಿ ಕಾಮಯಾಮಾಸ ತಾಸ್ತದಾ
ಧೃತಿ ಪೀತ ಮತ್ತು ನಂದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು; ಚಂದ್ರನು ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿ ಬಯಸಿದನು.