ಆತ್ಮರೂಪಪ್ರಕಾಶೇನ ತಮಸಾ ಸಂವೃತಃ ಪ್ರಭುಃ ಮನಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಮಾಧಾಯ ಯತ್ರ ತತ್ಸತ್ಯಮಾಸತ
ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಅಸತ್ಯ ಅಲ್ಲ.
ಯಾಥಾತಥ್ಯಂ ಪರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಭೂತಂ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪುರಾ ರಹಸ್ಯಾರಣ್ಯಕೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ಯಚ್ಚೌಪನಿಷದಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಹಾಗೆ ಇದ್ದ ಆ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಪಾಠವೆಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪುರುಷೋ ಯಜ್ಞ ಇತ್ಯೇತದ್ ಯತ್ಪರಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ಯಶ್ಚಾನ್ಯಃ ಪುರುಷಾಖ್ಯಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸ ಏಷ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ
ಯಜ್ಞವೇ ಪುರುಷನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪರಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪುರುಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು.
ಯೇ ಚ ಯಜ್ಞಕರಾ ವಿಪ್ರಾ ಯೇ ಚರ್ತ್ವಿಜ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಾಃ ಅಸ್ಮಾದೇವ ಪುರಾ ಭೂತಾ ಯಜ್ಞೇಭ್ಯಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತಥಾ
ಯಾರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯಾರು ಅರ್ಚಕರು ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಅವನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಈಗ ಅವರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಬಂದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ತ್ರಾದ್ ಉದ್ಗಾತಾರಂ ಚ ಸಾಮಗಮ್ ಹೋತಾರಮಪಿ ಚಾಧ್ವರ್ಯುಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಮಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ
ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ನಂತರ ಸಾಮವೇದದ ಪಾಠಕನನ್ನು, ಹೋತೃಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಅಧ್ವರ್ಯುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸಿ ಪ್ರಸ್ತೋತಾರಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ ತೌ ಮಿತ್ರಾವರುಣೌ ಪೃಷ್ಠಾತ್ ಪ್ರತಿಪ್ರಸ್ತಾರಮೇವ ಚ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅರ್ಚಕನನ್ನು, ಪ್ರಸ್ತೋತರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರుణರನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಪ್ರಸ್ತೋತರನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಉದರಾತ್ಪ್ರತಿಹರ್ತಾರಂ ಪೋತಾರಂ ಚೈವ ಪಾರ್ಥಿವ ಅಚ್ಛಾವಾಕಮಥೋರುಭ್ಯಾಂ ನೇಷ್ಟಾರಂ ಚೈವ ಪಾರ್ಥಿವ
ಉದರದಿಂದ ಪ್ರತಿಹರ್ತೃ ಮತ್ತು ಪೊತೃಗಳನ್ನು, ತೊಡೆಯಿಂದ ಅಚ್ಛಾವಾಕನನ್ನು, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ನೇಷ್ಟೃನನ್ನು, ರಾಜನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮಥ ಚಾಗ್ನೀಧ್ರಂ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಚ ಜಾನುತಃ ಗ್ರಾವಸ್ತುತಂ ತು ಪಾದಾಭ್ಯಾಮ್ ಉನ್ನೇತಾರಂ ಚ ಯಾಜುಷಮ್
ಮತ್ತೆ ಕೈಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಧ್ರನನ್ನು, ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನನ್ನು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಗ್ರಾವಸ್ತುತನನ್ನು ಮತ್ತು ಯಜುರ್ವೇದದ ಉನ್ನೇತ್ರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಏವಮೇವೈಷ ಭಗವಾನ್ ಷೋಡಶೈವ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಪ್ರವಕ್ತೄನ್ಸರ್ವಯಜ್ಞಾನಾಮ್ ಋತ್ವಿಜೋ ಽಸೃಜದುತ್ತಮಾನ್
ಹೀಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಅರ್ಚಕರಾದ ಈ ಹದಿನಾರು ಜನರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ತದೇಷ ವೈ ವೇದಮಯಃ ಪುರುಷೋ ಯಜ್ಞಸಂಜ್ಞಿತಃ ವೇದಾಶ್ಚೈತನ್ಮಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಾಙ್ಗೋಪನಿಷದಕ್ರಿಯಾಃ
ಈ ಪುರುಷನೇ ಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ವೇದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳು ಅವನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿವೆ.
ಸ್ವಪಿತ್ಯೇಕಾರ್ಣವೇ ಚೈವ ಯದಾಶ್ಚರ್ಯಮಭೂತ್ಪುರಾ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತದ್ಯಥಾ ವಿಪ್ರಾ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಕುತೂಹಲಮ್
ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ಏಕಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.
ಗೀರ್ಣೋ ಭಗವತಸ್ತಸ್ಯ ಕುಕ್ಷಾವೇವ ಮಹಾಮುನಿಃ ಬಹುವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಯುಸ್ ತಸ್ಯೈವ ವರತೇಜಸಾ
ಆ ಭಗವಂತನು ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನುಂಗಿಕೊಂಡನು. ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಬದುಕಿದ್ದನು.
ಅಟಂಸ್ತೀರ್ಥಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಪೃಥಿವೀಂ ತೀರ್ಥಗೋಚರಾಮ್ ಆಶ್ರಮಾಣಿ ಚ ಪುಣ್ಯಾನಿ ದೇವತಾಯತನಾನಿ ಚ
ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಥಸ್ಥಳಗಳನ್ನು, ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೇಶಾನ್ರಾಷ್ಟ್ರಾಣಿ ಚಿತ್ರಾಣಿ ಪುರಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ಜಪಹೋಮಪರಃ ಶಾನ್ತಸ್ ತಪೋ ಘೋರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ
ಅವನು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು, ರಾಜ್ಯಗಳು, ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ಕಂಡನು.
ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಶನೈರ್ವಕ್ತ್ರಾದ್ವಿನಿಃಸೃತಃ ಸ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮನ್ನ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಜಾನೀತೇ ದೇವಮಾಯಯಾ
ಮತ್ತೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಹೊರಬಂದಾಗ ದೇವರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯಾಪ್ಯಸ್ಯ ವದನಾದ್ ಏಕಾರ್ಣವಮಥೋ ಜಗತ್ ಸರ್ವತಸ್ತಮಸಾಚ್ಛನ್ನಂ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಽನ್ವವೈಕ್ಷತ
ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮತ್ತು ಏಕಾರ್ಣವವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಸ್ಯೋತ್ಪನ್ನಂ ಭಯಂ ತೀವ್ರಂ ಸಂಶಯಶ್ಚಾತ್ಮಜೀವಿತೇ ದೇವದರ್ಶನಸಂಹೃಷ್ಟೋ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಃ
ಅವನಲ್ಲಿ ಭಯವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿತು, ತನ್ನ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವರನ್ನು ಕಂಡ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಪಾರ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಚಿನ್ತಯಞ್ಜಲಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ವಿಶಙ್ಕಿತಃ ಕಿಂ ನು ಸ್ಯಾನ್ಮಮ ಚಿನ್ತೇಯಂ ಮೋಹಃ ಸ್ವಪ್ನೋ ಽನುಭೂಯತೇ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಕೈಮುಗಿದು, ಆತಂಕದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಇದು ನನಗೆ ಏನು? ನಾನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದೀನೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀನೋ?' ಎಂದು.
ವ್ಯಕ್ತಮನ್ಯತಮೋ ಭಾವಸ್ ತೇಷಾಂ ಸಂಭಾವಿತೋ ಮಮ ನ ಹೀದೃಶಂ ಜಗತ್ಕ್ಲೇಶಮ್ ಅಯುಕ್ತಂ ಸತ್ಯಮರ್ಹತಿ
ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ದುಃಖವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ನಷ್ಟಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಪವನೇ ನಷ್ಟಪರ್ವತಭೂತಲೇ ಕತಮಃ ಸ್ಯಾದಯಂ ಲೋಕ ಇತಿ ಚಿನ್ತಾಮವಸ್ಥಿತಃ
ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಪರ್ವತಗಳು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿರುವಾಗ, 'ಈ ಲೋಕ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?' ಎಂದು ಆತನು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು.
ದದರ್ಶ ಚಾಪಿ ಪುರುಷಂ ಸ್ವಪನ್ತಂ ಪರ್ವತೋಪಮಮ್ ಸಲಿಲೇ ಽರ್ಧಮಥೋ ಮಗ್ನಂ ಜೀಮೂತಮಿವ ಸಾಗರೇ
ಆಗ ಅವನು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವನಾದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಅರ್ಧ ಶರೀರವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಂತೆ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಜ್ವಲನ್ತಮಿವ ತೇಜೋಭಿರ್ ಗೋಯುಕ್ತಮಿವ ಭಾಸ್ಕರಮ್ ಶರ್ವರ್ಯಾಂ ಜಾಗ್ರತಮಿವ ಭಾಸನ್ತಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ
ಅವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗೋವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೇವಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಹಾಯಾತಃ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ವಿಸ್ಮಯಾತ್ ತಥೈವ ಸ ಮುನಿಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಪುನರೇವ ಪ್ರವೇಶಿತಃ
ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, 'ಇಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದವರು ನೀವು ಯಾರು?' ಎಂದು ಆ ಮುನಿಯು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆಗಲೇ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒಳಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಸಮ್ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪುನಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಽತಿವಿಸ್ಮಯಃ ತಥೈವ ತು ಪುನರ್ಭೂಯೋ ವಿಜಾನನ್ಸ್ವಪ್ನದರ್ಶನಮ್
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯವೆಂದು ಮತ್ತೆ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ಸ ತಥೈವ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಯೋ ಧರಾಮಟತೇ ಪುರಾ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಜಲೋಪೇತಾಂ ವಿವಿಧಾನ್ಯಾಶ್ರಮಾಣಿ ಚ
ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ವಿವಿಧ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕ್ರತುಭಿರ್ಯಜಮಾನಾಶ್ಚ ಸಮಾಪ್ತವರದಕ್ಷಿಣಾನ್ ಅಪಶ್ಯದ್ದೇವಕುಕ್ಷಿಸ್ಥಾನ್ ಯಾಜಕಾಞ್ಛತಶೋ ದ್ವಿಜಾನ್
ಅವನು ದೇವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಯಜಮಾನರು, ಯಾಜಕರು, ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸದ್ವೃತ್ತಮಾಸ್ಥಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪೂರ್ವಕಾಃ ಚತ್ವಾರಶ್ಚಾಶ್ರಮಾಃ ಸಮ್ಯಗ್ ಯಥೋದ್ದಿಷ್ಟಾ ಮಯಾ ತವ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳು ಸದುಪಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದರು; ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳು ಕೂಡ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಏವಂ ವರ್ಷಶತಂ ಸಾಗ್ರಂ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಚರತಃ ಪೃಥಿವೀಂ ಸರ್ವಾಂ ನ ಕುಕ್ಷ್ಯನ್ತಃ ಸಮೀಕ್ಷಿತಃ
ಹೀಗೆ, ಶತಾವಧಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಕದಾಚಿದಥ ವೈ ಪುನರ್ವಕ್ತ್ರಾದ್ವಿನಿಃಸೃತಃ ಸುಪ್ತಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಶಾಖಾಯಾಂ ಬಾಲಮೇಕಂ ನಿರೈಕ್ಷತ
ನಂತರ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು; ಆಗ ಅವನು ಅಡಿಕೆಮರದ ಶಾಖೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಥೈವೈಕಾರ್ಣವಜಲೇ ನೀಹಾರೇಣಾವೃತಾಮ್ಬರೇ ಅವ್ಯಗ್ರಃ ಕ್ರೀಡತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಭೂತವಿವರ್ಜಿತೇ
ಅದೇ ರೀತಿ, ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮೋಡದಿಂದ ಆವರಿಸಿದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಮಗು ನಿರಾಳವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.