ಪ್ರಾಸೈಃ ಪಾಶೈಶ್ಚ ಖಡ್ಗೈಶ್ಚ ಗದಾಭಿರ್ಮುಸಲೈಸ್ತಥಾ ವಜ್ರೈರಶನಿಭಿಶ್ಚೈವ ಸಾಗ್ನಿಭಿಶ್ಚ ಮಹಾದ್ರುಮೈಃ
ಅವರು ಭಾಲ, ಪಾಶ, ಕತ್ತಿ, ಗದೆ, ಮುಸಲೆ, ವಜ್ರ, ಚಾಬುಕ್, ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದರು—
ಮುದ್ಗರೈರ್ಭಿನ್ದಿಪಾಲೈಶ್ಚ ಶಿಲೋಲೂಖಲಪರ್ವತೈಃ ಶತಘ್ನೀಭಿಶ್ಚ ದೀಪ್ತಾಭಿರ್ ದಣ್ಡೈರಪಿ ಸುದಾರುಣೈಃ
ಮುದ್ಗರ, ಭಿಂಡಿಪಾಲ, ಬಂಡೆಗಳು, ಉಕ್ಕು, ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳು, ಹೊತ್ತಿರುವ ಶತಘ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ದಂಡಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು—
ತೇ ದಾನವಾಃ ಪಾಶಗೃಹೀತಹಸ್ತಾ ಮಹೇನ್ದ್ರತುಲ್ಯಾಶನಿವಜ್ರವೇಗಾಃ ಸಮನ್ತತೋ ಽಭ್ಯುದ್ಯತಬಾಹುಕಾಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತ್ರಿಶೀರ್ಷಾ ಇವ ನಾಗಪಾಶಾಃ
ಆ ದಾನವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದ ವೇಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ತ್ರಿಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳ ನಾಗಪಾಶಗಳಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಸುವರ್ಣಮಾಲಾಕುಲಭೂಷಿತಾಙ್ಗಾಃ ಪೀತಾಂಶುಕಾಭೋಗವಿಭಾವಿತಾಙ್ಗಾಃ ಮುಕ್ತಾವಲೀದಾಮಸನಾಥಕಕ್ಷಾ ಹಂಸಾ ಇವಾಭಾನ್ತಿ ವಿಶಾಲಪಕ್ಷಾಃ
ಅವರ ದೇಹಗಳು ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮೊಟ್ಟೆಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳು ಕಮರಿನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು—ಅವರು ವಿಶಾಲವಾದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ತೇಷಾಂ ತು ವಾಯುಪ್ರತಿಮೌಜಸಾಂ ವೈ ಕೇಯೂರಮೌಲೀವಲಯೋತ್ಕಟಾನಾಮ್ ತಾನ್ಯುತ್ತಮಾಙ್ಗಾನ್ಯಭಿತೋ ವಿಭಾನ್ತಿ ಪ್ರಭಾತಸೂರ್ಯಾಂಶುಸಮಪ್ರಭಾಣಿ
ಅವರಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಸುಂದರ ಕೇಯೂರ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಬಳೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವರ ತಲೆಗಳು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಖರಾಃ ಖರಮುಖಾಶ್ಚೈವ ಮಕರಾಶೀವಿಷಾನನಾಃ ಈಹಾಮೃಗಮುಖಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ವರಾಹಮುಖಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕತ್ತೆಯ ಮುಖ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಕರ ಮತ್ತು ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವುಗಳ ಮುಖ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಜಿಂಕೆಯ ಮುಖ, ಮತ್ತವರಿಗೆ ವರಾಹನ ಮುಖವಿತ್ತು.
ಬಾಲಸೂರ್ಯಮುಖಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಧೂಮಕೇತುಮುಖಾಸ್ತಥಾ ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರಾರ್ಧವಕ್ತ್ರಾಶ್ಚ ಅಗ್ನಿದೀಪ್ತಮುಖಾಸ್ತಥಾ
ಕೆಲವರಿಗೆ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತ ಮುಖ, ಮತ್ತವರಿಗೆ ಧೂಮಕೇತುಗಳಂತ ಮುಖ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಅರ್ಧಮುಖ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮುಖವಿತ್ತು.
ಹಂಸಕುಕ್ಕುಟವಕ್ತ್ರಾಶ್ಚ ವ್ಯಾದಿತಾಸ್ಯಾ ಭಯಾವಹಾಃ ಸಿಂಹಾಸ್ಯಾ ಲೇಲಿಹಾನಾಶ್ಚ ಕಾಕಗೃಧ್ರಮುಖಾಸ್ತಥಾ
ಕೆಲವರು ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕೋಳಿಯ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಬಾಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ, ಮತ್ತವರು ಸಿಂಹದ ಮುಖದಿಂದ ನಾಲಿಗೆ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ಗಿಡುಗದ ಮುಖವಿದ್ದರು.
ದ್ವಿಜಿಹ್ವಕಾ ವಕ್ರಶೀರ್ಷಾಸ್ ತಥೋಲ್ಕಾಮುಖಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಮಹಾಗ್ರಾಹಮುಖಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ದಾನವಾ ಬಲದರ್ಪಿತಾಃ
ಕೆಲವರಿಗೆ ಎರಡು ನಾಲಿಗೆ, ವಕ್ರವಾದ ತಲೆ, ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಮುಖ, ಮತ್ತವರು ಮಹಾ ದಾನವರು, ದೊಡ್ಡ ಮತ್ಸ್ಯದ ಮುಖವಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಬಲದಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು.
ಶೈಲಸಂವರ್ಷ್ಮಣಸ್ ತಸ್ಯ ಶರೀರೇ ಶರವೃಷ್ಟಿಭಿಃ ಅವಧ್ಯಸ್ಯ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ನ ವ್ಯಥಾಂ ಚಕ್ರುರಾಹವೇ
ಅವರ ದೇಹಗಳು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸಿದರೂ, ಆ ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಿಂಹನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವ ನೋವೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ಭೂಯೋ ಽಪರಾನ್ಘೋರಾನ್ ಅಸೃಜನ್ದಾನವೇಶ್ವರಾಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಸ್ಯೋಪರಿ ಕ್ರುದ್ಧಾ ನಿಃಶ್ವಸನ್ತ ಇವೋರಗಾಃ
ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ದಾನವರ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ, ಹಾವುಗಳು ಉಸಿರಾಡಿದಂತೆ, ಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಇನ್ನಿತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು.
ತೇ ದಾನವಶರಾ ಘೋರಾ ದಾನವೇನ್ದ್ರಸಮೀರಿತಾಃ ವಿಲಯಂ ಜಗ್ಮುರಾಕಾಶೇ ಖದ್ಯೋತಾ ಇವ ಪರ್ವತೇ
ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ದಾನವರ ಬಾಣಗಳು, ದಾನವರ ರಾಜನಿಂದ ಹಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿಹೋದವು.
ತತಶ್ಚಕ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ದೈತ್ಯಾಃ ಕ್ರೋಧಸಮನ್ವಿತಾಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಾಯಾಸೃಜನ್ನಾಶು ಜ್ವಲಿತಾನಿ ಸಮನ್ತತಃ
ಆಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯರು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎಸೆದರು.
ತೈರಾಸೀದ್ಗಗನಂ ಚಕ್ರೈಃ ಸಂಪತದ್ಭಿರಿತಸ್ತತಃ ಯುಗಾನ್ತೇ ಸಂಪ್ರಕಾಶದ್ಭಿಶ್ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯಗ್ರಹೈರಿವ
ಆ ಚಕ್ರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿದಾಗ, ಆಕಾಶವು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.
ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚಕ್ರಾಣಿ ಮೃಗೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಗ್ರಸ್ತಾನ್ಯುದೀರ್ಣಾನಿ ತದಾ ಪಾವಕಾರ್ಚಿಃಸಮಾನಿ ವೈ
ಆಗ, ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಿಂಹನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ತಾನಿ ಚಕ್ರಾಣಿ ವದನೇ ವಿಶಮಾನಾನಿ ಭಾನ್ತಿ ವೈ ಮೇಘೋದರದರೀಷ್ವೇವ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹಾ ಇವ
ಆ ಚಕ್ರಗಳು ಸಿಂಹನ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳು ಮೋಡಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣಗಳು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆಯೆಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯೋ ಭೂಯಃ ಪ್ರಾಸೃಜದೂರ್ಜಿತಾಮ್ ಶಕ್ತಿಂ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಾಂ ಘೋರಾಂ ಧೌತಶಸ್ತ್ರತಡಿತ್ಪ್ರಭಾಮ್
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಮತ್ತೆ, ಮೆರುಗು ಹೊತ್ತ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಭಯಾನಕವಾದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಃ ಶಕ್ತಿಮುಜ್ಜ್ವಲಾಮ್ ಹುಂಕಾರೇಣೈವ ರೌದ್ರೇಣ ಬಭಞ್ಜ ಭಗವಾಂಸ್ತದಾ
ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಸಿಂಹನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿಂಹನು ಭಯಂಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಒಡೆದುಹಾಕಿದನು.
ರರಾಜ ಭಗ್ನಾ ಸಾ ಶಕ್ತಿರ್ ಮೃಗೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಹೀತಲೇ ಸವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಾ ಜ್ವಲಿತಾ ಮಹೋಲ್ಕೇವ ದಿವಶ್ಚ್ಯುತಾ
ಸಿಂಹನು ಒಡೆದ ಆ ಶಕ್ತಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಹೋಗಿ, ಮೆರುಗು ಬೀರುವ ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
ನಾರಾಚಪಙ್ಕ್ತಿಃ ಸಿಂಹಸ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ರೇಜೇ ಽವಿದೂರತಃ ನೀಲೋತ್ಪಲಪಲಾಶಾನಾಂ ಮಾಲೇವೋಜ್ಜ್ವಲದರ್ಶನಾ
ನೀಲಿ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಪಲಾಶದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಾರೆಯಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಸಾಲು ಸಿಂಹನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ ಗರ್ಜಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ವಿಕ್ರಮ್ಯ ಚ ಯಥಾಸುಖಮ್ ತತ್ಸೈನ್ಯಮ್ ಉತ್ಸಾರಿತವಾಂಸ್ ತೃಣಾಗ್ರಾಣೀವ ಮಾರುತಃ
ಅವನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಇಷ್ಟಾದಂತೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುವಂತೆ ಚದುರಿಸಿದನು.
ತತೋ ಽಶ್ಮವರ್ಷಂ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಾ ವ್ಯಮೃಜನ್ತ ನಭೋಗತಾಃ ನಗಮಾತ್ರೈಃ ಶಿಲಾಖಣ್ಡೈರ್ ಗಿರಿಶೃಙ್ಗೈರ್ಮಹಾಪ್ರಭೈಃ
ಆಮೇಲೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು, ಪರ್ವತದ ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಶಿಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.
ತದಶ್ಮವರ್ಷಂ ಸಿಂಹಸ್ಯ ಮಹನ್ಮೂರ್ಧನಿ ಪಾತಿತಮ್ ದಿಶೋ ದಶ ವಿಕೀರ್ಣಾ ವೈ ಖದ್ಯೋತಪ್ರಕರಾ ಇವ
ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸಿಂಹನ ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ ಚದುರಿತು.
ತದಾಶ್ಮೌಘೈರ್ ದೈತ್ಯಗಣಾಃ ಪುನಃ ಸಿಂಹಮರಿಂದಮಮ್ ಛಾದಯಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಮೇಘಾ ಧಾರಾಭಿರಿವ ಪರ್ವತಮ್
ಆಗ, ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ಹೊಳೆಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಸಿಂಹನನ್ನು, ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತವನ್ನು ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದರು.
ನ ಚ ತಂ ಚಾಲಯಾಮಾಸುರ್ ದೈತ್ಯೌಘಾ ದೇವಸತ್ತಮಮ್ ಭೀಮವೇಗೋ ಽಚಲಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಮುದ್ರ ಇವ ಮನ್ದರಮ್
ಆದರೂ, ಭಯಾನಕ ವೇಗವಿದ್ದ ದೇವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಸಿಂಹನನ್ನು, ಆ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪುಗಳು, ಸಮುದ್ರವು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕದಡುವಂತಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತತೋ ಽಶ್ಮವರ್ಷೇ ವಿಹತೇ ಜಲವರ್ಷಮನನ್ತರಮ್ ಧಾರಾಭಿರಕ್ಷಮಾತ್ರಾಭಿಃ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ಸಮನ್ತತಃ
ಆಗ, ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಕೂಡಲೇ ಜಲಮಳೆಯೂ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಾಣಿಸಿತು.
ನಭಸಃ ಪ್ರಚ್ಯುತಾ ಧಾರಾಸ್ ತಿಗ್ಮವೇಗಾಃ ಸಮನ್ತತಃ ಆವೃತ್ಯ ಸರ್ವತೋ ವ್ಯೋಮ ದಿಶಶ್ಚೋಪದಿಶಸ್ತಥಾ
ಆ ಹರಿವಿನ ನೀರುಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಕಾಶವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿದವು.
ಧಾರಾ ದಿವಿ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ವಸುಧಾಯಾಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ ನ ಸ್ಪೃಶನ್ತಿ ಚ ತಾ ದೇವಂ ನಿಪತನ್ತ್ಯೋ ಽನಿಶಂ ಭುವಿ
ಆ ನೀರಿನ ಹರಿವುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವು ದೇವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬಾಹ್ಯತೋ ವವೃಷುರ್ವರ್ಷಂ ನೋಪರಿಷ್ಟಾಚ್ಚ ವವೃಷುಃ ಮೃಗೇನ್ದ್ರಪ್ರತಿರೂಪಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಯುಧಿ ಮಾಯಯಾ
ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ನಿಂತವನ ಮೇಲೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಗಿತ್ತು.
ಹತೇ ಽಶ್ಮವರ್ಷೇ ತುಮುಲೇ ಜಲವರ್ಷೇ ಚ ಶೋಷಿತೇ ಸೋ ಽಸೃಜದ್ದಾನವೋ ಮಾಯಾಮ್ ಅಗ್ನಿವಾಯುಸಮೀರಿತಾಮ್
ಕಲ್ಲಿನ ಭಯಾನಕ ಮಳೆಯನ್ನೂ ನೀರಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ದಾನವನು ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದನು.