ನ ಕಿಂನರೈರ್ ಅಭಿಭವಿತುಂ ಹಿ ಶಕ್ಯತೇ ವಿಭೂಷಣಚಯಸಮುದ್ಭವೋ ಧ್ವನಿಃ ಅಜಾತಿಜಾಃ ಕಿಮಿತಿ ನ ಷಡ್ಜಮಧ್ಯಮ್ ಅಪೃಥುಸ್ವರಂ ಬಹುತರಮತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯತೇ
ಆಭರಣಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಿನ್ನರರು ಮೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದವರು ಯಾಕೆ ಷಡ್ಜ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಮ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನತಾನತಾನತನತತಾನತಾಂ ಗತಾಃ ಪೃಥಕ್ತಯಾ ಸಮಯಕೃತಾ ವಿಭಿನ್ನತಾಮ್ ವಿಶಙ್ಕಿತಾ ಭವದತಿಭೇದಶೀಲಿನಃ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ಯಮೀ ದ್ರುತಪದಮೇವ ಗೌಡಕಾಃ
ವಿವಿಧ, ಸರಿಯಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಅತಿಯಾದ ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು, ಈ ಗೌಡಕರು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.
ವಿಸಂಹತಾಃ ಕಿಮಿತಿ ನ ಷಾಡ್ಗವಾದಯಃ ಸ್ವಗೀತಕೈರ್ ಲಲಿತಪದಪ್ರಯೋಗಜೈಃ ಪ್ರಭೋಃ ಪುರೋ ಭವತಿ ಹಿ ಯಸ್ಯ ಚಾಕ್ಷತಂ ಸಮುದ್ಗತಾರ್ಥಕಮಿತಿ ತತ್ಪ್ರತೀಯತೇ
ಷಾಡ್ಗ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಾಡುಗಳೂ, ಸುಂದರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳೂ ಜೊತೆಗೆ ಏಕೆ ವಾದ್ಯವಾಡುವುದಿಲ್ಲ? ಪ್ರಭುವಿನ ಮುಂದೆ, ಅರ್ಥವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಹೀಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮೀ ಪೃಥಗ್ವಿರಚಿತರಮ್ಯರಾಸಕಂ ವಿಲಾಸಿನೋ ಬಹುಗಮಕಸ್ವಭಾವಕಮ್ ಪ್ರಯುಞ್ಜತೇ ಗಿರಿಶಯಶೋವಿಸಾರಿಣಂ ಪ್ರಕೀರ್ಣಕಂ ಬಹುತರನಾಗಜಾತಯಃ
ಇವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸುಂದರ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು, ಹಲವಾರು ಗಮಕರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವುಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಆನೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಚದುರಿಸಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಮೀ ಕಥಂ ಕಕುಭಿ ಕಥಾಃ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಂ ಧ್ವನನ್ತಿ ತೇ ವಿವಿಧವಧೂವಿಮಿಶ್ರಿತಾಃ ನ ಜಾತಯೋ ಧ್ವನಿಮುರಜಾಸಮೀರಿತಾ ನ ಮೂರ್ಛಿತಾಃ ಕಿಮಿತಿ ಚ ಮೂರ್ಛನಾತ್ಮಕಾಃ
ಈ ಕಥೆಗಳು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ವಧುಗಳ ಸಂಗಡ, ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿವೆ? ಈ ಜಾತಿಗಳು ಮೃದಂಗದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಸ್ವರಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿಲ್ಲ—ಯಾಕೆ ಅವು ಸ್ವರಸಂಯೋಜನೆಯ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿಲ್ಲ?
ಇತೀರತೇ ಗಿರಿಮವಧಾನಶಾಲಿನಃ ಸುರಾಸುರಾಃ ಸಪದಿ ತು ವೀರಕಾಜ್ಞಯಾ ನಿಯಾಮಿತಾಃ ಪ್ರಯಯುರತೀವ ಹರ್ಷಿತಾಶ್ ಚರಾಚರಂ ಜಗದಖಿಲಂ ಹ್ಯಪೂರಯನ್
ಹೀಗೆ ಪರ್ವತದ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು, ವೀರಕನ ಆದೇಶದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊರಟರು; ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿಸಿದರು.
ಇತಿ ಸ್ತನತ್ಕಕುಭಿ ರಸನ್ಮಹಾರ್ಣವೇ ಸ್ತನದ್ಘನೇ ವಿದಲಿತಶೈಲಕಂದರೇ ಜಗತ್ಯಭೂತ್ತುಮುಲ ಇವಾಕುಲೀಕೃತಃ ಪಿನಾಕಿನಾ ತ್ವರಿತಗತೇನ ಭೂಧರಃ
ಹೀಗೆ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಾ, ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಪಿನಾಕಧಾರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ಪರಿಜ್ವಲತ್ಕನಕಸಹಸ್ರತೋರಣಂ ಕ್ವಚಿನ್ಮಿಲನ್ಮರಕತವೇಶ್ಮವೇದಿಕಮ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿದ್ ವಿಮಲವಿದೂರವೇದಿಕಂ ಕ್ವಚಿದ್ ಗಲಜ್ಜಲಧರರಮ್ಯನಿರ್ಝರಮ್
ಎಲ್ಲೆಂದೋ ಸಾವಿರದ ಚಿನ್ನದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಇನ್ನೆಡೆ ಪಚ್ಚೆಮಣಿಯ ಮನೆಗಳ ವೇದಿಕೆ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಶುದ್ಧವಾದ ದೂರದ ವೇದಿಕೆಗಳು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತಗಳು.
ಚಲದ್ಧ್ವಜಪ್ರವರಸಹಸ್ರಮಣ್ಡಿತಂ ಸುರದ್ರುಮಸ್ತಬಕವಿಕೀರ್ಣಚತ್ವರಮ್ ಸಿತಾಸಿತಾರುಣರುಚಿಧಾತುವರ್ಣಿಕಂ ಶ್ರಿಯೋಜ್ಜ್ವಲಂ ಪ್ರವಿತತಮಾರ್ಗಗೋಪುರಮ್
ಸಹಸ್ರಾರು ಚಲಿಸುವ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದೇವವೃಕ್ಷಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿದ ಚೌಕಗಳು, ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು; ಶ್ರೀಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ದಾರಿಗಳ ಗೋಪುರಗಳು ಹರಡಿದ್ದವು.
ತಂ ಪ್ರವಿಶನ್ತಮಗಾತ್ಪ್ರವಿಲೋಕ್ಯ ವ್ಯಾಕುಲತಾಂ ನಗರಂ ಗಿರಿಭರ್ತುಃ ವ್ಯಗ್ರಪುರನ್ಧ್ರಿಜನಂ ಜಯಯುಕ್ತಂ ಧಾವಿತಮಾರ್ಗಜನಾಕುಲರಥ್ಯಮ್
ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ನಗರ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು: ಹುಲಿಯಂತೆ ಧೈರ್ಯವಂತಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಜಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಗುಂಪು ತುಂಬಿತು.
ಹರ್ಮ್ಯಗವಾಕ್ಷಗತಾಮರನಾರೀಲೋಚನನೀಲಸರೋರುಹಮಾಲಮ್ ಸುಪ್ರಕಟಾ ಸಮದೃಶ್ಯತ ಕಾಚಿತ್ ಸ್ವಾಭರಣಾಂಶುವಿತಾನವಿಗೂಢಾ
ಒಬ್ಬ ದೇವತೆ, ಅರಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀಲ ಕಮಲದಂತೆ, ತನ್ನ ಆಭರಣಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚದೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಾಪ್ಯಖಿಲೀಕೃತಮಣ್ಡನಭೂಷಾ ತ್ಯಕ್ತಸಖೀಪ್ರಣಯಾ ಹರಮ್ ಐಕ್ಷತ್ ಕಾಚಿದುವಾಚ ಕಲಂ ಗತಮಾನಾ ಕಾತರತಾಂ ಸಖಿ ಮಾ ಕುರು ಮೂಢೇ
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಗೆಳತಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಬಿಟ್ಟು ಹರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಭಯದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾ, 'ಸಖಿ, ನೀನು ಮೂರ್ಖತನ ಮಾಡಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ದಗ್ಧಮನೋಭವ ಏವ ಪಿನಾಕೀ ಕಾಮಯತೇ ಸ್ವಯಮೇವ ವಿಹರ್ತುಮ್ ಕಾಚಿದಪಿ ಸ್ವಯಮೇವ ಪತನ್ತೀ ಪ್ರಾಹ ಪರಾಂ ವಿರಹಸ್ಖಲಿತಾಙ್ಗೀಮ್
ಕಾಮದ ಹಿತದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಪಿನಾಕಿ, ತಾನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಆನಂದಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹೆಂಗಸು ತಾನೇ ಬಿದ್ದುಹೋಗಿ, ಬೇರೆ ಒಂದು, ಪ್ರೇಮವಿಯೋಗದಿಂದ ದೇಹ ದುರ್ಬಲವಾದವಳಿಗೆ, ಮಾತಾಡಿದಳು.
ಮಾ ಚಪಲೇ ಮದನವ್ಯತಿಷಙ್ಗಂ ಶಂಕರಜಂ ಸ್ಖಲನೇನ ವದ ತ್ವಮ್ ಕಾಪಿ ಕೃತವ್ಯವಧಾನಮದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯುಕ್ತಿವಶಾದ್ಗಿರಿಶೋ ಹ್ಯಯಮೂಚೇ
ಓ ಚಂಚಲೆಯೆ, ನೀನು ಈ ಸಂಗವನ್ನು ಶಂಕರನಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಡ. ಯಾವ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗಿರೀಶನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಏಷ ಸ ಯತ್ರ ಸಹಸ್ರಮಖಾದ್ಯಾ ನಾಕಸದಾಮಧಿಪಾಃ ಸ್ವಯಮುಕ್ತೈಃ ನಾಮಭಿರ್ ಇನ್ದುಜಟಂ ನಿಜಸೇವಾಪ್ರಾಪ್ತಫಲಾಯ ನತಾಸ್ತು ಘಟನ್ತೇ
ಈತನೇ ಅವನು; ಇವನ ಮುಂದೆ ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳಿಂದಲೇ ಚಂದ್ರಶೇಖರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ ಫಲವನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾರೆ.
ಏಷ ನ ಚೈಷ ಸ ಏಷ ಯದಗ್ರೇ ಚರ್ಮಪರೀತತನುಃ ಶಶಿಮೌಲೀ ಧಾವತಿ ವಜ್ರಧರೋ ಽಮರರಾಜೋ ಮಾರ್ಗಮಮುಂ ವಿವೃತೀಕರಣಾಯ
ಈತನು ಆವನು ಅಲ್ಲ; ಈತನೇ ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು. ಅಮರರ ರಾಜ ವಜ್ರಧರನು ಅವನಿಗೆ ದಾರಿ ತೆರೆಯಲು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾನೆ.
ಏಷ ಸ ಪದ್ಮಭವೋ ಽಯಮುಪೇತ್ಯ ಪ್ರಾಂಶುಜಟಾಮೃಗಚರ್ಮನಿಗೂಢಃ ಸಪ್ರಣಯಂ ಕರಘಟ್ಟಿತವಕ್ತ್ರಃ ಕಿಂಚಿದುವಾಚ ಮಿತಂ ಶ್ರುತಿಮೂಲೇ
ಈತನೇ ಪದ್ಮಜನ್ಯನು; ಉದ್ದ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ, ಮೃಗಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಮುಖಕ್ಕೆ ತಂದು, ವೇದಗಳ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಏವಮಭೂತ್ಸುರನಾರಿಕುಲಾನಾಂ ಚಿತ್ತವಿಸಂಷ್ಠುಲತಾ ಗುರುರಾಗಾತ್ ಶಂಕರಸಂಶ್ರಯಣಾದ್ ಗಿರಿಜಾಯಾಜನ್ಮಫಲಂ ಪರಮಂ ತ್ವಿತಿ ಚೋಚುಃ
ಹೀಗೆ ದೇವಿಯರ ನಡುವೆ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು. ಶಂಕರನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಮೇಲೆ, 'ಗಿರಿಜೆಯ ಜನ್ಮದ ಪರಮ ಫಲವೇ ಇದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತತೋ ಹಿಮಗಿರೇರ್ವೇಶ್ಮ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿವೇದಿತಮ್ ಮಹಾನೀಲಮಯಸ್ತಮ್ಭಂ ಜ್ವಲತ್ಕಾಞ್ಚನಕುಟ್ಟಿಮಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮನೆಗೆ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ದೊಡ್ಡ ನೀಲಕಲ್ಲಿನ ತಂಬು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ನೆಲವಿತ್ತು.
ಮುಕ್ತಾಜಾಲಪರಿಷ್ಕಾರಂ ಜ್ವಲಿತೌಷಧಿದೀಪಿತಮ್ ಕ್ರೀಡೋದ್ಯಾನಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಂ ಕಾಞ್ಚನಾಮ್ಬುಜದೀರ್ಘಿಕಮ್
ಮುತ್ತಿನ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಔಷಧಿಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರಾರು ಆಟದ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕಮಲದ ಕೆರೆಯಿತ್ತು.
ಮಹೇನ್ದ್ರಪ್ರಮುಖಾಃ ಸರ್ವೇ ಸುರಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದದ್ಭುತಮ್ ನೇತ್ರಾಣಿ ಸಫಲಾನ್ಯದ್ಯ ಮನೋಭಿರಿತಿ ತೇ ದಧುಃ
ಮಹೇಂದ್ರನು ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಪೂರೈಸಿವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ವಿಮರ್ದಕ್ಷೀಣಕೇಯೂರಾ ಹರಿಣಾ ದ್ವಾರಿ ರೋಧಿತಾಃ ಕಥಂಚಿತ್ಪ್ರಮುಖಾಸ್ತತ್ರ ವಿವಿಶುರ್ನಾಕವಾಸಿನಃ
ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ಕೈಬಂಡಿಗಳು ಸಡಿಲವಾದವು, ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಆಕಾಶವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು ಹೇಗೋ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಪ್ರಣತೇನಾಚಲೇನ್ದ್ರೇಣ ಪೂಜಿತೋ ಽಥ ಚತುರ್ಮುಖಃ ಚಕಾರ ವಿಧಿನಾ ಸರ್ವಂ ವಿಧಿಮನ್ತ್ರಪುರಃಸರಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ವಂದನೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಾಲ್ಕುಮುಖನು, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಶರ್ವಸ್ಯ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣಮ್ ಅಗ್ನಿಸಾಕ್ಷಿಕಮಕ್ಷತಮ್ ದಾತಾ ಮಹೀಭೃತಾಂ ನಾಥೋ ಹೋತಾ ದೇವಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ
ಶರ್ವನ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಅಕ್ಷತವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನು ವರದಾತನಾಗಿದ್ದನು, ಹೋಮವನ್ನು ನಾಲ್ಕುಮುಖ ದೇವರು ನಡೆಸಿದನು.
ವರಃ ಪಶುಪತಿಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕನ್ಯಾ ವಿಶ್ವಾರಣಿಸ್ತಥಾ ಚರಾಚರಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಸುರಾಸುರವರಾಣಿ ಚ
ವರನು ಪಶುಪತಿ ಸ್ವಯಂ, ವಧು ವಿಶ್ವಾರಣಿ. ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.
ತತ್ರಾಪ್ಯೇತೇ ನಿಯಮತೋ ಹ್ಯ್ ಅಭವನ್ವ್ಯಗ್ರಮೂರ್ತಯಃ ಮುಮೋಚಾಭಿನವಾನ್ಸರ್ವಾನ್ ಸಸ್ಯಶಾಲೀನ್ರಸೌಷಧೀಃ
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ನಿಯಮದಂತೆ, ಇವರು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು; ಎಲ್ಲ ಹೊಸ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು.
ವ್ಯಗ್ರಾ ತು ಪೃಥಿವೀ ದೇವೀ ಸರ್ವಭಾವಮನೋರಮಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವರುಣಃ ಸರ್ವರತ್ನಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ
ಪೃಥಿವೀ ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಆಕರ್ಷಕಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು; ವರುಣನೂ ಕೂಡ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು.
ಪುಣ್ಯಾನಿ ಚ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ನಾನಾರತ್ನಮಯಾನಿ ತು ತಸ್ಥೌ ಸಾಭರಣೋ ದೇವೋ ಹರ್ಷದಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರವಾದ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಭರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು; ದೇವರು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದನು.
ಧನದಶ್ಚಾಪಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಹೈಮಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ ಜಾತರೂಪವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಪ್ರಯತಃ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ಕುಬೇರನು ಕೂಡ ದಿವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಂದು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.
ವಾಯುರ್ವವೌ ಸುಸುರಭಿಃ ಸುಖಸಂಸ್ಪರ್ಶನೋ ವಿಭುಃ ಛತ್ರಮಿನ್ದುಕರೋದ್ಭಾಸಿ ಸುಸಿತಂ ಚ ಶತಕ್ರತುಃ
ವಾಯು ಸುಗಂಧವಾಗಿ, ಸುಖಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಬೀಸಿತು; ಇಂದ್ರನು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಶುಭ್ರವಾದ ಹತ್ತಿರದ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.