ಏವಂ ಭೂಯೋ ಽಪರಾನ್ಘೋರಾನ್ ಅಸೃಜನ್ದಾನವೇಶ್ವರಾಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಸ್ಯೋಪರಿ ಕ್ರುದ್ಧಾ ನಿಃಶ್ವಸನ್ತ ಇವೋರಗಾಃ
ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ದಾನವರ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ, ಹಾವುಗಳು ಉಸಿರಾಡಿದಂತೆ, ಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಇನ್ನಿತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು.
ತೇ ದಾನವಶರಾ ಘೋರಾ ದಾನವೇನ್ದ್ರಸಮೀರಿತಾಃ ವಿಲಯಂ ಜಗ್ಮುರಾಕಾಶೇ ಖದ್ಯೋತಾ ಇವ ಪರ್ವತೇ
ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ದಾನವರ ಬಾಣಗಳು, ದಾನವರ ರಾಜನಿಂದ ಹಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿಹೋದವು.
ತತಶ್ಚಕ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ದೈತ್ಯಾಃ ಕ್ರೋಧಸಮನ್ವಿತಾಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಾಯಾಸೃಜನ್ನಾಶು ಜ್ವಲಿತಾನಿ ಸಮನ್ತತಃ
ಆಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯರು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎಸೆದರು.
ತೈರಾಸೀದ್ಗಗನಂ ಚಕ್ರೈಃ ಸಂಪತದ್ಭಿರಿತಸ್ತತಃ ಯುಗಾನ್ತೇ ಸಂಪ್ರಕಾಶದ್ಭಿಶ್ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯಗ್ರಹೈರಿವ
ಆ ಚಕ್ರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿದಾಗ, ಆಕಾಶವು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.
ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚಕ್ರಾಣಿ ಮೃಗೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಗ್ರಸ್ತಾನ್ಯುದೀರ್ಣಾನಿ ತದಾ ಪಾವಕಾರ್ಚಿಃಸಮಾನಿ ವೈ
ಆಗ, ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಿಂಹನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ತಾನಿ ಚಕ್ರಾಣಿ ವದನೇ ವಿಶಮಾನಾನಿ ಭಾನ್ತಿ ವೈ ಮೇಘೋದರದರೀಷ್ವೇವ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹಾ ಇವ
ಆ ಚಕ್ರಗಳು ಸಿಂಹನ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳು ಮೋಡಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣಗಳು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆಯೆಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯೋ ಭೂಯಃ ಪ್ರಾಸೃಜದೂರ್ಜಿತಾಮ್ ಶಕ್ತಿಂ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಾಂ ಘೋರಾಂ ಧೌತಶಸ್ತ್ರತಡಿತ್ಪ್ರಭಾಮ್
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಮತ್ತೆ, ಮೆರುಗು ಹೊತ್ತ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಭಯಾನಕವಾದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಃ ಶಕ್ತಿಮುಜ್ಜ್ವಲಾಮ್ ಹುಂಕಾರೇಣೈವ ರೌದ್ರೇಣ ಬಭಞ್ಜ ಭಗವಾಂಸ್ತದಾ
ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಸಿಂಹನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿಂಹನು ಭಯಂಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಒಡೆದುಹಾಕಿದನು.
ರರಾಜ ಭಗ್ನಾ ಸಾ ಶಕ್ತಿರ್ ಮೃಗೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಹೀತಲೇ ಸವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಾ ಜ್ವಲಿತಾ ಮಹೋಲ್ಕೇವ ದಿವಶ್ಚ್ಯುತಾ
ಸಿಂಹನು ಒಡೆದ ಆ ಶಕ್ತಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಹೋಗಿ, ಮೆರುಗು ಬೀರುವ ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
ನಾರಾಚಪಙ್ಕ್ತಿಃ ಸಿಂಹಸ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ರೇಜೇ ಽವಿದೂರತಃ ನೀಲೋತ್ಪಲಪಲಾಶಾನಾಂ ಮಾಲೇವೋಜ್ಜ್ವಲದರ್ಶನಾ
ನೀಲಿ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಪಲಾಶದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಾರೆಯಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಸಾಲು ಸಿಂಹನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ ಗರ್ಜಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ವಿಕ್ರಮ್ಯ ಚ ಯಥಾಸುಖಮ್ ತತ್ಸೈನ್ಯಮ್ ಉತ್ಸಾರಿತವಾಂಸ್ ತೃಣಾಗ್ರಾಣೀವ ಮಾರುತಃ
ಅವನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಇಷ್ಟಾದಂತೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುವಂತೆ ಚದುರಿಸಿದನು.
ತತೋ ಽಶ್ಮವರ್ಷಂ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಾ ವ್ಯಮೃಜನ್ತ ನಭೋಗತಾಃ ನಗಮಾತ್ರೈಃ ಶಿಲಾಖಣ್ಡೈರ್ ಗಿರಿಶೃಙ್ಗೈರ್ಮಹಾಪ್ರಭೈಃ
ಆಮೇಲೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು, ಪರ್ವತದ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಶಿಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.
ತದಶ್ಮವರ್ಷಂ ಸಿಂಹಸ್ಯ ಮಹನ್ಮೂರ್ಧನಿ ಪಾತಿತಮ್ ದಿಶೋ ದಶ ವಿಕೀರ್ಣಾ ವೈ ಖದ್ಯೋತಪ್ರಕರಾ ಇವ
ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸಿಂಹನ ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ ಚದುರಿತು.
ತದಾಶ್ಮೌಘೈರ್ ದೈತ್ಯಗಣಾಃ ಪುನಃ ಸಿಂಹಮರಿಂದಮಮ್ ಛಾದಯಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಮೇಘಾ ಧಾರಾಭಿರಿವ ಪರ್ವತಮ್
ಆಗ, ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ಹೊಳೆಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಸಿಂಹನನ್ನು, ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತವನ್ನು ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದರು.
ನ ಚ ತಂ ಚಾಲಯಾಮಾಸುರ್ ದೈತ್ಯೌಘಾ ದೇವಸತ್ತಮಮ್ ಭೀಮವೇಗೋ ಽಚಲಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಮುದ್ರ ಇವ ಮನ್ದರಮ್
ಆದರೂ, ಭಯಾನಕ ವೇಗವಿದ್ದ ದೇವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಸಿಂಹನನ್ನು, ಆ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳು, ಸಮುದ್ರವು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕದಡುವಂತಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತತೋ ಽಶ್ಮವರ್ಷೇ ವಿಹತೇ ಜಲವರ್ಷಮನನ್ತರಮ್ ಧಾರಾಭಿರಕ್ಷಮಾತ್ರಾಭಿಃ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ಸಮನ್ತತಃ
ಆಗ, ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಕೂಡಲೇ ಜಲಮಳೆಯೂ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಾಣಿಸಿತು.
ನಭಸಃ ಪ್ರಚ್ಯುತಾ ಧಾರಾಸ್ ತಿಗ್ಮವೇಗಾಃ ಸಮನ್ತತಃ ಆವೃತ್ಯ ಸರ್ವತೋ ವ್ಯೋಮ ದಿಶಶ್ಚೋಪದಿಶಸ್ತಥಾ
ಆ ಹರಿವಿನ ನೀರುಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಕಾಶವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿದವು.
ಧಾರಾ ದಿವಿ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ವಸುಧಾಯಾಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ ನ ಸ್ಪೃಶನ್ತಿ ಚ ತಾ ದೇವಂ ನಿಪತನ್ತ್ಯೋ ಽನಿಶಂ ಭುವಿ
ಆ ನೀರಿನ ಹರಿವುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವು ದೇವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬಾಹ್ಯತೋ ವವೃಷುರ್ವರ್ಷಂ ನೋಪರಿಷ್ಟಾಚ್ಚ ವವೃಷುಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಪ್ರತಿರೂಪಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಯುಧಿ ಮಾಯಯಾ
ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ನಿಂತವನ ಮೇಲೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಗಿತ್ತು.
ಹತೇ ಽಶ್ಮವರ್ಷೇ ತುಮುಲೇ ಜಲವರ್ಷೇ ಚ ಶೋಷಿತೇ ಸೋ ಽಸೃಜದ್ದಾನವೋ ಮಾಯಾಮ್ ಅಗ್ನಿವಾಯುಸಮೀರಿತಾಮ್
ಕಲ್ಲಿನ ಭಯಾನಕ ಮಳೆಯನ್ನೂ ನೀರಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ದಾನವನು ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ಮಹೇನ್ದ್ರಸ್ತೋಯದೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ ಮಹತಾ ತೋಯವರ್ಷೇಣ ಶಮಯಾಮಾಸ ಪಾವಕಮ್
ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು, ಮೇಘಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಭಾರಿ ನೀರಿನ ಮಳೆಯಿಂದ ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನಂದಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಹತಾಯಾಂ ತು ಮಾಯಾಯಾಂ ಯುಧಿ ದಾನವಃ ಅಸೃಜದ್ಘೋರಸಂಕಾಶಂ ತಮಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮನ್ತತಃ
ಆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ದಾನವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹರಡಿದನು.
ತಮಸಾ ಸಂವೃತೇ ಲೋಕೇ ದೈತ್ಯೇಷ್ವಾತ್ತಾಯುಧೇಷು ಚ ಸ್ವತೇಜಸಾ ಪರಿವೃತೋ ದಿವಾಕರ ಇವಾಬಭೌ
ಲೋಕವು ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ದೈತ್ಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತ್ರಿಶಿಖಾಂ ಭ್ರುಕುಟೀಂ ಚಾಸ್ಯ ದದೃಶುರ್ದಾನವಾ ರಣೇ ಲಲಾಟಸ್ಥಾಂ ತ್ರಿಶೂಲಾಙ್ಕಾಂ ಗಙ್ಗಾಂ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿವ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರು ಅವನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ಭುಗಿಲು ಹಾಕಿದ ಭುಜಗಳು, ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದನ್ನು, ಮೂರು ದಾರಿಗಳ ಗಂಗೆಯಂತೆ ನೋಡಿದರು.
ತತಃ ಸರ್ವಾಸು ಮಾಯಾಸು ಹತಾಸು ದಿತಿನನ್ದನಾಃ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಂ ದೈತ್ಯಂ ವಿವರ್ಣಾಃ ಶರಣಂ ಯಯುಃ
ಆಗ, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳುಕಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ತತಃ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ ಪ್ರದಹನ್ನಿವ ತೇಜಸಾ ತಸ್ಮಿನ್ಕ್ರುದ್ಧೇ ತು ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೇ ತಮೋಭೂತಮಭೂಜ್ಜಗತ್
ಆಮೇಲೆ, ಆ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಕೋಪದಿಂದ ದಹಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಲೋಕವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು.
ಆವಹಃ ಪ್ರವಹಶ್ಚೈವ ವಿವಹೋ ಽಥ ಹ್ಯುದಾವಹಃ ಪರಾವಹಃ ಸಂವಹಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಾಃ
ಆವಹ, ಪ್ರವಹ, ವಿವಹ, ಉದಾವಹ, ಪರಾವಹ ಮತ್ತು ಸಂವಹ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಉದಯಿಸಿದರು.
ತಥಾ ಪರಿವಹಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಉತ್ಪಾತಭಯಶಂಸಿನಃ ಇತ್ಯೇವಂ ಕ್ಷುಭಿತಾಃ ಸಪ್ತ ಮರುತೋ ಗಗನೇಚರಾಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಪರಿವಹ ಎಂಬ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ, ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಏಳು ಮರುತ್ಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದವು.
ಯೇ ಗ್ರಹಾಃ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯೇ ಪ್ರಾದುರ್ಭವನ್ತಿ ವೈ ತೇ ಸರ್ವೇ ಗಗನೇ ದೃಷ್ಟಾ ವ್ಯಚರನ್ತ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಗ್ರಹಗಳೆಲ್ಲಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅಯೋಗತಶ್ಚಾಪ್ಯಚರನ್ ಮಾರ್ಗಂ ನಿಶಿ ನಿಶಾಚರಃ ಸಗ್ರಹಃ ಸಹ ನಕ್ಷತ್ರೈರ್ ಆಕಾಪತಿರರಿಂದಮಃ
ಆ ಆಕಾಶದ ಒಡೆಯನು, ಗ್ರಹಗಳೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಜೊತೆಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.