ಮಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಃ ಪ್ರಥಮಂ ಪಿತಾ ತೇ ಽಙ್ಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಯಾಮಾಸ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ
ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಅಂಗಿರಸ ಮುನಿಯು ಮೊದಲು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು, ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತ್ವಾಂ ಘೋರತಪಸಾ ಪ್ರಾವೃಣೋದಮಿತೌಜಸಮ್ ಉಕ್ತವಾನಹಮಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಮಹರ್ಷಿಮ್ ಅಮಿತೌಜಸಮ್
ಆ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ, ಅವನು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆತ್ಮಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ, ಅಮಿತ ಶಕ್ತಿಯವನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದೆನು.
ಕಃ ಸಮುತ್ಸಹತೇ ಚಾನ್ಯೋ ಯೋ ನ ಭೂತಾತ್ಮಕಾತ್ಮಜಃ ದ್ರಷ್ಟುಮೇಕಾರ್ಣವಗತಂ ಕ್ರೀಡನ್ತಂ ಯೋಗವರ್ತ್ಮನಾ
ಯಾರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಭೂತಾಧಿಪತಿಯ ಮಗನಲ್ಲದೆ, ಯೋಗಮಾರ್ಗದಿಂದ ಒಬ್ಬೇ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ?
ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬದ್ಧಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಮಹಾತಪಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಆನಂದದಿಂದ ಮುಖ ಕಂಗೊಳಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ನಾಮಗೋತ್ರೇ ತತಃ ಪ್ರೋಚ್ಯ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರಮಥಾಕರೋತ್
ತಾನು ಯಾವ ಗೋತ್ರದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದವನಾದ ಅವನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಇಚ್ಛೇಯಂ ತತ್ತ್ವತೋ ಮಾಯಾಮ್ ಇಮಾಂ ಜ್ಞಾತುಂ ತವಾನಘ ಯದೇಕಾರ್ಣವಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಬಾಲರೂಪವಾನ್
ನಿನ್ನ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ದೋಷರಹಿತನೇ. ಒಬ್ಬೇ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇರುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಿಂಸಂಜ್ಞಶ್ಚೈವ ಭಗವಾಂಲ್ ಲೋಕೇ ವಿಜ್ಞಾಯಸೇ ಪ್ರಭೋ ತರ್ಕಯೇ ತ್ವಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕೋ ಹ್ಯನ್ಯಃ ಸ್ಥಾತುಮರ್ಹತಿ
ಪ್ರಭುವೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ? ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಯಾರು ನಿನ್ನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಯೋಗ್ಯರು?
ಅಹಂ ನಾರಾಯಣೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸರ್ವಭೂತವಿನಾಶನಃ ಅಹಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾಖ್ಯೋ ಯಃ ಪದೈರಭಿಸಂಜ್ಞಿತಃ
ನಾನು ನಾರಾಯಣನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ನಾಶಕಾರನು. ನಾನು ಸಹಸ್ರಮುಖನಾದವನು, ಆ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಆದಿತ್ಯವರ್ಣಃ ಪುರುಷೋ ಮಖೇ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಮಖಃ ಅಹಮಗ್ನಿರ್ಹವ್ಯವಾಹೋ ಯಾದಸಾಂ ಪತಿರವ್ಯಯಃ
ನಾನು ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ ಪುರುಷನು, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಯಜ್ಞನು, ನಾನು ಅಗ್ನಿಯೂ, ಹವ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ನೀರಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಹೌದು.
ಅಹಮಿನ್ದ್ರಪದೇ ಶಕ್ರೋ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಪರಿವತ್ಸರಃ ಅಹಂ ಯೋಗೀ ಯುಗಾಖ್ಯಸ್ಯ ಯುಗಾನ್ತಾವರ್ತ ಏವ ಚ
ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶಕ್ರನು, ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ವರ್ಷಗಳ ರೂಪ, ಯುಗವೆಂಬ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೋಗಿಯೂ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಪರಿವರ್ತನೆಯೂ ಹೌದು.
ಅಹಂ ಸರ್ವಾಣಿ ಸತ್ತ್ವಾನಿ ದೈವತಾನ್ಯಖಿಲಾನಿ ತು ಭುಜಂಗಾನಾಮಹಂ ಶೇಷಸ್ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋ ವೈ ಸರ್ವಪಕ್ಷಿಣಾಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು. ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಶೇಷನು, ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು.
ಕೃತಾನ್ತಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ವಿಶ್ವೇಷಾಂ ಕಾಲಸಂಜ್ಞಿತಃ ಅಹಂ ಧರ್ಮಸ್ತಪಶ್ಚಾಹಂ ಸರ್ವಾಶ್ರಮನಿವಾಸಿನಾಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಕಾಲರೂಪಿಯಾದ ಮೃತ್ಯು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಕಾಲವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಧರ್ಮವೂ ನಾನು, ತಪಸ್ಸೂ ನಾನು, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೂ.
ಅಹಂ ಚೈವ ಸರಿದ್ದಿವ್ಯಾ ಕ್ಷೀರೋದಶ್ಚ ಮಹಾರ್ಣವಃ ಯತ್ತತ್ಸತ್ಯಂ ಚ ಪರಮಮ್ ಅಹಮೇಕಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ನದಿಗಳು, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರ, ಮಹಾಸಾಗರ. ಯದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ, ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ.
ಅಹಂ ಸಾಂಖ್ಯಮಹಂ ಯೋಗೋ ಽಪ್ಯಹಂ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ ಅಹಮಿಜ್ಯಾ ಕ್ರಿಯಾ ಚಾಹಮ್ ಅಹಂ ವಿದ್ಯಾಧಿಪಃ ಸ್ಮೃತಃ
ನಾನು ಸಾಂಖ್ಯ, ನಾನು ಯೋಗ, ನಾನು ಆ ಪರಮ ಪದ, ನಾನು ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮ, ನಾನು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆನು.
ಅಹಂ ಜ್ಯೋತಿರಹಂ ವಾಯುರ್ ಅಹಂ ಭೂಮಿರಹಂ ನಭಃ ಅಹಮಾಪಃ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ದಿಶೋ ದಶ
ನಾನು ಬೆಳಕು, ನಾನು ಗಾಳಿ, ನಾನು ಭೂಮಿ, ನಾನು ಆಕಾಶ; ನಾನು ನೀರುಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು—allವೂ ನಾನು.
ಅಹಂ ವರ್ಷಮಹಂ ಸೋಮಃ ಪರ್ಜನ್ಯೋ ಽಹಮಹಂ ರವಿಃ ಕ್ಷೀರೋದಸಾಗರೇ ಚಾಹಂ ಸಮುದ್ರೇ ವಡವಾಮುಖಃ
ನಾನು ಮಳೆ, ನಾನು ಚಂದ್ರ, ನಾನು ಮೋಡ, ನಾನು ಸೂರ್ಯ; ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೂ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಗ್ನಿ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
ವಹ್ನಿಃ ಸಂವರ್ತಕೋ ಭೂತ್ವಾ ಪಿಬಂಸ್ತೋಯಮಯಂ ಹವಿಃ ಅಹಂ ಪುರಾಣಃ ಪರಮಂ ತಥೈವಾಹಂ ಪರಾಯಣಮ್
ನಾನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ನೀರಿನ ಹೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಪುರಾತನನು, ಪರಮನು, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅಹಂ ಭೂತಸ್ಯ ಭವ್ಯಸ್ಯ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯ ಸಂಭವಃ ಯತ್ಕಿಂಚಿತ್ಪಶ್ಯಸೇ ವಿಪ್ರ ಯಚ್ಛೃಣೋಷಿ ಚ ಕಿಂಚನ
ಹಿಂದೆ what ಆಗಿದ್ದರೂ, ಮುಂದೆ ಆಗುವುದೂ, ಈಗ ಇರುವುದೂ—ಅದರ ಮೂಲ ನಾನು; ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ನೋಡುವುದೂ, ಕೇಳುವುದೂ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ.
ಯಲ್ಲೋಕೇ ಚಾನುಭವಸಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಮಾಮನುಸ್ಮರ ವಿಶ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಸೃಜ್ಯಂ ಚಾದ್ಯಾಪಿ ಪಶ್ಯ ಮಾಮ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನುಭವಿಸುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನೆಂದು ನೆನಪಿಡು; ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆ, ಈಗಲೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ—ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.
ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಚ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಾಖಿಲಂ ಜಗತ್ ತದೇತದಖಿಲಂ ಸರ್ವಂ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಾವಧಾರಯ
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವೆಂದು ತಿಳಿ.
ಶುಶ್ರೂಷುರ್ಮಮ ಧರ್ಮಾಂಶ್ಚ ಕುಕ್ಷೌ ಚರ ಸುಖಂ ಮಮ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶರೀರಸ್ಥೋ ದೇವೈಶ್ಚ ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ
ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಲಿ; ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.
ವ್ಯಕ್ತಮವ್ಯಕ್ತಯೋಗಂ ಮಾಮ್ ಅವಗಚ್ಛಾಸುರದ್ವಿಷಮ್ ಅಹಮೇಕಾಕ್ಷರೋ ಮನ್ತ್ರಸ್ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಶ್ಚೈವ ತಾರಕಃ
ನನ್ನನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತದ ಸಂಗಮವೆಂದು, ಅಸುರರ ಶತ್ರುವೆಂದು ಅರಿತುಕೋ; ನಾನು ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದ ಮಂತ್ರವೂ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ತಾರಕ ಮಂತ್ರವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಪರಸ್ತ್ರಿವರ್ಗಾದ್ ಓಂಕಾರಸ್ ತ್ರಿವರ್ಗಾರ್ಥನಿದರ್ಶನಃ ಏವಮಾದಿಪುರಾಣೇಶೋ ವದನ್ನೇವ ಮಹಾಮತಿಃ
ಮೂವರು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ನಾನು ಓಂ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಸೂಚಕನು; ಹೀಗೆ ಆದಿ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಭು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ವಕ್ತ್ರಮಾಹೃತವಾನಾಶು ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಂ ಮಹಾಮುನಿಮ್ ತತೋ ಭಗವತಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನನ್ನು ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಒಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ನಂತರ ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಭಗವಂತನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸ ತಸ್ಮಿನ್ಸುಖಮೇಕಾನ್ತೇ ಶುಶ್ರೂಷುರ್ಹಂಸಮವ್ಯಯಮ್ ಯೋ ಽಹಮೇವ ವಿವಿಧತನುಂ ಪರಿಶ್ರಿತೋ ಮಹಾರ್ಣವೇ ವ್ಯಪಗತಚನ್ದ್ರಭಾಸ್ಕರೇ ಶನೈಶ್ಚರನ್ಪ್ರಭುರಪಿ ಹಂಸಸಂಜ್ಞಿತೋ ಽಸೃಜಜ್ಜಗದ್ವಿಹರತಿ ಕಾಲಪರ್ಯಯೇ
ಆ ಗುಪ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸುಖದಿಂದ ಅವಿನಾಶಿ ಹಂಸನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು; ನಾನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯ ಇಲ್ಲದ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಹಂಸ ಎಂಬ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು.
ಆಪವಃ ಸ ವಿಭುರ್ಭೂತ್ವಾ ಚಾರಯಾಮಾಸ ವೈ ತಪಃ ಛಾದಯಿತ್ವಾತ್ಮನೋ ದೇಹಂ ಯಾದಸಾಂ ಕುಲಸಂಭವಮ್
ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯನು ನೀರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡು, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಜಲಚರರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ತತೋ ಮಹಾತ್ಮಾತಿಬಲೋ ಮತಿಂ ಲೋಕಸ್ಯ ಸರ್ಜನೇ ಮಹತಾಂ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಾಂ ವಿಶ್ವೋ ವಿಶ್ವಮಚಿನ್ತಯತ್
ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಮಹಾ ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನೂ ವಿಶ್ವವನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯಮಾನಸ್ಯ ನಿರ್ವಾತೇ ಸಂಸ್ಥಿತೇ ಽರ್ಣವೇ ನಿರಾಕಾಶೇ ತೋಯಮಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇ ಜಗತಿ ಗಹ್ವರೇ
ಅವನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗಾಳಿ ನಿಂತು, ಸಮುದ್ರವೂ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿಯೂ, ಆಳವಾಗಿಯೂ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಶವಿಲ್ಲದಂತಿತ್ತು.
ಈಷತ್ಸಂಕ್ಷೋಭಯಾಮಾಸ ಸೋ ಽರ್ಣವಂ ಸಲಿಲಾಶ್ರಯಃ ಅನನ್ತರೋರ್ಮಿಭಿಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮ್ ಅಥ ಛಿದ್ರಮಭೂತ್ಪುರಾ
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಿಸಿದನು; ಅನಂತ ಅಲೆಗಳಿಂದ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಒಂದು ಚಿದ್ರವು ಉಂಟಾಯಿತು.
ಶಬ್ದಂ ಪ್ರತಿ ತದೋದ್ಭೂತೋ ಮಾರುತಶ್ಛಿದ್ರಸಂಭವಃ ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾನ್ತರಮಕ್ಷೋಭ್ಯೋ ವ್ಯವರ್ಧತ ಸಮೀರಣಃ
ಆ ಚಿದ್ರದಿಂದ ಶಬ್ದವು ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದರಿಂದ ಗಾಳಿ ಜನಿಸಿದನು; ಆ ಗಾಳಿ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅಚಲವಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು.